รื้อฟื้นบัญชีเงินเดือน

เสียงตบโต๊ะไม้ฮวาหลีดังสนั่นหวั่นไหว สะท้อนก้องผ่านม่านมุกโปร่งบางที่แขวงไว้ด้วยกลิ่นอายความกดดันอันน่าอึดอัด กาน้ำชาลายครามราคาแพงร่วงหล่นแตกกระจาย เศษกระเบื้องคมกริบกระจัดกระจายเกลื่อนพื้นเรือนชั้นในของเรือนจันทรากระจ่าง หลินชิงเซียนไม่ได้สะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย นางเพียงปรายหางตามองสตรีวัยกลางคนที่กำลังยืนตัวสั่นเทาน้ำตานองหน้าด้วยความโกรธเกลียด อาภรณ์ผ้าไหมปักลายดอกโบตั๋นสีม่วงเข้มของฮูหยินรองซ่งยุ่งเหยิงเล็กน้อย บ่งบอกถึงความร้อนรนยามที่นางเร่งรีบพุ่งเข้ามาหวังจะตบะแตกใส่เจ้าของเรือน "หลินชิงเซียน! เจ้าสามหาวเกินไปแล้วนะ! กล้าดีอย่างไรถึงส่งบ่าวไพร่ไปรื้อค้นเรือนคลังของตระกูลหลิน แถมยังกล้าอ้างชื่อฉินอ๋องมาข่มขู่คนในจวนอีก!" เสียงแหลมสูงของฮูหยินรองซ่งแผดลั่นจนสาวใช้ด้านหลังต้องก้มหน้าหลบสายตาด้วยความหวาดกลัว ทว่าหลินชิงเซียนกลับนั่งไขว่ห้างอย่างสง่างาม มือเรียวบางขาวดั่งหยกกำลังบรรจงใช้ปลอกเล็บทองคำเคาะลงบนโต๊ะไม้เป็นจังหวะช้าๆ ราวกับกำลังฟังเสียงเพลงบรรเลงที่น่าเบื่อหน่าย นางในยามนี้สวมชุดคลุมยาวผ้าต่วนสีแดงเพลิงปักลายหงส์เหิรด้วยดิ้นทองอร่าม เป็นเครื่องแต่งกายประจำตำแหน่งพระชายาเอกที่ฮ่องเต้พระราชทานให้ ใบหน้ารูปไข่แต่งแต้มด้วยความเยือกเย็นดุจน้ำแข็งแกะสลัก ดวงตาหงส์เฉี่ยวคมกวาดมองมาราวกับกำลังมองดูมดปลวกตัวหนึ่ง "ข้าสามหาว หรือท่านแม่รองกำลังร้อนตัวกันแน่ครับ?" หลินชิงเซียนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนคู่สนทนาถึงกับชะงักงัน "บัญชีทรัพย์สินสินเดิมของมารดาผู้ล่วงลับที่ถูกยักยอกไปนานกว่าสิบปี... ท่านคิดจริงๆ หรือว่าข้าจะปล่อยให้มันกลายเป็นฝุ่นผงไปตามกาลเวลา" "เจ้า... เจ้าเด็กเนรคุณ! นั่นมันสมบัติที่ท่านพ่อของเจ้ามอบให้บริหารจัดการต่างหาก!" ฮูหยินรองซ่งพยายามเถียงสุดเสียง แม้ใบหน้าจะเริ่มซีดเผือดลงทีละน้อยเมื่อเห็นสมุดบัญชีเล่มหนาที่วางอยู่ตรงหน้าบุตรสาวนอกสายตา "บริหารจัดการ?" หลินชิงเซียนแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะเยียบเย็นนั้นทำเอาบรรยากาศในห้องลดฮวบลงหลายองศา นางลุกขึ้นยืนช้าๆ การเคลื่อนไหวสง่างามดั่งนางพญาหงส์ที่กำลังกางปีก อาภรณ์ผ้าไหมทิ้งตัวพริ้วไหวตามจังหวะก้าวเดิน นางก้าวเข้าไปใกล้ฮูหยินรองซ่งทีละก้าว สายตาดุดันและเฉียบคมราวกับแพทย์มือหนึ่งที่กำลังวินิจฉัยโรคร้ายที่เน่าเฟะอยู่ภายใน "นี่คือบัญชีรายรับรายจ่ายของร้านผ้าไหมสามสาขา ร้านสมุนไพรอีกสองแห่ง และที่นาอีกสามร้อยไร่ในเขตชานเมือง ตลอดสิบปีที่ผ่านมา เงินกำไรทั้งหมดควรไหลเข้ากระเป๋าของข้าในฐานะบุตรสาวสายตรงผู้ถือครองตราประทับมารดา แต่เหตุใดในสมุดเล่มนี้จึงมีแต่ตัวเลขติดลบ และมีรายชื่อของญาติฝั่งมารดาของท่านแม่รองโอนย้ายทรัพย์สินไปเป็นของส่วนตัวนับหมื่นตำลึงทองเล่า?" นิ้วเรียวเปิดหน้ากระดาษสมุดบัญชีที่ทำจากกระดาษสาชั้นดีอย่างคล่องแคล่ว ทุกตัวอักษรที่ถูกบันทึกด้วยหมึกจีนถูกตรวจสอบผ่านสมองอันปราดเปรื่องของอดีตแพทย์หญิงและนักบริหารธุรกิจมือฉกาจจากยุค 80 ทักษะการตรวจสอบบัญชีระดับนรกแตกนี้ ทำให้ฮูหยินรองซ่งถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น "ไม่... ไม่จริง! เจ้าโกง! สมุดบัญชีพวกนี้ถูกปลอมแปลงขึ้นมา!" "ปลอมแปลงหรือ?" หลินชิงเซียนโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูของอีกฝ่าย น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่ม녀คมกริบดั่งใบมีดโกน "ถ้าท่านแม่รองคิดว่าข้าปรักปรำ ลองให้ท่านพ่อมาช่วยตรวจสอบดูดีไหมล่ะครับ? หรือจะให้ข้าส่งเรื่องนี้ตรงไปยังกรมอาญารวมถึงราชสำนัก เพื่อให้ตรวจสอบเส้นทางการเงินของตระกูลหลินที่อาจมีส่วนพัวพันกับการทุจริตภาษีหลวงดีเล่า?" คำว่า 'ทุจริตภาษีหลวง' หนักหนาราวกับภูเขาไท่ซานกดทับลงบนกระดูกสันหลังของฮูหยินรองซ่ง นางรู้ดีว่าสามีของนางแอบลักL2ลอบใช้เส้นสายทางการค้าทำเรื่องผิดกฎหมายมานาน หากเรื่องนี้แดงขึ้นมาถึงหูทางการ ตระกูลหลินทั้งตระกูลคงไม่พ้นต้องรับโทษประหารเจ็ดชั่วโคตร! "เจ้า... เจ้าต้องการอะไร..." ฮูหยินรองซ่งกัดริมฝีปากจนห่อเลือด ดวงตาแดงก่ำด้วยความแค้นเคืองแต่ทำอะไรไม่ได้ "ง่ายมาก..." หลินชิงเซียนยืดตัวตรง สะบัดแขนเสื้อด้วยท่าทางองอาจ ท่วงทีดุดันและเด็ดขาด "คืนทรัพย์สินทั้งหมด พร้อมดอกเบี้ยทบต้นย้อนหลังสิบปีภายในสามวัน หากขาดแม้แต่อีแปะเดียว ข้าจะให้คนไปพังประตูเรือนของท่านให้ราบเป็นหน้ากลอง จำไว้ว่ายุคสมัยที่พวกท่านเคยขูดรีดคนอื่นมันจบลงแล้ว!" ขณะที่บรรยากาศในเรือนกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด บ่าวรับใช้คนสนิทก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาด้วยความตกใจ ใบหน้าซีดเผือกจนแทบไร้สีเลือด "ฮูหยิน... คุณหนูพ่ะย่ะค่ะ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!" บ่าวผู้นั้นละล่ำละลักคุกเข่าลงกับพื้น "หน้าประตูจวน... หน้าประตูจวนตอนนี้ กองกำลังทหารเกราะดำของฉินอ๋องนับร้อยนายนำโดยแม่ทัพซ่งกำลังเคลื่อนพลมาปิดล้อมจวนตระกูลหลินไว้หมดแล้วพ่ะย่ะค่ะ!" หลินชิงเซียนขมวดคิ้วเล็กน้อย นางยังไม่ทันได้คิดบัญชีกับคนในบ้านให้เสร็จสิ้น เหตุใดมู่หรงเหยียนสามีตัวร้ายผู้นั้นถึงได้เคลื่อนพลมาปิดล้อมจวนตระกูลเดิมของนางกลางดึกเช่นนี้? หรือว่าเรื่องคลังอาศัยลับทางทิศเหนือจะมีความเกี่ยวข้องบางอย่างกับตระกูลหลินของนางกันแน่? ก่อนที่หลินชิงเซียนจะได้เอ่ยปากสั่งการใดๆ ประตูเรือนไม้สักทองก็ถูกถีบพังทรามลงด้วยพละกำลังมหาศาล เสียงฝูงเกือกม้าและเสียงเกราะกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหว ร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะศึกสีดำสนิทประดับลวดลายมังกรเงินยวงก้าวเข้ามาท่ามกลางสายฝนโปรยปรายภายนอก บรรยากาศรอบตัวแผ่รังสีสังหารและไอความเย็นเยือกจนทุกคนในห้องต้องก้มหน้าหนีด้วยความหวาดกลัว ดวงตาคมกริบดั่งพญาอินทรีคู่นั้นกวาดมองมาที่หลินชิงเซียน นิ่งสนิทแต่น่าเกรงขาม มู่หรงเหยียนก้าวเข้ามาหยุดยืนเบื้องหน้านาง ระยะห่างเพียงคืบ กลิ่นอายบุรุษและกลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยปะปนกับกลิ่นฝน "พระชายาของเปิ่นหวาง... ดูท่าทางเจ้าจะสนุกกับการรื้อฟันทรัพย์สินในบ้านเดิมเสียเหลือเกินนะ" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้นอย่างเยียบเย็น ก่อนที่เขาจะยื่นมือหนาออกไปคว้าคางของนางให้เงยขึ้นสบตา "แต่เกรงว่าคืนนี้ เจ้าคงต้องไป 'ตรวจสอบ' อีกคลังหนึ่งกับเปิ่นหวางเสียก่อน... คลังอาศัยลับที่เต็มไปด้วยศพและตราประทับกบฏ ซึ่งมีชื่อตระกูล 'หลิน' ของเจ้าร่วมลงนามอยู่ด้วย!" [CLIFFHANGER HOOK]: ดวงตาหงส์ของหลินชิงเซียนหรี่ลงเล็กน้อย หัวใจกระตุกวูบเมื่อตระหนักว่านางกำลังถูกดึงเข้าไปในเกมการเมืองที่อันตรายถึงชีวิต ทว่าริมฝีปากบางกลับยกยิ้มเยาะขึ้นอย่างท้าทาย ท่ามกลางคมดาบของกองทัพฉินอ๋องที่จ่อตรงเข้ามาหาพวกนางทั้งคู่อย่างไร้ความปรานี ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความแซ่บของฮูหยินสายซิ่งคนนี้ด้วยนะครับ!