แผนลี้ภัยชั่วคราว

"หุบปากของเจ้าเสีย หลินชิงเซียน! อย่าคิดว่าความเฉลียวฉลาดเพียงน้อยนิดจะทำให้เจ้าหลงระเริงไปกับตำแหน่งชายาอ๋องได้ตลอดกาล!" เสียงตวาดก้องของมู่หรงเหยียนดังกังวานไปทั่วโถงรับรองของจวนฉินอ๋อง แรงกระแทกจากฝ่ามือหนาที่ฟาดลงบนโต๊ะไม้จันทน์หอมทำเอาถ้วยชาเคลือบกระเบื้องกังไสสั่นสะเทือนจนน้ำชากระฉอกออกมาเปรอะเปื้อนอาภรณ์ผ้าไหมปักดิ้นทอง หลินชิงเซียนที่ยืนประจันหน้าอยู่เบื้องหน้าเขานิ่งงัน ใบหน้าเรียวสวยที่เคยเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มเย้ยหยันบัดนี้กลับซีดเผือด นัยน์ตาดอกท้อคู่คมกริบสั่นระริกด้วยความตระหนก มือเล็กทั้งสองข้างที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อกว้างบีบเข้าหากันแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน นางแสร้งถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ลมหายใจหอบถี่ราวกับคนถูกกดดันจนมุม "ท่านอ๋อง... ท่านถึงกับลงมือกับหม่อมฉันเพียงเพราะเรื่องการค้าเพียงเรื่องเดียวหรือเพคะ?" น้ำเสียงของนางสั่นเครือ แฝงไปด้วยความผิดหวังและโกรธเคืองที่ดูสมจริงจนแทบไร้ที่ติ มู่หรงเหยียนแค่นเสียงหัวเราะเหยียดหยัน นัยน์ตาสีรัตติกาลที่เคยทอดมองนางด้วยความลุ่มหลงบัดนี้กลับเย็นชาดุจน้ำแข็งจากหุบเขาพันปี เขาก้าวเข้ามาใกล้จนร่างสูงใหญ่บดบังแสงไฟตะเกียงที่ส่องสว่างอยู่ด้านหลัง สร้างเงาดำทมิฬทาบทับร่างบางจนดูเปราะบางในสายตาผู้ที่แอบซุ่มดูอยู่ตามซอกมุมของเรือน "การค้า? เจ้าเรียกแผนการที่ทำให้คลังแสงของข้าสั่นคลอนว่าการค้าอย่างนั้นหรือ? เจ้ามันก็แค่สตรีที่เห็นแก่ตัว คิดจะชักใยข้าผ่านผลประโยชน์ของครอบครัวเจ้า... ข้าหมดความอดทนกับความวุ่นวายของเจ้าเต็มทีแล้ว!" "ถ้าเช่นนั้น ท่านก็จงอยู่กับอำนาจอันโดดเดี่ยวของท่านไปเถิดเพคะ! หม่อมฉันจะไม่ขอแลเห็นหน้าท่านอีก!" หลินชิงเซียนแผดเสียงกลับ ก่อนจะหมุนตัวหันหลังเดินกระทืบเท้าออกจากห้องโถงไปโดยไม่หันกลับมามองแม้แต่น้อย ภายในห้องโถงที่กลับมาเงียบสงัดอีกครั้ง มู่หรงเหยียนยืนนิ่งดุจรูปปั้นหินที่ไร้ความรู้สึก ทว่าในใจของเขากลับเต้นรัวด้วยจังหวะที่แตกต่างออกไป เขาไม่ได้โกรธ... แต่นี่คือส่วนหนึ่งของหมากเกมใหญ่ที่เขาและนางร่วมกันวางไว้เพื่อล่อให้งูพิษที่ซ่อนอยู่ในเงามืดเผยตัวออกมา ภายใต้เรือนผ้าไหมเนื้อดีที่หลินชิงเซียนสวมใส่ ในยามที่นางเดินผ่านระเบียงทางเดินยาวที่มืดมิด นางรับรู้ได้ถึงสายตาคู่หนึ่งที่จดจ้องมาจากยอดไม้ นางแสร้งทำเป็นปาดน้ำตาที่ไร้รอยหยด แล้วหยิบปิ่นทองคำที่ท่านอ๋องเคยประทานให้ออกมาจากมวยผม ก่อนจะขว้างลงบนพื้นหินจนเกิดเสียงดัง 'เคร้ง' แล้วเดินจากไปด้วยท่าทีราวกับคนแตกสลาย 'ก้าวแรกสำเร็จแล้ว' นางคิดในใจ พลางขยับรอยยิ้มมุมปากเพียงเล็กน้อยที่ไม่มีใครสังเกตเห็น ความเย็นชาของท่านอ๋องคือเกราะป้องกันชั้นดี และความโกรธเกรี้ยวของนางคือเหยื่อล่อชั้นยอด คืนนั้น จวนฉินอ๋องดูเงียบเหงาผิดปกติ แต่ในเงามืดกลับมีความเคลื่อนไหวที่ไม่ปกติเกิดขึ้น มู่หรงเหยียนนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้แกะสลักในห้องทำงานลับ มือข้างหนึ่งหมุนแหวนหยกประจำตำแหน่งบนนิ้วโป้ง สายตาจับจ้องไปที่แผนที่ยุทธศาสตร์ตรงหน้า หากแต่ความคิดกลับล่องลอยไปยังสตรีที่เพิ่ง 'ทะเลาะ' กับเขาไป นางคือคนเดียวที่กล้าเผชิญหน้ากับความดุร้ายของเขาด้วยสติปัญญาที่เหนือชั้น และในยามที่เขาตกอยู่ในที่นั่งลำบากจากการเมืองราชสำนัก นางกลับเป็นคนแรกที่ยื่นมือเข้ามา... ไม่ใช่เพื่อขัดขวาง แต่เพื่อล้างไพ่กระดานนี้ใหม่ทั้งหมด ทว่า ในขณะที่เขากำลังทบทวนแผนการ เสียงฝีเท้าหนักๆ ขององครักษ์เงาก็ดังขึ้นที่หน้าประตู ตามด้วยเสียงรายงานที่แผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน "ท่านอ๋อง... มีคนพยายามลอบเข้าเรือนหลังของพระชายา หลังจากที่นางถูกขับออกจากเรือนหลักไปแล้วขอรับ" มู่หรงเหยียนวางปากกาพู่กันลงทันที แววตาที่เคยเย็นชาเปลี่ยนเป็นดุร้ายราวกับพยัคฆ์ร้ายที่กำลังกระหายเลือด "ฆ่าพวกมันเสีย แต่อย่าให้ถึงตาย... ข้าต้องการรู้ว่าใครเป็นคนส่งพวกมันมา" ทว่าในจังหวะที่เขากำลังจะก้าวออกไปจากห้อง แสงไฟจากตะเกียงก็ดับวูบลงโดยไม่มีลมพัดผ่านแม้แต่น้อย ความเงียบงันที่ผิดธรรมชาติเข้าปกคลุมทั่วทั้งห้อง กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่ไม่คุ้นเคยโชยมาแตะจมูก มันไม่ใช่กลิ่นเครื่องหอมในจวน แต่มันคือกลิ่นของ 'ดอกราตรี' ซึ่งเป็นยาพิษไร้สีไร้กลิ่นที่ไม่มีใครในแผ่นดินนี้ปรุงขึ้นได้นอกจากคนผู้หนึ่ง มู่หรงเหยียนชะงักฝีเท้า เขาสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกที่จี้มาที่หลังคอ พร้อมกับกระดาษแผ่นหนึ่งที่ถูกยัดใส่มือเขาโดยไม่ทันได้ตั้งตัว "ถ้าท่านไม่อยากให้ชายาผู้แสนดีของท่านต้องจบชีวิตในคืนนี้... จงนำบัญชีลับกองทัพมาวางไว้ที่ศาลากลางน้ำภายในหนึ่งชั่วยาม" เสียงแหบพร่าดังก้องในความมืด พร้อมกับร่างปริศนาที่หายวับไปราวกับภูตผี มู่หรงเหยียนขยี้กระดาษในมือจนยับย่น ความมืดมิดในดวงตาเข้มข้นขึ้นจนน่าสะพรึงกลัว แผนลี้ภัยชั่วคราวที่วางไว้เพื่อหลอกศัตรู กลับกลายเป็นกับดักที่เขากำลังเดินเข้าไปหามันเสียเอง และดูเหมือนว่า... ในหมากตานี้ จะมีผู้เล่นคนที่สามที่เขาไม่ได้คำนวณไว้ก้าวเข้ามาแทรกกลาง! หวังว่าเนื้อหาตอนนี้จะถูกใจและทำให้ทุกท่านตื่นเต้นไปกับแผนการของท่านอ๋องและพระชายานะครับ ขอบคุณที่ติดตามอ่านและเป็นกำลังใจให้ "เฉินเว่ยสายลุย" เสมอมานะครับ