แขกที่ไม่ได้รับเชิญ

เสียงปลดล็อกรหัสประตูดิจิทัลดังขึ้นสามครั้งติด เป็นจังหวะที่คมชัดและไร้ความเกรงใจราวกับเจ้าของนิ้วมือไม่ได้มองว่าที่นี่คือพื้นที่ส่วนตัวของใคร เพียงฟ้ายืนนิ่งค้าง ความเย็นเยียบแล่นริ้วขึ้นจากฝ่าเท้าสู่สันหลังในเสี้ยววินาที ร่างเพรียวบางของหญิงสาวในชุดเดรสแบรนด์เนมราคาแพงก้าวเข้ามาในห้องรับแขกของเพนต์เฮาส์หรู โดยไม่ต้องรอให้ใครอนุญาต ดวงตาคู่คมกวาดมองสภาพแวดล้อมรอบตัวด้วยแววตาเหยียดหยาม ก่อนจะมาหยุดนิ่งที่ร่างของเพียงฟ้าซึ่งยืนถือแก้วกาแฟอุ่นอยู่หน้าเคาน์เตอร์ครัว "ไม่คิดเลยว่ารสนิยมของคณินจะตกต่ำลงถึงขนาดเก็บขยะเปียกเข้ามาร่วมชายคาด้วย" น้ำเสียงแหลมสูงที่เจือความเย่อหยิ่งถูกพ่นออกมาทันทีโดยไม่ต้องมีคำทักทาย มินตราก้าวเข้ามาใกล้ด้วยท่าทีคุกคาม กลิ่นน้ำหอมราคาแพงฟุ้งกระจายจนเพียงฟ้าต้องกะพริบตาถี่เพื่อขับไล่ความฉุนกึกในโพรงจมูก เพียงฟ้าวางแก้วกาแฟลงบนเคาน์เตอร์อย่างช้าๆ เสียงกระทบกันเบาๆ ระหว่างก้นแก้วกับหินอ่อนดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ นายเอกของเราไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกอย่างที่ผู้มาเยือนคาดหวัง ตรงกันข้าม ใบหน้าหวานกลับเชิดขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มบางเบาแต่แฝงความเย้ยหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างทันควัน "แปลกนะครับ คุณมินตรา... หรือว่ากระจกที่บ้านคุณมันแตกหมดแล้ว ถึงได้ถ่อสังขารมาส่องหาเงาหัวตัวเองถึงห้องคนอื่นแบบนี้" เพียงฟ้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท ทว่าเฉียบคมบาดลึก "นี่เธอ!" มินตราหน้าเสีย สีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธจัดจนเครื่องสำอางแทบจะร่วงกราว "ปากดีนักนะ! คิดว่าเกาะคณินแล้วจะบินสูงขึ้นมาทัดเทียมฉันได้งั้นเหรอ? ก็แค่เด็กจบใหม่ไร้หัวนอนปลายเท้า ที่เขาเก็บมาแก้เบื่อชั่วคราว อย่าสำคัญตัวผิดไปหน่อยเลย!" เพียงฟ้ายกแขนขึ้นกอดอก ดวงตากลมโตฉายแววรู้ทันและท้าทายในคราวเดียวกัน "อ๋อเหรอครับ... แก้เบื่อชั่วคราว? แต่ถ้าจำไม่ผิด คนที่โดนประกาศถอนหมั้นกลางงานสังคมแล้วต้องหอบผ้าหอบผ่อนหนีออกนอกประเทศอย่างไร้ศักดิ์ศรีเนี่ย น่าจะเป็นคุณมินตรามากกว่านะครับ มาตรฐานคำว่า 'แก้เบื่อ' ของคุณนี่มันกว้างขวางดีแท้ หรือสมองส่วนที่ใช้ประมวลผลมันฝ่อไปหมดแล้วตั้งแต่โดนเท?" บรรยากาศในห้องอุณหภูมิลดฮวบลงทันที มินตราพุ่งตัวเข้าหาด้วยความโมโหร้ายเงื้อมือขึ้นหมายจะตบสั่งสอนคนปากกล้าให้หลาบจำ *แกร็ก!* เสียงเปิดประตูดังแทรกขึ้นพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของคณินที่ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ดวงตาคมกริบกวาดมองสถานการณ์ตรงหน้าในเสี้ยววินาที ร่างของประธานหนุ่มพุ่งเข้ามาขวางกั้นระหว่างสองสาวไว้ได้อย่างรวดเร็วกว่าความคิด มือหนาคว้าข้อมือของมินตราไว้กลางอากาศก่อนที่ฝ่ามือเรียจะกระทบใบหน้าของเพียงฟ้าได้ทัน "มินตรา! หยุดบ้าได้แล้ว!" เสียงทุ้มต่ำตวาดก้องด้วยความเกรี้ยวกราด แรงบีบที่ข้อมือทำให้คุณหนูไฮโซถึงกับนิหน้าด้วยความเจ็บปวด "เฮียณิน! พี่ปกป้องมันเหรอ!" มินตราแผדเสียงกรี๊ดลั่นด้วยความไม่ยอมรับ หันไปชี้หน้าเพียงฟ้าที่ยืนมองภาพนั้นด้วยแววตานิ่งเฉย "ผู้หญิงคนนี้มันด่าฉันก่อนนะ! มันหยามหน้าฉัน พี่ปล่อยให้เด็กนี่มันเหยียบย่ำศักดิ์ศรีคู่หมั้นเก่าอย่างฉันได้ยังไง!" "คู่หมั้นเก่า?" คณินทวนคำเสียงเย็นยะเยือก ดวงตาคมกริบจ้องมองอดีตคู่หมั้นราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "จำไม่ได้หรือไงว่าใครเป็นคนฉีกสัญญานั้นทิ้งคามือฉันเอง เพราะคิดว่าฉันจะล้มละลายตอนบริษัทเกือบวิกฤตเมื่อสองปีก่อน? ตอนนี้พอเห็นว่าฉันรอดและรวยกว่าเดิม ถึงได้คลานกลับมาทำตัวเป็นหมาหวงก้างแบบนี้เหรอ มินตรา?" คำพูดเจ็บแสบและตรงไปตรงมาของคณินทำให้มินตราหน้าซีดเผือดริมฝีปากสั่นระริกพูดไม่ออก แต่ในขณะเดียวกัน เพียงฟ้าที่ยืนมองอยู่ด้านหลังกลับรู้สึกแปลกๆ กับคำว่า 'คู่หมั้นเก่า' ที่ถูกตอกย้ำออกมาจากปากของพระเอก แม้จะรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว แต่การได้ยินเขายืนยันมันต่อหน้าผู้หญิงคนนี้ มันกลับสร้างความรู้สึกประหลาดในอกอย่างบอกไม่ถูก คณินหันกลับมามองเพียงฟ้าเพื่อจะเอ่ยอะไรบางอย่าง แต่เมื่อสบเข้ากับดวงตานิ่งสนิทที่ฉายแววประชดประชันเล็กๆ ของคนตัวเล็ก คำพูดทั้งหมดก็พลันติดอยู่ที่ลำคอ ดวงตาคมกริบไหววับด้วยความอ้ำอึ้งชั่วขณะ—ความรู้สึกผิดแล่นริ้วขึ้นในอกเมื่อเห็นท่าทีนิ่งเฉยที่ซ่อนความรู้สึกบางอย่างเอาไว้ของอีกฝ่าย "ฟ้า..." คณินเอ่ยเรียกชื่อคนตัวเล็กด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงผิดจากเมื่อครู่ ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม เสียงเตือนภัยจากระบบรักษาความปลอดภัยของคอนโดก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงทุบประตูดังสนั่นจากด้านนอก *ปัง! ปัง! ปัง!* "เปิดประตูเดี๋ยวนี้! ไอ้คณิน! มึงกล้าดียังไงถึงทำลูกสาวกูแบบนี้!" เสียงตะโกนกราดเกรี้ยวของนักธุรกิจรุ่นใหญ่ดังทะลุกรอบประตูเข้ามา ทำเอาทุกคนในห้องชะงักกึก คณินขมวดคิ้วมุ่นด้วยความหงุดหงิดระคนแปลกใจ ขณะที่มินตรากลับยิ้มเยาะออกมาได้อย่างน่ารังเกียจ เพียงฟ้ามองหน้าคณินที่กำลังลังเลและอ้ำอึ้งในสถานการณ์เฉพาะหน้า ก่อนจะแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ ดวงตากลมโตมองตรงไปยังใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะปากเก่งใส่ตนเสมอ แต่ตอนนี้กลับนิ่งอึ้งเมื่อเจอศึกหนักรอบด้าน "ดูเหมือนแขกที่ไม่ได้รับเชิญจะไม่ได้มาแค่คนเดียวสินะครับ..." เพียงฟ้ายิ้มหวานหยด ทว่าไร้ความอบอุ่นโดยสิ้นเชิง "เชิญเฮียเคลียร์หลังบ้านของเฮียให้เรียบร้อยเถอะครับ พอดีผมไม่อยากเปลืองตัวไปยุ่งกับขยะที่เฮียยังเคลียร์ไม่สะอาดดี" พูดจบเพียงฟ้าก็หันหลังเตรียมเดินเลี่ยงเข้าห้องนอนส่วนตัวทันที ไม่เปิดโอกาสให้คณินได้เอמהรั้งไว้แม้แต่คำเดียว ************************************************** ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ดีลลับฉบับประธานคลั่งรัก" มาโดยตลอดนะครับ!