ความลับในออฟฟิศ

"ถ้าคุณยังเอานิ้วมาจิ้มเอวผมอีกครั้งเดียว ผมจะสั่งรื้อแบบรีโนเวทชั้นสามใหม่ทั้งหมดโดยไม่จ้างอินทีเรียร์คนเดิมอีกต่อไปครับ พริมโรส" เสียงทุ้มต่ำลอดไรฟันของธามดังขึ้น ท่ามกลางความมืดทึบของห้องเก็บแบบจำลองสถาปัตยกรรม แสงไฟนีออนสลัวลอดผ่านกระจกฝ้าจากโถงทางเดินด้านนอก เผยให้เห็นเงาร่างของสถาปนิกหนุ่มอัจฉริยะที่กำลังแนบแผ่นหลังติดกับชั้นวางโมเดลไม้เนื้อแข็ง โดยมีร่างระหงของมัณฑนากรสาวตัวแสบยืนประชิดจนแทบไม่มีช่องว่างให้อากาศหายใจ พริมโรสหัวเราะในลำคอ ดวงตากลมโตเป็นประกายท้าทายในความสลัว เธอยังคงไม่ถอยห่างแถมยังจงใจขยับเท้าเข้าไปอีกนิด จนปลายจมูกโด่งรั้นเกือบจะชนกับสันจมูกคมกริบของคนปากแข็ง "เชิญเลยค่ะ... เอ๊ย! เชิญเลยครับ" พริมโรสแก้คำพูดแทบไม่ทันเมื่อเหลือบไปเห็นสายตาดุๆ ที่ตวัดมองมา "คุณธามกล้ารื้อแบบที่ฉันนั่งหลังขดหลังแข็งแก้มาสามรอบเหรอคะ? ระวังเถอะ ลูกค้าจะไล่ออกไม่รู้ตัว" "ผมเป็นหัวหน้าโปรเจกต์ มีสิทธิ์ขาดทุกอย่าง และที่สำคัญ..." ธามก้มหน้าลงกระซิบชิดริมฝีปากอิ่ม น้ำเสียงแหบพร่าจนหัวใจคนฟังกระตุกวูบ "ผมเกลียดการโดนขู่... โดยเฉพาะจากคนที่แอบมากุมมือผมใต้โต๊ะประชุมเมื่อสิบนาทีที่แล้ว" ให้ตายเถอะ! พริมโรสแอบเม้มปากแน่น เธอไม่ได้ตั้งใจจะทำตัวรุ่มร่ามในห้องประชุมใหญ่ที่มีทีมวิศวกรนั่งหัวโด่อยู่ถึงห้าคน แต่ใครใช้ให้ผู้ชายคนนี้ทำหน้าเคร่งเครียดใส่เธอตอนพรีเซนต์งานกันเล่า เธอก็แค่อยากจะส่งสัญญาณเตือนให้เขายิ้มบ้างก็เท่านั้น ใครจะไปรู้ว่าสถาปนิกผู้เคร่งขรึมและเจ้าระเบียบขั้นสุดคนนี้ จะสลัดคราบท่านประธานจอมโหดทิ้ง แล้วลากเธอมามุมอับลับตาคนทันทีที่การประชุมจบลง "ฉันไม่ได้กุม ฉันแค่จะหยิบปากกาต่างหาก" เธอยังคงดื้อรั้นเชิดหน้าเถียง "ปากกาอยู่ในกระเป๋าเสื้อคุณ แต่ห้านาทีนั้น มือคุณอยู่ในมือผม... พริมโรส คุณกำลังเล่นกับไฟ" ธามพูดพลางขยับตัวเข้าหาอีกนิด มือเรียวใหญ่ของสถาปนิกหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่านิ่งสนิททุกสถานการณ์ ตอนนี้กลับวางทาบลงบนเอวบางของเธอ ล็อกตัวไว้ไม่ให้ขยับหนีไปไหน ความร้อนจากฝ่ามือที่ทะลุผ่านเนื้อผ้าเบลเซอร์ตัวเก่งทำให้พริมโรสเผลอกลั้นหายใจ เคมีระหว่างพวกเขามันอันตรายเกินไป มากเกินกว่าจะมานั่งเถียงกันเรื่องงานในเวลานี้ "ปล่อยได้แล้วค่ะ... เอ่อ ปล่อยได้แล้วครับ เดี๋ยวพี่กรณ์ฝ่ายบัญชีก็เดินมาตามหรอก" เธอยกมือขึ้นดันแผงอกกว้างเอาไว้ แต่กลายเป็นว่ายิ่งผลัก ตัวเธอกยิ่งแนบชิดกับเขามากกว่าเดิม "ให้ตามสil ผมอยากประกาศให้โลกรู้เหมือนกันว่ามัณฑนากรปากเก่งคนนี้กำลังทำให้อินทีเรียร์สติแตก" ธามพึมพำ ดวงตาคมกริบกวาดมองริมฝีปากที่กำลังขยับเถียงเขาอย่างนึกหมั่นเขี้ยว เขารู้ดีว่าความสัมพันธ์ลับๆ ระหว่างพวกเขามันเสี่ยงแค่ไหนในบริษัทที่เต็มไปด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น แต่ความรู้สึกที่อัดแน่นจนล้นอกนี่ต่างหากที่ทำให้เขาเริ่มทนเก็บซ่อนมันไว้ไม่ไหว ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูกระจกบานเลื่อนด้านนอกดังขึ้น ตามด้วยเสียงทุ้มคุ้นเคยที่ทำให้ทั้งสองคนสะดุ้งสุดตัว "คุณธามครับ อยู่ข้างในหรือเปล่า? ทางฝ่ายโครงสร้างส่งแบบแก้ไขมาให้ดูด่วนเลยครับ" เสียงของกรณ์ดังทะลุเข้ามา พริมโรสตาสว่างวาบ เธอรีบใช้สองมือดันอกธามเต็มแรงจนร่างสูงต้องยอมถอยหลังไปครึ่งก้าว ใบหน้าสวยหวานตื่นตระหนก รีบจัดเสื้อผ้าหน้าผมให้เข้าที่เข้าทางในเวลาไม่ถึงสามวินาที ขณะที่ธามกวาดสายตาหงุดหงิดใส่ประตูบานนั้นราวกับอยากจะใช้รังสีความร้อนเผาให้มันสลายไป ให้ตาย... บรรยากาศกำลังหวานชื่นแท้ๆ ไอ้เจ้ากรณ์ดันตาดีเข้ามาขัดจังหวะได้ถูกเวลาเสียจริง "ครับ! ผมอยู่ข้างใน กำลังดูแปลนอยู่ เดี๋ยวออกไป" ธามตะโกนตอบเสียงเรียบ พยายามปรับน้ำเสียงให้กลับมาเป็นปกติที่สุด แม้ว่าลมหายใจจะยังคงติดขัดอยู่บ้าง เขาหันกลับมามองมัณฑนากรสาวที่ตอนนี้ยืนกอดอกทำเป็นมองนู่นมองนี่แก้เขิน พริมโรสส่งค้อนวงใหญ่ให้เขาหนึ่งทีพร้อมกับกระซิบเบาๆ "รอดตัวไปนะคะท่านสถาปนิก ครั้งหน้าถ้าโดนจับได้ว่าแอบก้มหัวให้ฉันอีก คุณเตรียมตัวโดนหักเงินเดือนได้เลย" "ปากเก่งนักนะ" ธามเอื้อมมือไปหมายจะหยิกแก้มสักทีด้วยความหมั่นเขี้ยว แต่พริมโรสไวตัวกว่า เธอเอี้ยวตัวหลบแล้วเปิดประตูกระจกเดินออกไปเผชิญหน้ากับกรณ์หน้าตาเฉย ราวกับว่าเมื่อกี้ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นในความมืดเลยแม้แต่น้อย ธามยืนมองตามแผ่นหลังบางที่เดินห่างออกไป มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นอย่างไม่รู้ตัว เขาส่ายหัวเบาๆ ให้กับความดื้อรั้นและเจ้าเล่ห์ของเธอ *ให้ตายเถอะ... ผู้หญิงคนนี้อันตรายต่อหัวใจเขาชะมัด* สถาปนิกหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อดึงสติกลับมา ก่อนจะก้าวขาเดินออกจากห้องเก็บแบบจำลองเพื่อไปเคลียร์งานตรงหน้า ทว่า ทันทีที่เขาเดินเลี้ยวพ้นมุมเสาเพื่อจะไปยังโต๊ะทำงาน สายตาก็ต้องสะดุดเข้ากับร่างของใครบางคนที่ยืนรออยู่ตรงหน้าห้องทำงานของเขาเสียก่อน ร่างบางในชุดสูทเข้ารูปหรูหราหันกลับมามองทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้า ดวงตาคู่สวยกวาดมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยรอยยิ้มที่เคลือบไว้ด้วยความหมายบางอย่างที่ธามไม่ชอบใจเอาเสียเลย "สวัสดีค่ะคุณธาม... ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ ดูท่าทางโปรเจกต์นี้จะทำให้คุณยุ่งน่าดู ถึงขนาดต้องแอบมาประชุมลับในห้องมืดกับอินทีเรียร์คนเก่งเลยเหรอคะ?" เสียงหวานทว่าเฉียบคมนั้นเอ่ยขึ้น พร้อมกับก้าวเข้ามาประชิดตัวธามอย่างถือวิสาสะ โดยที่เจ้าตัวยังไม่ทันได้ตั้งตัวด้วยซ้ำ! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและสนับสนุน "ฟีนิกซ์สีทอง" มาโดยตลอดนะครับ