แผนการทำลายธุรกิจคู่แข่งตอนที่ 1

"ถ้าคิดว่าการกว้านซื้อหุ้นแบบเงียบๆ จะพ้นสายตาฉันไปได้... พวกคุณก็คงประเมินสมองของ 'ลินดา' คนนี้ต่ำเกินไปหน่อยแล้วล่ะค่ะ" เสียงหัวع์เราะเบาๆ ที่ดังลอดริมฝีปากอิ่มเคลือบลิปสติกสีไวน์แดง ทำให้บรรยากาศในห้องทำงานเพนต์เฮาส์หรูชั้นบนสุดเงียบสงบลงในพริบตา นิ้วเรียวยาวภายใต้เล็บเจลประดับคริสตัลระยิบระยับกำลังเคาะโต๊ะทำงานกระจกนิรภัยเป็นจังหวะเนิบนาบ บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้ากำลังแสดงกราฟราคาหุ้นของ 'ตระกูลวรโชติ'—อดีตตระกูลคู่หมั้นผู้เคยประกาศกร้าวกลางงานสังคมว่าเธอเป็นแค่ดอกไม้ประดับไร้ค่าที่พร้อมจะเขี่ยทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้ แต่ในตอนนี้ ดอกไม้ประดับดอกนั้นกำลังถือครองก้านคอของพวกเขาทั้งเป็น "คุณลินดาคะ ฝ่ายบัญชีรายงานมาว่า หุ้นล็อตแรกจำนวนสิบเปอร์เซ็นต์ของบริษัทวรโชติกรุ๊ปถูกโอนเข้าพอร์ตของเราเรียบร้อยแล้วค่ะ ราคาเฉลี่ยต่ำกว่าตลาดนิดหน่อยเพราะเราทยอยเก็บตอนที่พวกเขากำลังหัวหมุนกับข่าวลือเรื่องสภาพคล่อง" เลขาส่วนตัวรายงานด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นปนหวาดหวั่นเล็กน้อย ลินดายกยมุมปากขึ้นอย่างเหนือกว่า เธอยังจำสายตาดูถูกเหยียดหยามในอดีตได้ดี วันที่คีย์และครอบครัวของเขาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธออย่างไร้ความปรานี โดยคิดว่าอำนาจเงินในมือจะทำให้พวกเขาอยู่เหนือกฎเกณฑ์ทั้งหมด ทว่าโลกใบนี้หมุนเร็วกว่าที่คิด ใครจะไปรู้ว่าวันหนึ่ง 'ระบบช้อปปิ้งมหาเทพ' จะเลือกเธอ และมอบกระสุนเงินสดนับหมื่นล้านมาให้ใช้ละเลงเล่นจนสะใจ "แค่สิบเปอร์เซ็นต์ยังน้อยไปค่ะคุณเลขา..." ลินดาหมุนเก้าอี้ทำงานหันออกไปมองทัศนียภาพของเมืองหลวงเบื้องล่างที่มีแสงไฟจากตึกสูงระฟ้าแข่งกันระยิบระยับ "เป้าหมายของเราในสัปดาห์นี้คือการถือครองหุ้นสามสิบห้าเปอร์เซ็นต์ ทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก ค่อยๆ รัดคอให้แน่นขึ้นทีละนิด จนกว่าพวกมันจะดิ้นรนหาทางออกไม่เจอ" ขณะที่เกมกำลังดำเนินไปอย่างเลือดเย็น เสียงเคาะประตูก็กรีดแทรกบรรยากาศตึงเครียดขึ้นมา ก๊อก ก๊อก ก๊อก ยังไม่ทันที่เลขาจะเอ่ยอนุญาต ประตูบานหรูสีขาวมุกก็ถูกผลักเปิดออกด้วยแรงที่มากเกินความจำเป็น ร่างสูงโปรดของ 'คีย์' ก้าวเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าบึ้งตึง ดวงตาคมกริบที่เคยฉายแววหย่อมนิ่งและเย่อหยิ่งบัดนี้เต็มไปด้วยร่องรอยความเครียดขมึง ท235ดสายตากวาดมองทั่วห้องก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างระหงของหญิงสาวผู้เป็นอดีตคู่หมั้น "ลินดา... เธอทำบ้าอะไรอยู่!" คีย์พุ่งตรงเข้ามาหยุดยืนหน้าโต๊ะทำงาน เสียงทุ้มต่ำลอดไรฟันด้วยความโกรธจัด "ฉันรู้ว่าเป็นฝีมือเธอ เธอจงใจปล่อยข่าวเรื่องโปรเจกต์อสังหาฯ ล่ม เพื่อกดราคาหุ้นของบริษัทฉันใช่ไหม? เธอใช้วิธีสกปรกอะไรถึงกล้ามากว้านซื้อหุ้นบริษัทฉันแบบนี้!" ลินดาไม่แม้แต่จะกระพริบตา เธอนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางสบายราวกับกำลังฟังเสียงแมลงหวี่แมลงวันน่ารำคาญ เธอยกถ้วยชาอุ่นขึ้นจิบช้าๆ ปล่อยให้ความเงียบงันทำหน้าที่กดดันผู้ชายตรงหน้าจนเหงื่อกาฬเริ่มซึมตามไรผม "วิธีสกปรกเหรอคะคุณคีย์?" ลินดาหัวع์เราะในลำคอ ดวงตากลมโตคมกริบตวัดมองชายหนุ่มด้วยแววตาสมเพชระคนเย้ยหยัน "คำนี้ดูจะเหมาะกับคุณและครอบครัวมากกว่านะคะ ตอนที่คุณถอนหมั้นฉันอย่างไร้เยื่อใยกลางงานวันเกิดปีที่แล้ว หรือตอนที่คุณพยายามฮุบกิจการของครอบครัวฉัน... นั่นเขาเรียกว่าอะไรคะ หรือว่าเรียกว่า 'กลยุทธ์ทางธุรกิจที่สะอาดบริสุทธิ์' อย่างนั้นเหรอ?" คีย์ชะงักไปครู่หนึ่ง แววตาไหววูบด้วยความรู้สึกผิดที่พยายามซ่อนไว้ภายใต้ความเกรี้ยวกราด เขาพยายามสูดหายใจเข้าลึกเพื่อปรับโทนเสียงให้อ่อนลงเมื่อนึกถึงสถานการณ์ปัจจุบันของบริษัท "เรื่องในอดีต... ฉันขอโทษ ลินดา ทุกอย่างมันมีความจำเป็น ฉันถูกบีบจากผู้ใหญ่ในตระกูล..." คีย์ก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานมากขึ้น มือหนาวางลงบนขอบกระจกด้วยท่าทีวิงวอน "แต่ตอนนี้บริษัทกำลังแย่ ถ้าเธอยังทำแบบนี้ต่อไป ตระกูลเราจะพังกันหมดนะ... เรามาคุยกันดีๆ เถอะ ฉันรู้ว่าเธอยังมีความรู้สึกดีๆ ให้ฉันอยู่บ้าง" ลินดาแค่น "หึ" ออกมาเสียงดัง เธอวางถ้วยชาลงกระทบจานรองเสียงดังสนั่น ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ประจันหน้ากับอดีตคู่หมั้นด้วยรัศมีที่กดดันจนเขาต้องผถอยหลังไปครึ่งก้าว "ความรู้สึกดีๆ? คุณเอาสมองส่วนไหนคิดคะว่าฉันจะยังเหลือความรู้สึกแบบนั้นให้กับผู้ชายเห็นแก่ตัวอย่างคุณ?" ลินดาก้าวเข้าไปใกล้ ชEบตาเขาตรงๆ จนคีย์รู้สึกราวกับถูกกระแสไฟฟ้าแรงสูงช็อตเข้าที่กลางใจ "จำคำพูดของคุณเมื่อปีก่อนได้ไหมคะ? คุณบอกว่าผู้หญิงอย่างฉันเป็นได้แค่ตัวประกอบในชีวิตของคุณ... งั้นวันนี้ ฉันขออนุญาตเป็น 'ผู้กำกับ' ที่จะสั่งให้ฉากจบของตระกูลวรโชติล่มสลายลงคามือฉันเองก็แล้วกันค่ะ!" "ลินดา! เธอใจร้ายเกินไปแล้วนะ!" คีย์คำรามลั่นด้วยความจนตรอก เมื่อไม้ไมตรีใช้ไม่ได้ผล เขาจึงงัดเอาความกร้าวร้าวขึ้นมาขู่ "เธอคิดว่ามีเงินแล้วจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ? จำไว้ว่าตระกูลวรโชติรากฐานกว้างขวางแค่ไหน เธอไม่มีวันชนะเกมการเมืองธุรกิจนี้ได้หรอก!" "งั้นเรามาคอยดูกันค่ะ ว่ารากฐานที่คุณภาคภูมิใจนักหนา จะทนแรงกระแทกจากกระสุนเงินสดแสนล้านของฉันได้สักกี่น้ำ" ลินดายกยิ้มมุมปากอย่างท้าทาย ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้เลขาที่ยืนตัวลีบอยู่มุมห้อง "เชิญคุณคีย์กลับออกไปได้แล้วค่ะ พื้นที่ตรงนี้อากาศไม่ค่อยบริสุทธิ์เท่าไหร่ ฉันหายใจไม่ออกเพราะกลิ่นอายความล้มเหลว" บอดี้การ์ดร่างยักษ์สองคนก้าวเข้ามาประกบตัวคีย์ทันทีโดยไม่ต้องรอให้เลขาออกคำสั่ง คีย์กัดฟันกรอดด้วยความแค้นเคืองจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน เขาชี้หน้าลินดาด้วยมือที่สั่นเทา "เธอจะเสียใจที่เลือกทางนี้ ลินดา!" เสียงประตูปิดลงตามแรงผลักของบอดี้การ์ด ทิ้งให้ลินดายืนอยู่ตามลำพังในห้องทำงานที่กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง เธอกลับมานั่งลงที่เก้าอี้ตัวเดิม หน้าจอคอมพิวเตอร์ยังคงกะพริบแจ้งเตือนความเคลื่อนไหวของตลาดหุ้น ระบบช้อปปิ้งมหาเทพส่งเสียงเตือนเบาๆ ในโสตประสาท เป็นสัญญาณยืนยันยอดเงินคงเหลือที่เพิ่มพูนขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด แต่ก่อนที่ลินดาจะได้กดอนุมัติคำสั่งซื้อหุ้นล็อตใหญ่ที่สุดของวัน หน้าจอระบบกลับปรากฏหน้าต่างสีแดงฉานขึ้นมาพร้อมเสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่นห้อง ข้อความตัวอักษรปริศนาปรากฏเด่นหราขึ้นกลางจอ โดยไม่มีที่มาที่ไป— *[คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบการเคลื่อนไหวของกระเป๋าเงินนิรนามจากต่างประเทศ กำลังกว้านซื้อหุ้นวรโชติในราคาตัดหน้าคุณ... และเป้าหมายที่แท้จริงของบุคคลนั้น ไม่ใช่การทำลายตระกูลวรโชติ แต่เป็นการ...]* ชาเขียวแก้วร้ายขอขอบพระคุณคุณรี้ดทุกท่านที่แวะมาดื่มด่ำความแซ่บในตอนนี้มากๆ เลยนะคะ!