งานสังคมที่ไม่ใช่ที่ของคุณ

เสียงปรบมือสุภาพแต่ไร้ซึ่งความจริงใจในห้องจัดเลี้ยงระดับวีไอพีดังขึ้น ราวกับเสียงแมลงหวี่น่ารำคาญที่คอยกวนใจ ลินดาปรายตามองกลุ่มไฮโซตระกูลเก่าที่กำลังจับกลุ่มซุบซิบ เธอในชุดราตรีผ้าไหมปักดิ้นทองเข้ารูปขับผิวผ่องออร่าเปล่งประกาย รัศมีของความร่ำรวยและอำนาจที่แผ่ออกมาจากตัวเธอนั้น ฆ่าผู้หญิงทุกคนในงานให้กลายเป็นเพียงตัวประกอบฉากไปในพริบตา "คิดว่าหอบเงินมาไม่กี่ร้อยล้านแล้วจะกลายมาเป็นผู้ทรงอิทธิพลในตลาดประมูลได้หรือไงคะ ลินดา... เด็กกะโปโลอย่างเธอก็แค่ฟลุ๊คชนะประมูลรอบก่อนเท่านั้นแหละ" เสียงแหลมสูงของ "คุณหญิงพรรณราย" ดังแทรกขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ พร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยที่พยายามซ่อนไว้ภายใต้พัดขนนกราคาแพง ลินดาไม่แม้แต่จะชายตามองคู่สนทนา เธอเพียงแค่ยกแก้วแชมเปญขึ้นจิบช้าๆ ดื่มด่ำกับรสชาติความเย็นยะเยือกที่ไหลผ่านลำคอ ก่อนจะวางแก้วลงบนถาดของบริกรด้วยเสียงกระทบเบาๆ ที่ทรงพลังพอกจะทำให้บรรยากาศรอบตัวเงียบกริบลงทันที "เงินไม่กี่ร้อยล้านของดิฉัน คงมากพอที่จะซื้อหุ้นทั้งหมดในเครือธุรกิจของคุณหญิงมารวมไว้เช็ดกระจกมั้งคะ" ลินดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย รอยยิ้มมุมปากของเธอช่างเย็นชาและบาดลึกจนคุณหญิงพรรณรายหน้าซีดเผือด สั่นเทิ้มด้วยความโกรธแต่ไม่กล้าแม้แต่จะเถียงกลับ ในมุมมืดของห้องโถง สายตาคู่หนึ่งจ้องมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน คีย์ ยืนกำหมัดแน่นในสูทเข้ารูปราคาแพง รอยคล้ำใต้ดวงตาบอกชัดเจนว่าเขาไม่ได้นอนมาหลายคืน ตั้งแต่วันที่เขาโง่เขลาปล่อยมือจากผู้หญิงคนนี้ไปเพื่อวิ่งตามภาพลวงตา คีย์ก็ตระหนักได้ว่าเขาได้สูญเสียสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตไปเสียแล้ว และยิ่งวันนี้ ลินดาปรากฏตัวในฐานะ "นักลงทุนทรงอิทธิพล" ผู้กุมชะตากรรมเศรษฐกิจของเมืองหลวง เขาก็ยิ่งรู้ซึ้งว่าช่องว่างระหว่างเขากับเธอนั้นห่างไกลกันราวฟ้ากับเหว คีย์สูดหายใจเข้าลึก ตัดสินใจก้าวขาเดินแหวกฝูงชนเข้ามาหาเธอ "ลินดา... ผมรู้ว่าคุณโกรธ แต่เรามาคุยกันหน่อยได้ไหมครับ เรื่องระหว่างเรา..." "เรา?" ลินดาทวนคำนั้นด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน เธอหันกลับมาเผชิญหน้ากับอดีตคู่หมั้นที่ครั้งหนึ่งเคยหยิ่งผยอง สายตาที่เธอมองเขาราวกับมองเศษฝุ่นใต้รองเท้า "คุณเอาความมั่นใจมาจากไหนคะ ถึงคิดว่าคนอย่างฉันจะลดตัวมาใช้คำว่า 'เรา' กับคุณอีก" "ลินดา ผมสำนึกผิดแล้วจริงๆ ที่ผ่านมาผมตาบอดไปเอง ให้โอกาสผมได้แก้ตัวเถอะนะ" คีย์พยายามก้าวเข้ามาใกล้ พร้อมจะคุกเข่าลงต่อหน้าทุกคนหากนั่นจะทำให้เธอยอมใจอ่อน ทว่า ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์ก็บินต่ำลงมาจอดสนิทบนลานดาดฟ้าของโรงแรม แรงลมกรรโชกผ่านกระจกใสบานใหญ่จนทุกคนต้องยกมือขึ้นป้องหน้า พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมสีดำสนิทจากระบบช้อปปิ้งมหาเทพที่เด้งขึ้นตรงหน้าลินดาอย่างกะทันหัน [แจ้งเตือนจากระบบ: ยอดเงินฝากในบัญชีลับถูกโอนเข้าสู่กองทุนการลงทุนระดับโลกเรียบร้อยแล้ว 50,000,000,000 บาท (ห้าหมื่นล้านบาทถ้วน) สถานะ: อนุมัติการเข้าซื้อกิจการทั้งหมดของตระกูลคีย์สำเร็จ] ลินดากระตุกยิ้มมุมปากอย่างสะใจ เธอหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทไร้ขีดจำกัดออกมาเคาะเบาๆ บนฝ่ามือ ก่อนจะมองหน้าคีย์ที่กำลังยืนตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้เป็นหิน "เสียใจด้วยนะคะคุณคีย์..." ลินดากระซิบด้วยน้ำเสียงกระเส่าแต่เฉียบคมบาดใจ "เพราะตอนนี้... ฉันกลายเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ที่สุดของคุณ และบ้านของคุณ ก็กำลังจะถูกยึดภายในสามวินาทีนี้ค่ะ" ขอบพระคุณคุณรี้ดทุกท่านที่แวะมาดื่มด่ำความสะใจในตอนนี้มากๆ เลยนะคะ!