เบื้องหลังความร่ำรวยที่ถูกจับผิด

"คุณลินดาคะ ดิฉันเกรงว่าการเคลื่อนไหวทางการเงินของคุณในรอบสัปดาห์นี้... มันผิดปกติเกินไปค่ะ" เสียงเย็นเยียบของเลขาฯ ประจำตระกูลใหญ่ผู้ถือหุ้นร่วมในโครงการประมูลระดับชาติอย่าง 'คุณนายรินรดา' ดังขึ้นกลางห้องรับรองวีไอพี เธอนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีวางก้าม ราวกับเจ้าของที่ดินที่กำลังไล่ต้อนเหยื่อให้จนมุม ลินดาสวมชุดเดรสผ้าไหมสีเขียวมรกตขับผิวขาวผ่อง เธอเพียงแค่จิบชาเอิร์ลเกรย์ช้าๆ สายตาเรียบเฉยทอดมองไปยังยอดสรุปบัญชีที่ถูกวางลงบนโต๊ะกระจกอย่างไม่สะทกสะท้าน "ผิดปกติเหรอคะ?" ลินดาทวนคำ น้ำเสียงราบเรียบจนน่าขนลุก "สำหรับดิฉัน... การจ่ายเงินเพียงไม่กี่พันล้านเพื่อความพึงพอใจส่วนตัว ถือว่าเป็นกิจกรรมยามว่างที่ธรรมดามากค่ะ คุณรินรดามีปัญหาอะไรกับความสุขของคนอื่นงั้นหรือคะ?" "ไม่ใช่แค่เงินค่ะ แต่เป็น 'ที่มา' ของมัน" รินรดาโน้มตัวเข้ามาใกล้ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงฟุ้งกระจายจนลินดาต้องขยับตัวถอยห่างด้วยความรังเกียจ "ไม่มีธนาคารไหนในประเทศนี้กล้าปล่อยสินเชื่อวงเงินระดับนี้ให้กับคุณ โดยที่หลักทรัพย์ค้ำประกันยังไม่ได้รับการอนุมัติอย่างสมบูรณ์แบบ... หรือว่าคุณไปทำข้อตกลงลับๆ กับ 'กลุ่มทุนสีเทา' เพื่อพยุงสถานะตัวเองกันแน่คะ?" คีย์ที่นั่งอยู่มุมห้องมานานโดยไม่ได้พูดอะไร บัดนี้เขายันตัวลุกขึ้นยืน แววตาคมกริบของอดีตคู่หมั้นจ้องมองลินดาด้วยความรู้สึกซับซ้อน เขารู้ดีว่าลินดาคนเก่าไม่มีทางมีเงินมหาศาลขนาดนี้ และเขาก็เป็นคนหนึ่งที่กำลังขุดคุ้ยความลับนี้อยู่เช่นกัน "ลินดา ถ้าคุณกำลังหลงทาง... ผมยังพอจะดึงคุณกลับมาได้นะ" คีย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาเจือไปด้วยความห่วงใยที่แฝงไปด้วยการบังคับ "หยุดการประมูลครั้งนี้เถอะ ก่อนที่เรื่องมันจะบานปลายจนถึงขั้นตรวจสอบเส้นทางการเงินระดับรัฐบาล" ลินดาวางถ้วยชาลง เสียงกระเบื้องกระทบจานรองดัง ‘กริ๊ก’ เบาๆ ทว่ากลับดูหนักแน่นราวกับค้อนทุบลงบนหัวใจของคนในห้อง เธอแค่นยิ้มมุมปาก ยิ้มที่ทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนเป็นเพียงมดปลวกที่พยายามจะกั้นกระแสน้ำป่า "ตรวจสอบเหรอคะ?" เธอหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "คุณรินรดาคะ การที่คนอื่นรวยกว่าคุณ ไม่ได้หมายความว่าเขาทำเรื่องผิดกฎหมายหรอกค่ะ แต่มันหมายความว่า 'ความสามารถ' ของคุณมันไม่ถึงขั้นที่จะมองเห็นโอกาสที่ฉันมองเห็นต่างหาก" ลินดาหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ไม่มีแม้แต่ตัวเลขหรือชื่อหน้าบัตรขึ้นมาวางลงบนโต๊ะ มันเป็นบัตรที่ไม่มีใครในประเทศนี้กล้าจินตนาการถึงความมั่งคั่งที่อยู่เบื้องหลัง วินาทีที่บัตรแตะลงบนพื้นผิวโต๊ะ รินรดาชะงักไปชั่วครู่ แววตาของเธอสั่นไหวอย่างเห็นได้ชัด "บัตรใบนี้... มันเป็นของธนาคารระดับโลกที่คนทั่วไปไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเดินเข้าประตูสาขาด้วยซ้ำ" รินรดาพึมพำ สีหน้าเปลี่ยนจากความมั่นใจเป็นความตื่นตระหนก "คุณ... คุณไปได้มันมาจากไหน?" "ของแบบนี้มันต้องใช้ 'บารมี' ไม่ใช่แค่ 'ชื่อเสียง' ค่ะคุณรินรดา" ลินดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พลางปัดเศษฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนไหล่เสื้อ "ถ้าวันนี้คุณยังไม่มีหลักฐานอะไรมายืนยันว่าฉันทำผิดกฎหมาย ก็กรุณาหยุดทำตัวเป็นนักสืบตกกระป๋อง แล้วกลับไปบริหารบริษัทที่กำลังขาดทุนของคุณเถอะนะคะ... อ้อ แล้วอย่าลืมตรวจสอบกระแสเงินสดบริษัทตัวเองด้วยนะคะ เพราะฉันได้ข่าวมาว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า หุ้นที่คุณถืออยู่กำลังจะถูกเทขายทิ้งจนไม่เหลือซาก" "ลินดา! คุณทำอะไร!" คีย์รีบก้าวเข้ามาคว้าข้อมือเธอไว้ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตึงเครียด "คุณกำลังจะล้มกระดานธุรกิจของทุกคนเพื่อความสะใจงั้นเหรอ?" ลินดาหันกลับมามองเขาด้วยสายตาเย็นชา เธอไม่ได้ดึงมือออก แต่กลับออกแรงบีบที่ข้อมือเขากลับด้วยแรงมหาศาลที่ระบบช้อปปิ้งมอบให้ "คีย์คะ... คนที่ทิ้งฉันไปในตอนที่ฉันไม่มีอะไร คือคุณไม่ใช่หรือไงคะ? แล้วตอนนี้คุณมีสิทธิ์อะไรมาถามหาความรับผิดชอบจากคนที่ไม่เคยอยู่ในสายตาคุณเลย?" ลินดาสะบัดมือเขาออกอย่างแรงจนคีย์เซไปด้านหลัง เสียงกริ่งโทรศัพท์ของรินรดาดังขึ้นอย่างบ้าคลั่งในจังหวะนั้น เธอรับสายด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนที่ใบหน้าของเธอจะซีดเผือดจนไร้สีเลือด "คะ... ค่ะ? ว่ายังไงนะ! หุ้นถูกกว้านซื้อไปหมดแล้ว? เป็นไปไม่ได้! ใคร... ใครเป็นคนสั่งซื้อ!" รินรดาเงยหน้าขึ้นมองลินดาด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ขณะที่ลินดาเพียงแค่กดยิ้มที่ดูสง่างามและอันตรายที่สุดในชีวิต "ถามว่าใครเหรอคะ?" ลินดาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดส่งคำสั่งสุดท้ายผ่านระบบ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "ก็คนที่คุณพยายามจะหาเรื่องเมื่อกี้ยังไงล่ะคะ" ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องรับรองวีไอพีก็ถูกผลักออกอย่างแรง ชายชุดสูทสีดำสนิทนับสิบคนเดินเรียงแถวเข้ามา พวกเขาไม่ได้มาเพื่อจับกุม แต่มาเพื่อโค้งคำนับให้ลินดาอย่างพร้อมเพรียง ท่ามกลางสายตาที่แตกตื่นของรินรดาและคีย์ที่ยืนตัวแข็งทื่อ ชายที่เป็นหัวหน้ากลุ่มก้าวออกมาพร้อมกับแท็บเล็ตในมือ "คุณหนูลินดาครับ... การโอนกรรมสิทธิ์บริษัทของตระกูลรินรดาเสร็จสิ้นแล้วครับ ตอนนี้คุณเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุด 51% โดยสมบูรณ์" เสียงของชายคนนั้นเปรียบเสมือนฟ้าผ่าลงกลางห้อง ลินดาหันไปหาคีย์ที่กำลังยืนอึ้ง แล้วกระซิบข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงที่ทำให้ลมหายใจเขาสะดุด "ยังอยากจะช่วยฉันอยู่ไหมคะ... หรือว่าอยากจะลองมาเป็น 'ลูกน้อง' ของฉันดูบ้างล่ะ?" ขอบพระคุณคุณรี้ดทุกท่านที่แวะมาดื่มด่ำความสะใจในตอนนี้มากๆ เลยนะคะ!