ฉีกหน้าอดีตคู่หมั้นกลางงาน

"เศษกระดาษใบเสร็จจากร้านขายของเก่า... คิดไม่ถึงจริงๆ นะคะว่าคนระดับคุณลินดา จะยังต้องมาเดินเลือกซื้อของตกรุ่นพวกนี้ในงานประมูลไฮโซ" เสียงหัวเราะเยาะหยันของคีย์ดังแทรกผ่านความจอแจภายในห้องจัดแสดงสินค้าชั้นนำของโรงแรมหรู ทายาทหนุ่มแห่งตระกูลดังยืนกอดอก ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มเหยียดหยามที่พยายามซ่อนความริษยาเอาไว้ภายใต้หน้ากากสุภาพบุรุษ เขาจงใจก้าวเข้ามาขวางหน้าลินดาในจังหวะที่เธอกำลังกวาดสายตาพิจารณาเครื่องเพชรโบราณชิ้นเอกในตู้กระจก ลินดายังคงนิ่งสงบ เธอมิได้แสดงอาการสะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย ร่างระหงในชุดเดรสยาวเข้ารูปสีดำสนิทขยับตัวเพียงเล็กน้อย แววตาสีเข้มภายใต้ขนตางอนงามชำเลืองมองชายหนุ่มผู้เคยเป็นคู่หมั้นด้วยความรู้สึกราวกับกำลังมองฝุ่นละอองที่ติดอยู่บนรองเท้า "รสนิยมของคนเราไม่เหมือนกันหรอค่ะ คุณคีย์" ลินดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ นุ่มนวล ทว่ากลับแฝงความเยียบเย็นจนคู่สนทนาชะงัก "บางคนชอบสะสมของมีค่า... แต่บางคนกลับชอบสะสมเศษสวะที่คนอื่นเขาเขี่ยทิ้งแล้วเสียมากกว่า ถึงได้วิ่งวุ่นตามตื๊อคนอื่นไม่เลิกราแบบนี้ไงคะ" ใบหล่อเหลาของคีย์กระตุกวูบ รอยยิ้มบนมุมปากแข็งค้างไปชั่วขณะ ดวงตาของเขาฉายแววกรุ่นโกรธขึ้นมาทันทีเมื่อโดนตบหน้ากลางอากาศด้วยคำพูดเจ็บแสบ รอบตัวพวกเขามีสายตาของเหล่าบรรดาไฮโซและเศรษฐีในงานเริ่มหันมามองด้วยความสนใจ เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นระงม "ปากเก่งขึ้นเยอะนี่ลินดา ตั้งแต่โดนตระกูลฉันถอนหมั้นไป เธอคงสติหลุดไปแล้วสินะ ถึงได้กล้ามาเดินงานประมูลระดับนี้ด้วยตัวคนเดียวแบบนี้" คีย์กัดฟันกรอด ขยับเข้าไปใกล้เพื่อกดดันเธอด้วยส่วนสูง "ยอมรับมาเถอะค่ะว่าเธอไม่มีปัญญาแม้แต่จะซื้อน้ำชาในงานนี้ด้วยซ้ำ การแต่งตัวหรูหราแบบนี้... คงไปยืมชุดใครเขามาใส่เพื่อหลอกคนอื่นล่ะสิ" ภายในห้วงความคิดของลินดา เสียงแจ้งเตือนจากระบบช้อปปิ้งมหาเทพดังขึ้นเบาๆ เป็นจังหวะเดียวกับที่เธอยกมุมปากขึ้นยิ้มอย่างเย้ยหยัน *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบเป้าหมายกำลังคุกคามทางการเงินและชื่อเสียงของผู้ถือบัตรระดับซูเปอร์วีไอพี ปลดล็อกภารกิจพิเศษ: "กระเป๋าฉีกคายคราบ" โอนเงินสดเข้าบัญชีกลางทันที 500 ล้านบาท เพื่อใช้ตบหน้าไอ้หน้าโง่ให้หมอบราบคาบคาที่]* ยอดเงินในแอปพลิเคชันธนาคารพุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ตัวเลขศูนย์หลายตัวเรียงรายจนน่าตกใจ ลินดากวาดตามองตัวเลขเหล่านั้นด้วยความรู้สึกขบขัน เธอยกมือขึ้นปัดเศษฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนไหล่เสื้อของคีย์อย่างแผ่วเบา การกระทำนั้นเต็มไปด้วยความเหยียดหยามโดยไม่ต้องออกแรงด่าทอ "ของแบบนี้... มันวัดกันที่ความหนาของกระเป๋าค่ะ ไม่ใช่ความหนาของหน้าตา" ลินดาเอ่ยเสียงใส แต่สายตากลับคมกริบราวกับใบมีดโกน "ถ้าคุณคีย์อยากรู้ว่าฉันมีปัญญาซื้ออะไรบ้าง ทำไมเราไม่ลองให้พนักงานเอาใบเสนอราคาของชิ้นที่แพงที่สุดในงานนี้มาวางตรงหน้าเราดล่ะคะ?" คีย์หัวเราะหึๆ ในลำคอ สีหน้าเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยามอย่างถึงที่สุด "50 ล้าน? หรือ 100 ล้านดีล่ะคะที่คุณลินดา? ต่อให้เธอกล้าพูด แต่บัตรเครดิตวงเงินกระจ้อยร่อยของเธอน่ะ รูดผ่านสักสิบบาทก็คงขึ้นเตือนปฏิเสธการจ่ายเงินแล้วมั้ง!" "ร้อยล้านเหรอคะ?" ลินดาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความมั่นใจเกินร้อยเปอร์เซ็นต์ "ต่ำไปหน่อยนะคะ สำหรับฉัน... ชิ้นไหนที่ไม่แตะหลักพันล้าน ฉันถือว่ามันเป็นของแถมแจกฟรีค่ะ" สิ้นคำพูดของลินดา บรรยากาศรอบบริเวณนั้นก็ตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ ก่อนที่เสียงฮือฮาจะดังระเบิดขึ้นอีกครั้ง หลายคนมองเธอด้วยสายตาสมเพชเวทนา เพราะคิดว่าเธอกำลังเสียสติจากการถูกทิ้ง แต่คีย์กลับหน้าชาดิก รู้สึกเหมือนถูกตบกลางมหาสารธารณชนจนชาไปทั้งแถบ "ดี! งั้นก็เชิญโชว์ยอดเงินให้ทุกคนในงานนี้ดูเลยค่ะ! ถ้าเธอทำไม่ได้ วันนี้เธอต้องคุกเข่าขอโทษฉันต่อหน้าทุกคนที่นี่!" คีย์ตะโกนลั่นด้วยความเหลืออด เขาเชื่อมั่นสนิทใจว่าผู้หญิงตรงหน้าเป็นเพียงอดีตคุณหนูตกอับที่ไม่มีเงินแม้แต่จะซื้อขนมปัง ลินดาไม่ตอบโต้อะไรให้มากความ เธอยกสมาร์ทโฟนรุ่นล่าสุดขึ้นมา ปลายนิ้วเรียวสวยกดเข้าแอปพลิเคชันธนาคารสีดำสนิท ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของบัญชีลับระดับวีไอพีสูงสุดที่แม้แต่เศรษฐีติดอันดับโลกยังไม่มีสิทธิ์ครอบครอง เธอกดหน้าจอไม่กี่ครั้งก่อนจะยื่นสมาร์ทโฟนหน้าจอแสดงยอดเงินสดสุทธิห้าพันล้านบาทถ้วนเข้าไปจ่อตรงหน้าของคีย์ ดวงตาของคีย์เบิกกว้างจนแทบหลุดออกจากเบ้า ตัวเลขศูนย์นับไม่ถ้วนที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอสะท้อนเข้าสู่ดวงตาของเขาจนสั่นระริก ลมหายใจของชายหนุ่มสะดุดกึก สมองขาวโพลนราวกับถูกสายฟ้าฟาดลงกลางกลางวันแสกๆ "นี่มัน... เป็นไปได้ยังไง..." คีย์พึมพำเสียงสั่น หน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ลินดายิ้มหวานหยดย้อยให้เขาอย่างเยือกเย็น ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำเอาคีย์แทบทรุดลงไปกองกับพื้น "ยอดเงินแค่นี้... พอจะทำให้คุณหุบปากแล้วไสหัวไปให้พ้นหน้าฉันได้หรือยังคะ?" ทว่า ในวินาทีที่ความเงียบงันกำลังครอบงำผู้คนในงาน เสียงปรบมือดังเปาะแปะจากมุมมืดของห้องโถงก็ดึงความสนใจของทุกคนไปจนหมดสิ้น ร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษก้าวออกมาจากเงาสลัว ใบหน้าคมคายนั้นเต็มไปด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องมาที่ลินดาด้วยความสนอกสนใจอย่างปิดไม่มิด "น่าประทับใจจริงๆ ครับคุณลินดา... แต่เงินห้าพันล้านนั่น น่าเสียดายจังนะครับ ที่มันยังไม่พอจะซื้อหัวใจของผม" ชายปริศนากล่าวพร้อมกับยื่นการ์ดเชิญสีทองอร่ามให้เธอ "เพราะตอนนี้... ผมเหมาทั้งงานนี้ไว้หมดแล้วล่ะครับ รวมถึงตัวคุณด้วย" ชาเขียวแก้วร้ายขอขอบพระคุณคุณรี้ดทุกท่านที่แวะมาร่วมวงความแซ่บในตอนนี้มากๆ เลยนะคะ!