กว้านซื้อความอัปยศของพวกตัวร้าย

กลิ่นอายของแชมเปญราคาแพงและควันซิการ์ชั้นดีลอยวนอยู่ในห้องรับรองวีไอพีชั้นบนสุดของโรงแรมแกรนด์รอยัล ทว่าบรรยากาศรอบตัว 'คีย์' กลับเย็นเยียบราศีกำลังจะดิ่งลงเหว ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบสูทสั่งตัดพิเศษจ้องมองร่างระหงที่ก้าวออกจากลิฟต์ส่วนตัวด้วยหัวใจที่เต้นผิดจังหวะ ลินดาในวันนี้ไม่ได้สวมชุดราตรีเรียบเชยที่เขาเคยชินตา แต่เป็นเดรสสั้นเข้ารูปสีดำสนิทปักด้ายทองระยิบระยับขับผิวเนียนผ่อง ออร่าความเย่อหยิ่งและทรงอำนาจแผ่ซ่านออกมาจนผู้คนรอบข้างต้องรีบถอยร่นเปิดทางให้โดยอัตโนมัติ "บังเอิญจังนะคะ... หรือว่าตามฉันมา?" เสียงหวานใสที่เอ่ยทักทายเจือความเย้ยหยันเล็กน้อย ทำเอาคีย์ต้องขบกรามแน่นจนสันนูน เขาพยายามรักษามาดสุขุมของทายาทตระกูลใหญ่เอาไว้ แม้ในใจจะร้อนรุ่มราวกับมีกองเพลิงสุม "ลินดา อย่าเล่นสนุกให้มันมากนัก งานประมูลการกุศลคืนนี้ไม่ใช่ที่ที่เธอจะมาเดินเล่นแก้เบื่อ ที่สำคัญ... ของชิ้นนั้นที่เธอหมายตาไว้ ทางตระกูลของฉันจำเป็นต้องใช้มันเพื่อเชื่อมสัมพันธ์ทางธุรกิจ" ลินดาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจและเย้ยหยันในคราเดียวกัน เธอย่างสามขุมเข้าไปใกล้ชายหนุ่มผู้เคยคิดว่าตนเองคุมเกมได้ทั้งหมด ปลายเลิฟสีแดงสดแตะเบาๆ ที่ปกเสื้อสูทของเขาอย่างจงใจท้าทาย "ธุรกิจเหรอคะ? น่าเสียดายจัง... พอดีว่าช่วงนี้ฉันกำลังมือเติบ อยากได้ของสะสมราคาแพงมาประดับห้องน้ำเล่นสักหน่อย ชิ้นไหนที่พวกคุณอยากได้เป็นพิเศษล่ะคะ? ฉันจะได้เหมามาตั้งโชว์ให้พวกคุณดูต่างหน้าเวลาต้องมาคุกเข่าขอร้องฉันทีหลัง" คำพูดแทงใจดำนั้นทำให้คีย์หน้าชาหนาวยะเยือก เขากัดฟันกรอด "เธอเปลี่ยนไปมากนะ ลินดา... เปลี่ยนไปจนน่ารังเกียจ" "ขอบคุณสำหรับคำชมนะคะ" เธอยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้เขาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะสะบัดหน้าเดินตรงเข้าสู่ห้องโถงประมูลหลักโดยไม่ชายตาแลอดีตคู่หมั้นที่ยืนกำมือแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนอีกเลย ภายในห้องโถงใหญ่กว้างขวางอลังการ แสงไฟจากแชนเดอเลียร์คริสตัลส่องประกายระยิบระยับสะท้อนกับใบหน้าของบรรดาเศรษฐีและผู้มีอิทธิพลที่นั่งประจำที่ ลินดากวาดสายตาสำรวจเพียงปราดเดียวก็พบเป้าหมาย 'คุณหญิงมาลินี' และ 'กรวีร์' คู่ปรับตัวฉกาจกำลังนั่งกระซิบกระซาบกันด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม บนตักของคุณหญิงมีเอกสารแค็ตตาล็อกของโบราณชิ้นเอกประจำค่ำคืนนี้—สร้อยคอมรกตโบราณแห่งราชวงศ์ศตวรรษที่ 18 ที่พวกเขาทุ่มงบประชาสัมพันธ์มาตลอดทั้งเดือนเพื่อหวังจะครอบครองมันไปประโคมชื่อเสียง ผู้ดำเนินรายการบนเวทีกล่าวต้อนรับด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นเร้าใจ ก่อนจะประกาศเริ่มการประมูลไอเท็มชิ้นสำคัญ "และลำดับถัดไป... สร้อยคอมรกต 'Tear of the Queen' ราคาเปิดประมูลเริ่มต้นที่สิบล้านบาทครับ เชิญเสนอราคาได้เลยครับ!" ทันทีที่สิ้นเสียงเคาะค่อน กรวีร์ก็ยกป้ายขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยความมั่นใจ "สิบห้าล้านบาทครับ!" เสียงฮือฮาดังขึ้นเบาๆ ในห้องประชุม หลายคนรู้ดีว่าตระกูลของกรวีร์หมายปองชิ้นนี้มากแค่ไหน จึงไม่มีใครกล้าเสนอราคาแข่งเพื่อตัดหน้าให้เสียบรรยากาศ คุณหญิงมาลินีอมยิ้มอย่างพึงพอใจ ยกจิบไวน์ด้วยท่าทีเหนือกว่า รอนับถอยหลังเพื่อปิดการประมูล "ยี่สิบส้านบาทค่ะ" เสียงหวานกังวานแต่ทรงพลังดังขึ้นจากมุมมืดของแถววีไอพี ทุกสายตาทั้งห้องหันขวับไปมองเป็นตาเดียว ร่างบางของลินดายกป้ายหมายเลขขึ้นช้าๆ ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มพริ้มเพราไร้ซึ่งความเกรงกลัวใดๆ กรวีร์ขมวดคิ้วแน่น หันไปมองหน้ามารดาด้วยความตกใจ รีบยกป้ายสวนกลับทันที "สามสิบล้านบาท!" "สี่สิบล้านค่ะ" ลินดาตอบกลับทันทีโดยไม่ต้องคิด ใช้เวลาไม่ถึงสามวินาทีด้วยซ้ำ น้ำเสียงราบเรียบราวกับเธอกำลังเอ่ยปากซื้อผักในตลาดสด ไม่ใช่การประมูลอัญมณีราคามหาศาล "ห้าสิบล้าน!" กรวีร์เริ่มเสียงดังขึ้นด้วยความหัวเสีย เส้นเลือดที่ขมับเริ่มเต้นตุบๆ เมื่อหันไปเห็นสายตาสمเพชเวทนาที่ลินดาส่งมาให้ ลินดาแค่นหัวเราะเบาๆ เธอยกมือขึ้นอีกครั้งพร้อมรอยยิ้มเย้ยหยันที่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "ร้อยล้านบาทค่ะ... พอดีว่าฉันเกลียดเลขเศษน่ะนะคะ อยากจ่ายให้มันกลมๆ สวยๆ เผื่อเวลาเอาไปบริจาคให้มูลนิธิสัตว์จรจัดจะได้บุญเยอะหน่อย" *กริ๊ง!* เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นทั่วทั้งห้องโถง การประมูลกระโดดจากห้าสิบไปร้อยล้านในพริบตาเดียว! ไม่มีใครกล้าสู้ต่อแม้แต่คนเดียว ขณะที่คุณหญิงมาลินีถึงกับหน้าซีดเผือด มือที่ถือแก้วไวน์สั่นระริกจนเกือบทำหกใส่ชุดราตรีราคาแพง ผู้ดำเนินรายการกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก กำลังจะเคาะไม้ตัดสิน "ร้อยล้านบาท ครั้งที่หนึ่ง... ร้อยล้านบาท ครั้งที่สอง..." ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องโถงด้านหลังก็ถูกผลเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของคีย์ที่ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ดวงตาดุดันจ้องมองมาที่ลินดาเขม็ง เขาก้าวฉับๆ เข้ามาหยุดยืนอยู่ข้างเก้าอี้ของเธอ รัศมีกดดันแผ่ซ่านออกมาจนคนรอบข้างไม่กล้าหายใจแรง "ลินดา หยุดเล่นสนุกได้แล้ว!" คีย์กัดฟันกรอดโน้มตัวลงกระซิบเสียงต่ำ "เธอคิดจะทำบ้าอะไร? เงินร้อยล้านนั่นไม่ใช่เศษกระดาษนะ!" ลินดาหันไปสบตาเขา รอยยิ้มเย็นชาปรากฏขึ้นที่มุมปาก เธอยกมือถือสมาร์ทโฟนรุ่นพิเศษหน้าจอใสสะท้อนแสงไฟขึ้นมา นิ้วเรียวกดปุ่มยืนยันการชำระเงินผ่านระบบไร้ขีดจำกัดที่เชื่อมต่อกับบัญชีดำสนิท *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนการหักยอดเงินดังขึ้นก้องไปทั่วห้องโถงเงียบงัน พร้อมกับหน้าจอแอลอีดีขนาดใหญ่หลังเวทีที่เปลี่ยนสถานะเป็น **"ชำระเงินสำเร็จ: 100,000,000 THB"** โดยบัตรเครดิตไร้พรมแดนที่ไม่มีวงเงินจำกัด ลินดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เธอปัดเศษฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนไหล่เสื้อออกเบาๆ ก่อนจะเงยหน้าสบตากับอดีตคู่หมั้นด้วยแววตาทรงอำนาจที่ทำให้เขาต้องผงะถอยหลังไปหนึ่งก้าว "เงินแค่นี้... สำหรับฉันมันก็แค่เศษเหรียญในกระเป๋าเสื้อคลุมอาบน้ำเท่านั้นแหละค่ะ" ลินดากวาดสายตามองหน้ากรวีร์และคุณหญิงมาลินีที่นั่งตัวสั่นเทาด้วยความแค้น ก่อนจะหันมามองคีย์ที่ยืนค้างเติ่งพูดไม่ออก "ส่วนสร้อยคอมรกตชิ้นนี้..." เธอเว้นจังหวะเล็กน้อย รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นที่ริมฝีปากอิ่ม "พรุ่งนี้เช้า... ฉันจะเอาไปใส่ให้สุนัขตัวโปรดที่บ้านใส่เดินเล่นแทนปลอกคอแก้ขัดก็แล้วกันนะคะ หวังว่าคุณคงไม่ถือสาหรอกนะ... อดีตคู่หมั้นที่น่าสงสารของฉัน" ชาเขียวแก้วร้ายขอขอบพระคุณคุณรี้ดทุกท่านที่แวะมาร่วมวงความแซ่บในตอนนี้นะคะ!