เงื่อนไขการแลกเปลี่ยน

“คุณลินดาครับ... รีบหนีเร็วเข้าครับ! คนที่คุณกำลังต่อสู้ด้วย ไม่ใช่แค่ตระกูลคีย์... แต่เขาคือ...” เสียงตะโกนขาดห้วงลงพร้อมกับเสียงกริ๊ปปืนโลหะที่ขึ้นลำอย่างเย็นเยียบ ประโยคที่ถูกตัดทอนไปนั้นไม่ได้ทำให้ลินดารู้สึกตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เธอยังคงยืนไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ราคาแพงระยับในห้องรับรองพิเศษของตึกระฟ้า รอยยิ้มที่มุมปากของหญิงสาวถูกแต่งแต้มด้วยความเย้ยหยันและเหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด ดวงตากลมโตคู่สวยกวาดมองร่างของชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำนับสิบคนที่ล้มระเนระนาดอยู่บนพื้นพรมราคาแพงจากัวร์ พวกมันไม่ใช่ใครที่ไหน... แต่เป็นบอดี้การ์ดมืออาชีพที่คีย์ส่งมาเพื่อ "เจรจา" ครั้งสุดท้าย “หึ... เขาคือใครล่ะคะ? ประธานบริษัทข้ามชาติ? หรือว่ามาเฟียปลายแถวที่ซ่อนตัวอยู่หลังเงาของตระกูลคีย์กันแน่?” ลินดาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังพอที่จะทำให้ความเงียบเข้าปกคลุมทั่วทั้งห้อง เธอหมุนแหวนเพชรเม็ดโตบนนิ้วนางข้างซ้ายเล่นอย่างใจเย็น ราวกับเหตุการณ์นองเลือดตรงหน้าเป็นเพียงการแสดงงิ้วฉากหนึ่งเท่านั้น ในขณะเดียวกัน คีย์ อดีตคู่หมั้นผู้เคยหยิ่งทะนงและเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอในอดีต บัดนี้กำลังยืนตัวสั่นเทาอยู่มุมห้อง ใบหน้าที่เคยหล่อเหลาและเต็มไปด้วยความมั่นใจบิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัว เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มกรอบหน้า เขามองหน้าลินดาด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งเสียดาย ละอายใจ และหวาดผวาจนแทบสิ้นสติ เขารู้ดี... รู้ดีกว่าใครว่าเบื้องหลังของตระกูลคีย์ที่คนภายนอกเห็นว่ายิ่งใหญ่ มันเป็นเพียงเศษเสี้ยวของอำนาจที่แท้จริงที่กำลังคุกคามลินดาอยู่ในตอนนี้ และนั่นคือเหตุผลที่เขายอมลดตัวลงมาคุกเข่าต่อหน้าผู้หญิงที่เขาเคยผลักไสไล่ส่ง “ลินดา... เธอฟังฉันก่อนนะ” เสียงของคีย์แหบพร่าและสั่นเครือ เขาพยายามก้าวเข้ามาใกล้ แต่มือเรียวบางของลินดากลับยกขึ้นเป็นเชิงห้ามปราม พร้อมกับสายตาคมกริบที่ส่งตรงไปราวกับใบมีดโกนอาบน้ำผึ้ง “อย่ามาเรียกชื่อฉันสนิทสนมขนาดนั้นเลยค่ะคุณคีย์ เรายกเลิกการหมั้นกันไปนานแล้วนะคะ และถ้าฉันจำไม่ผิด... คุณเป็นคนประกาศกร้าวเองไม่ใช่เหรอคะว่าผู้หญิงอย่างไร้ค่าอย่างฉัน ต่อให้เอาเงินมาฟาดหัวก็ไม่คู่ควรกับตระกูลสูงส่งของคุณ” ลินดาหัวנסоในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะที่ไพเราะแต่กลับบาดลึกถึงขั้วหัวใจของฝ่ายชาย “แต่ดูตอนนี้สิคะ... ใครกันแน่ที่กำลังดิ้นรนขอความเมตตาจากคนที่คุณเคยเหยียบย่ำ?” “ฉัน... ฉันยอมรับว่าฉันโง่!” คีย์ทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นพรมอย่างไร้ศักดิ์ศรี เขาไม่สนใจภาพลักษณ์ของทายาทมหาเศรษฐีอีกต่อไปแล้ว เมื่อความตายและหายนะกำลังหายใจรดต้นคอ “แต่ถ้าเธอไม่ช่วยตระกูลคีย์ตอนนี้ ทุกอย่างจะพังพินาศ! คนคนนั้น... เขาไม่ได้แค่จะล้มละลายเรา แต่มันหมายถึงชีวิตของพวกเราทุกคน!” “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะคะ?” ลินดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ชุดเดรสสั่งตัดพิเศษเข้ารูปขับเน้นรูปร่างเพรียวระหงและออร่าความร่ำรวยที่แผ่ออกมาจนแทบหายใจไม่ออก เธอเดินเข้าไปใกล้คีย์ที่กำลังก้มหน้ามองพื้น ก่อนจะโน้มตัวลงไปกระซิบด้วยน้ำเสียงกระซิบกระซาบแต่น่ากลัว “เงินในบัญชีของฉันตอนนี้ สามารถซื้อบริษัทของพวกคุณได้สามรอบโดยไม่ต้องกาลเวลาคิดซ้ำ... คิดเหรอคะว่าฉันจะกลัวคนแบบนั้น?” “คุณหนูครับ... ได้โปรดฟังผมเถอะครับ นายใหญ่แห่งตระกูลเงา... เขาไม่ได้ใช้แค่เงินซื้ออำนาจ แต่เขาใช้เลือด!” บอดี้การ์ดคนที่เอ่ยเตือนสติเมื่อครู่พยายามพยุงตัวลุกขึ้น มือข้างหนึ่งกุมบาดแผลที่ท้องแต่สายตาเต็มไปด้วยความหวatระแวง “ข้อเสนอที่เขาส่งให้คุณ... มันไม่ใช่การเจรจา แต่มันคือคำสั่งประหารชีวิต!” ลินดาชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มบนมุมปากจางลงแทนที่ด้วยความจริงจังที่วูบผ่านนัยน์ตา เธอไม่ได้ประมาท... ระบบช้อปปิ้งมหาเทพในหัวของเธอกำลังส่งเสียงเตือนสีแดงฉาน แจ้งเตือนถึงระดับภัยคุกคามที่พุ่งสูงจนถึงขีดสุด [ติ๊ง! ตรวจพบพลังงานรบกวนระดับสูงจากบุคคลปริศนา: 'ตระกูลทายาทลับแห่งมุมมืด' แนะนำให้ท่านทำการซื้อ 'เกราะพลังงานนาโนควอนตัม' มูลค่า 500,000,000 บาท ทันทีเพื่อความปลอดภัยสูงสุด!] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัว แต่ลินดากลับเลือกที่จะปิดมันชั่วคราว เธอยังมีเกมที่ต้องเล่นให้จบ “เงื่อนไขล่ะคะ?” ลินดาหันกลับมามองคีย์ที่เงยหน้าขึ้นมองเธอด้วยความหวังอันริบหรี่ “ไหนลองพูดมาซิคะ ว่าคนเบื้องหลังของคุณ... มันมี 'เงื่อนไข' อะไร ถึงกล้าส่งสุนัขรับใช้มาเห่าหอนถึงถิ่นของฉัน” คีย์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขาหลบสายตาคู่นั้นของลินดาก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงอันแผ่วเบา “เขาต้องการ... ทั้งหมดที่เธอมี ครึ่งหนึ่งของอาณาจักรธุรกิจที่เธอสร้างขึ้น... และ... และตัวเธอ” สิ้นคำพูดนั้น บรรยากาศภายในห้องก็ดิ่งลงสู่จุดเยือกแข็งทันที ลินดานิ่งงันไปชั่วอึดใจ ก่อนที่ริมฝีปากอิ่มจะคลี่ยิ้มกว้างออกมา... ยิ้มที่กว้างที่สุด สวยที่สุด แต่กลับน่ากลัวที่สุดตั้งแต่เธอเกิดใหม่มา “ต้องการครึ่งหนึ่งของฉัน... และตัวฉันอย่างนั้นเหรอคะ?” ลินดาทวนคำ น้ำเสียงของเธอกลั้วเสียงหัวเราะอย่างขบขัน “ช่างเป็นข้อเสนอที่ใจกว้างเสียจริงนะคะ... แต่ก็น่าเสียดายจัง” เธอสะบัดมือเบาๆ หน้าจอโฮโลแกรมสีดำสนิทของระบบก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ นิ้วเรียวยาวกดลงบนปุ่มสีแดงเพลิงอย่างไม่ลังเล “ฝากบอกเจ้านายสุนัขบ้าของคุณด้วยนะคะ... ว่าคนอย่าง 'ชาเขียวแก้วร้าย' คนนี้ ไม่เคยชอบแบ่งของกินให้ใคร โดยเฉพาะของที่สกปรก!” “คุณลินดา! อย่า—” คีย์กรีดร้องสุดเสียงเมื่อเห็นท่าทีนั้น แต่ไม่ทันเสียแล้ว! หน้าจอโฮโลแกรมแสดงยอดเงินโอนออกจำนวน *10,000,000,000 บาท* พุ่งตรงไปยังบัญชีลับขององค์กรปริศนา พร้อมกับข้อความตอบกลับที่ถูกส่งออกไปในระบบอินเทอร์เน็ตมืดระดับโลก [ทำการซื้อสำเร็จ: "สิทธิ์การประกาศสงครามการค้าเบ็ดเสร็จ" และระบบได้ทำการแฮกข้อมูลทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลคีย์เรียบร้อยแล้ว] เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือราคาแพงในกระเป๋าเสื้อของคีย์ดังขึ้นพร้อมกันนับร้อยสาย ใบหน้าของทายาทหนุ่มซีดเผือดลงจนแทบไม่เหลือสีเลือด โทรศัพท์ในมือร่วงหล่นลงกระทบพื้นพรมแตกกระจาย หน้าจอแสดงผลข้อความแจ้งเตือนการอายัดบัญชีทั้งหมดและการฟ้องล้มละลายแบบฉับพลัน “มะ... ไม่จริง... เธอทำอะไรลงไป!” คีย์หวีดร้องอย่างคนเสียสติ พยายามจะพุ่งเข้ามาหาเธอแต่ก็ถูกบอดี้การ์ดของลินดาเตะตัดขาจนล้มคว่ำคะมำหงายไปอีกรอบ ลินดาก้มลงมองร่างที่หมดสภาพของอดีตคู่หมั้นด้วยสายตาเย็นชา เธอย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้ใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกับเขาที่กำลังนอนหอบหายใจรวยรินบนพื้น “ฉันก็แค่... สอนให้พวกคุณรู้ซึ้งถึงคำว่า 'พังพินาศในพริบตา' ยังไงล่ะคะ” ลินดากล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลราวกับกระซิบคำรัก แต่เนื้อหากลับเชือดเฉือนจนคนฟังอยากจะตายเสียให้รู้แล้วรู้รอด “และบอกเจ้านายของเธอด้วยนะ... ว่าถ้าอยากได้ตัวฉันนัก ก็ให้เตรียมเงินมาไถ่หัวตัวเองสักแสนล้าน... ค่อยว่ากันอีกที” พูดจบ ลินดาก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เธอสะบัดชายกระโปรงอย่างไม่ใส่ใจ เตรียมจะเดินออกจากห้องรับรองเพื่อไปจัดการกับเป้าหมายต่อไปที่กำลังเดินทางมาหาเรื่องเธอถึงที่ ทว่า... ในวินาทีที่เธอกำลังจะก้าวเท้าพ้นประตูห้องนั้นเอง เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวจำนวนหลายลำก็บินมาจอดสนิทบนดาดฟ้าตึก แรงลมมหาศาลพัดกระโชกจนหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่สั่นสะเทือน ประตูห้องรับรองถูกผลเปิดออกอย่างแรงโดยไม่ได้รับอนุญาต ร่างสูงโปรดในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีเทาเข้มก้าวเข้ามา พร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบที่ประดับอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาราวกับปีศาจจำแลง ดวงตาสีเทาเข้มคู่นั้นจ้องมองตรงมาที่ลินดา ก่อนที่เขาจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่สะกดทุกสรรพสิ่งให้หยุดนิ่ง “ไม่ต้องเสียเวลาส่งคนไปบอกหรอครับ... เพราะผมมารับ 'ภรรยา' ของผมด้วยตัวเองแล้ว” ________________________________________ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแซ่บของยัยน้องลินดานะคะ!