ขีดจำกัดที่ถูกทำลาย

เสียงโลหะฉีกขาดก้องกังวานดั่งเสียงคำรามของอสูรกาย แรงกดดันระดับคลาส S แผ่ซ่านจนอากาศรอบกายบิดเบี้ยวเป็นคลื่นระลอก รินยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าซากประตูศิลาโบราณที่พังทลาย ไอสีดำสนิทจากระบบย้อนกระแสโลกาวินาศหมุนวนรอบกายเขาดั่งพายุหมุนขนาดย่อม ดวงตาสีรัตติกาลทอประกายคมกริบไร้ความหวาดหวั่น ขณะที่เม็ดเหงื่อกาฬไหลซึมตามกรอบหน้าคมคายของชายหนุ่มผู้แบกรับชะตากรรมของโลกใบนี้ไว้บนบ่า "อั๊ก... แรงกดดันนี่มันอะไรกัน..." เสียงอุทานด้วยความตื่นตระหนกดังมาจากมุมห้องโถงกว้าง ฮันเตอร์ระดับ A สามคนที่แอบสะกดรอยตามเข้ามาหวังฉวยโอกาสฮุบสมบัติลับ ต่างทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น แรงโน้มถ่วงรอบตัวพวกมันพุ่งสูงขึ้นเป็นร้อยเท่าราวกับถูกภูเขาทั้งลูกกดทับ หน้าอกกระเพื่อมไหวอย่างรุนแรงจนหายใจไม่ออก เอลาร่าก้าวเข้ามาใกล้ แว่นตาไร้กรอบสะท้อนแสงสีฟ้าจากหน้าต่างสถานะของระบบ เธอมองแผ่นหลังกว้างของรินด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเชื่อมั่นและห่วงใย มือเรียวบางเอื้อมไปแตะไหล่หนาเบาๆ เพื่อส่งผ่านความอบอุ่นในยามที่ขีดจำกัดของร่างกายมนุษย์กำลังถูกท้าทาย "ริน... ร่างกายของคุณกำลังฝืนขีดจำกัดเกินไปแล้วนะ" เสียงหวานเจือความกังวล เอ่ยกระซิบเบาๆ ท่ามกลางเสียงคำรามต่ำของพลังงานมหาศาลที่กำลังทะลักทะลาย "ไม่ต้องห่วงครับเอลาร่า..." รินตอบกลับด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่เด็ดขาด สายตาคมกวาดมองหน้าต่างสถานะสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ [คำเตือน: ร่างกายกำลังเข้าสู่ภาวะวิกฤตจากการดูดซับแก่นแท้ดันเจี้ยนระดับราช S] [อัตราการซิงโครนัสของระบบย้อนกระแส: 98%... 99%... 100%!] [เงื่อนไขการปลดล็อกขั้นทะลวงขีดจำกัด: สำเร็จ!] บูมมม! คลื่นกระแทกสีทองเจิดจ้าแผ่ขยายออกไปรอบทิศทาง กวาดเอาเศษซากหินและฝุ่นผงปลิวหายไปในพริบตา รินหลับตาลงช้าๆ สูดลมหายใจเข้าลึก, ความเจ็บปวดที่เคยกัดกินเส้นประสาทเมื่อครู่มลายหายไป แทนที่ด้วยพละกำลังมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ในทุกอณูเซลล์ หัวใจเต้นเป็นจังหวะหนักแน่นดั่งกลองศึก เลเวลของเขาไม่ได้แค่เพิ่มขึ้น แต่มันพุ่งทะยานข้ามขีดจำกัดของมนุษยชาติไปสู่ดินแดนที่ไม่เคยมีใครไปถึง กลุ่มฮันเตอร์ระดับ A ที่หมอบราบคาบแก้วอยู่กับพื้น เงยหน้าขึ้นมองด้วยแว่นตาที่เบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีด พวกมันตระหนักได้ในวินาทีนั้นเองว่า สิ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้าไม่ใช่ "ฮันเตอร์คลาสขยะ" ที่พวกมันเคยหัวเยาะเย้ยหยันอีกต่อไปแล้ว แต่คือ "ปีศาจ" ที่พร้อมจะบดขยี้พวกมันให้แหลกเป็นจุลด้วยปลายนิ้ว "เป็นไปไม่ได้..." หนึ่งในนั้นครางออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเทา "เลเวล... เลเวลของมันกระโดดจาก 78 ไปที่ 120 ภายในพริบตาเดียวได้อย่างไร!" รินค่อยๆ หันกลับมามองพวกมัน ชายหนุ่มไม่ได้กล่าววาจาข่มขู่ใดๆ ทว่าแววตาที่ว่างเปล่าไร้ความปรานีคู่นั้นกลับทรงพลังยิ่งกว่าคมดาบใดในโลก "พวกคุณเลือกทางเดินเองนะ..." รินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ขณะที่มือขวาแบออกเบื้องหน้า ดาบเพลิงทมิฬปรากฏขึ้นพร้อมกับเปลวเพลิงสีดำที่ลุกโชนอย่างไร้เสียง ก่อนที่ฮันเตอร์ผู้โชคร้ายเหล่านั้นจะทันได้เปล่งเสียงร้องขอชีวิต ร่างของพวกเขาก็ถูกตรึงไว้ด้วยแรงกดดันมหาศาล และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัวของรินอย่างต่อเนื่อง [ท่านสังหารเป้าหมาย: ได้รับแต้มประสบการณ์ +50,000] [ท่านได้รับไอเทมระดับตำนาน: แหวนแห่งราชันผู้สาบสูญ] เอลาร่ามองภาพเบื้องหน้าด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก ความรู้สึกโล่งอกผสมผสานกับความภาคายังคงอบอวลอยู่ในใจ เธอรู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการล้างแค้นและการทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเขาเคยสูญเสียไป ทว่า... ก่อนที่ความเงียบสงบจะกลับคืนสู่ห้องโถงใต้ดิน เสียงฝีเท้าหนักแน่นจำนวนมากก็ดังสะท้อนก้องมาจากอุโมงค์เบื้องหลัง พร้อมกับแสงไฟจากคบเพลิงที่สว่างวาบขึ้นทีละดวง สัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดของรินส่งสัญญาณเตือนภัยขั้นสูงสุดทันที รินหขมวดคิ้วเล็กน้อย เอลาร่าก้าวเข้ามาประชิดแผ่นหลังของเขาโดยอัตโนมัติ พร้อมกระชับอาวุธในมือแน่น เงาร่างนับสิบก้าวพ้นมุมมืดออกมา บุคคลที่ยืนอยู่แถวหน้าสุดคือชายชราสวมชุดคลุมสีเงินลายปักรูปงูสหัสεัยน์ แววตาคมกริบดั่งเหยี่ยวคู่นั้นจ้องมองมาที่รินด้วยรอยยิ้มเยียบเย็นที่มุมปาก "ไม่นึกเลยว่า... ฮันเตอร์ไร้ค่าที่สมาคมขับไล่ จะกลายมาเป็นหนูตัวใหญ่ที่ซ่อนตัวอยู่ในรังนี้ ริน... เจ้าทำให้พวกเราตามหาตัวซะเหนื่อยเลยนะ" เสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้น พร้อมกับออร่าระดับ SSS ที่กดทับลงมาจนบรรยากาศรอบตัวแทบหยุดนิ่ง รินหรี่ตาลงเล็กน้อย มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นอย่างเย้ยหยัน ไร้ซึ่งความหวาดกลัวแม้แต่น้อย ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ — โอเวอร์ลอร์ดซีโร่