พบพานผู้ถูกลืม

"ถ้าคิดว่าการส่งเศษขยะเข้าสู่ดันเจี้ยนระดับ S จะทำให้พวกแกพ้นผิดจากคดีฟอกเงินได้ล่ะก็... นับเลขถอยหลังรอไว้ได้เลยครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่นิ่งสนิทของรินดังก้องขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของโกดังร้างเขต 7 กลิ่นอับชื้นของสนิมเหล็กและกลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยคละคลุ้งอยู่ในอากาศ แสงไฟนีออนกะพริบติดๆ ดับๆ เผยให้เห็นร่างของชายฉกรรจ์สามคนที่กำลังทรุดฮวบลงกับพื้น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดจากการถูกพลังสะท้อนกลับของระบบย้อนกระแสโลกาวินาศเล่นงานจนกระดูกซี่โครงหักร้าว รินก้าวเท้าเข้าไปใกล้ทีละก้าว รองเท้าคอมแบตกระทบพื้นปูนซีเมนต์เกิดเสียงดัง *ก้องกังวาน* ดั่งนาฬิกาแห่งความตายที่กำลังเดินหน้า เขามองพวกมันด้วยนัยน์ตาเรียบเฉย ไร้ความปรานี แต่แฝงไว้ด้วยประกายความแค้นที่ถูกเก็บกดมานานหลายปี จากฮันเตอร์คลาสขยะที่เคยถูกตราหน้าว่าเป็นตัวถ่วง วันนี้เขากุมกุญแจที่จะสั่นคลอนสมาคมฮันเตอร์ทั้งประเทศไว้ในมือแล้ว ในขณะที่รินกำลังจะยื่นมือไปหยิบแฟลชไดรฟ์ข้อมูลลับจากกระเป๋าเสื้อของหัวหน้าแก๊ง เงาร่างหนึ่งก็เคลื่อนไหววูบวาบจากมุมมืดของเสาปูน เสียงโลหะกระทบกันดัง *เคร้ง!* พร้อมกับคมมีดสั้นเล่มหนึ่งที่พุ่งเฉียดใบหูของรินไปปักฝังลงบนผนังด้านหลังอย่างแม่นยำ "อย่าขยับ" เสียงหวานกังวานแต่แหบพร่าเล็กน้อยเอ่ยขึ้นด้วยความระแวง รินไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขายังคงยืนนิ่งในท่าเดิม ค่อยๆ หันใบหน้ากลับไปมองผู้มาใหม่ช้าๆ ภายใต้แสงไฟสลัว ร่างระหงในชุดฮันเตอร์เก่าขาดวิ่นและเปรอะเปื้อนคราบเขม่าควันกำลังยืนพิงเสาเพื่อพยุงร่าง เส้นผมสีเงินยวงที่เคยงดงามบัดนี้ยุ่งเหยิงและมีคราบเลือดแห้งกรังติดอยู่ แต่สิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือดวงตาสีมรกตที่ยังคงฉายแววดุดันและพยศราวกับสدาห์ป่าที่บาดเจ็บ เอลาร่า... อดีตฮันเตอร์ระดับ S ผู้เคยยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลก ก่อนจะถูกหักหลังและโยนลงสู่ขุมนรกแห่งความตกต่ำจนพลังเวทมนตร์ในร่างถูกผนึก "เธอมาช้าไปก้าวเดียวนะครับ... เอลาร่า" รินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบราบ พร้อมกับมุมปากที่ยกขึ้นเล็กน้อย เอลาร่าชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาสีมรกตเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจระคนสงสัย "นาย... รู้จักชื่อฉันได้ยังไง? และไอ้พลังเมื่อครู่นี้... มันไม่ใช่เวทมนตร์ของฮันเตอร์ทั่วไป นายเป็นใครกันแน่?" "ฉันคือนักลงทุนที่จะมาซื้ออนาคตของเธอยังไงล่ะครับ" รินก้าวเข้าไปหาเธออย่างไม่เกรงกลัวคมมีดในมือของเธอ แม้สภาพร่างกายของเอลาร่าจะสะบักสะบอมจนแทบยืนไม่ไหว แต่สัญชาตญาณนักล่าระดับ S ของเธอยังคงแผ่รังสีคุกคามออกมาอย่างเงียบเชียบ "ฉันรู้ว่าพวกสมาคมฮันเตอร์ทำอะไรกับเธอบ้าง และฉันก็รู้ว่าทำไมฮันเตอร์อันดับหนึ่งอย่างเธอ ถึงต้องมาหลบซ่อนตัวเหมือนสุนัขจรจัดในเขตสลัมแบบนี้" เอลาร่ากัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ความโกรธเกรี้ยวและอับอายพุ่งพล่านขึ้นมาในอก เธอเกลียดความสมเพช เกลียดสายตาที่มองมาด้วยความสงสาร แต่วิธีการมองของรินในตอนนี้... ไม่มีทั้งความสมเพชและความสงสาร มีเพียงความเข้าใจและความเยือกเย็นที่น่าขนลุก "แกต้องการอะไรจากฉัน? พลังของฉันมันหายไปแล้ว! ฉันเป็นแค่คนพิการที่ใช้มานาไม่ได้!" เอลาร่าตวาดกลับเสียงสั่นเครือ ความเปราะบางที่เธอพยายามซ่อนไว้ภายใต้เกราะความแข็งแกร่งเริ่มปริร้าว รินหยุดยืนห่างจากเธอเพียงแค่ก้าวเดียว เขายื่นมือซ้ายออกไปข้างหน้า ฝ่ามือแบราบอย่างไร้การป้องกัน ขณะที่มือขวายังคงถือแฟลชไดรฟ์เป้าหมายไว้ "พลังที่หายไป... สามารถสร้างขึ้นใหม่ได้เสมอครับ ถ้ามีเครื่องมือที่ถูกต้อง" รินพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึกที่ทรงพลังจนสะدمถึงก้นบึ้งหัวใจของหญิงสาว "ฉันไม่ได้ต้องการให้เธอมาเป็นผู้คุ้มครองฉัน แต่ฉันต้องการให้เราเป็น 'หุ้นส่วน' ร่วมกันถางทางไปเหยียบหัวพวกที่มันเหยียบย่ำเราลงในโคลนตม" เอลาร่าจ้องมองนัยน์ตาสีดำสนิทของริน นัยน์ตาคู่นั้นไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย มันลึกซึ้งราวมหาสมุทรและคมกริบดั่งใบมีด ภายในใจของเธอเกิดความลังเลอย่างรุนแรง ระหว่างการเลือกที่จะปฏิเสธแล้วตายอย่างโดดเดี่ยวในเงานี้ กับการคว้ามือของชายปริศนาคนนี้แล้วเสี่ยงเดิมพันครั้งสุดท้าย "ถ้าฉันตกลง... ฉันจะได้อะไร?" เอลาร่าถามเสียงกระซิบ ลมหายใจของเธอหอบถี่ "ทุกอย่างครับ" รินตอบทันทีโดยไม่ต้องคิด "ทั้งความยุติธรรม บัลลังก์ที่พวกมันแย่งไปจากเธอ... และเลือดของพวกมันที่กล้าทรยศเธอ" มือเรียวบางที่สั่นเทาของเอลาร่าค่อยๆ ลดมีดสั้นลง เธอมองสำรวจใบหน้าของรินอีกครั้งอย่างพินิจพิเคราะห์ ก่อนจะตัดสินใจยื่นมือที่เต็มไปด้วยแผลเป็นมาวางทับลงบนฝ่ามือของเขา ในวินาทีที่ผิวสัมผัสกัน กระแสมานาแปลกประหลาดสีทองอร่ามก็พุ่งทะลักออกจากฝ่ามือของริน ไหลเข้าสู่ร่างของเอลาร่าราวกับสายน้ำทิพย์ที่กำลังชุบชีวิตรากแก้วที่เหี่ยวเฉา! เอลาร่าเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ร่างกายของเธอสั่นสะท้านเมื่อรู้สึกถึงพลังมานาที่เคยสูญหายไปนับปี กำลังถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาใหม่อย่างรุนแรงและทรงพลังกว่าเดิมเป็นร้อยเท่า! *ติ๊ง!* [ระบบตรวจพบการเชื่อมต่อพันธะสัญญาคลาส S: 'เงาโลหิตคู่ขนาน' สำเร็จ] [ปลดล็อกสิทธิ์การเข้าถึงอุปกรณ์ระดับตำนานให้แก่ผู้ร่วมทาง: เอลาร่า] ทว่า... ในขณะที่แสงสว่างสีทองกำลังแผ่ขยายปกคลุมทั่วทั้งโกดัง เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นจากภายนอก พร้อมกับแรงสั่นสะเทือนราวกำลังมีกองทัพขนาดมหึมาเคลื่อนพลมาปิดล้อมสถานที่แห่งนี้ไว้ทุกด้าน รินหรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่อมองผ่านหน้าต่างกระจกแตกไปยังลานจอดรถด้านนอก รถหุ้มเกราะทหารนับสิบคันเปิดไฟสูงสาดส่องเข้ามาภายในโกดัง และร่างของชายในชุดสูทสีขาวสะอาดตาผู้ประดับอินทรธนูทองคำสลักตราสมาคมฮันเตอร์กำลังก้าวลงมาจากรถคันกลาง พร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยที่ส่งตรงมายังพวกเขา "ดูเหมือนว่า 'แขกไม่ได้รับเชิญ' จะมาเร็วกว่าที่คิดนะครับ..." รินเอ่ยกระซิบข้างหูของเอลาร่าด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ ขณะที่นิ้วเรียวยาวของเขากดปุ่มเปิดใช้งานสมาร์ทโฟนในมือเพื่อโอนเงินจำนวนมหาศาลเข้าสู่ระบบป้องกันภัยอัตโนมัติ [ยอดเงินในบัญชี: 9,999,999,999 บาท (ยืนยันการชำระเงินด้วยระบบแบล็กการ์ดไม่จำกัดวงเงิน)] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ — โอเวอร์ลอร์ดซีโร่