ค่าสถานะมหาศาล

“ขีดจำกัดของมนุษย์งั้นหรือ? ถ้าสิ่งนั้นมีอยู่จริง... ผมก็นี่แหละที่จะเป็นคนทำลายมันด้วยมือคู่นี้เอง” รินกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแววตาของเขากลับวาวโรจน์ด้วยอำนาจที่สั่นคลอนมิติอากาศรอบข้าง ภายในห้องฝึกซ้อมลับใต้ดินของสมาคมฮันเตอร์ที่ถูกปิดตาย เอลาร่ายืนกอดอกพิงกำแพง ดวงตาของเธอเบิกกว้างมองร่างของชายหนุ่มที่เธอมองข้ามไปในตอนแรก ตอนนี้แรงกดดันมหาศาลกำลังแผ่ออกมาจากร่างของรินจนพื้นหินแกรนิตใต้ฝ่าเท้าเขาเริ่มแตกร้าวเป็นวงกว้าง “ริน... หยุดเดี๋ยวนี้!” เอลาร่าตะโกน เสียงของเธอสั่นเครือ “ค่าสถานะที่นายกำลังอัดฉีดเข้าไปในร่าง มันเกินขีดจำกัดของฮันเตอร์คลาส F ไปสิบเท่าแล้วนะ ร่างกายของนายจะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ!” รินไม่ตอบโต้ เขาเพียงแค่หลับตาลง สมาธิทั้งหมดจดจ่ออยู่กับหน้าต่างระบบสีฟ้าที่ลอยเด่นอยู่เบื้องหน้า [แจ้งเตือน: ตรวจพบการใช้งาน 'แต้มโบนัสลับ' จากภารกิจหักหน้ากิลด์มังกรโลกันตร์] [ทำการอัปเกรดค่าสถานะ: ความแข็งแกร่ง (STR) +500, ความคล่องตัว (AGI) +450, พลังเวทมนตร์ (MP) +800] [คำเตือน: ร่างกายมนุษย์ไม่สามารถรองรับพลังงานมหาศาลในคราวเดียวได้ ต้องการติดตั้ง 'เกราะกำบังวิญญาณ' หรือไม่?] “ติดตั้ง...” รินเค้นเสียงผ่านไรฟัน หยาดเหงื่อเย็นเฉียบไหลอาบใบหน้าคมคาย แต่รอยยิ้มมุมปากของเขากลับดูร้ายกาจราวกับปีศาจ “ผมยอมแลกทุกอย่าง เพื่อไม่ให้ต้องกลับไปเป็นคนไร้ค่าในกรงขังของพวกขยะนั่นอีก” คลื่นพลังงานสีทองสว่างวาบขึ้นราวกับระเบิดนิวเคลียร์ในห้องปิดตาย เสื้อผ้าของรินถูกกระแสลมจากพลังที่เพิ่มขึ้นฉีกขาดจนเผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่ถูกปรับแต่งใหม่ด้วยพลังของระบบ เอลาร่ารีบยกมือขึ้นบังตา พลังที่รินแสดงออกมาในวินาทีนี้... มันคือพลังระดับ S ที่สมบูรณ์แบบโดยไม่ต้องพึ่งพาสมบัติวิเศษใดๆ วินาทีต่อมา ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วห้อง รินลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีเงินประกายไฟฟ้า เขาขยับนิ้วเพียงเล็กน้อย เสียงอากาศแตกตัวดังลั่นราวกับแก้วที่ถูกทุบ ร่างของเขาเคลื่อนที่หายไปจากจุดเดิมทิ้งไว้เพียงรอยไหม้บนพื้น และกลับมาปรากฏตัวข้างหลังเอลาร่าในเสี้ยววินาที “เป็นไงบ้างครับ?” เสียงของเขาเย็นเยียบแต่แฝงความนุ่มนวล “ผมคิดว่า... ถึงเวลาที่ต้องกลับไปทวงคืนสิ่งที่กิลด์นั่นเคยปล้นไปแล้ว” เอลาร่ามองรินด้วยความทึ่ง “นายทำได้ยังไง... ริน นายเพิ่งทำลายทฤษฎีการอัปเลเวลทั้งหมดที่โลกใบนี้เคยมีมา” “กฎเกณฑ์มีไว้สำหรับคนแพ้ครับเอลาร่า” รินหยิบเสื้อแจ็คเก็ตสีดำสนิทขึ้นมาสวม “พวกเขามองว่าผมเป็นแค่ฮันเตอร์ขยะที่ไม่มีค่าแม้แต่จะให้ค่าจ้าง แต่คืนนี้... พวกเขาจะได้เห็นว่าฮันเตอร์ขยะที่ว่า จะกลายเป็นหายนะของกิลด์ระดับท็อปได้ยังไง” ทันใดนั้น เสียงสัญญาณแจ้งเตือนจากสมาร์ทโฟนของรินก็ดังขึ้น มันคือข้อความท้าทายจากหัวหน้ากิลด์มังกรโลกันตร์ที่ส่งมายังกลุ่มแชทสาธารณะของฮันเตอร์ระดับสูงทุกคน: *“ถ้าแกกล้าปรากฏตัวที่งานประมูลค่ำคืนนี้ ฉันจะหักแขนแกให้เป็นที่ระลึกต่อหน้าทุกคน ถือเป็นการสอนบทเรียนคนชั้นต่ำ”* รินมองข้อความนั้นแล้วแค่นหัวเราะ ก่อนจะเดินตรงไปยังประตูทางออก “ไปกันเถอะครับ” รินหันมามองเอลาร่า “วันนี้จะเป็นคืนที่ล้างบางทุกอย่าง เพื่อเริ่มต้นยุคสมัยของผม” ขณะที่ทั้งคู่ก้าวเดินออกไปสู่ความมืดมิดของค่ำคืน เสียงเครื่องยนต์ของซูเปอร์คาร์ที่จอดรออยู่หน้าสมาคมก็คำรามลั่นราวกับสัตว์ป่า แต่ทว่า ทันใดนั้น ไฟสปอร์ตไลท์นับสิบดวงก็สาดส่องลงมาที่ตัวเขา พร้อมกับเสียงฝีเท้าของฮันเตอร์นับร้อยคนที่ล้อมทางออกไว้ทุกทิศทาง “คิดว่าจะหนีไปไหนล่ะ เจ้าขยะ!” เสียงของหัวหน้ากิลด์มังกรโลกันตร์ดังผ่านเครื่องขยายเสียง ท่ามกลางเสียงหัวเราะเยาะเย้ยของฝูงชนที่ล้อมรอบ รินหยุดเดิน เขาค่อยๆ ล้วงมือลงไปในกระเป๋ากางเกง ก่อนจะหยิบการ์ดสีดำทมิฬใบหนึ่งออกมา รูดมันผ่านอุปกรณ์สแกนข้างประตูที่ถูกวางไว้เพื่อจำกัดเขตฮันเตอร์คลาสต่ำ ทันทีที่แถบแม่เหล็กสัมผัสกับเครื่อง เสียงสังเคราะห์จากระบบรักษาความปลอดภัยของเมืองก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน [ยืนยันรหัสผ่านระดับสูงสุด... สถานะเจ้าของคฤหาสน์และกรรมสิทธิ์เขตพื้นที่นี้ถูกโอนย้ายสู่ 'ริน' โดยสมบูรณ์] [ระบบป้องกันอัตโนมัติ: เปิดใช้งาน!] ทันใดนั้น ป้อมปืนกลเลเซอร์ที่ซ่อนอยู่บนตึกสูงรอบข้างก็หมุนเป้าหมายมาที่ฝูงชนเบื้องล่างพร้อมกันทั้งหมด ลำแสงสีแดงนับร้อยจุดเล็งตรงไปที่หน้าผากของเหล่าฮันเตอร์ที่เคยผยอง ความเงียบกริบเข้าปกคลุมทันทีเมื่อทุกคนตระหนักได้ว่า พวกเขาไม่ได้กำลังล้อมนักล่า แต่กำลังยืนอยู่ในระยะประหารของเจ้าของพื้นที่คนใหม่ รินหันกลับมามองพวกมันด้วยสายตาว่างเปล่า มือของเขาวางบนแผงควบคุมระบบป้องกัน “ตอนนี้... ใครกันแน่ที่เป็นขยะครับ?” ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ — โอเวอร์ลอร์ดซีโร่