พลิกสถานการณ์ในพริบตา

กลิ่นคาวเลือดและเศษซากคอนกรีตที่พังทลายคละคลุ้งไปทั่วบริเวณชั้นใต้ดินของเกทระดับ A เสียงคำรามต่ำในลำคอของ "บีสท์ออฟอาบิส" อสูรกายกลายพันธุ์ร่างยักษ์สูงสามเมตรดังสะท้านสะเทือนไปถึงแก้วหู รินก้าวถอยหลังไปครึ่งก้าว ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลฉกรรจ์จากการปกป้องเอลาร่าที่ทรุดตัวอยู่เบื้องหลัง แรงกดดันจากมานาสีม่วงเข้มของมันบีบอัดจนอากาศรอบตัวหนาทึบราวกับจมอยู่ใต้น้ำ "ไอ้ฮันเตอร์คลาสขยะ... แกคิดว่าจะปกป้องยัยอดีตฮันเตอร์ตกอับนี่ได้อีกนานแค่ไหน?" เสียงหัวเยาะเย้ยของหัวหน้ากิลด์อัคคีทมิฬที่ยืนดูอยู่บนซากปรักหักพังตะโกนลงมาด้วยความสะใจ มันจงใจล่ออสูรกายระดับ A ตัวนี้มาเพื่อกำจัดรินและชิงสมบัติในดันเจี้ยน รินไม่ได้ปริปากตอบโต้ ดวงตาสีนิลคู่คมกริบเหลือบมองหน้าจอสีฟ้าโปร่งแสงที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ [คำเตือน: พลังชีวิตต่ำกว่า 5%!] [เงื่อนไขการปลดล็อกระบบย้อนกระแสโลกาวินาศระดับสมบูรณ์: สำเร็จ] เอลาร่าเอื้อมมือที่สั่นเทามาแตะชายเสื้อของริน แววตาของเธอฉายความเจ็บปวดและความรู้สึกผิด "ริน... พอเถอะ หนีไปซะ ปล่อยฉันไว้..." "ผมเคยสูญเสียคนที่รักไปต่อหน้าต่อตาครั้งหนึ่งในชีวิตแล้วครับ เอลาร่า..." รินหันกลับมาส่งยิ้มบางๆ ที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจและความอบอุ่นให้เธอ แม้ในสถานการณ์ที่เฉียดตาย "และผมจะไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเด็ดขาด" รินสูดหายใจเข้าลึก ภายในเสี้ยววินาทีนั้น เวลา似乎เหมือนหยุดนิ่ง ระบบในหัวของเขาแผดเสียงคำรามลั่น สกิลไม้ตายที่ถูกปิดผนึกมาตลอดถูกกระชากโซ่ตรวนออกจนหมดสิ้น ออร่าสีดำสนิทผสมผสานกับแสงสีทองเจิดจ้าพวยพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าทะลุเพดานคอนกรีต แรงระเบิดของมานาสะท้อนกลับจนพวกที่ยืนดูอยู่ข้างบนถึงกับกระเด็นถอยหลังด้วยความตื่นตระหนก รินก้าวเท้าไปข้างหน้าเพียงหนึ่งก้าว แต่พริบตานั้น ร่างของเขากลับหายวับไปจากสายตาของอสูรกายยักษ์ "วิชาดาบย้อนกระแส... ดาบที่หนึ่ง, ตัดสิ้นอนาคต" ฉับพลัน! แสงสีทองสว่างวาบตัดผ่านความมืดมิดราวกับสายฟ้าฟาด ร่างยักษ์ของบีสท์ออฟอาบิสหยุดชะงักค้างกลางอากาศ รอยตัดเรียบเนียนปรากฏขึ้นที่กลางลำตัว ก่อนที่ร่างมหึมานั้นจะสลายกลายเป็นละอองมานาสีดำท่ามกลางความเงียบงันที่เข้าปกคลุมทั่วบริเวณ รินยืนนิ่งสงบ ดาบในมือเก็บเข้าฝักอย่างนุ่มนวล เขาหันกลับมาพยุงเอลาร่าให้ลุกขึ้นยืนด้วยความทะนุถนอม ท่ามกลางสายตาหวาดผวาและริมฝีปากที่อ้าค้างด้วยความช็อกตาค้างของเหล่าฮันเตอร์ระดับสูงที่เคยดูถูกเขา ก่อนที่ใครจะทันได้เอ่ยคำใด เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำใหญ่ยักษ์ติดตราสัญลักษณ์ตระกูลมหาอำนาจก็แหวกม่านเมฆลงมาจอดสนิทบนลานกว้างเบื้องหน้า พร้อมกับประตูห้องโดยสารที่เปิดออกเผยให้เห็นร่างของบุคคลปริศนาที่ก้าวลงมาโค้งคำนับให้รินอย่างนอบน้อม... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ — โอเวอร์ลอร์ดซีโร่