เดิมพันสูงลิ่ว

กลิ่นน้ำยาฟอร์มาลีนเจือจางในห้องทำงานส่วนตัวของแพทย์นิติเวชยามวิกาลไม่ได้ให้ความรู้สึกปลอดเชื้อเหมือนเคย หากแต่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นอายของความตายที่ขยับเข้ามาหายใจรดต้นคอ หน้าจอคอมพิวเตอร์ส่องแสงสีฟ้าสะท้อนลงบนกรอบแว่นและใบหน้าไร้เลือดฝาดของรินรดา นิ้วเรียวยาวชะงักค้างอยู่เหนือแป้นพิมพ์ เมื่อไฟล์วิดีโอจากกล้องวงจรปิดมุมอับของโรงพยาบาลเมื่อสามปีก่อนถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง ภาพความจริงที่ถูกอำพรางไว้กำลังสั่นคลอนทุกตรรกะทางกฎหมายและจริยธรรมวิชาชีพที่เธอเคยยึดถือ ประตูห้องทำงานถูกผลักเปิดออกอย่างไร้ซุ่มเสียง กวินทร์ก้าวเข้ามาในความมืด ร่างสูงโปรดในชุดสูทสีเข้มยับยู่ยี่เล็กน้อยบ่งบอกถึงความเหนื่อยล้า แต่ดวงตาสีนิลคู่นั้นยังคงคมกริบและเต็มไปด้วยความคำนวณราวกับสัตว์นักล่า "คุณกำลังเล่นกับไฟ รินรดา" น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น ทลายความเงียบงันในห้อง "และไฟกองนี้ไม่ได้แค่จะแผดเผาคุณคนเดียว แต่มันจะเผาทำลายทุกสิ่งที่ตระกูลอัครเดชากุมอำนาจไว้ รวมถึงหลักฐานชิ้นนั้น... ที่คุณกำลังจะกดส่งให้ตำรวจ" รินรดาหันกลับมามองเขา ช้าๆ แววตาของแพทย์นิติเวชสาวว่างเปล่า ไร้ซึ่งความหวาดกลัว มีเพียงความเย็นชาที่ผ่านการกลั่นกรองมาอย่างดี "ความจริงไม่มีวันตายค่ะ ทนายกวินทร์... แม้แต่คนในหลุมศพก็ยังเรียกร้องมัน" เธอย้อนเสียงเรียบ "หรือว่าคุณกลัว? กลัวว่าอำนาจที่ตระกูลของคุณใช้เหยียบย่ำคนอื่น จะย้อนกลับมาบดขยี้คุณเอง" กวินทร์แค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างขมขื่น เขาก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะทำงาน กลิ่นบุหรี่จางๆ ผสมผสานกับน้ำหอมราคาแพงโชยเข้าจมูก "คุณคิดว่าโลกใบนี้ขับเคลื่อนด้วยความยุติธรรมจริงๆ หรือคะ รินรดา? ตื่นเสียทีเถอะ... คุณเป็นหมอผ่าศพ คุณน่าจะรู้ดีที่สุดว่ามนุษย์เราเน่าเฟะแค่ไหนภายใต้ผิวหนังที่สวยงาม" เขาวางแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลกระแทกลงบนโต๊ะ เสียงนั้นดังสะท้อนก้องในห้องที่เงียบงัน "เลือกเอาค่ะ" กวินทร์โน้มตัวลงมา กระซิบด้วยน้ำเสียงที่กดต่ำจนเกือบเป็นเสียงคำราม "ทำลายไฟล์นั้นทิ้งเสีย แล้วเดินออกจากห้องนี้ในฐานะแพทย์นิติเวชผู้ทรงเกียรติ... หรือจะดึงดันส่งมันต่อไป แล้วพรุ่งนี้เช้า ใบประกอบวิชาชีพของคุณจะถูกเพิกถอน พร้อมกับข้อหหาฆาตกรรมอำพรางที่ใครบางคน 'ยัดเยียด' ให้คุณอย่างไร้ทางสู้" รินรดาชะงัก ลมหายใจของเธอสะดุดไปเสี้ยววินาที สายตาคมกวาดมองเอกสารในแฟ้มที่กวินทร์โยนให้ มันคือหลักฐานเท็จที่ถูกสร้างขึ้นอย่างแนบเนียนเพื่อโยนความผิดให้เธอ หากเธอเลือกปกป้องอาชีพ เธอก็ต้องยอมจำนนต่อความอยุติธรรม และปล่อยให้การตายของแม่กลายเป็นความลับดำมืดตลอดกาล แต่หากเธอเลือกช่วยรินรดา—เลือกความจริง—อนาคตและชีวิตที่เธอสร้างมาด้วยหยาดเหงื่อจะพังทลายลงในชั่วพริบตา "คุณกำลังบีบให้ฉันเลือกทางที่ไม่มีวันชนะ" รินรดาเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตาสั่นไหวเพียงชั่วเสี้ยววินาทีแต่ถูกสะกดกลั้นไว้ด้วยความแข็งกระด้าง "เพราะผมต้องการให้คุณรอด..." กวินทร์ตอบกลับทันควัน น้ำเสียงของเขามีความเจ็บปวดบางอย่างซ่อนอยู่ลึกซึ้ง แววตาที่เคยแข็งกร้าวอ่อนลงชั่วขณะ "...แม้ว่าคุณจะเกลียดผมก็ตาม" ในความเงียบงันที่บีบคั้นหัวใจ นิ้วของรินรดากำแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว เธอยื่นมือไปใกล้ปุ่ม 'ส่งข้อมูล' บนหน้าจอ ขณะที่สายตาอีกข้างเหลือบมองแฟ้มคดีในมือของชายหนุ่มผู้กุมชะตากรรมของเธอไว้ครึ่งหนึ่ง ทว่า ก่อนที่ปลายนิ้วของเธอจะสัมผัสแป้นพิมพ์ เสียงแจ้งเตือนข้อความฉุกเฉินจากโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ รินรดาก้มลงมองหน้าจอที่สว่างวาบในความมืด ข้อความสั้นๆ ปรากฏขึ้นพร้อมรูปถ่ายแนบ *ภาพศพปริศนาในห้องดับจิต... ที่ระบุเวลาตายคือ 'อีกสิบนาทีข้างหน้า' และใบหน้าของศพนั้น... คือตัวเธอเอง* กวินทร์เบิกตากว้างเมื่อเห็นภาพนั้น สัญชาตญาณนักกฎหมายและนักเอาตัวรอดกรีดร้องลั่นในหัว เขากระชากแขนรินรดาให้ลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันทีแรงกระชากทำให้ทั้งคู่เซถลาไปชนชั้นวางหนังสือ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบกำลังวิ่งตรงมาตามทางเดินมืดทึบด้านนอก และประตูก็กำลังถูกงัดจากด้านนอกด้วยชะแลงเหล็ก! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนานี้ไปด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ — เงาจันทราลี้ลับ