คุณหนูผู้โชคร้ายกับอาณาจักรเครื่องหอมที่ถูกลืม•ตอนที่ 8

เปิดตัวสินค้าใหม่สะเทือนเมือง

ผลงานโดย ม่านหมอกโรแมนซ์
เสียงกรีดร้องและเสียงเคาะไม้เท้ากระทบพื้นหินอ่อนของโถงประมูลกลางเมืองหลวงดังระงมจนแทบกลบเสียงระฆังบอกเวลาเที่ยงวัน ฝุ่นผงละอองทองคำที่ฟุ้งกระจายจากการทุบโต๊ะด้วยความตื่นตะลึงของเหล่าพ่อค้าวานิชระดับท็อปของอาณาจักร ยังไม่น่าตกใจเท่ากับตัวเลขยอดจองล่วงหน้าในบัญชีหนังหมูเล่มหนา ที่ตอนนี้ทะยานทะลุเพดานเป้าหมายไปสามร้อยเท่าตัวในเวลาเพียงแค่ก้านธูปเดียว "นี่มัน... นี่มันบ้าไปแล้ว! ขวดละหนึ่งร้อยตำลึงทอง! เจ้าเด็กเหลือขอสกุลหลินเอาน้ำล้างเท้าไปกรอกใส่ขวดคริสตัลแล้วหลอกขายพวกเราหรือยังไงกัน!" เสียงแหลมสูงของฮูหยินใหญ่ตระกูลเว่ยดังแหวกลมขึ้นมา นางพยายามยื้อแย่งใบสั่งจองสินค้าจากมือของพ่อค้าคนกลางด้วยใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความริษยาและไม่อยากจะเชื่อสายตา ชุดผ้าไหมปักดิ้นทองราคาแพงยับยี่ยับยوเพราะแรงเบียดเสียดของฝูงชนที่แห่กันมาแย่งชิง "น้ำหอมเวทมนตร์สูตรโบราณ" ที่หลินอวี้เพิ่งเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันนี้ หลินอวี้ในชุดกระโปรงยาวผ้าไหมสีเขียวมรกตปักลายดอกโบตั๋นสีเงิน ยืนสงบนิ่งอยู่บนระเบียงชั้นสองของหอการค้า รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากของนางช่างเยือกเย็นและทรงอำนาจจนคนมองต้องหลบตา ปลายนเรียวเรียวยกถ้วยชาอุ่นขึ้นจิบอย่างใจเย็น ไม่สะทกสะท้านต่อเสียงเหยียดหยามที่เคยได้รับมาตลอดหลายเดือน "ฮูหยินเว่ยคะ..." หลินอวี้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ก้องกังวานไปทั่วโถงกว้าง "สินค้าชิ้นไหนที่เป็นของปลอม หรือชิ้นไหนที่ทำร้ายผู้คน ทางเรามีกฎหมายการค้าและนักเวทตรวจสอบออร่าคอยรับรองอยู่แล้ว หากท่านไม่มีปัญญาแม้แต่จะควักเงินซื้อขวดทดลองราคาเศษเงิน ก็กรุณาถอยหลังไปให้พ้นทางสุนัขที่กำลังต่อแถวรอซื้อด้วยนะคะ" "กรี๊ด! นัง... นังสารเลว!" ฮูหยินเว่ยหน้าดำคร่ำเครียดจนแทบจะเป็นลมล้มพับไปกองกับพื้น หากไม่มีสาวใช้คอยประคองไว้คงได้อับอายขายหน้ามากกว่านี้ ท่ามกลางความโกลาหลนั้น จ้าวเถียนหลง ในชุดคลุมสีดำสนิทปักลายมฆาเงิน ยืนกอดอกพิงเสาไม้แกะสลักอย่างองอาจ ดวงตาคมกริบดั่งพญาอินทรีย์กวาดมองกลุ่มขุนนางและพ่อค้าหน้าเลือดที่เคยร่วมมือกันกีดกันหลินอวี้ในงานเลี้ยงคราวก่อน บัดนี้ คนพวกนั้นกำลังคุกเข่า วอนขอร้อง พยักหน้าพับๆ ให้พ่อค้าของตนเองแย่งชิงโควตาขวดน้ำหอมกลิ่น 'ราตรีประดับดาว' ที่ปรุงขึ้นด้วยเวทมนตร์พฤกษา "ดูเหมือนว่า... สินค้าล็อตแรกเจ็ดพันขวดจะเกลี้ยงสต็อกภายในเวลาอีกไม่ถึงสามลมหายใจแล้วสินะครับ เอ่อ... ข้าหมายถึง... นะคะ" จ้าวเถียนหลงแกล้งเอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำติดตลกเพื่อแกล้งหยอกเย้าหญิงสาวข้างกาย ทำเอาหลินอวี้ต้องปรายตามองค้อนด้วยความหมั่นไส้เล็กน้อย แต่ริมฝีปากกลับซ่อนรอยยิ้มพึงพอใจไว้ไม่อยู่ "ท่านผู้คุมกฎจ้าวคะ อย่ามาทำเป็นพูดดีเลยค่ะ เจ้าพวกตระกูลใหญ่ที่เคยเหยียบย่ำข้าเมื่อเดือนก่อน ตอนนี้ยังกล้าส่งคนปลอมตัวมาต่อแถวซื้อซ้ำเป็นรอบที่สามอยู่เลย ดูสิคะ... นั่นพ่อบ้านตระกูลเฉินไม่ใช่หรือไงที่กำลังเนียนเอาเงินยัดใต้โต๊ะให้เด็กส่งของ" หลินอวี้ปัดชายกระโปรงเบาๆ ก่อนจะก้าวเดินลงบันไดวนทีละขั้นอย่างสง่างาม ทุกย่างก้าวของนางดึงดูดสายตานับร้อยคู่ในโถงประมูล แสงแดดที่สาดส่องผ่านกระจกสีสเตนลาสกระทบเข้ากับขวดน้ำหอมคริสตัลทรงหยดน้ำในมือของนาง จนเกิดประกายแสงระยิบระยับราวกับดวงดาวนับพันดวงในกาแล็กซี ทันใดนั้น บรรยากาศรอบตัวก็พลันเย็นเยียบลงอย่างกะทันหัน เสียงอึกทึกครึกโครมเมื่อครู่เงียบกริบลงราวกับมีใครกดปุ่มหยุดเวลา ประตูไม้สักทองบานใหญ่ยักษ์หน้าโถงประมูลถูกผลักเปิดออกด้วยพลังลมปราณอันรุนแรงจนบานประตูเกือบหลุดจากวงกบ ร่างสูงสง่าในชุดคลุมยาวสีขาวบริสุทธิ์ปักลายหงส์ทองสหัสวรรษก้าวเข้ามาอย่างช้าๆ กลิ่นอายความกดดันระดับปรมาจารย์ขั้นสูงแผ่ซ่านจนเหล่าผู้ฝึกยุทธ์ในงานถึงกับหายใจติดขัด ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติแต่เย็นชาดุจน้ำแข็งนั่น... คือองค์ชายสาม ลู่เฟิงหยุน ผู้ทรงอิทธิพลสูงสุดแห่งสำนักตรวจสอบราชสำนัก! "ช้าก่อน!" เสียงทุ้มกังวานเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน องค์ชายสามกวาดสายตาดุจพญาเหยี่ยวมาหยุดอยู่ที่ร่างของหลินอวี้ "น้ำหอมเวทมนตร์ที่เจ้าเอามาขายเก็งกำไรเกินควรนี้ มีส่วนผสมของสมุนไพรต้องห้ามจากแดนสนธยาหรือไม่? ข้าได้รับฎีกาลับกล่าวหาว่ากิจการของเจ้าใช้เวทมนตร์นอกรีตต้มตุ๋นชาวเมือง!" เสียงฮือฮาดังขึ้นอีกครั้งด้วยความหวาดกลัว ผู้คนต่างถอยร่นเว้นระยะห่างจากหลินอวี้ทันทีเมื่อได้ยินคำว่า 'สมุนไพรต้องห้าม' และ 'เวทมนตร์นอกรีต' ทว่า หลินอวี้กลับไม่มีอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย นางเพียงแค่ยกยิ้มมุมปากอย่างเหนือชั้น ยื่นมือส่งขวดน้ำหอมให้จ้าวเถียนหลงถือไว้ชั่วคราว ก่อนจะก้าวเข้าไปเผชิญหน้ากับองค์ชายผู้ทรงอำนาจด้วยระยะห่างเพียงแค่ก้าวเดียว โดยไม่เกรงกลัวต่อออร่ากดดันนั้นเลยแม้แต่น้อย "องค์ชายสามเพคะ..." หลินอวี้เอ่ยเสียงหวานหยด ย่อกายทำความเคารพอย่างงดงามไร้ที่ติ "ท่านบอกว่าสินค้าของหม่อมฉันใช้สมุนไพรต้องห้าม... งั้นหรือคะ? แต่ช้าก่อน... หากหม่อมฉันพิสูจน์ได้ว่าในขวดนี้มีแต่ความหอมบริสุทธิ์จากสวนพฤกษาเวทมนตร์ที่ได้รับใบอนุญาตอย่างถูกต้องจากพระราชสำนักล่ะเพคะ... ท่านจะเอาอะไรมาเดิมพันกับความโง่เขลาในการบุกมาพังงานเปิดตัวของหม่อมฉันในวันนี้?" องค์ชายสามหรี่ตาลงอย่างอันตราย ขบกรามแน่นเมื่อถูกหญิงสาวสามัญชนท้าทายต่อหน้าธารกำนัล "หากเจ้าพิสูจน์ไม่ได้... สำนักตรวจสอบจะยึดทรัพย์สินทั้งหมดของเจ้า และกวาดล้างหอการค้าตระกูลหลินให้ราบเป็นหน้ากลอง!" "ตกลงเพคะ!" หลินอวี้ตอบรับทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว นางสะบัดแขนเสื้อเบาๆ พร้อมกับส่งสัญญาณมือลับให้จ้าวเถียนหลงที่ยืนอยู่ด้านหลัง จ้าวเถียนหลงยกยิ้มมุมปากอย่างรู้ใจ เขากดปุ่มกลไกที่แหวนหยกสีนิลบนนิ้วโป้ง เสียงระบบส่งสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานดังขึ้นพร้อมกับม่านพลังเวทสีทองที่ถูกกางกั้นขึ้นทั่วทั้งอาคาร ก่อนที่ร่างของเงาสะท้อนปริศนาจะปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับหีบสมบัติเหล็กกล้าที่สลักตราประทับลับขององค์จักรพรรดิ! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความฟินสะใจนี้นะคะ --- **ม่านหมอกโรแมนซ์** ---
สารจากนักเขียน (ม่านหมอกโรแมนซ์)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณหนูผู้โชคร้ายกับอาณาจักรเครื่องหอมที่ถูกลืม นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%