แผนการร้ายเริ่มขยับ

"เสียงปรบมือเมื่อครู่ยังดังไม่ทันหายสนิท พวกท่านก็รีบวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในห้องวีไอพีของฉันเสียแล้ว... กลัวว่าเครื่องหอมล็อตใหม่มูลค่าสิบล้านตำลึงทองจะขายหมดก่อนที่พวกท่านจะได้ทำลายมันทิ้งอย่างนั้นหรือคะ, องค์ชายรอง?" เสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้นจากริมฝีปากบางเฉียบที่แต่งแต้มด้วยลิปสติกสีแดงกุหลาบ หลินอวี้ (Lin Yu) ไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ร่างระหงในชุดเดรสยาวเข้ารูปปักดิ้นทองนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟากำมะหยี่สีน้ำเงินเข้ม ดวงตากลมโตคู่สวยมองตรงไปยังกลุ่มผู้บุกรุกด้วยแววตานิ่งสงบ เยקטชา และเปี่ยมด้วยอำนาจ ราวกับนางพญาที่กำลังมองดูฝูงมดปลวกกำลังดิ้นรน ประตูห้องวีไอพีปิดสนิทลงด้วยฝีมือของจ้าวเถียนหลง (Zhao Tianlong) ผู้คุมกฎการค้าหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในชุดสูทสั่งตัดพิเศษ เขายืนขวางทางเข้าออกด้วยใบหน้าเรียบเฉย ไร้อารมณ์ แต่แววตาคมกริบนั้นกลับกวาดมองกลุ่มคนตรงหน้าด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ ราวกับกำลังประเมินราคาซากสัตว์ที่รอวันถูกกำจัด องค์ชายรอง 'เฉินหลี่' หน้าถอดสีเล็กน้อยเมื่อถูกจับไต๋ได้ทันที เขาพยายามปั้นสีหน้าให้ขรึมแล้วก้าวเท้าเข้ามาพร้อมกับพยานปากเอกสามคนที่เหงื่อกาฬแตกพลั่ก "หลินอวี้! เจ้าอย่ามาทำเป็นปากดี!" เฉินหลี่กัดฟันกรอด สันจรามกระตุกด้วยความโกรธ "คืนนี้มีคนเห็นกับตาว่าเจ้าแอบลักลอบนำวัตถุดิบต้องห้ามจากแดนเหนือเข้ามาผสมในน้ำหอมสูตรพิเศษ เพื่อให้ลูกค้ารู้สึกเคลิบเคลิ้มและเสพติด! ทางสำนักงานตรวจสอบการค้าได้รับเรื่องร้องเรียนเรียบร้อยแล้ว จงเปิดกล่องสินค้าทั้งหมดให้ตรวจเดี๋ยวนี้ มิฉะนั้นข้อหาฉ้อโกงประชาชนจะทำให้ตระกูลหลินของเจ้าต้องล้มละลายชั่วข้ามคืน!" เสียงฮือฮาดังขึ้นจากบรรดาผู้สื่อข่าวและแขกเหรื่อที่แอบตามขึ้นมามุงดูเหตุการณ์ที่หน้าประตู ห้องวีไอพีขนาดใหญ่เริ่มแออัดไปด้วยสายตาหลายคู่ที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความสะใจ หลินอวี้แย้มยิ้มบางๆ รอยยิ้มนั้นงดงามจนบาดตา แต่กลับทำให้ผู้ที่จ้องมองรู้สึกเสียวสันหลังวาบ นางค่อยๆ ยกแก้วคริสตัลใสบรรจุไวน์สีทับทิมขึ้นจิบช้าๆ อย่างใจเย็น ก่อนจะวางลงบนโต๊ะกระจก เสียงกระทบกันเบาๆ ดังก้องไปทั่วห้องที่เงียบงัน "ข้อหาฉ้อโกง... ฟังดูน่ากลัวเสียจริงนะคะ" นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าก้องกังวานและทรงพลัง "แต่ก่อนที่ท่านจะกล่าวหาว่าฉันใช้สารต้องห้าม องค์ชายรองผู้สูงส่งเพิ่งจะลืมไปหรือเปล่าคะว่า... สินค้าล็อตนี้ทั้งหมด ผ่านการประทับตรามาตรฐานระดับสูงสุดจากสมาคมการค้าหลวง และผู้ที่ถือหุ้นใหญ่ในบริษัทตรวจสิทธิ์นั้น ก็คือตระกูลเฉินของท่านเองไม่ใช่หรือคะ?" เฉินหลี่ชะงักกึก สีหน้าเปลี่ยนเป็นซีดเผือดในเสี้ยววินาที "เจ้า... เจ้าหมายความว่าอย่างไร!" "ฉันหมายความว่า..." หลินอวี้ลุกขึ้นยืนช้าๆ ความสูงของนางร่วมกับรองเท้าส้นสูงทำให้ต้องก้มมองผู้ชายตรงหน้าเล็กน้อย แววตาของนางเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน "ในเมื่อสินค้าทุกล็อตอยู่ในความดูแลและตรวจสอบโดยคนของท่านตั้งแต่ก้าวแรกที่ออกจากโรงงาน... หากมีสารต้องห้ามจริง คนที่ควรถูกสอบสวนและสวมกุญแจมือคนแรก น่าจะเป็นท่านผู้ตรวจการพิเศษจากตระกูลเฉินต่างหากล่ะค่ะ!" "เหลวไหล!" พยานปากเอกคนหนึ่งซึ่งเป็นอดีตหัวหน้าคนงานโรงงานผลิตเครื่องหอมรีบโพล่งขึ้นมาด้วยความร้อนรน "ข้า... ข้าเห็นกับตาว่าคุณหนูหลินเป็นคนสั่งให้คนงานแอบใส่ผงวิญญาณเหมันต์ลงไปในถังหมักหมายเลขสามเมื่อสามวันก่อน! ข้ามีหลักฐาน! นี่คือสมุดบันทึกบัญชีลับ!" ชายวัยกลางคนรีบควักสมุดเล่มเก่าออกมาโบกสะบัดไปมาด้วยความมั่นใจ คิดว่านี่คือไม้ตายที่จะทำลายล้างนางได้ราบคาบ จ้าวเถียนหลงที่ยืนเงียบมานาน ขยับตัวเพียงเล็กน้อย ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาบังหน้าหลินอวี้ไว้ครึ่งหนึ่ง มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือของชายคนนั้นอย่างรวดเร็วจนเกิดเสียงดัง *“แควก!”* สมุดบัญชีในมือหลุดปลิวตกลงสู่พื้น "โอ๊ย! มือหัก! ช่วยด้วย!" ชายคนนั้นร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวด "การกล่าวหาผู้อื่นโดยไม่มีหมายศาล และการพกพาเอกสารปลอมแปลงเพื่อทำลายชื่อเสียงบริษัทมหาชน มีโทษจำคุกไม่ต่ำกว่าห้าปี..." จ้าวเถียนหลงเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ เย็นยะเยือกราวกับลมหนาวจากขั้วโลก "และถ้าหากฉันตรวจสอบพบว่า ลายมือชื่อในสมุดปลอมเล่มนี้ เป็นฝีมือเดียวกับบัญชีม้าของตระกูลเฉิน... โทษของพวกแกอาจไม่ใช่แค่ติดคุก แต่อาจไม่มีแผ่นดินจะให้อยู่" บรรยากาศในห้องอุณหภูมิลดฮวบลงทันที เฉินหลี่กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นตามไรผม เขารู้ดีว่าจ้าวเถียนหลงไม่ใช่คนที่จะมาขู่เล่นๆ ผู้ชายคนนี้คือกฎหมายเดินได้ และมีอำนาจมืดในตลาดมืดที่แม้แต่เชื้อพระวงศ์ยังต้องเกรงใจ "พวก... พวกเจ้าอย่ามาขู่กันนะ!" เฉินหลี่พยายามฮึดสู้ครั้งสุดท้าย ชี้หน้าหลินอวี้ด้วยมือที่สั่นเทา "ต่อให้สินค้าผ่านการตรวจสอบ แต่ถ้าคืนนี้ฉันสั่งให้คนค้นโกดังแล้วพบสารต้องห้ามจริงๆ ต่อให้พวกเจ้ามีปากเป็นร้อยก็ดิ้นไม่หลุด! คน and! เข้าไปค้นห้องเก็บสินค้าด้านหลังเดี๋ยวนี้!" ลูกน้องกลุ่มใหญ่ที่ยืนรออยู่ด้านนอกกรูเข้ามาในห้องด้วยท่าทีคุกคาม หวังจะบุกเข้าไปยังห้องเก็บสินค้าตัวอย่างด้านหลังเพื่อลงมือ "สับเปลี่ยนของกลาง" ตามแผนการที่วางไว้ หลินอวี้ไม่แม้แต่จะขยับเขยื้อnหนี นางยืนกอดอก มองดูความดิ้นรนของพวกมันด้วยรอยยิ้มเยาะที่มุมปาก รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจเกินร้อย ราวกับนางกำลังมองลิงโลดเต้นอยู่บนฝ่ามือ "เชิญค่ะ..." หลินอวี้ผายมือไปทางประตูห้องเก็บสินค้าด้วยท่าทีผ่อนคลาย "เชิญพวกท่านเข้าไปค้นหาให้สบายใจเลยนะคะ... แต่ก่อนจะเปิดประตูเข้าไป ฉันขอเตือนด้วยความหวังดีว่า ระบบรักษาความปลอดภัยของห้องนั้น เชื่อมต่อกับระบบล็อกอัตโนมัติระดับทหาร และกล้องวงจรปิดถ่ายทอดสดตรงไปยังจอภาพขนาดใหญ่ที่จัตุรัสกลางเมืองตอนนี้เรียบร้อยแล้วค่ะ" เฉินหลี่ชะงักกึก มือที่กำลังจะเอื้อมไปบิดลูกบิดประตูค้างเติ่งทันที "อะไรนะ...?" "อ๋อ ลืมบอกไปอีกอย่าง..." หลินอวี้ก้าวเข้าไปใกล้เฉินหลี่ทีละก้าว เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดัง *กริ๊บ... กริ๊บ...* ราวกับเสียงนาฬิกานับถอยหลังสู่ความพินาศของเขา "สินค้าล็อตใหม่ที่พวกท่านอุตส่าห์ลงทุนวางแผนจะเข้ามาวางยา... แท้จริงแล้วเป็นสินค้าล่อซื้อที่ผลิตจากห้องแล็บจำลองพิเศษ มีกลิ่นหอมระเหยที่ช่วยกระตุ้นให้ผู้สูดดมพูดความจริงออกมาโดยไม่รู้ตัว..." นางหยุดยืนตรงหน้าเขา ระยะห่างเพียงแค่คืบ ดวงตากลมโตคู่นั้นพินิจพิเคราะห์ใบหน้าอันบิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัวของอดีตคู่หมั้น ก่อนจะกระซิบเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่ได้ยินกันเพียงสองคน "ตอนนี้... ถ่ายทอดสดทั่วอาณาจักรคงกำลังฉายภาพที่ท่านกำลังวางแผนทำลายล้างธุรกิจของฉันให้ประชาชนเจ็ดสิบล้านคนดูอยู่พอดีเลยล่ะค่ะ... คิดว่าพรุ่งนี้เช้า ประชาชนจะยังเลือกท่านเป็นรัชทายาทอยู่ไหมนะ?" เฉินหลี่เบิกตากว้างจนแทบถลน ร่างกายสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ ใบหน้าซีดเผือกไร้สีเลือด เขาล้มพับลงคุกเข่ากับพื้นพรมทันทีเมื่อตระหนักได้ว่าตนเองตกลงไปในหลุมพรางที่นางร้ายผู้นี้ขุดรอไว้ตั้งแต่แรกแล้ว! ทว่า ในวินาทีที่ความตื่นตระหนกถึงขีดสุด เสียงปรบมือปริศนาดังขึ้นจากมุมมืดด้านหลังห้องวีไอพี ประตูบานลับที่เชื่อมต่อกับระเบียงส่วนตัวค่อยๆ เปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงสง่าในชุดสูทสีดำสนิท ใบหน้าครึ่งหนึ่งอยู่ใต้เงาหมวกปีกกว้าง และกลิ่นอายอันตรายที่แผ่ซ่านออกมาจนทุกคนต้องหยุดหายใจ "เก่งมาก... คุณหนูหลิน ช่างเป็นแผนการที่งดงามและไร้ที่ติเสียจริง" เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยเอ่ยขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มเยдяที่มุมปากของชายแปลกหน้าผู้กุมอำนาจลึกลับที่สุดในอาณาจักร หลินอวี้หันขวับไปมอง รอยยิ้มบนใบหน้าของนางแข็งค้างไปชั่วขณะ เมื่อพบว่าผู้มาใหม่คือคนที่นางพยายามหลีกเลี่ยงมาตลอดสามปี—ชายผู้เป็นเจ้าของหนี้ก้อนโตที่สุดในชีวิตของนางเอง! (ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแซ่บและคอยซัพพอร์ตหลินอวี้มาโดยตลอดนะคะ รับรองว่าตอนหน้าความฟินและความสะใจจะทวีคูณขึ้นไปอีกร้อยเท่าแน่นอนค่ะ!) — ม่านหมอกโรแมนซ์