การเดินทางกลับสู่พื้นดิน

"ถ้ากระเป๋าเวทมนตร์ของคุณรินะยังบวมเป่งขนาดนั้น ฉันเกรงว่าประตูฟาร์มของเราคงต้องประกาศขยายวงกบใหม่แล้วล่ะค่ะ" น้ำเสียงกลั้วหัวเราะดังขึ้นท่ามกลางฝุ่นตลบอบ oul จากแรงเหวี่ยงตัวลงสู่พื้นดินของสัตว์ขี่คู่ใจ ลีโอปัดเศษละอองดาวสีครามออกจากไหล่เสื้อ ยิ้มกว้างจนตาหยีเมื่อสัมผัสได้ถึงความเย็นชื้นและกลิ่นดินหอมกรุ่นของ 'ฟาร์มมอนสเตอร์ป่วน' ที่คุ้นเคย การเดินทางข้ามผ่านดันเจี้ยนใต้สมุทรลึกเพื่อไปชุบชีวิตและทำภารกิจระดับตำนานจากตอนที่แล้วสิ้นสุดลงแล้ว ทิ้งไว้เพียงความเหนื่อยล้าที่แลกมาด้วยความสำเร็จอันน่าตื่นตะลึง รินะถอนหายใจยาวเหยียดพร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งพับเพียบกับสนามหญ้าหน้าบ้านพัก นิตยสารเวทมนตร์ในมือถูกม้วนเก็บอย่างลวกๆ เธอยกหลังมือขึ้นปาดเหงื่อที่ผุดพรายตามกรอบหน้า ก่อนจะเหล่มองกระเป๋าไอเทมมิติที่สั่นระริกไม่หยุดด้วยความตื่นเต้น "ก็แหม... ใครจะไปคิดล่ะคะว่าหีบสมบัติลับใต้ซากปรักหักพังชั้นสามจะซ่อนแร่ธาตุโบราณตั้งเกือบสามร้อยก้อนไว้แบบนั้น ถ้าฉันไม่รีบกวาดใส่กระเป๋า มีหวังได้ตกเป็น 'ของบรรณาการ' ของเจ้าปูยักษ์สามเขาตัวนั้นแน่ๆ" รินะบ่นอุบอิบ แต่ดวงตากลับพราวระยับด้วยความสุข เธอหยิบผลึกคริสตัลเรืองแสงสีฟ้าสดใสออกมาจากกระเป๋าชิ้นหนึ่ง มันคือ 'ผลึกธาราบริสุทธิ์' ไอเทมหายากระดับ S ที่ได้จากการพิชิตบอสประจำดันเจี้ยนน้ำ ลีโอหัวเราะร่วน เดินเข้าไปตบไหล่เพื่อนร่วมทางเบาๆ "เอาล่ะๆ เลิกบ่นแล้วมาช่วยกันตรวจเช็กผลผลิตที่เราพาข้ามน้ำข้ามทะเลกลับมาดีกว่าค่ะ" ทันทีที่ลีโอดีดนิ้วเพื่อเรียกใช้งานระบบจัดการฟาร์ม แสงสว่างวาบสีทองก็สาดส่องลงมากลางลานกว้าง ฝูงมอนสเตอร์ตัวจิ๋วที่เคยฝากไว้กับระบบเนอสเซอรี่ต่างวิ่งกรูออกมาต้อนรับด้วยเสียงร้องเซ็งแซ่ เจ้า 'สไลม์น้อยหมวกแดง' กระโดดดึ๋งๆ มาชนข้อเท้าของลีโอเพื่อแสดงความคิดถึง ขณะที่ 'เจ้าแบล็กแพนเธอร์จิ๋ว' ที่ตอนนี้มีขนาดตัวโตขึ้นและสง่างามกว่าเดิม เดินนวดก้าวเข้ามาเอาหัวคลอเคลียฝ่ามือของเขาอย่างออดอセร "โอ๋ๆ เป็นเด็กดีกันจังเลยนะคะ ไม่ได้เจอกันแค่ไม่กี่วัน อ้วนท้วนกันขึ้นเยอะเลยนี่" ลีโอนั่งยลงกับพื้น ลูบหัวเจ้ามอนสเตอร์ขนปุยแต่ละตัวด้วยความรักความเอ็นดู ความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้มาราธอนตลอดสัปดาห์มลายหายไปในพริบตาเมื่อได้เห็นรอยยิ้มและแววตาซื่อตรงของพวกมัน รินะมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มบางๆ เธอยันตัวลุกขึ้นยืนแล้วกวาดสายตามองไปรอบๆ ฟาร์ม แม้ทุกอย่างจะดูปกติสุขเหมือนเช่นเคย แต่บรรยากาศโดยรอบกลับมีบางสิ่งเปลี่ยนแปลงไป... พลังงานมานาในอากาศหนาแน่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ต้นไม้แฟนตาซีที่พวกเขาเคยปลูกไว้เริ่มออกดอกผลเป็นแสงเรืองรองเนื่องจากอิทธิพลของแร่ธาตุใหม่ที่ลีโอพกติดตัวกลับมาด้วย "นี่ค่ะลีโอ..." รินะส่งสมุดบันทึกเล่มหนาให้ "รายชื่อมอนสเตอร์สายพันธุ์ใหม่ที่เราเก็บรวบรวมได้จากการเดินทางครั้งนี้ รวมทั้งหมดสิบสองชนิด และหนึ่งในนั้นคือ 'ภูตวารี' ที่ยอมทำพันธสัญญาเลือดกับคุณตั้งแต่ตอนที่เราเคลียร์ชั้นสุดท้าย... ฉันว่าฟาร์มของเราคงไม่ได้เงียบเหงาอีกต่อไปแล้วล่ะค่ะ" ลีโอรับสมุดบันทึกมาเปิดดู ดวงตาของเด็กหนุ่มเป็นประกายระยิบระยับ การสร้างฟาร์มในฝันที่โลกจริงเคยปิดกั้นเขาไว้ด้วยกำแพงของความเป็นจริง บัดนี้มันได้ขยายใหญ่ขึ้นจนไร้ขีดจำกัดในโลก VRMMO แห่งนี้แล้ว ทุกหยาดเหงื่อ ทุกรอยแผลเป็นจากการต่อสู้ มันคุ้มค่าเหลือเกินกับภาพตรงหน้า ทว่า... บรรยากาศแห่งความสุขที่ควรจะดำเนินต่อไป กลับถูกขัดจังหวะลงอย่างกะทันหัน เสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางดังขึ้น *ติ๊ง!* ไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนปกติของการส่งเควสต์ แต่เป็นเสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานที่ดังก้องไปทั่วอาณาเขตฟาร์ม ลีโอและรินะสะ giนตัวขึ้นพร้อมกันโดยสัญชาตญาณ "เกิดอะไรขึ้น ระบบรวนงั้นเหรอคะ?" รินะหน้าถอดสี รีบเปิดหน้าต่างสเตตัสขึ้นตรวจสอบอย่างรวดเร็ว ลีโอยังไม่ทันได้เอ่ยปากตอบ ท้องฟ้าเหนือฟาร์มหลักที่เคยแจ่มใสกลับเปลี่ยนเป็นสีเทาหม่นอย่างรวดเร็ว กลุ่มหมอกควันสีดำพวยพุ่งขึ้นมาจากเขตแดนรอยต่อระหว่างฟาร์มของพวกเขากับ "โซนต้องห้าม" ที่ระบบไม่เคยเปิดแผน และสิ่งที่ทำให้ลมหายใจของลีโอสะดุดไปชั่วขณะ... คือร่างของเงาสะท้อนปริศนาที่ยืนตระหง่านอยู่บนรั้วไม้เขตฟาร์ม ร่างนั้นสวมชุดคลุมสีดำสนิท ใบหน้าถูกซ่อนไว้ภายใต้ฮู้ดลึก แต่สิ่งที่เด่นชัดที่สุดคือ "ตราสัญลักษณ์" บนปลอกแขน—สัญลักษณ์รูปกางเขนกลับหัวสีเลือด ที่ประกาศชัดเจนว่ามันคือตัวแทนจาก "กิลด์เงามรณะ" กิลด์ผู้เล่นสาย PK ระดับท็อปที่เคยประกาศกร้าวว่าจะกวาดล้างฟาร์มอิสระทุกแห่งให้ราบคาบ! "ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ... เจ้าของฟาร์มมือใหม่" เสียงทุ้มต่ำเย็นเยียบดังลอดออกมาจากภายใต้ฮู้ด พร้อมกับปลายนิ้วเรียวยาวที่สะบัดกุญแจเวทมนตร์สีแดงฉาน—กุญแจที่สามารถปลดล็อกระบบป้องกันทั้งหมดของฟาร์มแห่งนี้ได้—ให้ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ! ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วนขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางกลับสู่พื้นดินไปพร้อมกับลีโอนะคะ!