การแข่งขันบินสำรวจน่านฟ้า

"ถ้าเจ้ากริฟฟินตัวนั้นยังบินแซงหน้าฉันไปอีกรอบเดียว รินะ... ฉันจะยอมเอาไอศกรีมรสวาซาบิพิเศษของกิลด์ไปละลายรดหัวตัวเองให้ดูเลยนะคะ!" เสียงตะโกนอย่างหัวเสียของลีโอแหวกลมหนาวบนความสูงหมื่นฟุตดังลั่น สวนทางกับกระแสลมแรงที่ตีปะทะร่างจนเส้นผมสีน้ำตาลยุ่งเหยิง ดวงตาคมกวาดมองไปเบื้องหน้าอย่างมุ่งมั่น บนเกาะลอยฟ้า 'เซเลสเทีย' สถานที่จัดงานแข่งขันบินสำรวจน่านฟ้าประจำปีของเกม *ฟาร์มมอนสเตอร์สุดป่วนกับระบบเทพซ่าในโลก VRMMO* บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยเสียงกระพือปีกของหมู่มอนสเตอร์นานาชนิด และเสียงเชียร์ระงมจากผู้เล่นที่ยืนลุ้นอยู่ตามแนวหน้าผาลอยฟ้า รินะที่นั่งซ้อนท้ายอยู่บนหลังของมังกรน้อย 'ฟลอว์เลส' หัวเราะคิกคัก มือเล็กข้างหนึ่งกำขนแผงคอแน่นเพื่อทรงตัว ส่วนอีกข้างยกขึ้นปัดปอยผมที่ปลิวมาบังหน้า ดวงตากลมโตฉายแววขบขันระคนเอ็นดู "ฮ่าๆๆ พูดแล้วนะคะลีโอ! ระวังเถอะค่ะ เจ้า 'สายฟ้าสีชาด' ของคุณเซเลสท์เขาฝึกมาดีจะตาย ไม่มีทางที่กริฟฟินปุกปุยของคุณจะบินทันหรอกค่ะ ยอมแพ้แต่เนิ่นๆ แล้วมาช่วยกันคิดดีกว่าว่าจะแก้ตัวยังไงดี!" "ไม่มีคำว่ายอมแพ้สำหรับว่าที่เจ้าของฟาร์มมอนสเตอร์ระดับตำนานหรอกค่ะ!" ลีโอหรี่ตามอง 'พัฟฟ์' กริฟฟินตัวยักษ์คู่ใจที่ส่งเสียงร้อง 'กิ้ว!' ออกมาอย่างฮึกเหิม เจ้าขนฟูสีขาวปลอดตัวนี้พยายามกระพือปีกสุดแรงเพื่อตีตื้นขึ้นไปให้ทันคู่แข่งที่นำอยู่เบื้องหน้า มินิเกมแข่งบินสำรวจน่านฟ้าไม่ได้วัดกันแค่ความเร็วแบบดิบๆ แต่มันคือการทดสอบความเข้ากันระหว่างผู้เล่นกับสัตว์เลี้ยง ผ่านเส้นทางพิสดารที่เต็มไปด้วยห่วงเวทมนตร์ กระแสลมแปรปรวน และฝูงมอนสเตอร์ป่วนป่าที่คอยก่อกวน ลีโอทุ่มเทกับอีเวนต์นี้มาก เพราะรางวัลของผู้ชนะเลิศคือ 'เมล็ดพันธุ์พืชเรืองแสงแห่งนภา' ไอเทมหายากที่เขาตามหามานาน เพื่อเอาไปตกแต่งแปลงเกษตรในฝันที่โลกในเกม—สถานที่ซึ่งเขาพยายามเยียวยาความผิดหวังจากโลกจริง ความฝันที่จะได้เห็นฟาร์มสัตว์กว้างใหญ่ไพศาล แม้ในความเป็นจริงเขาจะล้มเหลวไม่เป็นท่า แต่ที่นี่... ทุกอย่างต้องสมบูรณ์แบบ "ลีโอ! ระวังข้างหน้าค่ะ! โซนพายุหมุนกFดดันกำลังมา!" เสียงเตือนของรินะดังขึ้นแทรกเสียงหวีดหิวของสายลม เบื้องหน้าของพวกเขาคือกลุ่มเมฆสีดำทะมึนที่หมุนวนเป็นเกลียวคลื่นขนาดใหญ่ กระแสไฟฟ้าสถิตแลบแปลบปลาพน่ากลัว ผู้เล่นคนอื่นต่างพากันชะลอความเร็วและบินเลี่ยงไปทางอื่น แต่นั่นไม่ใช่สไตล์ของลีโอ "พัฟฟ์! ลุยเลยค่ะ! ใช้สกิล 'พุ่งทะยานนภา'!" สิ้นคำสั่ง กริฟฟินขนฟูคำรามก้อง ร่างกายเปล่งแสงสีทองสว่างวาบพุ่งทะยานเข้าสู่ใจกลางพายุหมุนทันที แรงเหวี่ยงมหาศาลดึงร่างของทั้งคนทั้งสัตว์ให้หมุนคว้าง ลีโอกัดฟันแน่น มือเหนี่ยวบังเหียนไว้มั่น เขารู้ดีว่าหากพลาดแม้แต่วินเดียว ทั้งตัวละครและสัตว์เลี้ยงอาจร่วงหล่นสู่เบื้องล่างและถูกปรับแพ้ทันที แต่ความท้าทายนี้แหละที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น—ความรู้สึกมีชีวิตชีวาแบบที่หาไม่ได้จากหน้าจอคอมพิวเตอร์อุดوๆ ในโลกความจริง ในเสี้ยววินาทีที่พายุโหมกระหน่ำ สายตาของลีโอก็เหลือบไปเห็นบางสิ่งที่ซ่อนอยู่หลังม่านเมฆหนาทึบ มันไม่ใช่ส่วนหนึ่งของสนามแข่ง เงาดำมหึมาที่ขยับไหวอย่างเชื่องช้า รูปร่างคล้ายวาฬยักษ์ที่มีปีกนกอินทريมหึมา ดวงตาสสีอำพันคู่นั้นจ้องมองทะลุผ่านพายุมายังพวกเขาโดยตรง ไม่ใช่ NPC ปกติแน่... และไม่ใช่เควสต์ที่เคยมีประกาศในระบบ! รินะสูดหายใจเข้าลึกเมื่อเห็นเงานั้นเช่นกัน "ลีโอ... นั่นมันอะไรกันคะ? ระบบไม่ได้บอกสักหน่อยว่าจะมีมอนสเตอร์ระดับบอสลับโผล่มากลางสนามแข่งบิน!" พัฟฟ์ส่งเสียงร้องหวาดกลัว ขนทั่วร่างลุกชัน บินเซถลาจนเกือบหลุดจากเส้นทาง ลีโอรีบดึงบังเหียนปลอบประโลมเจ้าสัตว์เลี้ยงคู่ใจ หัวใจเต้นระส่ำด้วยความอยากรู้อยากเห็นที่ผสมผสานกับสัญชาตญาณเอาตัวรอด ก่อนที่ลีโอจะทันได้ตัดสินใจว่าจะถอยหรือพุ่งเข้าไปสำรวจ แสงสว่างจ้าก็วาบขึ้นจากเงาดำปริศนานั้น ร่างของสิ่งมีชีวิตโบราณกาลขนาดยักษ์พุ่งทะยานแหวกมฆหมอกออกมา พร้อมกับเสียงคำรรณที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งผืนฟ้า และสิ่งที่ร่วงหล่นลงมาจากกรงเล็บของมันไม่ใช่ก้อนหิน แต่มันคือ... ร่างของผู้เล่นปริศนาในชุดคลุมสีดำสนิท ที่กำลังดิ่งพสุธาร่วงหล่นลงสู่พื้นดินเบื้องล่างด้วยความเร็วสูง! "กรี๊ด! มีคนตกหล่นลงมาค่ะลีโอ!" รินะชี้มือสั่นเทาไปยังร่างที่กำลังดิ่งลงเหว ลีโอกัดฟันกรอด มองหน้าจอระบบที่แจ้งเตือนเควสต์ฉุกเฉินเด้งขึ้นมาตรงหน้า *[คำเตือน: ท่านพบเหตุการณ์ไม่คาดฝัน 'ผู้พลัดหลงจากน่านฟ้าโบราณ' - การช่วยเหลือจะส่งผลต่อความสัมพันธ์กับแฟรคชั่นลึกลับ]* ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วนขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผจญภัยบนท้องฟ้ากับลีโอนะคะ!