การผูกมิตรกับราชาแห่งนก

กลิ่นอายเกลือทะเลเข้มข้นตีเข้าจมูกจนแสบ พร้อมกับเสียงกรีดร้องแหลมสูงของ "สกายการ์เดียน" (Sky Guardian) ราชาแห่งนกยักษ์ประจำเกาะหมอกพันปีที่กำลังกางปีกมหึมาบังแสงอาทิตย์จนเกิดเงาดำทมิฬทาบทับลงบนพื้นทราย "ลีโอ! ระวังค่ะ! ปีกของมันสร้างกระแสลมระดับพายุเฮอร์ริเคนได้นะ อย่าเข้าไปใกล้หน้าผานั่นเด็ดขาด!" เสียงของรินะตะโกนแข่งกับเสียงลมกรรโชกอย่างร้อนรน ร่างเล็กในชุดนักเวทสีฟ้าอ่อนพยายามยึดเสาหินปะการังไว้แน่นเพื่อไม่ให้ตัวเองปลิวหลุดจากแนวป้องกัน แต่ลีโอกลับไม่ได้ถอยหนี เด็กหนุ่มในชุดหนังยับเยินจากการเดินทางไกลเลือกที่จะก้าวเดินสวนทางกับลมพายุ เขากำลังเผชิญหน้ากับอสูรนกยักษ์ที่มีดวงตาสสีทองดุจเปลวเพลิง ปลายจะงอยปากโค้งงอสีนิลของมันสามารถฉีกกระชากเหล็กกล้าให้ขาดเป็น 2 ท่อนได้อย่างง่ายดาย "รินะ... เชื่อใจฉันนะ" ลีโอเอ่ยเสียงเรียบแต่มั่นคง ดวงตาของเด็กหนุ่มฉายแววอ่อนโยนอย่างประหลาด แทนที่จะหยิบอาวุธขึ้นมาตั้งรับ เขากลับค่อยๆ ปลดถุงหนังใส่ "ผลเบอร์รี่พระจันทร์เสี้ยว" ไอเทมหายากที่ลงทุนปีนหน้าผาสูงชันเกือบสามร้อยเมตรเพื่อเก็บมันมาโดยเฉพาะ ราชาแห่งนกส่งเสียงขู่คำรามในลำคอ แรงดันอากาศจากลมหายใจของมันทำเอาเส้นผมสีน้ำตาลของลีโอปลิวไสว มันก้มหัวลงต่ำ ปีกมหึมาสะบัดเตรียมจะกวาดร่างของเด็กหนุ่มให้ตกลงไปในมหาสมุทรเบื้องล่างเพื่อเป็นการลงโทษผู้บุกรุก "รู้ไหม... ขนสีฟ้าครามของคุณน่ะ สะท้อนกับแสงอาทิตย์ยามนี้สวยที่สุดเลยนะ" ลีโอไม่เพียงแต่ไม่ถอย แต่เขากลับทรุดตัวลงคุกเข่าข้างหนึ่งกับพื้นทราย ชูมือทั้งสองข้างขึ้นช้าๆ เพื่อแสดงความไร้พิษภัย รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่เปื้อนฝุ่น คำพูดนั้นไม่ใช่การประจบสาน แต่มาจากความหลงใหลในความงดงามของสัตว์ป่าที่เขามีอยู่เต็มหัวใจ เจ้านกยักษ์ชะงัก ดวงตาสีทองที่เคยกราดเกรี้ยวหรี่ลงเล็กน้อย มันเอียงคอด้วยความฉงน การกระทำของมนุษย์คนนี้แตกต่างจากนักผจญภัยนับร้อยคนที่เคยมาเยือนเกาะแห่งนี้ พวกมันมักจะถือดาบและร่ายเวทมนตร์ใส่ด้วยความหวาดกลัวหรือโลภในวัตถุดิบ แต่มนุษย์ตรงหน้ากลับมองมันด้วยสายตาของ... ผู้ชื่นชม "ฉันรู้ว่าคุณเหนื่อย..." ลีโอค่อยๆ กลิ้งผลเบอร์รี่พระจันทร์เสี้ยวที่มีแสงเรืองรองอ่อนๆ ไปบนพื้นทรายเบื้องหน้า "การปกป้องเกาะแห่งนี้จากพายุและพวกมอนสเตอร์น้ำลึกตัวอื่นๆ คงทำให้คุณโดดเดี่ยวและเหนื่อยล้ามานานสินะ มากินนี่หน่อยไหม? ฉันตั้งใจปลูกมันด้วยความรักเลยนะ" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงคลื่นซัดสาดชายหาดและเสียงลมที่เริ่มสงบลง รินะกลั้นหายใจ หัวใจของเธอเต้นระทึกจนแทบกระเด็นออกมานอกอก มือเรียวบางกำไม้เท้าแน่นพร้อมร่ายเวทคุ้มครองเผื่อเกิดเหตุฉุกเฉิน ทว่าภาพที่ปรากฏต่อสายตากลับทำให้เธอต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ราชาแห่งนกยักษ์ค่อยๆ หุบปีกมหึมาลง มันก้าวเท้าอันทรงพลังเข้ามาใกล้ชิดทีละน้อย เสียงกรงเล็บตะกุยพื้นทรายดังขยับเข้ามาเรื่อยๆ จนหยุดลงตรงหน้าลีโอ จะงอยปากสีนิลยื่นเข้าไปใกล้ผลเบอร์รี่ กลิ่นหอมหวานของสมุนไพรทำให้มันยอมผ่อนคลายความระแวดระวังลง มันคาบผลเบอร์รี่นั้นขึ้นมาเคี้ยวช้าๆ ดวงตาสีทองฉายแววพึงพอใจอย่างเห็นได้ชัด ก่อนที่มันจะก้มหัวลงเอาหน้ามาคลอเคลียกับไหล่ของลีโอเบาๆ ราวกับลูกแมวตัวยักษ์ที่กำลังอ้อนเจ้าของ "สำเร็จ... แล้วจริงๆ ด้วยค่ะ!" รินะอุทานออกมาด้วยความดีใจจนแทบจะกระโดดโลดเต้น ระบบแจ้งเตือนหน้าจอสีทองเด้งขึ้นตรงหน้าลีโอทันทีพร้อมเสียงดนตรีเฉลิมฉลอง *[ยินดีด้วย! ผู้เล่นลีโอสามารถผูกมิตรกับบอสลับระดับตำนาน "ราชาแห่งนก - สกายการ์เดียน" สำเร็จ ค่าความสนิทสนมพุ่งทะยานสู่ระดับสูงสุด (Soul Bond)]* *[ท่านได้รับฉายา: "ผู้พิทักษ์แห่งนภา", ปลดล็อกสกิลพิเศษ "อัญเชิญปีกแห่งลมกรด"]* ลีโอยกมือขึ้นลูบขนหนานุ่มของราชาแห่งนกด้วยความเอ็นดู เขากำลังจะหันไปบอกข่าวดีกับรินะ แต่ทว่า... จู่ๆ บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนจากความอบอุ่นกลายเป็นความหนาวยะเยือกอย่างไร้สาเหตุ ผิวน้ำทะเลที่เคยสงบนิ่งเริ่มก่อตัวเป็นคลื่นวนขนาดมหึมา ท้องฟ้าที่สดใสกลับถูกย้อมด้วยกลุ่มเมฆสีดำทมิฬพวยพุ่งขึ้นมาบังดวงอาทิตย์จนมืดมิดในพริบตา ราชาแห่งนกผุกายขึ้นทันที มันส่งเสียงร้องแหลมสูงด้วยความตื่นตระหนกและหวาดกลัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ปีกของมันกางออกอีกครั้งเพื่อปกป้องลีโอและรินะ จากใจกลางวังวนน้ำทะเลสีดำสนิท... เงาร่างของสัตว์ประหลาดขนาดยักษ์ที่มีหนวดระยางนับร้อยและดวงตาสีแดงฉานนับสิบคู่กำลังผุดขึ้นมาทำลายผิวน้ำ พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่ดังสะท้อนก้องไปทั่วทั้งเกาะ ราวกับเสียงกระซิบจากขุมนรกที่รอคอยเวลานี้มานานแสนนาน... ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วนขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมส่งใจให้ลีโอกับรินะผ่านอุปสรรคบทนี้เสมอนะคะ!