ประกาศศักดาหน้าทางเข้าดันเจี้ยน

"ถ้าแกยังก้าวเท้าเข้ามาใกล้กว่านี้อีกก้าวเดียว ฉันรับรองว่าชีวิตในเกมของแกจะจบลงที่หน้าทางเข้าดันเจี้ยนนี่แหละ ไค" เสียงของเรย์ราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนกดทับบรรยากาศรอบข้างให้จมดิ่งลงสู่ความเย็นเยือก ลูน่าที่ยืนเคียงข้างเขากระชับคทาในมือแน่น ดวงตาคู่สวยจ้องมองกลุ่มคนในชุดเกราะทองอร่ามของกิลด์ 'ราชันย์นิรันดร์' ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสมเพช ไคหยุดฝีเท้าลง มันกระตุกยิ้มที่มุมปากพลางกวาดสายตามองเรย์และลูน่าด้วยความเวทนา "กิลด์ชั้นนำอย่างพวกเรามีสิทธิ์ขาดในการจองคิวลงดันเจี้ยนระดับ S นี่คือข้อตกลงที่กิลด์ใหญ่ทุกแห่งยอมรับ ส่วนแก... เรย์ อดีตหัวหน้ากิลด์ที่ตอนนี้เหลือตัวคนเดียวกับยัยนักเวทตกอับ จะเอาเงินที่ไหนมาสู้? จะมาขอส่วนบุญหรือไง?" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังขึ้นจากสมาชิกกิลด์นับร้อยคนที่ล้อมรอบทางเข้าดันเจี้ยนหุบเขามรณะ ผู้เล่นคนอื่นๆ ต่างพากันถอยห่าง เพราะไม่มีใครกล้ามีปัญหากับไคและอำนาจเงินมหาศาลที่กิลด์ของมันถือครองอยู่ เรย์ไม่ได้โกรธ เขากลับแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ สัมผัสได้ถึงความสั่นไหวของ 'ระบบมหาเศรษฐีต่างโลก' ในจิตใต้สำนึก เขาก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว ร่างกายที่ดูผ่อนคลายแต่แฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาลทำให้รอยยิ้มของไคเริ่มแข็งค้าง "ข้อตกลงเหรอ? ฉันไม่เคยยอมรับมัน" เรย์ล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ หยิบการ์ดสีดำสนิทที่มีลวดลายอักขระทองคำดิ้นพริ้วออกมา "เจ้าหน้าที่ NPC ประจำทางเข้าดันเจี้ยน... ช่วยตรวจสอบยอดเงินในบัญชีของผม และกรุณาทำตามเงื่อนไขที่ระบุไว้ในกฎของระบบเรื่อง 'การเหมาสิทธิ์การเข้าถึงดันเจี้ยนแบบผูกขาด' ด้วยครับ" เจ้าหน้าที่ NPC ที่ยืนนิ่งอยู่หน้าประตูมิติถึงกับชะงัก มันรับการ์ดไปเสียบเข้ากับเครื่องอ่าน ดวงตาที่เคยไร้อารมณ์เบิกกว้างขึ้นทันที "ตรวจสอบเรียบร้อยครับ... ท่านเรย์ ท่านมีสิทธิ์ในฐานะ 'ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของระบบดันเจี้ยน' การเหมาสิทธิ์เข้าดันเจี้ยนหุบเขามรณะทั้งหมดเป็นเวลา 7 วันถัดจากนี้ ถูกอนุมัติโดยระบบหลักแล้วครับ!" เสียงประกาศก้องกังวานไปทั่วบริเวณ ฝูงชนฮือฮากันราวกับคลื่นยักษ์ ไคหน้าซีดเผือดจนแทบจะกลายเป็นสีเดียวกับชุดเกราะ "แก... แกทำอะไรลงไป! เงินนั่นมันมหาศาลขนาดไหนแกจะไปรู้ได้ยังไง! แกมันก็แค่ไอ้ขี้แพ้ที่ฟลุ๊คได้ไอเทมมาขาย!" "ฟลุ๊คเหรอ?" เรย์เดินเข้าไปใกล้ไคจนจมูกเกือบจะชิดกัน เขากระซิบด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาจนบาดลึกถึงกระดูก "เงินที่ฉันใช้ไปเมื่อกี้... คือค่ากาแฟของฉันเมื่อเช้า ส่วนความพินาศของกิลด์แกที่กำลังจะตามมาเนี่ย... คือผลตอบแทนที่ฉันมอบให้เพื่อนรักผู้ทรยศอย่างแกไงล่ะ" ลูน่าก้าวออกมาข้างหน้า แสงสว่างจากคทาของเธอเริ่มสั่นไหวเป็นประกายสีฟ้าอ่อน เธอเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น "ไค... นายลืมไปแล้วสินะว่าทำไมเราถึงเคยเป็นเพื่อนกัน และวันนี้ นายกำลังจะได้รู้ว่าการเป็นศัตรูกับคนที่นายเคยเหยียบย่ำ มันมีจุดจบแบบไหน" เรย์หยิบแท็บเล็ตส่วนตัวขึ้นมา แล้วกดปุ่ม 'Broadcast' ไปยังหน้าจอหลักของเกมทั้งหมด ความจริงเกี่ยวกับการโกงรายได้และการหักหลังลูกน้องในกิลด์ราชันย์นิรันดร์เริ่มปรากฏเป็นภาพบันทึกเหตุการณ์ที่ไคไม่เคยคาดคิดว่าจะมีคนแอบถ่ายไว้ได้ บรรยากาศรอบด้านเปลี่ยนจากความดูถูกกลายเป็นความวุ่นวาย สมาชิกกิลด์ของไคเริ่มหันไปมองหน้ากันด้วยความไม่พอใจ ในขณะที่ตัวเลขในบัญชีระบบของเรย์ยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จากโบนัสที่ได้รับจากการ 'ขจัดคอร์รัปชัน' ในเกม "ดูซะ ไค... นี่คือจุดเริ่มต้นของการล่มสลายของอาณาจักรที่แกสร้างด้วยหยาดเลือดคนอื่น" เรย์กล่าวพลางยิ้มอย่างเลือดเย็น ทันใดนั้นเอง ท้องฟ้าเหนือดันเจี้ยนก็มืดครึ้มลง เสียงคำรามของมังกรโบราณที่ควรจะหลับใหลอยู่ภายในประตูมิติกลับดังสนั่นออกมาข้างนอก แรงสั่นสะเทือนทำเอาสมาชิกกิลด์ราชันย์นิรันดร์ล้มระเนระนาด แต่เรย์และลูน่ากลับยืนนิ่งสงบ จากรอยแยกของมิติที่เปิดออก ไม่ใช่บอสธรรมดาที่ปรากฏตัว แต่เป็นร่างของ 'ผู้เล่นระดับตำนาน' ที่หายสาบสูญไปเมื่อสิบปีก่อน และคนผู้นั้น... กลับเดินตรงมาหาเรย์แล้วคุกเข่าลงต่อหน้าเขาท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของทุกคนในบริเวณนั้น! "ท่านเรย์... ข้ารอคำสั่งจากท่านมานานเกินไปแล้วครับ จะให้ข้ากวาดล้างกิลด์ขยะนี่ให้สิ้นซากเลยหรือไม่?" เสียงนั้นสั่นสะเทือนหัวใจของผู้ที่ได้ยินทุกคน และในวินาทีที่ไคกำลังจะอ้าปากค้าน เขากลับพบว่าปุ่มคำสั่งออกจากเกมของเขาถูกล็อกโดยระบบ และหน้าจอสีแดงฉานก็เด้งขึ้นมาพร้อมข้อความ: [ยินดีต้อนรับสู่โหมด "เกมเดิมพันชีวิต" โดยเจ้าของกิลด์ใหม่: เรย์] ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางครั้งนี้ครับ แล้วพบกันในตอนหน้า "ผู้กล้าตกอับ" จะทำให้ท่านตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิมครับ