เคลียร์ดันเจี้ยนในพริบตา

"แกทำบ้าอะไรลงไปเรย์! ปลดล็อกระบบออกเดี๋ยวนี้!" เสียงตะโกนของไคดังก้องอยู่ในโถงดันเจี้ยนระดับ S ที่มืดมิดและอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดของมอนสเตอร์ที่ถูกกำจัดไปก่อนหน้า ใบหน้าของชายผู้เคยเป็นเพื่อนสนิทบิดเบี้ยวด้วยความโกรธและหวาดกลัว ดวงตาของเขาจ้องเขม็งไปที่เรย์ที่ยืนกอดอกนิ่งสงบอยู่เบื้องหน้า โดยมีลูน่ายืนเคียงข้างด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ เรย์ไม่ได้ตอบโต้ด้วยเสียงตะโกน เขาเพียงแค่ขยับปลายนิ้วเบาๆ บนหน้าจอโฮโลแกรมที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ เสียงแจ้งเตือนของระบบ 'เงินสดลึกลับ' ดังขึ้นเป็นจังหวะที่ฟังดูเหมือนเสียงเพชฌฆาตเคาะขวานก่อนลงดาบ [แจ้งเตือนระบบ: ไอเทมระดับตำนาน 'คทาแห่งราชันมังกรไร้พ่าย' ถูกซื้อสำเร็จด้วยมูลค่า 50 ล้านเหรียญทอง] [แจ้งเตือนระบบ: สกิล 'บัฟเทพเจ้าทำลายล้าง' ถูกเปิดใช้งานด้วยการใช้เงินสดเร่งเวลาคูลดาวน์ 99,999 ครั้ง] "เงิน... นายเอาเงินมาจากไหนมากมายขนาดนั้น!" ไคถอยกรูดไปข้างหลัง มือสั่นเทาขณะพยายามกดเมนูช่วยเหลือของกิลด์ แต่ระบบที่เรย์ควบคุมอยู่ได้ตัดช่องทางสื่อสารภายนอกทั้งหมดทิ้งสิ้น "คำตอบง่ายๆ นะไค..." เรย์ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างช้าๆ รองเท้าบูทหนังมังกรของเขากระทบพื้นหินดังก้องไปทั่วโถงกว้าง "ฉันแค่ใช้เงินซื้อสิ่งที่แกไม่มีวันเอื้อมถึง... ซื้อ 'อำนาจ' ที่จะบดขยี้ความเย่อหยิ่งของแกให้กลายเป็นผงธุลี" ลูน่าขยับตัวขึ้นมาข้างเรย์ มือเรียวบางของเธอประสานเข้ากับมือหนาของเขา ไอเวทมนตร์สีครามเปล่งประกายรอบตัวเธอ "ไม่ต้องเสียเวลาคุยกับมันหรอกค่ะเรย์ บอสตัวสุดท้ายกำลังจะตื่นขึ้นมาแล้ว และพวกเรายังมีนัดต้องไปเปิดโปงความจริงที่หน้ากิลด์อันดับหนึ่งอยู่นะคะ" ทันใดนั้น พื้นดินก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง 'ราชันมังกรทมิฬ' บอสระดับบอสโลกที่กิลด์ของไคเคยใช้เวลาเคลียร์นานถึงสามวันสามคืนกำลังลืมตาตื่น เสียงคำรามของมันทำให้ผู้เล่นในกิลด์ของไคที่เหลืออยู่ถึงกับทรุดตัวลงคุกเข่าด้วยความหวาดกลัว ไคหัวเราะลั่นออกมาอย่างบ้าคลั่ง "หึ! เคลียร์บอสตัวนี้เหรอ? ด้วยตัวคนเดียวกับผู้หญิงคนหนึ่งเนี่ยนะ? แกมันก็แค่คนคลั่งที่พยายามจะโชว์เหนือ ทั้งที่ความจริงแล้วแกกำลังพาเราทุกคนไปตาย!" เรย์ไม่แม้แต่จะปรายตามองคู่สนทนา เขาเพียงแค่รูดบัตรเครดิตลึกลับผ่านหน้าจอโฮโลแกรมอีกครั้ง เสียง 'ติ๊ง' ที่เป็นเอกลักษณ์ดังก้องกังวานยิ่งกว่าเสียงคำรามของมังกร [ระบบทำการติดตั้ง: กระสุนเงินตราศักดิ์สิทธิ์ - พลังทำลายล้างทะลุขีดจำกัด] "ลูน่า" เรย์เรียกเบาๆ "รับทราบค่ะ" ลูน่าร่ายเวทมนตร์ผสานเข้ากับดาบในมือของเรย์ รัศมีพลังงานสีทองพุ่งทะลุทะลวงความมืดมิดในดันเจี้ยน เรย์พุ่งตัวออกไปเหมือนลูกธนูที่ถูกปล่อยจากคันศรด้วยความเร็วที่มองตามไม่ทัน *ฉับ!* เสียงดาบตัดผ่านเกล็ดมังกรดังกังวาน ไม่ใช่เสียงกระแทกของอาวุธเหล็กธรรมดา แต่เป็นเสียงของพลังงานเงินตราที่อัดแน่นจนกลายเป็นคมดาบที่คมกริบที่สุดในเกม เรย์พุ่งตัวผ่านใจกลางของบอสระดับตำนานราวกับกำลังตัดผ่านเนยเหลว เพียงพริบตาเดียวที่เขาก้าวผ่านร่างมังกรยักษ์ รอยแยกสีทองก็ปรากฏขึ้นบนร่างของมัน มังกรทมิฬกรีดร้องเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่ร่างกายจะแตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีทองไปต่อหน้าต่อตาคนทั้งกิลด์ที่ยืนอ้าปากค้าง ไคทรุดเข่าลงกับพื้น ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนก ทุกอย่างเกิดขึ้นไม่ถึงสิบวินาที "นี่มัน... นี่มันเป็นไปไม่ได้..." ไคพึมพำด้วยเสียงที่สั่นเครือ เรย์เดินกลับมาหาไคที่คุกเข่าอยู่ เขาโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูของอดีตเพื่อนสนิทด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความเย็นเยียบ "ในโลกนี้ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้หรอกไค ถ้าแกมีเงินมากพอ และมีความแค้นที่มากพอจะแลกกับมัน" เรย์หยิบเหรียญทองเหรียญหนึ่งขึ้นมา โยนลงบนศีรษะของไคราวกับจะดูถูกเหยียดหยามศักดิ์ศรีที่หลงเหลืออยู่ของอีกฝ่าย "เชิญแกนั่งดูโชว์การล่มสลายของตัวเองไปก่อนนะ เพราะหลังจากนี้... ประตูแห่งความจริงที่แกปิดตายไว้ จะถูกฉันถีบให้เปิดออกให้โลกเห็นว่ากิลด์ 'อันดับหนึ่ง' ของแก มันจอมปลอมแค่ไหน" ทว่า ในขณะที่เรย์กำลังจะเดินออกจากดันเจี้ยน แสงไฟสีแดงฉานก็สว่างวาบขึ้นทั่วทั้งห้อง ระบบแจ้งเตือนดังขึ้นด้วยเสียงที่ต่างออกไปจากเดิม มันไม่ใช่เสียงของเกม แต่เป็นเสียงการเชื่อมต่อที่มาจากโลกภายนอก [คำเตือน: พบการล็อกอินปริศนาจาก 'บัญชีผู้ดูแลระบบสูงสุด' ที่คุณไม่รู้จัก] [ข้อความส่งตรงจากหน้าจอด้านนอก: เรย์... นายคิดจริงๆ เหรอว่าคนอย่างฉันจะปล่อยให้เกมนี้จบลงง่ายๆ แบบนี้?] เรย์หยุดชะงัก สายตาที่เคยเฉยชาเปลี่ยนเป็นคมกริบ ลูน่ากำมือแน่นขึ้น สัมผัสได้ถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา ไม่ใช่จากตัวเกม แต่จากใครบางคนที่ยืนอยู่เบื้องหลังหน้าจอคอมพิวเตอร์ของพวกเขาในวินาทีนี้ ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางในเส้นทางสายเปย์แห่งการล้างแค้นไปกับผมนะครับ หวังว่าตอนต่อไปจะทำให้ทุกท่านลุ้นจนแทบนั่งไม่ติดเก้าอี้ครับ!