"ถอยไป ปุยฝ้าย! อย่าเข้ามาใกล้รัศมีเวทมนตร์นั่น!"
เสียงตะโกนของเรย์ดังแทรกท่ามกลางเสียงระเบิดของกลุ่มควันสีม่วงคลุ้ง เขาถอยหลังกรูดจนแผ่นหลังกระแทกเข้ากับโขดหินขรุขระ กลิ่นอายของพลังเวทที่ผิดปกติทำให้อากาศรอบตัวบิดเบี้ยว ตรงหน้าของเขาคือ 'อสรพิษศิลา' มอนสเตอร์เลเวล 45 ที่กำลังจ้องมองมาด้วยดวงตาสีเลือด แต่มันไม่ใช่สิ่งที่น่ากังวลที่สุดในวินาทีนี้... เพราะร่างเล็กๆ ที่ควรจะหลบอยู่หลังโขดหินกลับลอยละล่องออกมากลางอากาศ
ปุยฝ้ายในร่างที่ดูเปลี่ยนไป—ขนสีขาวนุ่มฟูเริ่มมีประกายสีทองระยิบระยับแทรกซึมราวกับละอองดาว—ไม่ได้แสดงท่าทีหวาดกลัวเหมือนทุกครั้ง หูกระต่ายยาวของมันลู่ลงเล็กน้อย ดวงตากลมโตสีฟ้าใสเปลี่ยนเป็นสีทองสว่างจ้า มันไม่ได้บินหนี แต่มันกลับกางปีกคู่เล็กๆ ออกกว้าง แรงกดดันมหาศาลถาโถมเข้าใส่เรย์จนเขาต้องยกแขนขึ้นบังหน้า
"แก... กำลังทำอะไรน่ะ?" เรย์พึมพำด้วยความตื่นตะลึง
เจ้าก้อนขนตัวจิ๋วส่งเสียงร้อง 'จิ๊ว!' สั้นๆ ก้องกังวานในหัวของเขา ไม่ใช่การร้องขอความช่วยเหลือ แต่มันคือคำสั่งให้เชื่อมั่น ปุยฝ้ายหมุนตัวกลางอากาศ เกิดเป็นวงแหวนเวทมนตร์ล้อมรอบตัวมัน แสงสีทองสว่างวาบจนเรย์ต้องหรี่ตาลง วินาทีนั้นเองที่เส้นใยเวทมนตร์นับร้อยเส้นพุ่งออกจากปลายหูของปุยฝ้าย รัดพันร่างของอสรพิษศิลาไว้แน่นจนมอนสเตอร์ร่างยักษ์กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด
"นี่มันไม่ใช่แค่เวทฟื้นฟูแล้ว..." เรย์อุทาน นิ้วมือของเขาสั่นระริกด้วยความตื่นเต้นและกังวลในเวลาเดียวกัน
นี่คือร่องรอยการวิวัฒนาการที่ตำราในเกมไม่เคยระบุไว้ มอนสเตอร์สายซัพพอร์ตที่ไม่เคยมีพลังโจมตี กลับกำลังร่ายเวท 'พันธนาการแสงศักดิ์สิทธิ์' ซึ่งเป็นสกิลระดับสูงของคลาสผู้ใช้เวทมนตร์ ปุยฝ้ายไม่ได้แค่เติบโตทางร่างกาย แต่มันกำลังเปลี่ยนสถานะจาก 'สัตว์เลี้ยง' มาเป็น 'คู่หูการต่อสู้' อย่างเต็มตัว
การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด เรย์อาศัยจังหวะที่ปุยฝ้ายตรึงอสรพิษไว้ได้ พุ่งตัวเข้าประชิดพร้อมดาบสั้นในมือ ทว่าทันใดนั้น บรรยากาศโดยรอบก็เย็นเยียบลงอย่างฉับพลัน เสียงฝีเท้าหนักๆ ที่คุ้นเคยดังก้องขึ้นจากทิศทางของทางเข้าหุบเขา
"ไม่เลวเลยนะเรย์... ไม่คิดว่าเจ้ากระต่ายกระจอกตัวนั้นจะมีค่าพอให้ฉันต้องลงมือด้วยตัวเอง"
เสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจทำเอาเรย์ชะงักฝีเท้า เขาหันกลับไปมอง บุคคลที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้นคืออาเธอร์ กิลด์มาสเตอร์ผู้เย่อหยิ่ง ชุดเกราะสีเงินวาววับสะท้อนแสงไฟจากเวทมนตร์ของปุยฝ้ายจนดูน่าเกรงขาม อาเธอร์ไม่ได้มาคนเดียว ข้างกายเขามีกลุ่มคนในชุดคลุมสีดำสนิทที่แผ่จิตสังหารออกมาไม่หยุด
"อาเธอร์... นายมาทำอะไรที่เขตแดนชั้นในของโซนนี้?" เรย์ถาม น้ำเสียงของเขาเรียบสนิท แต่ในใจกลับเต้นรัวเหมือนกลอง
"ทำอะไรน่ะเหรอ?" อาเธอร์แสยะยิ้มที่มุมปาก มือหนายกขึ้นชี้ไปยังปุยฝ้ายที่กำลังอ่อนแรงลงจากการใช้พลังงานมหาศาล "ฉันมาทำภารกิจ 'กำจัดมอนสเตอร์กลายพันธุ์' ไงล่ะ และดูเหมือนว่าเป้าหมายของฉัน... จะไม่ใช่เจ้าอสรพิษนั่น"
ปุยฝ้ายร่วงลงสู่พื้นดินเหมือนใบไม้ร่วง เรย์รีบถลาเข้าไปรับร่างนุ่มฟูของมันเอาไว้แน่น มือของเขาสัมผัสได้ถึงความร้อนที่แผ่ออกมาจากตัวของมัน มอนสเตอร์ตัวน้อยหอบหายใจถี่ ดวงตาสีทองเริ่มกลับมาเป็นสีฟ้าหม่น แสงสว่างรอบตัวมันค่อยๆ ดับวูบลง
อาเธอร์ก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ปลายดาบเล่มยักษ์ลากผ่านพื้นหินเกิดเป็นประกายไฟ "ส่งมันมาให้ฉันซะเรย์ ก่อนที่ฉันจะถือว่าการดื้อดึงของนาย คือการประกาศสงครามกับกิลด์ 'มหาพฤกษา' ของฉัน"
เรย์โอบกอดปุยฝ้ายไว้ในอ้อมอก สายตาของเขาเปลี่ยนจากความใจเย็นเป็นความแข็งกร้าวที่อาเธอร์ไม่เคยเห็นมาก่อน เขาไม่รู้ว่าปุยฝ้ายวิวัฒนาการไปถึงขั้นไหน หรือความร้อนที่เขาสัมผัสได้ตอนนี้คือสัญญาณของการเจ็บป่วยหรือพลังที่ตื่นขึ้นกันแน่ แต่สิ่งหนึ่งที่เขารู้แน่ชัดคือ เขาจะไม่มีวันปล่อยให้อาเธอร์แตะต้องเพื่อนคนสำคัญคนนี้เด็ดขาด
"ถ้าอยากได้... ก็ลองก้าวข้ามศพฉันไปให้ได้ก่อน" เรย์กล่าวเสียงเย็น
อาเธอร์หัวเราะร่า แล้วพยักหน้าให้ลูกน้องที่ยืนอยู่ด้านหลัง "จัดการมัน แต่ระวังอย่าให้เจ้ากระต่ายนั่นเป็นรอยล่ะ"
ทันทีที่สิ้นคำสั่ง วงเวทมนตร์สีดำสนิทนับสิบวงก็ปรากฏขึ้นรอบตัวเรย์ ปุยฝ้ายที่อยู่ในอ้อมแขนขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะปล่อยคลื่นพลังงานสีทองระเบิดออกมาจากตัวโดยไม่ตั้งใจ แรงระเบิดนั้นรุนแรงจนอาเธอร์ถึงกับต้องยกแขนขึ้นป้องกัน และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบเกมก็ดังขึ้นในหัวของเรย์—ไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนปกติ แต่มันเป็นเสียงเตือนถึงการ 'ตื่น' ของพลังที่ซ่อนเร้นมาตลอด 12 ตอนที่ผ่านมา
'แจ้งเตือน: ปุยฝ้ายเข้าสู่สถานะวิวัฒนาการขั้นสมบูรณ์แบบ... เงื่อนไขการปลดล็อกคือ: การสัมผัสถึงความตาย'
เรย์เบิกตากว้างเมื่อเห็นเงาสีดำขนาดมหึมาค่อยๆ ก่อตัวขึ้นจากด้านหลังของอาเธอร์ แต่มันไม่ใช่ฝีมือของกิลด์มหาพฤกษา... มันคือมอนสเตอร์ระดับบอสลับที่อาเธอร์เองก็ไม่เคยระบุไว้ในแผนที่
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับเรย์และปุยฝ้ายในตอนนี้นะคะ!
บันทึกเลี้ยวมอนสเตอร์จิ๋วในโลก VR ตะลุยแดนอัศจรรย์•ตอนที่ 13
ร่องรอยการวิวัฒนาการ
ผลงานโดย ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง บันทึกเลี้ยวมอนสเตอร์จิ๋วในโลก VR ตะลุยแดนอัศจรรย์ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!