เอกสารงบประมาณกองถ่ายแผ่นสุดท้ายร่วงหล่นจากปลายนิ้วที่สั่นเทา กระทบพื้นห้องแต่งตัวสีขาวโพลนด้วยเสียงที่ดังราวกับค้อนทุบลงกลางใจ รินรดายืนตัวแข็งค้างอยู่ในความมืดระคนแสงไฟสลัวจากโต๊ะเครื่องแป้ง เหตุการณ์เมื่อครู่ที่พรรษชลถอยห่างออกไปหนึ่งก้าวพร้อมสายตาที่เต็มไปด้วยความอึดอัดยังคงวนเวียนอยู่ในโสตประสาท ทว่าตอนนี้ ความเย็นเยียบจากเรื่องส่วนตัวกลับถูกแทนที่ด้วยความหนาวเหน็บระดับมหันต์จากตัวเลขสีแดงฉานบนกระดาษแผ่นนั้น
ตัวเลขขาดทุนติดลบเจ็ดหลัก
“มันหมายความว่ายังไงคะคุณผู้จัดการกอง?” เสียงของรินรดาเย็นเยียบ ปราดเปรียว และเฉียบคมราวกับใบมีดโกน เธอก้มลงเก็บกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมา สายตาดุดันกวาดมองบรรทัดสุดท้ายที่ระบุชัดเจนว่า สัญญาสนับสนุนเงินทุนก้อนสุดท้ายถูกยกเลิกอย่างกะทันหัน “บอกฉันมาสิคะว่านี่คือความผิดพลาดของระบบบัญชี ไม่ใช่ความตั้งใจที่จะคว่ำบาตรพวกเรากลางคันแบบนี้”
หญิงสาววัยกลางคนผู้เป็นหัวหน้าฝ่ายบัญชีหน้าซีดเผือด เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากก่อนจะเอ่ยเสียงสั่น “ไม่ใช่ความผิดพลาดค่ะคุณริน... ทางสปอนเซอร์รายใหญ่ถอนทุนออกไปเมื่อสองชั่วโมงก่อน แถมยังอ้างเรื่องทัศนคติของทีมงานผู้กำกับที่เสี่ยงต่อภาพลักษณ์แบรนด์... ตอนนี้เงินสำรองกองถ่ายเหลือไม่พอจ่ายค่าเช่าสตูดิโอพรุ่งนี้เช้าแล้วด้วยซ้ำค่ะ”
รินรดากัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด กำแพงหัวใจที่เธอสร้างขึ้นเพื่อป้องกันตัวเองจากการถูกหักหลังพังครืนลงอีกครั้งในชั่วพริบตา ความรู้สึกเจ็บแปลบแล่นริ้วไปทั่วอก ไม่ใช่เพราะเรื่องส่วนตัวกับพรรษชลเมื่อครู่ แต่เป็นเพราะความเหนยาก น้ำพักน้ำแรง และหยาดเหงื่อทั้งหมดของทีมงานกำลังจะพังทลายลงต่อหน้าต่อตา โดยมีอนาคตของบทละครที่เธอรักเป็นเดิมพัน
ประตูกระจกห้องแต่งตัวถูกผลักเปิดออกกะทันหัน ร่างสูงโปรดของพรรษชลในชุดเสื้อเชิ้ตพับแขนและกางเกงสแลคเข้ารูปก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าดวงตาสีเข้มคู่นั้นกลับไหววับอย่างน่ากลัว ผู้กำกับสาวกวาดสายตาคมกริบมองเอกสารในมือรินรดา ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ใบหน้าซีดเซียวของฝ่ายบัญชี
“เกิดอะไรขึ้น ทำไมหน้าตาพวกคุณถึงได้เหมือนคนกำลังจะไปงานศพขนาดนั้นคะ?” พรรษชลเอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท ทว่าแฝงไปด้วยความกดดันมหาศาล สมกับฉายา ‘เสือสาวแห่งกองถ่าย’ ที่ทุกคนต่างเกรงกลัว
“พรรษ...” รินรดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ดวงตาสองคู่สบประสานกันอย่างไม่มีใครยอมใคร แม้ในยามวิกฤตเช่นนี้ ทิฐิและความถือดีในตัวของทั้งคู่ก็ยังไม่ยอมลดละ “กองถ่ายเรากำลังจะล่มค่ะ สปอนเซอร์ถอนทุน และงบประมาณก้อนสุดท้ายหายวับไปกับตาเพราะข้อหา ‘ทัศนคติของผู้กำกับ’ ที่คุณเพิ่งไปปะทะฝีปากกับประธานบริษัทนั้นมาเมื่อสัปดาห์ก่อนจำได้ไหมคะ?”
พรรษชลชะงักไปชั่วครู่ กรามคมขบเข้าหากันแน่นจนขึ้นสันนูน ความเยือกเย็นที่เคยมีสั่นคลอนลงเล็กน้อยเมื่อตระหนักว่าปัญหาครั้งนี้ใหญ่หลวงเกินกว่าจะแก้ด้วยความดื้อรั้นของเธอเอง หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก
“ฉันปกป้องศักดิ์ศรีของทีมงานค่ะคุณนักเขียนบท” พรรษชลสวนกลับทันควัน น้ำเสียงเข้มขึ้นและเต็มไปด้วยความถือดีไม่แพ้กัน “ถ้าจะให้ฉันก้มหัวยอมจำนนต่อไอ้แก่ตัณหากลับคนนั้นแลกกับเงินไม่กี่บาท ฉันยอมเอาชื่อเสียงตัวเองทิ้งลงโถส้วมซะยังดีกว่า!”
“แต่ความเก่งของคุณมันกินไม่ได้ค่ะผู้กำกับพรรษ!” รินรดาปรี่เข้าไปประชิดตัวอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว ความโกรธและคับ
แค้นใจผสมปนเปจนหยาดน้ำใสคลอเบ้าแต่เธอไม่อนุญาตให้มันไหลออกมา “คุณคิดถึงแต่ตัวเอง คิดว่าตัวเองเท่ที่ประกาศสงครามกับคนมีอำนาจ แต่คุณเคยหันกลับมามองคนข้างหลังบ้างไหมคะ? ทีมงานตาดำๆ ที่ต้องกินต้องใช้ นักแสดงที่ฝากอนาคตไว้กับเรื่องนี้ ทุกคนกำลังจะตกงานเพราะอีโก้บ้าๆ ของคุณคนเดียว!”
คำพูดเชือดเฉือนนั้นพุ่งตรงเข้าปักกลางใจพรรษชลอย่างจัง ดวงตาคมวูบไหวด้วยความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ใต้ความแข็งกระด้าง ร่างสูงนิ่งงันไปอึดใจหนึ่ง ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างเย้ยหยันตัวเอง
“ใช่ค่ะ... ฉันมันมีแต่ออีโก้ ฉันมันเป็นลูกไม้ใต้ต้นที่เอาแต่สร้างปัญหาให้คนอื่นตามเช็ดตามล้าง” พรรษชลแค่นยิ้ม ดวงตาคู่สวยแดงก่ำขึ้นมาวูบหนึ่งอย่างรวดเร็วจนแทบจับสังเกตไม่ได้ “ในเมื่อคุณเก่งนักและมองว่าฉันคือตัวปัญหา ทำไมคุณไม่เขียนบทจบให้เรื่องนี้มันเจ๊งสนิทไปซะตั้งแต่ตอนนี้เลยล่ะคะ จะได้ไม่ต้องมาทนร่วมงานกับผู้กำกับเฮงซวยคนนี้อีก!”
บรรยากาศในห้องเงียบสงบลงทันچ ความโกรธเกรี้ยวเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความอึดอัดและบาดแผลในใจที่ถูกขุดคุ้ยขึ้นมาประจาน รินรดามองใบหน้าที่มักจะนิ่งสงบของพรรษชลในยามนี้ที่เต็มไปด้วยรอยร้าว ความรู้สึกบางอย่างที่เธอพยายามกดทับไว้ใต้กำแพงหัวใจกลับกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด เธอมองเห็นความโดดเดี่ยวและความกดดันมหาศาลที่หญิงสาวตรงหน้าแบกรับไว้คนเดียว... ไม่ต่างอะไรกับตัวเธอในอดีตเลยแม้แต่น้อย
มือบางที่กำแน่นคลายออกช้าๆ รินรดากลืนก้อนสะอื้นลงคอ หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติที่กระจัดกระจายให้กลับคืนมา ในสถานการณ์ที่จมดิ่งถึงขีดสุดเช่นนี้ การทะเลาะกันต่อไปมีแต่จะทำให้ทุกอย่างพังทลายลงด้วยมือของพวกเธอเอง
“เราไม่มีเวลามานั่งโทษกันไปมาแล้วค่ะพรรษชล” รินรดากล่าวเสียงเรียบ ทว่าหนักแน่นและจริงจังกว่าครั้งไหนๆ แววตาที่มองอีกฝ่ายเปลี่ยนจากความเกรี้ยวกราดเป็นความมุ่งมั่นที่เฉียบคม “ในเมื่อเงินก้อนเก่ามันหมดไปแล้ว งบประมาณใหม่เราต้องหาทางออก... ฉันจะไม่ยอมให้บทละครที่ฉันเขียนต้องตายคาโรงถ่ายนี้เด็ดขาด”
พรรษชลมองท่าทีที่เปลี่ยนไปอย่างฉับพลันของรินรดา หัวใจที่ด้านชามานานกลับกระตุกวูบอย่างแรง ความรู้สึกชื่นชมและพ่ายแพ้ต่อความเด็ดเดี่ยวของหญิงสาวตรงหน้าแล่นพล่านไปทั่วร่าง
“แล้วคุณจะทำยังไงคะ? ในเมื่อตอนนี้ไม่มีใครกล้าเอาเงินมาเสี่ยงกับเราแล้ว” พรรษชลถามเสียงอ่อนลงโดยไม่รู้ตัว ช่องว่างระหว่างตัวพวกเขาลดลงเหลือเพียงคืบเดียว กลิ่นน้ำหอมเจือจางผสมกลิ่นบุหรี่อ่อนๆ จากตัวพรรษชลลอยเข้าจมูกรินรดา
“เราจะขายโปรเจกต์นี้ให้สตรีมมิ่งเจ้านอกโดยตรงค่ะ” รินรดาตอบกลับทันทีอย่างไร้ความลังเล ดวงตาคู่สวยพราวระยับด้วยประกายแห่งความหวังและความท้าทาย “ฉันมีคอนเน็กชันกับโปรดิวเซอร์อิสระที่พร้อมจะรับฟัง ถ้าเราเอาทีเซอร์สามนาทีแรกที่ตัดต่อเสร็จแล้วไปนำเสนอคืนนี้ พวกเขาอาจจะให้เงินทุนก้อนสุดท้ายมาช่วยกู้สถานการณ์ไว้ได้ทัน”
พรรษชลมองรินรดาด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งทึ่ง ระคนความซาบซึ้งใจจนขอบตาร้อนผ่าว มือเรียวของฝ่ายผู้กำกับเอื้อมออกไปหมายจะสัมผัสข้อศอกของอีกฝ่ายเพื่อถ่ายทอดความรู้สึกบางอย่าง ทว่าจังหวะนั้นเอง...
เสียงเคาะประตูกระดังดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างเร่งรีบ ก่อนที่บานประตูจะถูกผลักเปิดออกโดยผู้ช่วยผู้กำกับหนุ่มหน้าตาตื่นตระหนก หอบหายใจโยนตัวเข้ามาด้วยความตกใจสุดขีด
“พี่พรรษ! คุณริน! แย่แล้วครับ... ตอนนี้มีข่าวด่วนหลุดออกไปในโลกโซเชียลแล้ว!” ผู้ช่วยหนุ่มละล่ำละลักพูดพลางยื่นแท็บเล็ตหน้าจอเปิดค้างไว้ให้ดู “มีคนปล่อยภาพหลุมพรางงบประมาณกองถ่าย แถมยังแฉว่าพวกเรากำลังจะถอนตัวกลางคัน... ตอนนี้แฮชแท็ก #วิกฤตการณ์กองถ่ายพรรษชล กำลังติดเทรนด์อันดับหนึ่ง และหุ้นของค่ายพาร์ทเนอร์กำลังดิ่งเหวครับ!”
รินรดาเบิกตากว้าง ความเงียบงันเข้ามาปกคลุมทันที เธอรีบคว้าแท็บเล็ตมาดูภาพบนหน้าจอ ดวงตาคู่คมกวาดอ่านข้อความพาดหัวข่าวที่โจมตีพรรษชลอย่างรุนแรงและแม่นยำราวกับมีคนจงใจวางแผนไว้ล่วงหน้าเพื่อทำลายล้างพวกเธอให้พังพินาศในคราวเดียว
สัญชาตญาณของรินรดาร้องเตือนภัยอย่างบ้าคลั่ง เรื่องนี้ไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญของการบริหารงานผิดพลาด และไม่ใช่แค่ปัญหาเงินทุนธรรมดา แต่มันคือ ‘เกมการเมือง’ สกปรกที่มีหนอนบ่อนไส้อยู่ในทีมงานของพวกเธอเอง!
พรรษชลขยับเข้ามาประชิดตัวรินรดาโดยอัตโนมัติ ใบหน้าสวยคมตึงเครียดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาสีเข้มฉายแววอันตรายชนิดที่รินรดาไม่เคยเห็นมาก่อน ขณะที่หญิงสาวกำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางเพื่อตั้งสติ ประตูด้านหลังห้องก็เปิดผางออกอีกครั้ง พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างคุ้นเคยที่ก้าวเข้ามาด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น
“สวัสดีค่ะทุกคน... ดูเหมือนว่าปาร์ตี้อำลาวงการของคุณผู้กำกับคนเก่ง จะเริ่มเร็วกว่าที่คิดนะคะ”
________________________________________
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและร่วมลุ้นไปกับความเดือดดาลและเคมีที่ร้อนแรงของคู่กัดคู่นี้ในทุกก้าวเดินนะคะ!
เซฟโซนของคนหัวรั้นกับยัยนักเขียนบทผู้กุมชะตา•ตอนที่ 23
วิกฤตการณ์กองถ่าย
ผลงานโดย ดอกเดซี่ริมทาง
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ดอกเดซี่ริมทาง)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซฟโซนของคนหัวรั้นกับยัยนักเขียนบทผู้กุมชะตา นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!