อำนาจเงินที่ทำให้ทุกคนสยบ

"สามล้านเหรียญทองแดง? น่าขำสิ้นดี สำหรับขนมปังอบชีสเกรดต่ำที่เต็มไปด้วยกลิ่นหอมสังเคราะห์แบบนั้น ต่อให้ขายได้จนหมดคลัง มันก็เป็นได้แค่เศษเงินของเด็กเล่นเท่านั้นแหละค่ะ" เสียงหัวเราะเยาะหยันของเลดี้วิเวียนดังสะท้อนก้องไปทั่วโถงจัดแสดงนิทรรศการขนมหวานหลวง ร่างระหงในชุดกระโปรงผ้าไหมสีม่วงเข้มปักดิ้นทองก้าวออกมาเบื้องหน้า สายตาที่มองตรงมายังโต๊ะจัดแสดงของลีลาน่าเต็มไปด้วยความเหยียดหยามและชัยชนะที่ถูกเก็บซ่อนไว้ไม่มิด บรรยากาศภายในห้องประชุมใหญ่ตึงเครียดจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจ บรรดาพ่อค้าแม่ค้าและขุนนางชั้นสูงต่างกระซิบกระซาบกันด้วยความตื่นเต้น งานประชันนسيกรรรมขนมหวานแห่งปีเดินทางมาถึงจุดชี้ชะตา ตัวเลขยอดขายรวมตลอดสามวันที่ผ่านมาบนกระดานประกาศผลกลางห้องคือเครื่องพิสูจน์อำนาจและเกียรติยศ และในตอนนี้ ตระกูลแบลвуด์ของวิเวียนกำลังนำโด่งด้วยยอดขายสูงถึงสิบห้าล้านเหรียญทองแดง ทิ้งห่างคู่แข่งทุกรายแบบไม่เห็นฝุ่น ลีลาน่าในชุดเดรสยาวเข้ารูปสีดำสนิทปักลวดลายดอกกุหลาบเงินขยับตัวเล็กน้อย เธอไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกหรือหวาดกลัวแม้แต่น้อย ริมฝีปากอิ่มสีแดงระเรื่อยกยิ้มขึ้นช้าๆ เป็นรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความเย้ายวนและอันตรายในคราวเดียวกัน นิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ ลงบนขอบโต๊ะไม้เนื้อดี จังหวะ *ท็อก... ท็อก...* นั้นราวกับเสียงนาฬิกานับถอยหลังความพินาศของพวกที่กำลังลำพองใจ "สิบห้าล้านเหรียญทองแดง... เป็นตัวเลขที่น่าประทับใจมากค่ะ เลดี้วิเวียน" ลีลาน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าก้องกังวานและทรงพลังพอที่จะทำให้ทุกคนในห้องเงียบกริบ "น่าเสียดายนะคะ ที่ความพยายามตลอดสามวันของตระกูลแบลвуด์ กลับมีมูลค่าเทียบเท่ากับค่าขนมยามบ่ายของเด็กๆ ในอาณาจักรของฉันเสียด้วยซ้ำ" "นัง...!" วิเวียนหน้าถอดสี ขบกรามแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน "เธอมีสิทธิ์อะไรมาอวดดี! หลักฐานบนกระดานก็เห็นอยู่ทนโท่ว่าผลงาน 'พุดดิ้งราชินีน้ำแข็ง' ของฉันกวาดความนิยมไปทั่วทั้งเมืองหลวง! แกมันก็แค่เศษสวะที่ถูกขับไล่ออกจากตระกูล อย่ามาทำเป็นปากดีแถวนี้เลย!" ลีลาน่าหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจและเยือกเย็น เธอปรายตามองไปยังเซนเดอร์ที่ยืนกอดอกพิงเสาหินอ่อนอยู่มุมห้อง ชายหนุ่มส่งยิ้มบางๆ ที่มุมปากมาให้ เป็นรอยยิ้มที่สื่อความนัยว่า *'จัดการพวกมันให้ราบคาบได้เลย ฉันถือหางเธออยู่'* "ถ้าเช่นนั้น... เรามาดูตัวเลขที่แท้จริงกันดีกว่าค่ะ" ลีลาน่าดีดนิ้วเบาๆ หนึ่งครั้ง ประตูบานใหญ่ด้านหลังโถงนิทรรศการก็ถูกผลักเปิดออกโดยผู้จัดการสมาคมการค้าอัญมณีและเวทมนตร์ พร้อมกับรถเข็นคริสตัลที่บรรจุหีบสมบัติทองคำเปล่งประกายระยิบระยับถึงสี่หีบใหญ่ ตามมาด้วยเอกสารบัญชีรายรับประทับตราลัญจกรทองคำแท้จากธนาคารหลวง เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นทันทีเมื่อตัวเลขยอดขายสุทธิของร้าน 'หวานละมุน' ถูกพลิกขึ้นบนกระดานประกาศผล *สี่สิบสองล้าน... เจ็ดแสน... เหรียญทองแดง!* ตัวเลขที่พุ่งทะยานขึ้นสูงลิ่วจนเกือบชนขอบบนสุดของกระดานทำเอาทุกคนในห้องอ้าปากค้าง ตาโตด้วยความตกตะลึงพรึงเพริด บางคนถึงกับขยี้ตาตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อยืนยันว่าไม่ได้ตาฝาด วิเวียนก้าวถอยหลังไปสามก้าว ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ริมฝีปากสั่นระริกจนพูดไม่ออก "เป็นไปไม่ได้..." วิเวียนพึมพำเสียงสั่น "แก... แกใช้วิธีสกปรกอะไร ถึงหายอดขายได้มากมายขนาดนี้ในเวลาแค่สามวัน! ร้านบ้านนอกนั่นไม่มีทางทำเงินได้ขนาดนี้แน่!" "วิธีสกปรกหรือคะ?" ลีลาน่าก้าวเข้าไปใกล้วิเวียนทีละก้าว กลิ่นหอมจางๆ ของดอกกุหลาบและคาราเมลลอยวนรอบตัวเธอ สร้างความกดดันมหาศาลจนคู่แข่งสาวต้องถอยร่น "ในโลกธุรกิจ ไม่มีคำว่าโชคช่วยหรอกค่ะเลดี้วิเวียน มีเพียง 'ความสามารถ' และ 'อำนาจเงิน' ที่แท้จริงเท่านั้นที่พูดได้ดังที่สุด ขนมปังชีสเกรดต่ำของคุณถูกซื้อด้วยความสงสาร แต่มาการ์งเวทมนตร์และช็อกโกแลตฟองُดของฉัน... ถูกแย่งชิงด้วยความลุ่มหลงต่างหากล่ะคะ" เธอยื่นใบสรุปบัญชีไปตรงหน้าวิเวียน ดวงตากลมโตคู่นั้นทอประกายคมกริบราวกับใบมีดอาบน้ำผึ้ง "และที่สำคัญที่สุด..." ลีลาน่าลดเสียงลงกระซิบกระซาบให้อีกฝ่ายได้ยินเพียงสองคน "ยอดขายสี่สิบสองล้านนี่... ยังไม่รวมเงินลงทุนก้อนสุดท้ายที่ฉันเพิ่งเซ็นอนุมัติเมื่อห้านาทีก่อนหน้านี้เลยนะคะ" วิเวียนเบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัว ขาสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่ อำนาจเงินมหาศาลที่ลีลาน่าถือครองในตอนนี้ ไม่เพียงแต่ชนะการประชัน แต่กำลังจะกลืนกินกิจการทั้งหมดของตระกูลแบลвуด์ให้หายไปจากแผนที่การค้าในชั่วข้ามคืน ทว่า ในขณะที่ความเงียบงันแห่งความพ่ายแพ้อยBกำลังแผ่ขยายปกคลุมทั่วทั้งห้อง ประตูบานหลักด้านหน้าซึ่งปิดสนิทมาตลอดก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้เสียง เสียงฝีเท้าหนักแน่นของทหารองครักษ์หลวงในชุดเกราะเงินอร่ามเดินเรียงแถวเข้ามาประกบสองข้างทาง ตามด้วยร่างสูงสง่าของชายวัยกลางคนในชุดคลุมขุนนางชั้นสูงประดับตราสัญลักษณ์ลับที่ไม่มีใครกล้าคาดคิด—ตราสัญลักษณ์แห่งตระกูลดยุกผู้ครองแคว้นใหญ่ทางเหนือ ตระกูลที่ลีลาน่าเคยถูกตัดขาดไปเมื่อหลายปีก่อน ชายคนนั้นกวาดสายตาคมกริบมองมาที่ลีลาน่า ก่อนจะโค้งศีรษะลงเล็กน้อยด้วยความเคารพอย่างสูง ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนในห้องที่เพิ่งตระหนักว่า... ข่าวลือเรื่องเบื้องหลังอันน่าสะพรึงกลัวของเธอนั้นเป็นความจริง "คุณหนูใหญ่..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงัด "ท่านพ่อส่งกระผมมารับท่านกลับบ้านแล้วครับ... และกองทัพเรือสินค้าสิบลำที่ท่านสั่งซื้อไว้ ตอนนี้เทียบท่ารออยู่ที่อ่าวหลวงเรียบร้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ" ลีลาน่าหันกลับไปมองผู้มาใหม่ รอยยิ้มเย้ายวนปรากฏขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง ดวงตาคู่สวยทอประกายระยิบระยับยิ่งกว่าเพชรเม็ดใดในห้อง ขอบพระคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความฟินแบบสะใจนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!