การผจญภัยท่ามกลางความหนาวเหน็บ

"ช่างเป็นการเดินทางที่น่าสนุกเสียจริงนะ... น้องสาวผู้ไร้ยางอายของฉัน" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยที่เจือด้วยไอความเย็นเยียบของหิมะนอกหน้าต่างรถม้า ยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของลีลาน่า แม้ว่าประตูกระจกบานใหญ่จะถูกปิดสนิทลงไปแล้วก็ตาม รอยยิ้มเยาะของเลดี้คริสติน่า พี่สาวต่างมารดาผู้แสนจะจอมปลอม ยังคงติดตา รอยยิ้มที่เคลือบยาพิษนั้นตั้งใจส่งลีลาน่าออกเดินทางไปยัง ‘เขตเหมันต์นิรันดร์’ ดินแดนรกร้างที่ขึ้นชื่อเรื่องพายุหิมะไร้ความปรานีและอุณหภูมิที่ติดลบจนสามารถแช่แข็งวิญญาณได้ทั้งดวง จุดประสงค์ของอีกฝ่ายมีเพียงอย่างเดียว... คือต้องการกำจัดเสี้ยนหนามอย่างเธอให้พ้นทาง โดยไม่ต้องลงมือฆ่าด้วยมือตนเอง ปล่อยให้ความหนาวเหน็บและภูตผีปีศาจแห่งความมืดกลืนกินเธอไปเสีย แต่... น่าเสียดายที่คริสติน่าคงลืมไปว่า คนที่ยืนอยู่ตรงนี้ไม่ใช่คุณหนูตระกูลขุนนางตกอับผู้โง่เขลาคนเดิมอีกต่อไปแล้ว ลีลาน่าในร่างปัจจุบันสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นอายของความกดดันในรถม้าเก่าคร่ำคร่าไม่ได้ทำให้เธอสะท้านแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววเด็ดเดี่ยวระคนเยnชา นิ้วเรียวสวยภายใต้ถุงมือกันหนาวไหมพรมเนื้อดีกำลังเคาะเบาๆ บนกล่องไม้สลักลายโบราณ—กล่องที่บรรจุสูตรลับเวทมนตร์ขนมหวานระดับตำนานและหินมานาบริสุทธิ์ที่เธอกอบโกยมาจากคลังสมบัติลับก่อนหนีออกมา “คิดจะใช้ความหนาวฆ่าฉันรึไง? ฝันไปเถอะค่ะ” ลีลาน่าพึมพำกับตัวเอง มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและเสน่ห์อันตรายแบบฉบับนางร้ายกลับใจ ทว่า... ความจริงก็คือความจริง สภาพอากาศภายนอกเวลานี้โหดร้ายเกินกว่าที่รถม้าเช่าราคาถูกจะรับไหว เสียงลมพายุคำรามกรรโชกราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังหิวกระหาย ตัวรถม้าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนโครงไม้ลั่นเอี๊ยดอาร์ด เสียงฝีเท้าของม้าลากรถเริ่มช้าลงเรื่อยๆ ก่อนที่มันจะหยุดนิ่งสนิทท่ามกลางความมืดมิดของป่าสนสนธยา โครม! ล้อรถม้าข้างหนึ่งหลุดออกจากการกระแทกของก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่ ตัวรถเอียงวูบจนลีลาน่าต้องใช้มือยันผนังรถไว้เพื่อไม่ให้ร่างกระแทกกับเบาะ คนขับรถม้าเปิดประตูผลุบเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าซีดเผือกจนแทบไร้สีเลือด “คุณหนู! แย่แล้วครับ! เพลาล้อหัก... พายุหิมะก็กำลังโหมกระหน่ำหนักขึ้น เราติดอยู่กลางหุบเขาแห่งนี้แล้ว ออกไปตอนนี้ได้แข็งตายแน่ๆ!” เสียงตะโกนของคนขับรถสั่นเครือด้วยความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด ลีลาน่ากวาดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง ทัศนียภาพเป็นสีขาวโพลนจนมองไม่เห็นเส้นทาง พายุหิมะกำลังพัดกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง ความหนาวเย็นเริ่มแทรกซึมผ่านรอยต่อของไม้เข้ามาในตัวรถจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว นี่คือสถานการณ์วิกฤตที่คริสติน่าคาดหวังไว้ไม่มีผิด... การถูกทิ้งให้โดดเดี่ยวในดินแดนที่ไร้ทางรอด แต่ทว่า... ในวินาทีที่ความมืดมนกำลังเข้าครอบงำ ลีลาน่ากลับไม่ได้แสดงความตื่นตระหนกออกมาเลยแม้แต่น้อย เธอกลับหลับตาลงช้าๆ สัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่เคลื่อนไหวอยู่ท่ามกลางพายุนั้น—ไม่ใช่ปีศาจ... แต่เป็นคลื่นพลังเวทมนตร์อันคุ้นเคยที่แผ่ซ่านอบอุ่นตัดผ่านความเย็นยะเยือก ก๊อกๆ เสียงเคาะเบาๆ ที่กระจกหน้าต่างรถม้าดังขึ้นท่ามกลางเสียงคำรามของพายุ คนขับรถม้าสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ หันไปมองหน้าต่างด้วยความหวาดระแวง “ใคร... ใครอยู่ข้างนอกนั่น!” ลีลาน่าลืมตาขึ้น รอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากเด่นชัดขึ้นกว่าเดิม เธอเป็นคนเอื้อมมือไปเปิดหน้าต่างรถม้าด้วยตนเอง ลมหนาวติดลบพัดกรรโชกเข้ามาปะทะใบหน้าทันi แต่สิ่งที่เธอเห็นกลับไม่ใช่ความว่างเปล่าอันหนתเหน็บ ร่างสูงโปรดในชุดโค้ทกันหนาวสีดำสนิท ไร้รอยเปื้อนจากหิมะแม้แต่ละอองเดียว เส้นผมสีเงินยวงสะท้อนกับแสงจันทร์ลางเลือน ดวงเนตรสีอำพันคู่คมที่มักจะเยชาและมองโลกเป็นเพียงผลประโยชน์ กลับกำลังทอดมองมาที่เธอด้วยประกายความห่วงใยที่ถูกเก็บซ่อนไว้ภายใต้ความนิ่งขรึม “การเดินทางครั้งนี้ดูท่าจะลำบากเกินไปสำหรับคุณหนูลีลาน่าแล้วกระมังครับ” เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้น พร้อมกับยื่นมือหนาออกมาตรงหน้าเธอ ลีลาน่าชะงักไปชั่วครู่ หัวใจเจ้ากรรมกระตุกวูบอย่างห้ามไม่ได้ ความอบอุ่นที่แผ่ออกมาจากฝ่ามือคู่นั้นราวกับเวทมนตร์ที่ละลายน้ำแข็งในหัวใจเธอจนหมดสิ้น ผู้ชายคนนี้... เซนเดอร์ เจ้าสัวแห่งสมาคมการค้าผู้ทรงอิทธิพล ที่ควรจะกำลังยุ่งอยู่กับการบริหารอาณาจักรธุรกิจของเขาที่เมืองหลวง เหตุใดถึงมาโผล่อยู่กลางพายุหิมะในดินแดนรกร้างแห่งนี้ได้? “คุณ... มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรคะ เซนเดอร์?” ลีลาน่าเอ่ยถาม น้ำเสียงเจือความประหลาดใจอย่างปิดไม่มิด เซนเดอร์ไม่ตอบในทันที เขากลับส่งยิ้มมุมปากที่เป็นเอกลักษณ์ รอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของคู่ค้าหลายคนต้องสั่นคลอน ก่อนที่เขาจะกระโดดขึ้นมาบนรถม้าอย่างง่ายดายราวกับไร้ซึ่งแรงโน้มถ่วง ร่างสูงขยับเข้ามาประชิดตัวเธอในพื้นที่แคบๆ กลิ่นอายเฉพาะตัวที่ผสมผสานระหว่างกลิ่นกระดาษราคาแพงและกลิ่นอลวนของชาอุ่นๆ ลอยเข้าแตะจมูก “ถ้าผมไม่มา... ใครจะช่วยคุณตบหน้าพวกที่กล้าดูถูกคุณจนหน้าชาไปถึงขั้วหัวใจกันล่ะครับ” เซนเดอร์กระซิบเบาๆ ข้างใบหู น้ำเสียงทุ้มต่ำพร่าพร่าชวนให้ใจสั่นสะท้าน เขายื่นถุงมือหนังแกะอุ่นระอุมาสวมให้เธอก่อนจะดึงร่างบางเข้าสู่อ้อมกอดอันอบอุ่น ท่ามกลางพายุหิมะที่โหมกระหน่ำอยู่นอกรถม้า ลีลาน่ากลับรู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบหยุดนิ่งลงเหลือเพียงแค่เราสองคน แต่ทว่า ในจังหวะที่หัวใจกำลังเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะกับสัมผัสใกล้ชิดนั้นเอง สายตากลมโตของลีลาน่าก็เหลือบไปเห็นเงาดำทะมนานนับสิบที่เคลื่อนไหวอยู่หลังม่านหิมะ ห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตร—เงาร่างของนักฆ่าเวทที่คริสติน่าส่งมาเก็บกวาดงานให้เสร็จเด็ดขาด! เซนเดอร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ปรายตามองไปยังกลุ่มเงาดำนั้นด้วยแววตาเย็นเยียบราวกับมองมดปลวก พร้อมกับเอ่ยประโยคที่ทำให้ลีลาน่ารู้ทันทีว่า... เกมการแก้แค้นที่แท้จริงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น “ดูเหมือนว่าแขกไม่ได้รับเชิญจะมาต้อนรับเราเร็วกว่าที่คิด... สนใจจะไปดูฉันถอนรากถอนโคนพวกมันด้วยกันไหมล่ะครับ? คุณหนูของผม” **[CLIFFHANGER HOOK]:** เซนเดอร์ยกมือขึ้นดีดนิ้วเบาๆ หนึ่งครั้ง ทันใดนั้น แสงสีทองอร่ามสว่างวาบขึ้นจากพื้นหิมะรอบตัวรถม้า เผยให้เห็นอาณาเขตเวทมนตร์ระดับตำนานที่ถูกกางไว้ครอบคลุมรัศมีร้อยเมตร และก่อนที่เหล่านักฆ่าจะได้ขยับตัวเข้าประชิด เสียงประกาศก้องจากระบบสมาคมการค้าของเซนเดอร์ก็ดังขึ้นในหัวของลีลาน่า พร้อมกับยอดเงินในบัญชีลับที่พุ่งทะยานจนทะลุเพดานสูงสุดในประวัติศาสตร์อาณาจักร—พร้อมสำหรับการซื้อกิจการทั้งหมดของตระกูลศัตรูในราคาเพียงเศษเสี้ยวเดียว! *(ขอบคุณที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันเสมอนะคะ)*