แผนซ้อนแผน

"กล้าดียังไงถึงเอาขนมหมดอายุมาวางขายในงานประมูลหลวงคะ?" เสียงหวานใสที่กังวานก้องไปทั่วโถงจัดเลี้ยงหรูหราไม่ได้เจือแววตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับเย็นเยียบราวน้ำค้างแข็งบนยอดหิมะ ลีลาน่าก้าวเท้าย่างสามขุมเข้าไปใกล้โต๊ะจัดแสดงสินค้าของตระกูลไวท์ ผู้เป็นคู่แข่งทางการค้าตัวฉกาจ รอยยิ้มประดับมุมปากของเธองดงามราวกับปีศาจจำแลงที่กำลังยลโฉมเหยื่อผู้โชคร้ายในกำมือ ดัชเชสเอเลน่าหน้าซีดเผือดริมฝีปากสั่นระริก เธอพยายามจะเอ่ยปากแก้ตัวแต่กลับติดอ่าง "มะ... ไม่จริงนะ! นั่นมันข้อกล่าวหาเท็จ! ขนมของตระกูลเราเพิ่งอบสดใหม่เมื่อเช้านี้-" "สดใหม่เหรอคะ?" ลีลาน่าหัวسาะเบาๆ ในลำคอ เธอหยิบกล่องขนมเลเยอร์เครปสีพาสเทลขึ้นมาอย่างไม่รีบร้อน นิ้วเรียวบางภายใต้ถุงมือลูกไม้สีขาวเปิดฝากล่องออก เผยให้เห็นเนื้อครีมที่เริ่มแยกชั้นและส่งกลิ่นหอมเปรี้ยวจางๆ "ถ้าสดใหม่จริง ทำไมฟูคุกกี้ที่ผสมอยู่ในชั้นกลางถึงขึ้นราเขียวจนมองเห็นด้วยตาเปล่าแบบนี้ล่ะคะ หรือว่าสายตาของท่านดัชเชสจะมีปัญหาจนแยกแยะระหว่าง 'ขนมชั้นเลิศ' กับ 'ขยะเปียก' ไม่ออกกันแน่?" เสียงฮือฮาดังระงมขึ้นรอบทاظ เหล่าขุนนางชั้นสูงและพ่อค้าวาณิชผู้ทรงอิทธิพลต่างพากันโน้มตัวกระซิบกระซาบ สายตานับร้อยคู่ที่เคยจับจ้องด้วยความดูแคลน บัดนี้เปลี่ยนเป็นความรังเกียจและตื่นตะลึง เอกสารการตรวจสอบคุณภาพที่ลีลาน่าเพิ่งดึงออกมาจากซองหนังสีดำถูกโยนลงบนโต๊ะไม้เนื้อดีอย่างไม่ไยดี ตราประทับของสภาการค้าหลวงเด่นชัดหรา เป็นเครื่องยืนยันว่าสินค้าล็อตนี้ไม่ผ่านมาตรฐานและเป็นอันตรายต่อผู้บริโภคอย่างร้ายแรง เซนเดอร์ยืนกอดอกพิงเสาหินอ่อนอยู่ไม่ไกล ดวงคมกราบกวาดมองความโกลาหลเบื้องหน้าด้วยแววตาราบเรียบ ไร้ความรู้สึกใดๆ ทว่ามุมปากหยักลึกกลับยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างพึงพอใจ ร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษส่งกลิ่นอายกดดันอันทรงพลังจนไม่มีใครกล้าเข้ามาใกล้ รัศมีอันตรายของเขาทำหน้าที่เป็นโล่คุ้มกันให้หญิงสาวตรงหน้าได้อย่างสมบูรณ์แบบโดยไม่ต้องเอ่ยปากสักคำเดียว "พวกแก... วางแผนใส่ร้ายฉันใช่ไหม!" เอเลน่ากรีดร้องออกมาด้วยความสติแตก เมื่อเห็นว่าหลักฐานมัดแน่นจนดิ้นไม่หลุด เธอชี้หน้าลีลาน่าด้วยความโกรธเกรี้ยวจนตัวสั่น "นังเด็กสารเลว แกมันก็แค่ลูกเมียน้อยที่ถูกขับไล่ กล้าดียังไงมาทำลายชื่อเสียงตระกูลไวท์!" ลีลาน่าไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด เธอก้าวเข้าไปประชิดตัวอีกฝ่าย ใบหน้างดงามโน้มเข้าไปใกล้จนดัชเชสต้องถอยหลังก้นจ้ำเบ้ากับพื้นพรม "ใส่ร้ายเหรอคะ? ฉันยังไม่ได้เริ่มเกมเอาคืนจริงๆ เลยด้วยซ้ำ... สิ่งที่พวกคุณทำกับร้าน 'สวีทฮาร์ท' ของฉันเมื่อสัปดาห์ก่อน มันเทียบไม่ได้เลยกับความพินาศที่กำลังจะมาถึง" เธอปัดมือเบาๆ ราวกับปัดฝุ่นละอองที่น่ารังเกียจ ก่อนจะหันไปสบตากับเซนเดอร์ที่ส่งสัญญาณพยักหน้ารับอย่างรู้ใจ ทันใดนั้นเอง ประตูบานคู่ไม้สักทองแกะสลักลวดลายวิจิตรตระการตาก็ถูกผลักเปิดออกด้วยแรงมหาศาล เสียงฝีเท้าหนักแน่นนับสิบคู่ก้าวเข้ามาพร้อมกันในชุดเครื่องแบบทหารรักษาพระองค์อารักขาเขตพระราชฐาน ร่างของชายชราในชุดขุนนางชั้นผู้ใหญ่ผู้กุมอำนาจสูงสุดในกระทรวงการคลังเดินนำหน้าเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "ท่านรัฐมนตรี!" เอเลน่าเบิกตากว้างด้วยความตกใจ รีบคลานเข้าไปหาหวังจะพึ่งพา "โปรดช่วยฉันด้วยค่ะ คนพวกนี้-" "หุบปากซะ ท่านดัชเชสเอเลน่า" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจเอ่ยตัดบทอย่างไม่ไว้หน้า ท่านรัฐมนตรีชูกระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นสูง "ในฐานะตัวแทนของราชสำนัก เราได้รับรายงานและหลักฐานการฉ้อโกงภาษีการค้าและการลักลอบนำเข้าวัตถุดิบต้องห้ามของตระกูลไวท์แล้ว ทรัพย์สินทั้งหมดของพวกท่าน ถูกอายัดไว้ตรวจสอบ ณ บัดนี้!" ราวกับสายฟ้าฟาดกลางวันแสกๆ ดัชเชสเอเลน่ากรีดร้องลั่นด้วยความสิ้นหวัง ร่างท้วมทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง ความมั่งคั่งและอำนาจที่ตระกูลไวท์สะสมมาหลายชั่วอายุคน มลายหายวับไปกับตาภายในเวลาไม่ถึงสิบนาทีด้วยฝีมือของเด็กสาวที่พวกเขาเคยเหยียบย่ำ ลีลาน่ายืนมองภาพความพินาศตรงหน้าด้วยแววตาว่างเปล่า ไม่มีแม้แต่ความสงสาร มีเพียงความสะใจและความโล่งใจที่แผ่ซ่านอยู่ในอก ขนมทุกชิ้น สูตรลับทุกหน้า และศักดิ์ศรีที่เคยถูกเหยียบย่ำ บัดนี้ได้รับการชำระสะ้างจนหมดจดแล้ว ทว่า ในจังหวะที่ทุกคนกำลังตกตะลึงกับปฏิบัติการกวาดล้างครั้งใหญ่ เสียงปรบมือช้าๆ และกังวานใสก็ดังขึ้นจากมุมมืดบริเวณระเบียงชั้นสอง *แปะ... แปะ... แปะ...* ทุกลมหายใจในห้องโถงราวกับหยุดชะงัก ลีลาน่าขมวดคิ้วมุ่น หันขวับไปมองตามต้นเสียงทันที เซนเดอร์หรี่ตาลงอันตราย มือหนาเอื้อมไปแตะด้ามปืนพกสั้นที่ซ่อนอยู่ใต้สูทอย่างเงียบเชียบ เงาร่างหนึ่งก้าวออกมาจากม่านกำมะหยี่สีแดงเข้ม ร่างนั้นสูงโปร่งสวมชุดคลุมกำมะหยี่สีดำสนิทฮู้ดคลุมศีรษะปิดบังใบหน้าครึ่งบนเอาไว้เหลือเพียงรอยยิ้มปริศนาที่ชวนให้สันหลังวาบหวิว และกลิ่นหอมหวานแปลกประหลาดที่ลอยมากับสายลม—กลิ่นของดอกกุหลาบสีเลือดและพิษร้าย "ทำได้ดีมาก... คุณหนูลีลาน่า เกมแรกเธอชนะอย่างงดงามจริงๆ" เสียงทุ้มต่ำดัดแปลงดังลอดออกมาจากใต้ฮู้ด ฟังดูคุ้นหูอย่างน่าประหลาด "แต่ก็น่าเสียดายนะ... ที่ขนมสูตรสุดท้ายของเธอน่ะ มันถูกสลับตัวไปตั้งแต่เมื่อคืนนี้แล้วล่ะ!" หัวใจของลีลาน่ากระตุกวูบ ความเย็นเยียบแล่นพล่านจากปลายนิ้วขึ้นสู่สันหลังเมื่อเธอนึกถึงกล่องของหวานลึกลับที่หายไปจากห้องครัวเมื่อคืนนี้! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ! - ม่านหมอกโรแมนซ์