ทวงคืนสิทธิที่เคยถูกแย่งชิง

"ถ้าเอกสารสิทธิ์ครอบครองที่ดินแปลงนี้เป็นของตระกูลเอลริชอย่างสมบูรณ์ตามกฎหมายแพ่งมาตราที่สิบสอง... แล้วเพราะเหตุใด ตราประทับของกระทรวงการคลังจึงยังอนุมัติให้โฉนดแปลงนี้ตกเป็นของสาขา 'บลูเบลล์' ได้ล่ะคะ ท่านอธิบดี" เสียงหวานใสที่เจือไปด้วยความเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลกดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบกริบของห้องประชุมใหญ่กระทรวงการคลัง ลีลาน่าในชุดเดรสยาวเข้ารูปสีดำสนิท ปักดิ้นเงินลายเครือเถา ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานไม้มะฮอกกานีเนื้อดีด้วยท่าทีสง่างาม ดวงตากลมโตคู่สวยกวาดตามองข้าราชการระดับสูงสามคนที่นั่งตัวลีบอยู่หลังโต๊ะด้วยรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา ในมือเรียวบางของเธอไม่ได้ถือเอกสารธรรมดา หากแต่เป็นแฟ้มหนังสีดำสนิทที่ประทับตรารับรองสูงสุดจากสมาคมการค้าหลวง ซึ่งมีอำนาจตรวจสอบเส้นทางการเงินและกรรมสิทธิ์ทั่วทั้งอาณาจักร ทนายความประจำตระกูลเรเวนฮาร์ดที่เคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขาคือคนที่ร่วมมือกับพวกสาขาบลูเบลล์ในการยึดทรัพย์สินทั้งหมดของลีลาน่าไปเมื่อสองเดือนก่อน ในตอนที่เธอกลายเป็น "คุณหนูผู้ตกอับ" ไร้ที่พึ่งพิง ทว่าในเวลานี้... สถานการณ์กลับพลิกกลับราวฟ้ากับเหว "คุณ... คุณลีลาน่า โฉนดแปลงนั้นถูกโอนย้ายอย่างถูกต้องตามขั้นตอนหลังจากที่คุณถูกตัดออกจากกองมรดกแล้วนะ... ครับ" เสียงของข้าราชการอาวุโสสั่นเครือเล็กน้อยยามที่เผลอหลบสายตาคมกริบของเธอ "ถูกต้องหรือคะ?" ลีลาน่าหัวسเราะในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะที่ไพเราะราวเสียงกระดิ่งเงิน แต่กลับทำให้คนฟังรู้สึกหนสันหลังวาบ "มาตราที่ยี่สิบห้าของพระราชบัญญัติคุ้มครองทรัพย์สินส่วนบุคคลระบุไว้อย่างชัดเจนว่า การยึดครองทรัพย์สินเนื่องจากความผิดส่วนบุคคล จะกระทำได้ก็ต่อเมื่อมีคำสั่งศาลสูงสุดลงนามเท่านั้น ไม่ใช่การแอบอ้างลายมือชื่อปลอมของบิดาฉันที่นอนป่วยอยู่บนเตียงโรงพยาบาล" เพล้ง! แฟ้มเอกสารในมือถูกกระแทกลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น เผยให้เห็นสำเนาลายมือชื่อปลอมที่ถูกตรวจสอบด้วยสารเคมีเรืองแสงจนเห็นความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างตัวจริงกับตัวปลอม ข้าราชการทั้งสามคนหน้าถอดสีทันที พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าเด็กสาวอายุสิบเก้าปีที่เคยอ่อนต่อโลก จะสามารถกุมหลักฐานมัดตัวระดับนี้ไว้ในมือได้ภายในเวลาไม่กี่สัปดาห์ "ฉันให้เวลาพวกคุณสิบนาทีในการเพิกถอนสิทธิ์ของร้านบลูเบลล์ และคืนโฉนดร้านขนมหวานทั้งสสาขารวมถึงคฤหastแท่นพิมพ์ทองคำให้กลับมาเป็นชื่อของ 'ลีลาน่า เอลริช' เหมือนเดิม มิฉะนั้น..." ลีลาน่าโน้มตัวลงไปข้างหน้าเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยพินิจพิจารณาใบหน้าซีดเผือดของอธิบดีกรมทรัพย์สิน "บัญชีลับที่พวกคุณแอบโอนเงินภาษีเข้ากระเป๋าตัวเองเมื่อสามปีก่อน คงจะดูน่าสนใจไม่น้อยถ้าไปปรากฏอยู่บนหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์รายวันในเช้าวันพรุ่งนี้" "คุณลีลาน่า! เรื่องนั้นมัน..." อธิบดีกรมทรัพย์สินผุดลุกขึ้นยืนด้วยความตกใจจนเก้าอี้ล้มคว่ำ "เจ็ดนาทีค่ะ" ลีลาน่าขัดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย เธอเหลือบมองนาฬิกาพกทองคำสีโรสโกลด์ในมือ "เวลาของพวกคุณกำลังเดินถอยหลัง... และฉันไม่ใช่คนใจดีที่จะให้โอกาสครั้งที่สองกับคนที่กล้ามาขโมยของๆ ฉันหรอกนะคะ" บรรยากาศภายในห้องตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก เหงื่อกาฬไหลซึมตามขมับของข้าราชการผู้ทุจริต ทว่าในจังหวะที่ความกดดันพุ่งสูงถึงขีดสุด ประตูห้องประชุมบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้ซึ่งมารยาท เซนเดอร์ก้าวเข้ามาด้วยร่างสูงโปรแกรมในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีเทาเข้ม เรือนผมสีดำสนิทถูกเซ็ตไว้อย่างเนี้ยบ ดวงตาสีอำพันคู่นั้นกวาดมองสถานการณ์ภายในห้องแวบเดียวก็เข้าใจทุกอย่าง รังสีความกดดันอันทรงอำนาจที่แผ่ออกมาจากตัวเขาราวกับคลื่นความร้อนที่แผดเผา ทำให้ทุกคนในห้องต้องก้มหน้าลงโดยอัตโนมัติ เขาก้าวเข้าไปยืนเคียงข้างลีลาน่าอย่างเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ ฝ่ามืออุ่นจัดวางทาบลงบนพนักเก้าอี้ที่เธอยืนอยู่ สัมผัสที่บ่งบอกถึงการปกป้องคุ้มครองอย่างเปิดเผย "เอกสารทุกฉบับที่เธอต้องการ... ฉันจัดการอายัดบัญชีเครือข่ายของบลูเบลล์ทั้งหมดเรียบร้อยแล้วครับคนดี" เสียงทุ้มต่ำกระซิบข้างหูของลีลาน่าด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนจนขัดกับแววตาดุดันที่เขากวาดมองไปยังพวกข้าราชการ ลีลาน่ายกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ เธอหันไปสบตากับเซนเดอร์แวบหนึ่งก่อนจะหันกลับมามองอธิบดีที่ตอนนี้ทรุดตัวลงนั่งคุกเข่ากับพื้นห้องด้วยความสิ้นหวัง "ดูเหมือนว่า... เกมนี้พวกคุณจะเป็นฝ่ายแพ้ราบคาบแล้วสินะคะ" ฉับพลันนั้น เสียงสัญญาณเตือนจากโทรศัพท์มือถือราคาแพงของอธิบดีก็ดังขึ้นพร้อมกันสามเครื่อง หน้าจอแสดงข้อความตัวแดงฉานว่า *'บัญชีทั้งหมดถูกอายัดโดยสมาคมการค้าหลวง'* และก่อนที่ใครจะได้เอ่ยปากพูดอะไร ร่างของทนายความตระกูลเรเวนฮาร์ดก็ล้มฟุบลงไปกองกับพื้นด้วยความช็อก ลีลาน่าสูดลมหายใจเข้าลึก1ครั้ง กลิ่นอายแห่งชัยชนะช่างหอมหวานยิ่งกว่าเค้กวานิลลาชิ้นโปรดเสียอีก ทว่าในวินาทีที่เธอกำลังจะยื่นมือไปหยิบโฉนดที่ดินใบแรกกลับคืนมา ประตูหน้าต่างกระจกบานใหญ่ของห้องประชุมชั้นสิบก็แตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยแรงระเบิดจากภายนอก! ร่างเงาสูงโปร่งในชุดคลุมสีดำสนิทพร้อมหน้ากากเงินร่อนลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวที่ลอยลำอยู่กลางอากาศ พร้อมกับโยนกล่องของขวัญผูกโบสีแดงเพลิงตกกระแทกโต๊ะประชุมตรงหน้าลีลาน่า เสียงทุ้มแหบพร่าที่เธอไม่เคยลืมดังลอดผ่านหน้ากากออกมา "ยินดีด้วยกับการทวงคืนนะ... คุณหนูลีลาน่า แต่ของขวัญชิ้นจริงที่พี่ชายต่างแม่ของเธอกำลังส่งมาทำลายเธอมันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นต่างหาก..." ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความสะใจนี้ด้วยกันนะคะ ม่านหมอกโรแมนซ์