ค่ำคืนแห่งการเฉลิมฉลอง

เสียงปรบมือเกรียวกราวราวกับสายฝนที่กระหน่ำซัดลงมาบนหลังคากระจกคริスタル ยิ่งใหญ่ ทรงพลัง และบาดลึกถึงขั้วหัวใจของบรรดาแขกเหรื่อผู้ดีตีนแดงทั้งหลายที่กำลังยืนตัวแข็งทื่ออยู่เบื้องล่าง โคมระย้าคริสตัลชวารอฟสกี้เจียระไนพิเศษนับพันดวงส่องประกายระยิบระยับ สะท้อนภาพของมหานครแห่งความหวานที่ถูกเนรมิตขึ้นจากซากปรักหักพังภายในเวลาเพียงไม่กี่เดือน อาณาจักรขนมหวาน "ลา ซูเครรี เดอ ลีลาน่า" (La Sucrerie de Lilana) ในค่ำคืนแห่งการเปิดตัวอย่างเป็นทางการนี้ ไม่ได้เป็นเพียงแค่ร้านขายขนมธรรมดาอีกต่อไป แต่มันคือป้อมปราการแห่งรสชาติที่ประกาศศักดาความมั่งคั่งอย่างไร้ขีดจำกัดของสตรีผู้เคยถูกตราหน้าว่าเป็น "นางร้ายไร้ค่า" ลีลาน่าก้าวเดินลงมาจากบันไดวนหินอ่อนคาร์ลาราด้วยชุดราตรีสั่งตัดพิเศษสีแดงชาด ปักด้วยด้ายทองคำแท้ระยิบระยับ ทุกย่างก้าวของเธอมั่นคง สง่างาม และเปี่ยมด้วยอำนาจที่แม้แต่เหล่าขุนนางชั้นสูงยังต้องหลบสายตา ใบหน้ารูปไข่แต้มด้วยรอยยิ้มบางเบาที่ซ่อนความเย้ยหยันไว้ภายใต้ความสุภาพ มือเรียวบางในถุงมือลูกไม้สีขาวแตะเบาๆ ที่ข้อศอกของเซนเดอร์ ชายหนุ่มผู้ยืนเคียงข้างในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีดำสนิท ดวงตาคมกริบดั่งพญาเหยี่ยวของเขาคอยกวาดตามองกลุ่มคนที่เคยเหยียดหยามลีลาน่าในอดีตด้วยความเย็นชา ราวกับจะเตือนสعرว่าหากใครกล้าขยับตัวเข้ามาสร้างความรำคาญแม้แต่นิดเดียว คนผู้นั้นจะต้องชดใช้ด้วยครึ่งหนึ่งของอาณาจักรตนเอง "ดูพวกเขาสิคะคุณเซนเดอร์ หน้าซีดเผือดเสียยิ่งกว่าแป้งทำเค้กเกรดต่ำเสียอีก" เสียงหวานใสเอ่ยกระซิบเบาๆ แต่กลับดังชัดเจนท่ามกลางความเงียบงันของฝูงชนที่กำลังตะลึงงัน เซนเดอร์เหลือบมองหญิงสาวข้างกาย มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่มีเพียงลีลาน่าเท่านั้นที่มีสิทธิ์ได้เห็น "พวกเขากำลังคำนวณมูลค่าทรัพย์สินของคุณในใจอยู่ต่างหากครับ... ลีลาน่า และคงกำลังคิดว่าพวกเขาโง่เง่าเพียงใดที่ปล่อยเพชรเม็ดงามหลุดมือไปให้พี่ชายต่างแม่ผู้ไร้สมองคนนั้น" คำพูดของเซนเดอร์สะกิดต่อมความทรงจำอันตรายจากเหตุการณ์เมื่อครู่ทันที ภาพของจดหมายเตือนและกล่องของขวัญปริศนาจาก "เอ็ดเวิร์ด" พี่ชายต่างแม่ผู้จมปลักอยู่กับความริษยา ยังคงทิ้งกลิ่นอายคุกรุ่นไว้เบื้องหลัง ลีลาน่ารู้ดีว่าเอ็ดเวิร์ดไม่มีทางปล่อยให้เธอมีความสุขบนจุดสูงสุดนี้ได้ง่ายๆ ขนมหวานนับหมื่นชิ้นที่ถูกจัดวางอย่างวิจิตรบรรจงในงานเลี้ยงระดับพรีเมียมนี้ อาจไม่ใช่เป้าหมายเดียวที่ถูกหมายหัว ทันใดนั้น เสียงกระแอมไออย่างจงใจก็ดังขึ้นจากมุมหนึ่งของห้องโถง เคาน์ต์โรเบิร์ต ขุนนางผู้ทรงอิทธิพลและเป็นผู้สนับสนุนหลักของตระกูลเดิมของลีลาน่า ก้าวออกมาจากกลุ่มควันจางๆ ของน้ำพุช็อกโกแลตบริสุทธิ์ ดวงตาของเขาหรี่ลงด้วยความไม่พอใจ แต่รอยยิ้มจอมปลอมกลับถูกปั้นแต่งขึ้นอย่างรวดเร็ว "ยินดีด้วยนะคุณหนูลีลาน่า... ไม่สิ ตอนนี้คงต้องเรียกว่าท่านประธานลีลาน่าแล้วสินะ" โรเบิร์ตเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่พยายามรักษาระดับความเย่อหยิ่งไว้ "ไม่นึกเลยว่าเด็กสาวที่ถูกเนรเทศออกไปอย่างไร้ค่า จะสามารถหาเงินมาละลายเล่นเปิดร้านขายของหวานที่ใหญ่โตขนาดนี้ได้... แต่ระวังตัวหน่อยเถอะ ของสวยงามมักเปราะบาง และบางที... ไฟที่โหมกระหน่ำอาจเผาผลาญทุกอย่างจนไม่เหลือแม้แต่ขี้เถ้า" บรรยากาศรอบโต๊ะจัดเลี้ยงอุณหภูมิลดฮวบทันที บรรดาแขกเหรื่อต่างพากันกลั้นหายใจ รอดูว่าอดีตนางร้ายผู้ขึ้นชื่อเรื่องวาจาเชือดเฉือนจะตอบโต้อย่างไร ลีลาน่าไม่ได้แสดงอาการสะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย เธอยกแก้วแชมเปญคริสตัลขึ้นจิบช้าๆ ก่อนจะวางลงบนถาดของบริกรด้วยท่าทีที่แสนจะผ่อนคลาย ดวงตากลมโตคู่สวยมองตรงไปยังเคาน์ต์โรเบิร์ตด้วยแววตานิ่งสนิทที่ทรงพลังยิ่งกว่ากองทัพนับพัน "ท่านเคาน์ต์โรเบิร์ตคะ ขอบคุณสำหรับคำเตือนอันแสนหวังดีนะคะ..." ลีลาน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึกถึงกระดูกดำ "แต่เกรงว่าท่านคงจะเข้าใจผิดไปเสียหน่อย ไฟที่ท่านเห็นอยู่นี้... ไม่ใช่ไฟที่จะเผาผลาญฉันหรอกค่ะ แต่มันคือเตาอบเวทมนตร์ระดับตำนานที่กำลังจะแผดเผาหุ้นทั้งหมดในบริษัทขนส่งของตระกูลโรเบิร์ตให้กลายเป็นจุลต่างหากล่ะคะ" สิ้นเสียงหวานใส เอกสารปึกหนาที่ถูกประทับตราลับอย่างเป็นทางการก็ถูกโยนลงบนโต๊ะกลางห้องโถงโดยมือขวาของเซนเดอร์ ชื่อและตัวเลขมูลค่าหนี้สินมหาศาลที่ถูกซื้อต่อโดยบริษัทของลีลาน่าปรากฏหราต่อหน้าต่อตา ทำเอาเคาน์ต์โรเบิร์ตหน้าถอดสีเข่าทรุดลงไปกองกับพื้นในทันที เสียงซุบซิบนินทาดังระเบิดขึ้นราวกับผึ้งแตกรัง ความสะใจแผ่ซ่านไปทั่วหัวใจของลีลาน่า ช่างเป็นรสชาติที่หอมหวานยิ่งกว่ามาการ์รอสชิ้นไหนๆ ในโลก ทว่า ในวินาทีที่ชัยชนะกำลังจะสมบูรณ์แบบนั้นเอง... *ตูมมม!* เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวมาจากทางประตูด้านนอกของคฤหาสน์จัดเลี้ยง แรงสั่นสะเทือนทำให้โคมระย้าคริสตัลแกว่งไกวอย่างรุนแรง แสงไฟภายในงานกะพริบดับลงสามครั้งติดๆ กัน ก่อนที่ระบบรักษาความปลอดภัยอัตโนมัติจะเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน กลิ่นฉุนของกำมะถันและกลิ่นหอมหวานอันผิดธรรมชาติของผลไม้เน่าเสียลอยคละคลุ้งเข้ามาปะปนกับกลิ่นช็อกโกแลต หน้าจอแสดงผลขนาดมหาสลักกลางห้องโถงที่ควรจะฉายภาพความสำเร็จของอาณาจักรขนมหวาน กลับถูกแฮกด้วยสัญลักษณ์รูปกุหลาบสีดำสนิท ซึ่งเป็นตราประจำตระกูลของเอ็ดเวิร์ด พี่ชายต่างแม่ผู้ไม่เคยยอมจำนน ก่อนที่ใครจะได้ทันตั้งตัว ประตูเหล็กกล้าทางเข้าหลักก็ถูกพังกระเด็นด้วยแรงระเบิด ร่างสูงโปรดในชุดคลุมสีดำสนิทของชายผู้มีรอยยิ้มบิดเบี้ยวปรากฏขึ้นที่กรอบประตู พร้อมกับกองทัพหุ่นยนต์จักรกลทำขนมติดอาวุธนับร้อยตัวที่พากันเดินเรียงหน้ากระดานเข้ามาในงาน เอ็ดเวิร์ดหัวedเราะร่าด้วยเสียงที่ก้องกังวานไปทั่วห้องโถง ดวงตาของเขาฉายแววคลุ้มคลั่ง "เซอร์ไพรส์! น้องสาวที่รัก... ของขวัญต้อนรับเปิดร้านชิ้นนี้ ฉันตั้งใจอบมันด้วยอุณหภูมิที่สูงที่สุดเพื่อเธอโดยเฉพาะเลยนะ... ลีลาน่า!" ลีลาน่าหรี่ตามองผู้มาเยือน รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอไม่ได้จางหายไป แต่กลับทวีความเย็นเยือกและอันตรายยิ่งขึ้น มือเรียวของเธอเอื้อมไปหยิบรีโมทคอนโทรลสีดำสนิทที่ซ่อนอยู่ใต้ชายกระโปรงขึ้นมาถือไว้ ก่อนจะหันไปสบตากับเซนเดอร์ที่พยักหน้ารับอย่างรู้ใจ "น่าเสียดายจังนะคะพี่ชาย..." ลีลาน่าเอ่ยเสียงใส ทว่าดวงตากลับคมกริบราวกับใบมีดโกน "เพราะของขวัญที่นายส่งมา... ฉันได้ตั้งโปรแกรม 'รีไซเคิล' มันให้กลายเป็นวัตถุดิบทำปุ๋ยรดแปลงดอกไม้หลังร้านเรียบร้อยแล้วล่ะค่ะ!" นิ้วเรียวสวยกดปุ่มสีแดงบนรีโมทในมืออย่างไร้ความลังเล... และในวินาทีที่หน้าจอกลางห้องโถงเปลี่ยนสถานะเป็นตัวเลขเคาท์ดาวน์ศูนย์วินาที พื้นห้องจัดเลี้ยงทั้งหมดก็เริ่มยุบตัวลงพร้อมกับเสียงกรีดร้องที่ดังประสานกันระงม! (โปรดติดตามตอนต่อไป...) --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความหวานและความแซ่บนี้ด้วยกันนะคะ! - ม่านหมอกโรแมนซ์