รอยร้าวในความสัมพันธ์?

"ช้าก่อนแม่นางน้อย... ของเล่นชิ้นใหญ่นี้ ไม่ใช่ของๆ เธอตั้งแต่แรกหรอกนะ..." ประโยคสุดท้ายจากตอนที่แล้วยังคงลอยเคว้งคว้างอยู่ในอากาศ ทว่าในวินาทีนี้ ความเงียบงันกลับน่ากลัวเสียยิ่งกว่าเสียงกรีดร้องใดๆ ลีลาน่าไม่ได้ถอยหลังหนีแม้แต่ก้าวเดียว เธอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววเย้ยหยันชัดเจน ริมฝีปากอิ่มเคลือบลิปกลอสสีพีชระเรื่อแย้มยิ้มบางเบา เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่กลับสร้างความหนาว ๆ ร้อนๆ ให้กับผู้ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าได้อย่างประหลาด "ของเล่นงั้นหรือคะท่านดยุกคาร์ل?" น้ำเสียงของลีลาน่าหวานหยาดเยิ้ม ทว่ากลับเฉียบคมราวกับใบมีดอาบยาพิษ "ดูเหมือนว่าสายตาของท่านจะมีปัญหาเสียแล้ว ถึงได้มองสถาบันอบรมขนมหวานหลวงที่ฉันทุ่มเทแรงกายแรงใจสร้างขึ้นมาด้วยหยาดเหงื่อ เป็นแค่ 'ของเล่น' ที่จะหยิบฉวยไปเมื่อไหร่ก็ได้" ร่างสูงใหญ่ของดยุกคาร์ลขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด กลิ่นอายกดดันอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา เขาคือขุนนางชั้นผู้ใหญ่ผู้ทรงอิทธิพล และเป็นผู้อยู่เบื้องหลังแผนการสกปรกทั้งหมดในครั้งนี้ เพื่อที่จะฮุบอาณาจักรของหวานที่เธอกู้คืนมาด้วยมือเปล่า "เธอกำลังเข้าใจผิด ลีลาน่า..." ดยุกคาร์ลย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้ใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกับเธอ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและกระหายอำนาจ "เอกสารสิทธิ์ที่เธอถือครองอยู่... มันเป็นโมฆะตั้งแต่วินาทีที่สมาคมการค้าหลักตรวจสอบพบว่า วัตถุดิบหลักของเธอถูกลักลอบนำเข้าอย่างผิดกฎหมายแล้วล่ะนะ" ฮือฮา! เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นจากฝูงชนที่มาร่วมงานเปิดตัวสาขาใหม่ นักข่าวและพ่อค้าแม่ขายต่างพากันจับจ้องมาที่ลีลาน่าด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป จากความชื่นชมกลายเป็นความเคลือบแคลงสงสัย นี่คือกับดักที่ถูกวางไว้อย่างประณีต ศัตรูไม่ได้ต้องการแค่ทำลายชื่อเสียงของเธอ แต่ต้องการพรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากเธอ เพื่อให้เธอกลับไปเป็น "นางร้ายผู้ตกอับ" คนเดิมที่ไม่มีแม้แต่แผ่นดินจะซุกหัวนอน ลีลาน่ากวาดสายตามองไปรอบๆ เธอมองเห็นรอยยิ้มมุมปากของเลดี้เอלเลנה คู่ปรับตัวฉกาจที่ยืนกอดอกมองความพินาศของเธออยู่มุมห้อง ใบหน้านั้นเต็มไปด้วยความสะใจและริษยาที่ปิดไม่มิด *ช่างน่าสมเพชเสียจริง... คิดตื้นเขินเพียงแค่นี้ คิดว่าจะล้มฉันได้จริงๆ น่ะหรือ?* ภายในใจของลีลาน่าไม่ได้มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เลือดนักสู้ในตัวเธอกำลังสูบฉีดอย่างรุนแรง ระบบบริหารอาณาจักรของหวานในหัวของเธอกำลังส่งเสียงเตือนด้วยแสงสีทองระยิบระยับ พร้อมกับปลดล็อกฟังก์ชันลับที่เธอรอคอยมานาน "ผิดกฎหมายอย่างนั้นหรือคะ?" ลีลาน่าหัวเราะออกมาเบาๆ เป็นเสียงหัวเราะที่ไพเราะราวกับเสียงกระดิ่งเงิน แต่กลับทำให้คนที่ได้ยินรู้สึกสันหลังวาบ "ท่านดยุกผู้สูงส่ง ท่านแน่ใจแล้วหรือคะว่าเอกสารในมือท่าน... คือของจริง?" ดยุกคาร์ลขมวดคิ้วมุ่น ชะงักไปชั่วขณะเมื่อเห็นท่าทีที่นิ่งสงบเกินไปของหญิงสาว "เธอหมายความว่าอย่างไร เอกสารตราประทับของสมาคมการค้าหลัก... หรือเธอจะกล้ากล่าวหาว่าสมาคมโกหk!" "ฉันไม่ได้กล่าวหาสมาคมค่ะ..." ลีลาน่าก้าวเท้าเข้าไปหาเขาอย่างมั่นคง ส้นสูงกระทบกับพื้นหินอ่อนเกิดเป็นจังหวะหนักแน่น ชวนให้ผู้ฟังใจเต้นระทึก "แต่ฉันกำลังจะบอกว่า... คนที่กำลังถือเอกสารปลอมและแอบอ้างอำนาจของสมาคมการค้า... คือท่านต่างหากล่ะคะ!" สิ้นคำพูดนั้น บรรยากาศภายในงานก็พลันเงียบกริบลงทันที ทุกคนต่างอ้าปากค้างด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าหญิงสาวตัวเล็กๆ จะกล้าประกาศกร้าวท้าทายอำนาจของดยุกผู้ทรงอิทธิพลต่อหน้าธารกำนัลเช่นนี้ "สามหาว!" ดยุกคาร์ลตบโต๊ะเสียงดังสนั่น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว "เด็กเหลือขออย่างเธอ กล้าดียังไงมากล่าวหาฉัน! มานี่เลย! จับตัวนجسนี้ไปขุกใต้ดินข้อหาหมิ่นประมานขุนนางชั้นผู้ใหญ่!" การ์ดร่างยักษ์ในชุดเกราะเหล็กก้าวพรวดเข้ามาหาลีลาน่าทันที มือหนาเอื้อมหมายจะคว้าแขนเรียวของเธอไว้ ทว่า... *ปัง!* ประตูบานใหญ่แกะสลักลวดลายวิจิตรบรรจงของห้องจัดเลี้ยงถูกผลักเปิดออกอย่างแรงด้วยแรงมหาศาล แรงลมวูบใหญ่พัดพาเอาความเยือกเย็นและกลิ่นอายอันทรงอำนาจเข้ามาปกคลุมทั่วทั้งห้อง จนทุกคนต้องหันไปมองเป็นตาเดียว ร่างสูงโปรดของบุรุษผู้หนึ่งก้าวเข้ามาในห้อง ชายหนุ่มผู้สวมชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีดำสนิท เรือนผมสีเงินยวงสะท้อนกับแสงไฟระยิบระยับ ใบหน้าหล่อเหลาราวกับงานประติมากรรมชั้นยอดที่ไร้ซึ่งรอยยิ้ม ดวงตาสีนิลคู่นั้นกวาดมองผู้คนในห้องด้วยความเย็นชา ราวกับกำลังมองฝุ่นผงไร้ค่า เซนเดอร์... เจ้าของสมาคมการค้าผู้กุมเศรษฐกิจครึ่งค่อนอาณาจักร ปรากฏตัวขึ้นแล้ว ทุกลมหายใจราวกับถูกหยุดนิ่ง ดยุกคาร์ลถึงกับหน้าถอดสี เม็ดเหงื่อกาฬผุดขึ้นเต็มขมับ เมื่อเห็นว่าบุรุษผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในอาณาจักรเดินตรงดิ่งมาทางนี้ เซนเดอร์ไม่ได้ชายตามองดยุกคาร์ลเลยแม้แต่น้อย ขายาวก้าวผ่านร่างของขุนนางใหญ่ราวกับเขาเป็นเพียงอากาศธาตุ ก่อนจะหยุดยืนเคียงข้างลีลาน่าอย่างปกป้อง สายตาที่อ่อนโยนขึ้นมาวูบหนึ่งเมื่อมองมาที่เธอ ทำให้หัวใจของลีลาน่ากระตุกวูบ "ภรรยาของผม..." เซนเดอร์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ กังวาน และทรงอำนาจพอที่จะทำให้ทุกคนในห้องได้ยินอย่างชัดเจน "กำลังบอกว่าเอกสารในมือของท่านเป็นของปลอม... ท่านมีปัญหาอะไรกับคำพูดของเธอหรือเปล่าครับ ท่านดยุก?" ดยุกคาร์ลกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มือที่ถือเอกสารสั่นเทาเล็กน้อย "ท... ท่านเซนเดอร์ เรื่องนี้..." เซนเดอร์ปรายตามองเอกสารในมือของดยุกคาร์ลเพียงเสี้ยววินาที มุมปากหยักลึกยกยิ้มเยาะหยันที่น่ากลัวที่สุดเท่าที่ใครเคยเห็น "ไม่ต้องอธิบายหครับ..." เซนเดอร์ยกมือขึ้นเป็นสัญญาณเบาๆ ด้านหลังของเขา มีผู้ช่วยคนสนิทเดินก้าวเข้ามาพร้อมกับกระเป๋าเอกสารสีดำสนิท ก่อนจะเปิดออกเผยให้เห็นเครื่องรูดบัตรเครดิตทองคำขนาดยักษ์ และหน้าจอโฮโลแกรมที่เชื่อมต่อกับระบบการเงินทั้งหมดของอาณาจักร เซนเดอร์หยิบบัตรสีดำขลิบทองประกายเพชรออกมาจากกระเป๋าเสื้อโค้ต เป็นบัตรอภิสิทธิ์สูงสุดที่ทั่วทั้งอาณาจักรมีเพียงใบเดียวในมือของเขา "ในเมื่อท่านบอกว่าที่นี่ไม่ใช่ของเธอ... งั้นผมขออนุญาต 'ซื้อ' ทวีปนี้ทั้งหมดรวมถึงที่ดินใต้เท้าของพวกท่านตอนนี้เลยก็แล้วกัน... จะได้หมดปัญหาเรื่องกรรมสิทธิ์เสียที" เซนเดอร์กดบัตรลงบนเครื่องรูดพร้อมกับป้อนรหัสผ่านด้วยท่าทีสบายๆ ท่ามกลางความตกตะลึงตาค้างของทุกคนในห้อง *ตี๊ด!* เสียงอนุมัติวงเงินดังขึ้นก้องกังวาน พร้อมกับข้อความสีทองตัวโตที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ: **[ TRANSACTION APPROVED: INFINITE FUNDS UNLOCKED ]** ม่านหมอกโรแมนซ์ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามความฟินและร่วมเดินทางไปกับความสะใจในบทนี้นะคะ