เสียงเพรียกจากอดีต

เสียงกรีดร้องแหลมสูงของกระดาษราคาแพงที่ถูกฉีกกระชากด้วยความตื่นตระหนก ดังบาดแก้วหูท่ามกลางความเงียบงันของห้องรับรองแขกชั้นยอด "เป็นไปไม่ได้! เรื่องนี้มันเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!" เคาน์ต์หนุ่ม 'ลูคัส' อดีตคู่หมั้นผู้เคยเชิดหน้าชูตาและเหยียดหยามลีลาน่าอย่างไร้เยื่อใย บัดนี้ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยประดับด้วยรอยยิ้มเย่อหยิ่งกลับซีดเผือดราวกับศพไร้วิญญาณ ดวงตาเบิกโพ้าวจนแทบจะถลนออกมานอกเบ้า มือสั่นเทาจนแทบประคองกระดาษแผ่นบางที่ชุ่มเหงื่อของตนเองไว้ไม่อยู่ บนแผ่นกระดาษแจ้งหนี้มหาศาลจากสถาบันการเงินหลวง ปรากฏตราประทับขี้ผึ้งสีดำสนิท—รูปกุหลาบหนามแหลมคม สัญลักษณ์อันเป็นเอกลักษณ์ของ ‘สหพันธ์การค้าเงาราตรี’ องค์กรใต้ดินผู้กุมเศรษฐกิจครึ่งค่อนทวีป และที่สำคัญที่สุด... มันเพิ่งถูกกว้านซื้อกิจการทั้งหมดและตกเป็นกรรมสิทธิ์ของสตรีที่เขาเพิ่งเตะส่งท้ายชีวิตไปเมื่อไม่กี่เดือนก่อน! "ท่านลูคัสคะ..." เสียงหวานใสแต่เย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลกดังขึ้นจากมุมห้อง ลีลาน่าก้าวเท้าช้าๆ บนพรมเปอร์เซียเนื้อนุ่ม ร่างระหงในชุดเดรสยาวเข้ารูปสีมรกตขับผิวผ่องให้เปล่งประกายเจิดจ้า ราวกับราชนีผู้สูงศักดิ์ที่กำลังเดินตรวจตราอาณาจักรของตนเอง เธอยกถ้วยชาพอร์ซเลนเคลือบทองขึ้นจิบน้อยๆ อย่างใจเย็น ดวงตากลมโตคู่สวยที่เคยมองเขาด้วยความรักใคร่และภักดี บัดนี้กลับราบเรียบไร้อารมณ์ ราวกับกำลังมองดูเศษฝุ่นละอองใต้รองเท้า "กระดาษแผ่นนั้น รสชาติเป็นอย่างไรบ้างคะ? หวานหอมถูกปากเหมือนตอนที่คุณกับคุณหนูตระกูลดยุกช่วยกันวางแผนฮุบกิจการร้านขนมของฉันเมื่อชาติก่อน... เอ๊ย หมายถึงเมื่อก่อนหน้านี้หรือเปล่าคะ?" ลีลาน่าแย้มยิ้มหวานหยด แต่รอยยิ้มนั้นกลับทำให้ลูคัสรู้สึกเหมือนถูกกรีดเนื้อด้วยใบมีดน้ำแข็ง "เธอ... เธอมันปีศาจ! นังลีลาน่า! เธอใช้วิธีสกปรกอะไรถึงฮุบหนี้สินทั้งหมดของตระกูลฉันมาไว้ในมือได้!" ลูคัสหมดสิ้นมาดขุนหนูผู้สูงศักดิ์ เขาโถมกายเข้าใส่โต๊ะน้ำชาหมายจะคว้าตัวเธอ แต่ทว่า— *เพี๊ยะ!* เสียงตบหน้าดังสนั่นหวั่นไหว ไม่ใช่ฝีมือของลีลาน่า แต่เป็นเซนเดอร์—ชายหนุ่มผู้ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหลังเธอมาตลอด ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นโลหะวาวโรจน์ด้วยจิตสังหารอันเย็นเยียบ ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดพิเศษก้าวเข้ามาขวางหน้าลีลาน่าไว้ราวกับกำแพงเหล็ก ก่อนจะใช้ผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาดเช็ดมือของตนเองอย่างรังเกียจ "อย่าบังอาจใช้มือสกปรกของคุณมาแตะต้องท่านประธานของพวกเราค่ะ" เซนเดอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบสนิท แต่กดดันจนลูคัสทรรุดฮวบลงไปกองกับพื้น พรมราคาแพงไม่สามารถช่วยซับความอัปยศที่เขากำลังได้รับในวินาทีนี้ได้เลย ลีลาน่าวางถ้วยแบล็กทีลงบนจานรองเบาๆ เสียงกระทบกันของกระเบื้องกังไสสร้างความตื่นกลัวให้ลูคัสจนต้องถอยร่นไปติดผนังห้อง "แปลกนะคะ..." ลีลาน่าโน้มตัวลงเล็กน้อย ดวงตาคู่คมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวของอดีตคู่หมั้น "คุณมักจะพูดเสมอว่า คนต่ำต้อยอย่างฉันไม่มีวันคู่ควรกับอนาคตอันรุ่งโรจน์ของคุณ แต่ทำไมล่ะคะ... ตอนนี้คนที่กำลังจะต้องกราบกรานขอทานข้าวฉันกิน ถึงกลายเป็นคุณไปได้ล่ะ?" "เธอ... เธอไม่มีทางทำแบบนี้กับฉันได้! ตระกูลของฉันมีสายสัมพันธ์กับราชสำนักนะ! พ่อของฉันต้องไม่ปล่อยเธอไว้แน่!" ลูคัสตะโกนเสียงสั่นเครือ พยายามงัดเอาอำนาจเก่ามาขู่ขวัญ "พ่อของคุณเหรอคะ?" ลีลาน่าหัวسาะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงช่างไพเราะราวกับเสียงกระดิ่งเงิน แต่เนื้อหาภายในกลับทำเอาหัวใจของลูคัสหยุดเต้น "เกรงว่าท่านเคาน์ต์ผู้พ่อของคุณ ตอนนี้คงกำลังยุ่งอยู่กับการเซ็นเอกสารยอมจำนนต่อคดีทุจริตงบประมาณแผ่นดิน ที่ฉันเพิ่งส่งหลักฐานทั้งหมดไปให้องค์จักรพรรดิเมื่อสิบนาทีที่แล้วล่ะมั้งคะ... อ๊ะ! ดูนาฬิกาซิคะ ป่านนี้ตำรวจหลวงคงไปเคาะประตูคฤหาสน์ของคุณเรียบร้อยแล้วล่ะค่ะ" สิ้นคำพูดของลูคัส ประตูห้องรับรองก็ถูกผลเปิดออกอย่างแรงโดยบอดี้การ์ดในชุดสูทดำสนิทหลายนาย "ท่านครับ! มีแขกไม่ได้รับเชิญมาเยือน และดูเหมือนว่า... ความลับที่ท่านตามหามาตลอดชีวิต จะถูกเปิดเผยอยู่ที่นี่แล้วครับ" บอดี้การ์ดคนสนิทายงานด้วยท่าทีเคารพ ก่อนจะผายมือให้บุคคลปริศนาก้าวเข้ามาในห้อง ร่างของหญิงสูงวัยในชุดคลุมผ้าไหมโบราณปักลายดิ้นทอง ท่าทางสง่างามและมีเค้าลางความงามในอดีต ก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มเศร้าสร้อย ดวงตาของนางกวาดมองไปทั่วห้อง ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ลีลาน่า ร่างกายของหญิงชราสั่นเทา น้ำตาเอ่อคลอเบ้าอย่างสุดจะกลั้น "ลีลาน่า... ลูกแม่..." เสียงแหบพร่าเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบา ลีลาน่าชะงัก รอยยิ้มเยาะเย้ยบนริมฝีปากแข็งค้างไปชั่วขณะ หัวใจในอกเต้นกระหน่ำด้วยจังหวะที่แปลกประหลาด ความทรงจำที่ไม่ใช่ของเธอกำลังไหลทะลักเข้ามาในหัว สมองประมวลผลเรื่องราวทั้งหมดในชั่วพริบตา— นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของการแก้แค้นนางร้ายตระกูลตกอับ... แต่ร่างที่เธออาศัยอยู่นี้ แท้จริงแล้วคือทายาทสายตรงเพียงคนเดียวผู้มีสิทธิ์ขาดใน ‘ราชสมบัติและขุมทรัพย์โบราณ’ ที่หายสาบสูญไปของตระกูลดยุกผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในอดีต! ลูคัสที่นั่งกองอยู่กับพื้นเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงพรึงเพริด "นะ... นางนี่คือ... บุตรสาวสายเลือดแท้ของดยุกผู้ล่วงลับงั้นเหรอ?! เป็นไปไม่ได้! กฎหมายระบุว่าสายเลือดนั้นตายไปหมดแล้ว!" ลีลาน่าค่อยๆ หันกลับมามองหญิงสูงวัยผู้มาใหม่ สายตาที่เคยวับวาวด้วยความเจ้าเล่ห์ บัดนี้กลับมีความซับซ้อนฉายชัดขึ้นมาวูบหนึ่ง เธอยกมุมปากขึ้นยิ้ม—ไม่ใช่รอยยิ้มหวานหยดแบบเมื่อครู่ แต่เป็นรอยยิ้มของนักธุรกิจสาวผู้กุมไพ่เหนือกว่าในทุกประตู "ยินดีต้อนรับสู่เกมของฉันค่ะ ท่านแม่..." ลีลาน่าเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าทรงพลังจนทุกคนในห้องต้องกลั้นหายใจ ก่อนที่ใครจะทันได้เอ่ยคำใดต่อ เสียงโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูในกระเป๋าเสื้อของเซนเดอร์ก็แผדเสียงแจ้งเตือนสั่นสะเทือนขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน เซนเดอร์หยิบขึ้นมาดูเพียงแวบเดียว มุมปากหยักลึกก็ยกยิ้มขึ้นอย่างมีความหมาย "ท่านประธานครับ..." เซนเดอร์เงยหน้าขึ้นสบตากล่าวรายงานด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง "ทางกองกษาปณ์หลวงเพิ่งอนุมัติคำร้อง... อนุมัติการโอนกรรมสิทธิ์ ‘คลังสมองกลและเหมืองแร่เวทมนตร์หลวง’ ทั้งหมด เข้าสู่บัญชีส่วนตัวของคุณเรียบร้อยแล้วครับ ตอนนี้... คุณคือผู้ถือครองความมั่งคั่งอันดับหนึ่งของอาณาจักรอย่างเป็นทางการแล้วค่ะ" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุนความแซ่บของลีลาน่ามาจนถึงตอนนี้นะคะ!