แผนการล้างบางเมืองแห่งความลับ

แสงสีฟ้าจากหน้าจอโฮโลแกรมสว่างวาบสะท้อนบนกรอบแว่นโลหะของผม นิ้วมือของผมกำลังรัวคีย์บอร์ดเสมือนจริงด้วยความเร็วสูง ขณะที่ในห้องใต้ดินอันมืดมิดแห่งนี้ มีเพียงเสียงฮัมเบาๆ ของเครื่องปั่นไฟสำรองและเสียงเคี้ยวขนมกรุบกรอบเป็นจังหวะสม่ำเสมอจากมุมห้อง อาจารย์มิลินกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนลังไม้เก่าๆ สายตาของเธอนิ่งงันจดจ้องไปยังแผนผังโครงสร้างเครือข่ายของ 'โครงการโอเมก้า' องค์กรเบื้องหลังคดีฆาตกรรมต่อเนื่องที่พวกเราตามล่ามาตลอด มือเรียวสวยหยิบลูกอมรสกาแฟเข้าปากชิ้นแล้วชิ้นเล่า ราวกับพลังงานในร่างกายของเธอกำลังถูกสูบฉีดด้วยความหิวโหยที่ไม่มีวันเติมเต็ม เพื่อแลกกับการประมวลผลร่องรอยพลังจิตที่หลงเหลืออยู่ในฐานข้อมูล "แผนผังชั้นใต้ดินระดับสามถูกบล็อกด้วยไฟร์อลล์ชีวภาพ... ถ้าเราเจาะเข้าไปตรงๆ สัญญาณเตือนภัยจะดังขึ้นภายในสิบวินาที" ผมเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบในห้อง พร้อมกับดึงภาพจำลองสามมิติของอาคารเป้าหมายให้ขยายใหญ่ขึ้นเพื่อให้เราเห็นจุดอ่อนได้ชัดเจนยิ่งขึ้น มิลินเคี้ยวลูกอมในปากจนแตกดังกร๊อบ ดวงตาสتาร์ของเธอเหลือบมองมาที่ผมด้วยความเรียบเฉย แต่แฝงไว้ด้วยความคาดหวัง "นายกังวลเกินไป ริน... ไฟร์อลล์ชีวภาพก็แค่กลุ่มก้อนข้อมูลที่มีชีวิต มันแพ้ความเย็นจัด และฉันสามารถแช่แข็งมันได้ด้วยพลังจิตของฉัน... แต่ปัญหาคือ นายจะกล่อมระบบ 'Digital Detective' ของนายให้ยอมรับการเชื่อมต่อกับเซิร์ฟเวอร์หลักของพวกมันโดยไม่ทิ้งร่องรอยได้ทันเวลาหรือเปล่าต่างหาก" คำพูดของเธอมีความสมจริงจนผมต้องสูดหายใจเข้าลึกๆ รอยแผลเป็นในใจจากการสูญเสียครอบครัวยังคงเตือนสติผมอยู่เสมอว่า ความผิดพลาดเพียงนิดเดียวหมายถึงความตาย และการพึ่งพาระบบเลเวลอัปไม่ได้แปลว่าเราจะไร้เทียมทาน แต่มันคือเครื่องมือที่บีบให้เราต้องคำนวณความเสี่ยงทุกย่างก้าวอย่างรอบคอบ [ติ๊ง! ตรวจพบความเสี่ยงระดับสูง: การเข้าถึงเซิร์ฟเวอร์หลักขององค์กร 'โอเมก้า' อาจกระตุ้นกลไกทำลายตัวเองของระบบ] [คำเตือน: หากท่านล้มเหลว บัญชีผู้ใช้ 'Digital Detective' จะถูกรีเซ็ตและหน่วยความจำบางส่วนจะถูกลบ] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในโสตประสาท ย้ำเตือนถึงเดิมพันอันมหาศาลในค่ำคืนนี้ ผมหันไปสบตากับอาจารย์สาว แม้เราจะมีบุคลิกที่แตกต่างกันราวฟ้ากับเหว ผมคือนักสืบผู้ยึดมั่นในตรรกะและขั้นตอน ส่วนเธอคือผู้ใช้อำนาจเหนือธรรมชาติที่พร้อมจะพังทลายทุกกฎเกณฑ์ แต่ในยามที่ความมืดมิดของเมืองแห่งนี้พยายามจะกลืนกินพวกเรา ความไว้วางใจที่ก่อตัวขึ้นทีละน้อยผ่านคดีแล้วคดีเล่ากลับกลายเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุด "ผมจัดการเรื่องระบบเองครับอาจารย์... ขอแค่คุณซื้อเวลาให้ผมได้สามสาทีตอนที่เราทะลวงเข้าไปในห้องควบคุมหลัก ผมจะดึงข้อมูลรายชื่อผู้บงการทั้งหมดออกมาให้ได้" ผมกล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นขึ้น สายตาคมกริบมองตรงไปยังเป้าหมายบนจอภาพ มิลินพยักหน้ารับช้าๆ เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างเพรียวบางภายใต้เสื้อโค้ตตัวยาวขยับตัวอย่างคล่องแคล่ว ออร่าความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านออกมาจากตัวเธอจนละอองน้ำในอากาศกลายเป็นเกล็ดน้ำแข็งบางๆ "ดี... ถ้าอย่างนั้นก็อย่าทำให้ฉันต้องรอนาน เพราะตอนนี้... ฉันเริ่มจะหิวขึ้นมาจริงๆ แล้วล่ะ" เราทั้งคู่พยักหน้าให้กันเป็นสัญญาณสุดท้าย ประตูห้องใต้ดินถูกเปิดออก เผยให้เห็นสายฝนที่กำลังโปรยปรายลงมานอกอาคาร และเป้าหมายของเรา—ตึกระฟ้าของบริษัทเทคโนโลยีที่เป็นฉากหน้าขององค์กรลับ กำลังตั้งตระหง่านรอรับการมาเยือนของพวกเรา [ติ๊ง! ปลดล็อกภารกิจเฉพาะกิจ: 'ผ่าตัดหัวใจมังกร' - แทรกซึมเข้าสู่ศูนย์กลางข้อมูลและเปิดโปงความจริง] [เงื่อนไขความสำเร็จ: ดึงข้อมูลสำเร็จ 100% และหลบหนีออกจากพื้นที่ภายในเวลาจำกัด] เท้าของผมก้าวออกไปในความมืดพร้อมกับมิลิน โดยไม่รู้เลยว่าการเคลื่อนไหวครั้งนี้ไม่ได้หลุดพ้นจากสายตาของใครบางคน... ที่ห้องควบคุมชั้นบนสุดของตึกเป้าหมาย ชายในเงาสวมหน้ากากโลหะกำลังจ้องมองภาพจากกล้องวงจรปิดด้วยรอยยิ้มเยียบเย็น นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะทำงานเป็นจังหวะ ก่อนที่เขาจะกดปุ่มเปิดใช้งานโปรโตคอลลับที่ถูกซ่อนไว้ลึกที่สุด "ยินดีต้อนรับสู่กับดักที่พวกแกดิ้นไม่หลุด... นักสืบตัวน้อย" เสียงกระซิบแผ่วเบาลอยหายไปในความเงียบ พร้อมกับรหัสผ่านของระบบที่ถูกเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานทั้งหน้าจอ ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาสุดอันตรายในตอนนี้ไปพร้อมกับผมนะครับ