การตัดสินใจครั้งสำคัญ

เสียงโลหะกระทบพื้นคอนกรีตดังสะท้อนก้องกังวานในโกดังร้าง ท่ามกลางกลิ่นอับชื้นของสนิมและคราบเลือดเก่า ปืนพกสั้นกระบอกงามในมือของรินหนักอึ้งราวกับแบกรับชะตากรรมของคนทั้งเมืองไว้บนบ่า ปลายกระบอกปืนกำลังสั่นน้อยๆ ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะแรงปะทะทางความคิดที่กำลังฉีกกระชากจิตวิญญาณของเขาออกเป็นสองซีกเบื้องหน้าของเขานั้นคือ นายมาร์ค นักการเมืองผู้ทรงอิทธิพลและฆาตกรตัวจริงที่พรากครอบครัวและรอยยิ้มสุดท้ายไปจากชีวิตของเขาเมื่อสิบปีก่อน ชายผู้ที่ทำให้รินต้องดิ้นรน ไต่เต้า และยอมแลกทุกอย่างแม้กระทั่งวิญญาณ เพื่อมาให้ถึงจุดนี้ "ยิงสิ... เจ้าหนู" เสียงแหบพร่าของมาร์คดังลอดริมฝีปากที่เปื้อนเลือด รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นบนใบหน้ายับย่นตามวัย "แกอุตส่าห์อดทนไต่เต้ามาจนถึงจุดนี้ ใช้พลังบ้าๆ ของระบบอะไรนั่นแกแกะรอยฉันมา ปลายกระบอกปืนนั่นอยู่ตรงหัวใจฉันแล้ว... ล้างแค้นให้พ่อแม่แกสิ! ทำตามเสียงกรีดร้องในใจแกเสียที!" รินเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ดวงตาภายใต้กรอบแว่นสะท้อนภาพศัตรูคู่แค้นอย่างเด่นชัด ในห้วงความคิดของเขานั้น ระบบ 'Digital Detective' ส่งเสียงแจ้งเตือนรัวระรัวจนหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าสว่างวาบขึ้นในลานสายตา [แจ้งเตือนระบบ: เป้าหมาย 'มาร์ค' กระทำความผิดจริงตามมาตรา 112 และ 288 แห่งประมวลกฎหมายอาญา] [คำสั่งภารกิจส่วนตัว: สำเร็จเงื่อนไข 'การล้างแค้น' - ปลดล็อกทักษะสายมืดระดับสูงทันที] ทว่า ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ภาพของอาจารย์สาวมิลินก็ผุดขึ้นมาในความทรงจำ มิลินกำลังนั่งอยู่บนลังไม้เก่ามุมห้อง แววตานิ่งสนิทที่มองมาไม่ได้เจือปนความสมเพชหรือเวทนา แต่มันคือสายตาของคนที่เข้าใจความเจ็บปวดนั้นดี อาจารย์มิลินกำลังเคี้ยวลูกอมสมุนไพรในปากอย่างเงียบเชียบ ท่าทางที่ดูผ่อนคลายขัดกับบรรยากาศตึงเครียดราวฟ้ากับเหว แต่มือเรียวบางของเธอกลับกำเศษกระดาษรายงานสำนวนคดีเก่าไว้แน่นจนยับยู่ยี่ นั่นคือหลักฐานชิ้นสำคัญที่เธอกู้คืนมาได้ด้วยการใช้พลังพิเศษของเธอเอง "ริน" เสียงหวานทุ้มเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ งดงามและทรงพลังพอที่จะดึงสติของชายหนุ่มกลับมา "อย่าลืมว่านายเป็นอะไร นายคือนักสืบผู้ถือครองความจริง... ไม่ใช่ฆาตกรที่ใช้กฎหมายในมือเพื่อสนองตัณหาของตัวเอง" รินสูดหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์เดือดดาลที่พลุ่งพล่านอยู่ในอก หัวใจของเขาเต้นรัวราวกับกลองศึก ตรรกะและเหตุผลที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างยาวนานกำลังต่อสู้กับสัญชาตญาณดิบของความเป็นมนุษย์ หากเขี่ยวไกตอนนี้ ความแค้นสิบปีจะมลายหายไป ความโล่งใจจะเข้ามาแทนที่ชั่วขณะ แต่สิ่งที่สูญเสียไปตลอดกาลคือ "จิตวิญญาณ" ของการเป็นผู้ผดุงความยุติธรรมที่แท้จริง รินค่อยๆ ลดปลายกระบอกปืนลงต่ำลงทีละนิด สายตาของมาร์คเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจระคนผิดหวัง "แก... แกจะปล่อยฉันไปอย่างนั้นรึ?" มาร์คแค่นหัวเราะเสียงดัง "ปล่อยให้คนชั่วลอยนวลเนี่ยนะ นักสืบผู้ผดุงความยุติธรรมอะไรกัน ปอดแหกสิ้นดี!" "ผมไม่ได้ปอดแหกหรอกครับ... คุณมาร์ค" รินพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่มั่นคงและทรงพลังยิ่งกว่าครั้งไหนๆ แว่นตาของเขาประกายแสงสะท้อนกับหลอดไฟนีออนที่กะพริบ "การฆ่าคุณให้ตายด้วยกระสุนนัดเดียว มันง่ายเกินไปสำหรับบาปที่คุณก่อไว้... และมันก็โง่เง่าเกินกว่าที่ผมจะเอาอนาคตของตัวเองไปแลกกับเศษเดนชีวิตอย่างคุณ" รินกดปุ่มเปิดใช้งานฟังก์ชันพิเศษของระบบในใจทันที [ติ๊ง! ผู้ใช้เลือกปฏิเสธเงื่อนไข 'การล้างแค้น' และเลือกเส้นทาง 'การผดุงความยุติธรรม'] [ระบบกำลังทำการบันทึกภาพ เสียง และหลักฐานดิจิทัลทั้งหมดส่งตรงไปยังส่วนกลางของกรมตำรวจและสำนักงานอัยการสูงสุดแบบเรียลไทม์] [ภารกิจหลักบทที่ 24 สำเร็จ: ยุติความอยุติธรรมด้วยความจริง] [รางวัล: ปลดล็อกทักษะเนตรนักสืบขั้นสมบูรณ์ และฉายา 'ผู้พิทักษ์ความจริง'] เสียงไซเรนของรถตำรวจหลายคันดังสนั่นหวั่นไหวมาจากภายนอกโกดัง แสงไฟสีแดงน้ำเงินสาดส่องผ่านหน้าต่างกระจกที่แตกละเอียดเข้ามาภายในห้อง มารืคหน้าซีดเผือดลงทันทีเมื่อตระหนักได้ว่าตนเองไม่ทางหนีรอดไปได้อีกแล้ว หลักฐานดิจิทัลที่รินรวบรวมมานั้นมัดตัวแน่นหนาเสียยิ่งกว่าเชือกเส้นไหนๆ มิลินลุกขึ้นยืนปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าของเธอเบาๆ ก่อนจะเดินเข้ามาตบไหล่ของรินสองสามครั้ง แววตาของเธอยังคงเรียบเฉยตามเคย แต่หากมองให้ลึกจะพบความชื่นชมและภาคภูมิใจซ่อนอยู่ภายใต้ความเย็นชานั้น "ทำได้ดีมากครับ ลูกศิษย์ของฉัน" มิลินเอ่ยเบาๆ "อย่างน้อย... วันนี้เก็บรักษาความเป็นมนุษย์ของตัวเองเอาไว้ได้" รินพยักหน้ารับรอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก ความโล่งอกแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ความหนักอึ้งที่แบกรับมาตลอดสิบปีคลายลงจนแทบจะลอยได้ ทว่า ในขณะที่เจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังพรูเข้ามาใส่กุญแจมือมาร์คและเคลียร์พื้นที่อยู่นั้น หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าของระบบที่ควรจะปิดตัวลงหลังจบภารกิจ กลับเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกะพริบถี่รัว พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระดับวิกฤตที่รินไม่เคยได้ยินมาก่อนดังขึ้นในโสตประสาท [คำเตือนระบบฉุกเฉินระดับ SSS!] [ตรวจพบสัญญาณชีพปริศนาใต้พื้นคอนกรีตลึกลงไป 50 เมตร โครงข่ายระบบทั้งหมดถูกแฮกจากบุคคลนิรนาม] [เป้าหมาย 'ผู้บงการเงา' ได้ส่งข้อความตรงถึงผู้ใช้: "ยินดีด้วยที่เลือกความยุติธรรม... แต่เกมกระดานกระดานนี้ เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ เท่านั้นเอง เจ้าหนูนักสืบ"] ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาสุดอันตรายในตอนนี้ไปพร้อมกับผมนะครับ