ไพ่เดอะทาวเวอร์ที่จับได้

กลิ่นหอมกรุ่นของชาคาโมมายล์ที่ลอยอวนอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวของอาจารย์พราวฟ้า ไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศตึงเครียดในยามค่ำคืนนี้ผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย บนโต๊ะไม้สักทองขัดมัน แสงจากโคมไฟสีส้มวลีอ่อนส่องกระทบผืนผ้าสักหลาดสีดำสนิท ซึ่งถูกปูรองรับสำรับไพ่ทาโรต์ชุดพิเศษ ไพ่สำรับนี้ไม่ใช่กระดาษเคลדורแว็กซ์ทั่วไป แต่เป็นแผ่นหนังแท้แกะสลักลวดลายโบราณที่สะท้อนประกายระยิบระยับยามต้องแสงไฟ—สัมผัสได้ถึงพลังงานดิบเถื่อนที่ถูกกักเก็บไว้ภายใต้กฎเกณฑ์อันเข้มงวด "คุณรันณกรคะ... ฉันเตือนคุณหลายครั้งแล้วว่า การดึงพลังงานจากอีกมิติมาใช้เพื่อกลบเกลื่อนร่องรอยไสยเวทในกองถ่าย ไม่ได้ช่วยให้วิญญาณอาฆาตพวกนั้นหายไป พวกมันแค่... ถอยร่นไปตั้งหลัก" เสียงนุ่มนวลแต่เด็ดขาดของพราวฟ้าดังขึ้น ร่างเพรียวบางในชุดสูทลำลองสีเทาเข้มเงยหน้าขึ้นจากสำรับไพ่ ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นราวกับมองทะลุปรุโปร่งไปถึงจิตวิญญาณที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังภาพลักษณ์ 'ไอดอลเด็กดีแห่งชาติ' ของชายหนุ่มตรงหน้า รันณกรแย้มรอยยิ้มอบอุ่นที่เป็นเครื่องหมายการค้า ดวงตาเรียวรีทอประกายระยิบระยับคล้ายเด็กหนุ่มขี้เล่น ไร้ซึ่งพิษภัยใดๆ เขายกแก้วชาขึ้นจิบช้าๆ ก่อนจะวางลงบนจานรองอย่างนิ่มนวล "โธ่, อาจารย์พราวครับ... เอ๊ย, อาจารย์พราวคะ เรียกผมว่ารันเฉยๆ ดีกว่าค่ะ" เขาแกล้งแก้คำสรรพนามด้วยท่าทางทะเล้นเล็กน้อย เพื่อลดทอนแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวอาจารย์สาว "ถ้าผมไม่ใช้พลังจิตช่วยสะกดเสียงกระซิบพวกนั้นไว้ตอนเข้าฉากดราม่าไคลแมกซ์เมื่อวานนี้ มีหวังผมคงหูแว่วจนเผลอหันไปคุยกับเสาไฟหน้ากองถ่าย แล้วนักข่าวคงได้พาดหัวข่าวใหญ่โตว่า *'ไอดอลหนุ่มสติหลุดกลางกองละครเรตติ้งอันดับหนึ่ง'* แน่ๆ เลยนะคะ" พราวฟ้าถอนหายใจเบาๆ ปลายนิ้วเรียวยาวจรดลงบนสำรับไพ่ทาโรต์ เธอมองไอดอลหนุ่มผู้มีชื่อเสียงโด่งดังเป็นพลุแตกด้วยความรู้สึกซับซ้อน รันณกรไม่ได้เป็นเพียงแค่เด็กหนุ่มหน้าตาดีที่มีพรสวรรค์ด้านการแสดง แต่เบื้องหลังรอยยิ้มแสนสุภาพนั้น เขามี 'สัมผัสที่หก' ที่แข็งแกร่งเกินกว่ามนุษย์ทั่วไปจะรับไหว และนั่นคือเหตุผลที่เขาต้องมานั่งอยู่ที่นี่ ในห้องพยากรณ์ลับย่านใจกลางเมือง เพื่อให้อาจารย์ด้านไสยเวทและไพ่ทาโรต์คอยควบคุมสมดุลพลังงานให้ "เรื่องในกองถ่ายน่ะ ฉันพอเข้าใจได้ค่ะ..." พราวฟ้าดึงไพ่ใบแรกขึ้นมาจากสำรับ เสียงกระทบเบาๆ ของแผ่นไพ่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ "แต่สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในสัปดาห์หน้า... มันไม่ใช่เรื่องของการหูแว่วหรือวิญญาณเร่ร่อนทั่วไปน่ะสิคะ" พราวฟ้าหงายไพ่ใบแรกขึ้น *The Hanged Man*—ภาพชายหนุ่มถูกห้อยหัวกลับหัวลงมาด้วยเชือกเส้นเดียว ผูกติดกับคานไม้ แบ็คกราวด์เป็นสีเทาหม่น รันณกรหุบยิ้มลงทันที ดวงตาคู่คมจ้องมองไพ่ใบนั้น นัยน์ตาที่เคยพราวระยับเปลี่ยนเป็นลุ่มลึกและจริงจังขึ้นในเสี้ยววินาที ความสามารถพิเศษของเขาทำให้เขาสัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาจากหน้าไพ่ มันไม่ใช่แค่ภาพวาด แต่มันคือ 'นิมิต' ที่กำลังสั่นไหว "การเสียสละ... หรือการตกเป็นแพะรับบาป?" รันณกรพึมพำเสียงแผ่ว น้ำเสียงขี้เล่นหายวับไป เหลือเพียงน้ำเสียงของชายหนุ่มผู้ผ่านโลกมามากเกินกว่าอายุจริง "มีใครบางคนในวงการกำลังจะถูกเซ่นสังเวยให้กับเรตติ้งและความลับสินะคะ" "ถูกต้องค่ะ" พราวฟ้าพยักหน้ารับ สายตาคมกริบมองสบกับดวงตาของเขา "และไพ่ใบต่อไป... คือตัวกำหนดว่าคนคนนั้นจะเป็นใคร หรืออาจจะเป็นตัวคุณเอง" พราวฟ้าเลื่อนมือไปสัมผัสสำรับไพ่ ก่อนจะดึงไพ่ใบที่สองขึ้นมาแล้ววางทับลงไปบนไพ่ใบแรกอย่างมั่นคง ทันทีที่ไพ่ใบนั้นหงายขึ้น อุณหภูมิภายในห้องก็ลดฮวบลงทันที ลมหายใจของทั้งคู่กลายเป็นไอสีขาวจางๆ ภาพบนหน้าไพ่คือ หอคอยหินสูงตระหง่านถูกสายฟ้าฟาดผ่าลงมาอย่างรุนแรง เปลวเพลิงสีแดงฉานลุกโชนเผาผลาญยอดหัอคอย ผู้คนกำลังร่วงหล่นลงมาจากที่สูง—*The Tower* (ไพ่เดอะทาวเวอร์) รันณกรสูดหายใจเข้าลึก ภายในหัวของเขามีเสียงก้องกังวานของภาพนิมิตซ้อนทับเข้ามา ภาพของสตูดิโอถ่ายทำรายการวาไรตี้ชื่อดัง เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจ และกลิ่นคาวเลือดที่ลอยคละคลุ้งในอากาศ มันรุนแรงเสียจนปลายนิ้วของเขาสั่นระริก แต่ใบหน้ายังคงรักษาความนิ่งสงบไว้ได้อย่างแนบเนียน "หอคอยแห่งชื่อเสียงกำลังจะพังทลายลงมาในชั่วข้ามคืน..." พราวฟ้าวางมือทับลงบนหลังมือของรันณกรเพื่อถ่ายทอดพลังงานและดึงสติเขากลับมาจากนิมิตอันมืดมิด น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลขึ้นแต่ยังคงความเฉียบคม "มีคดีฆาตกรรม... หรืออุบัติเหตุที่ถูกจัดฉากอย่างแนบเนียนกำลังจะเกิดขึ้นในงานประกาศรางวัลใหญ่ปลายเดือนนี้ และเหยื่อรายต่อไป... คือไอดอลหนุ่มดาวรุ่งที่มีตารางงานแน่นเอี้ยดคนเดียวกับคุณ" รันณกรเงยหน้าขึ้นสบตาพราวฟ้า รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง แม้แววตาจะฉายแววอันตรายที่ซ่อนอยู่ลึกซึ้ง "อุบัติเหตุหรือคะ? น่าสนใจดีนี่..." รันณกรดึงมือกลับเบาๆ ก่อนจะหยิบแก้วชาขึ้นมาจิบรสชาติขมฝาดที่ปลายลิ้น "ในเมื่อพวกมันอยากเล่นเกมเปิดโปงความลับนัก งั้นเราก็คงต้องเป็นฝ่ายเดินหมากตานี้ก่อนที่หอคอยจะถล่มทับพวกเราเอง... จริงไหมคะ อาจารย์พราว?" พราวฟ้านิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมุมปากหยักยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นประกายความท้าทายในแววตาของไอดอลหนุ่ม เธอรู้ดีว่าเกมนี้เพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น ทว่า ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด เสียงแจ้งเตือนสมาร์ทโฟนรุ่นล่าสุดบนโต๊ะทำงานของพราวฟ้าก็ดังขึ้น—*ติ๊ง!*—ไม่ใช่เสียงข้อความธรรมดา แต่เป็นเสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสูงสุดจากเครือข่ายความมั่นคงทางไสยเวทที่เธอเชื่อมต่อไว้ หน้าจอโทรศัพท์สว่างวาบขึ้นพร้อมกับข้อความสั้นๆ ที่ปรากฏเด่นหร่าด้วยตัวอักษรสีแดงฉาน: **[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานวิญญาณระดับ SSS พุ่งเป้ามาที่ห้องแต่งตัวของ 'รันณกร' ณ เวลานี้... และเป้าหมายได้เริ่มนับถอยหลังการสูญพันธุ์แล้ว]** ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนากับขวัญเนตรทายใจในตอนนี้นะคะ <3