บทลงโทษที่หอมหวาน

“เธอกล้าดียังไง... รินรดา” เสียงทุ้มต่ำที่สั่นพร่าด้วยแรงโทสะดังขึ้นชิดใบหู รินรดาตัวแข็งทื่ออยู่ในอ้อมแขนที่รัดแน่นราวกับคีมเหล็ก กลิ่นอายของไม้กฤษณาและควันบุหรี่จางๆ ที่เป็นเอกลักษณ์ของคีรินทำให้นางหายใจติดขัด เธอถูกกระชากกลับมาจากการพยายามปีนหน้าต่างห้องทำงานของเขาที่สูงจากพื้นดินหลายเมตร เสื้อผ้าของเธอหลุดลุ่ย รองเท้าส้นสูงข้างหนึ่งตกอยู่บนพื้นหญ้าที่เปียกชื้น คีรินหมุนตัวเธอมาเผชิญหน้า มือหนาบีบเข้าที่ต้นแขนมนเบาๆ ทว่าน้ำหนักกดทับนั้นกลับสื่อถึงความกริ้วโกรธที่ซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย นัยน์ตาสีรัตติกาลของเขาจ้องลึกเข้ามาในดวงตาที่สั่นระริกของเธอ ราวกับต้องการค้นหาเหตุผลที่ทำให้หญิงสาวผู้เปราะบางกล้าทำสิ่งที่ ‘อันตราย’ ถึงเพียงนี้ “หนีไปไหนล่ะ?” เขาเอ่ยถาม เสียงนั้นราบเรียบจนน่ากลัว “หนีไปตามหาความจริงที่เธอคิดว่ามันจะปลดปล่อยเธอได้งั้นเหรอ? หรือหนีไปหาคนที่เธอนึกฝันว่าจะเป็นผู้ช่วยชีวิต?” “คุณมันปีศาจ คีริน...” รินรดาเค้นเสียงตอบ ลมหายใจหอบถี่จากความเหนื่อยและแรงอารมณ์ “ที่นี่ไม่ใช่บ้าน แต่มันคือคุก... และฉันก็ไม่มีวันยอมเป็นนักโทษของคนอย่างคุณ!” คีรินหัวเราะในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ความสุขแต่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ร้ายกาจ เขากวาดสายตามองไปทั่วร่างของเธอที่เปรอะเปื้อนเศษใบไม้และรอยฝุ่น ก่อนจะช้อนร่างบางขึ้นมาในอ้อมแขนอย่างถือสิทธิ์ ท่ามกลางความตื่นตระหนกของรินรดาที่พยายามขัดขืน “ถ้าอยากเป็นนักโทษขนาดนั้น ฉันก็จะทำหน้าที่ผู้คุมให้สมฐานะ” เขาพาเธอเดินตรงไปยังห้องนอนใหญ่ ไม่ใช่ห้องนอนของเธอ แต่เป็นห้องของเขาเอง กลิ่นอายของห้องนี้เข้มข้นไปด้วยอำนาจที่กดทับ รินรดาถูกโยนลงบนเตียงกว้างที่ปูด้วยผ้าไหมเนื้อละเอียดสีเลือดนก แรงกระแทกไม่ได้ทำให้เธอเจ็บกายเท่ากับสายตาของคนที่ก้าวตามขึ้นมาคร่อมทับเธอไว้ในทันที “บทลงโทษของคนขบถ...” คีรินกระซิบ ริมฝีปากหยักลึกจุมพิตหนักๆ ลงบนซอกคอขาวเนียนที่เต้นเร่าด้วยความตื่นตระหนก “คือการที่เธอต้องจำใส่ใจว่า ร่างกายนี้... จิตวิญญาณนี้... เป็นของใครกันแน่” มือหนาเลื่อนลงไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเธอออกทีละเม็ดอย่างใจเย็น ความเย็นของอากาศในห้องปะทะกับผิวเนียนที่ลุกชันด้วยความวาบหวามที่เธอพยายามต้านทาน รินรดาพยายามใช้มือทั้งสองข้างดันแผงอกแกร่งของเขาไว้ แต่คีรินกลับตรึงข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียว “อย่า... คีริน อย่าทำแบบนี้” เสียงของเธอเริ่มอ่อนแรงลงเมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวของเขาเลื่อนลงมาหยอกล้อกับเนินอกอิ่ม “แบบนี้คือแบบไหน?” เขาเงยหน้าขึ้นมอง นัยน์ตาคู่คมวาววับด้วยเพลิงราคะที่กำลังลุกลาม “ความเร่าร้อนที่ฉันมอบให้... มันเทียบไม่ได้กับความเยือกเย็นที่เธอได้รับจากโลกภายนอกหรอกรินรดา เธอหนีไปไม่ได้ เพราะทุกตารางนิ้วในกรงทองแห่งนี้ ถูกตีตราด้วยสัมผัสของฉันหมดแล้ว” เขาก้มลงปรนเปรอเธอด้วยบทรักที่เน้นย้ำความจำนน รินรดาหลับตาแน่น ปล่อยให้ความหวามไหวไหลผ่านเข้าสู่กระแสเลือด ความโกรธแค้นค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นแรงอารมณ์ที่เธอไม่อาจหลีกเลี่ยง มือของคีรินลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าอย่างจาบจ้วงแต่ทว่าอ่อนโยนในจังหวะที่เร่งเร้า สัมผัสของเขาเหมือนเปลวไฟที่เผาไหม้ทุกกำแพงที่เธอสร้างขึ้น ท่ามกลางเสียงหอบหายใจและเสียงผ้าไหมที่เสียดสีกัน รินรดารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจมดิ่งลงสู่ห้วงเหวที่ไม่มีวันกลับขึ้นมาได้ คีรินไม่ได้เพียงแค่ลงโทษเธอด้วยร่างกาย แต่เขากำลัง ‘ลบ’ ร่องรอยของโลกภายนอกที่เธอโหยหาออกไปทีละน้อย “จงจำไว้...” เขาพึมพำขณะสอดประสานความเป็นตัวตนเข้าหาความอบอุ่นที่รอรับอยู่ “ว่าในสวนเร้นลับแห่งนี้ ไม่มีความจริงไหนที่สำคัญไปกว่า... รสสัมผัสของฉัน” จังหวะรักที่เนิบนาบแปรเปลี่ยนเป็นความดุดันและร้อนแรงราวกับพายุโหมกระหน่ำ ห้องทั้งห้องสั่นสะเทือนด้วยอารมณ์ที่พุ่งพล่าน คีรินกักขังเธอไว้ในวังวนแห่งความสุขสมที่เปี่ยมไปด้วยพิษร้าย รินรดาแอ่นกายรับสัมผัสอย่างคนไร้ทางสู้ ปล่อยให้น้ำตาแห่งความพ่ายแพ้ไหลรินออกมาจากหางตา ทว่าในวินาทีที่เขากำลังจะพาเธอแตะขอบฟ้าแห่งความปรารถนา คีรินกลับหยุดชะงักลงกะทันหัน เขาก้มลงมองเธอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป มันไม่ใช่สายตาของผู้ชนะ แต่เป็นสายตาของคนที่เพิ่ง ‘ค้นพบ’ อะไรบางอย่าง “รินรดา...” เขาเรียกชื่อเธอด้วยเสียงที่แหบพร่าและสั่นเครือ “รอยสักที่ต้นขาของเธอ... มันคือตราสัญลักษณ์ของตระกูลที่สาบสูญไปแล้วนี่นา” เขาละมือจากข้อมือของเธอแล้วเลื่อนไปสัมผัสรอยประหลาดที่ปรากฏเด่นชัดขึ้นภายใต้ผิวหนังเมื่ออุณหภูมิร่างกายสูงขึ้นจากการร่วมรัก รินรดาเบิกตากว้างเมื่อเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงและหวาดกลัวของคีรินในเวลาเดียวกัน “อย่าบอกนะว่า...” เขาพึมพำกับตัวเอง ใบหน้าหล่อเหลาซีดเผือดลง “เธอก็คือทายาทสายตรงเพียงคนเดียว ที่คำสาปของตระกูลฉัน... สั่งให้ฉันต้องทำลายทิ้งตั้งแต่แรกพบ” รสรินกลิ่นกำมะหยี่หวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับการเปิดเผยครั้งสำคัญในครั้งนี้และร่วมลุ้นไปกับรินรดานะคะ