แรงดึงดูดอันตราย

"ถ้าคุณคิดว่าการเข้ามาในห้องทำงานของผมในยามวิกาล จะช่วยให้คุณค้นพบความลับที่ต้องการได้ง่ายขึ้น... ผมเกรงว่าคุณกำลังประเมินความอดทนของผมต่ำเกินไป รินรดา" เสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามของสัตว์ร้ายที่ถูกกักขังดังขึ้นจากเงามืดมุมห้อง คีรินไม่ได้ขยับตัวเข้าหา แต่เพียงแค่ขยับนิ้วเรียวยาวที่ถือแก้วบรั่นดีช้าๆ แสงสลัวจากตะเกียงคริสตัลบนโต๊ะไม้โอ๊กสะท้อนให้เห็นแววตาคมกริบดั่งเหยี่ยวที่จ้องมองเหยื่อด้วยความปรารถนาที่ซ่อนเร้น รินรดาชะงักมือที่กำลังแตะลงบนสันหนังสือปกหนังเก่าแก่บนชั้นวาง หัวใจของเธอเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมาจากอก ความเย็นเฉียบของอากาศในห้องสมุดที่ควรจะทำให้รู้สึกสงบ กลับกลายเป็นความระอุที่แผ่ซ่านมาจากสายตาของชายหนุ่มตรงหน้า "ฉันไม่ได้มาเพื่อขโมยความลับอะไรทั้งนั้นค่ะ คีริน" เธอพยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่นไหว แม้เรียวขาจะแทบไร้เรี่ยวแรง "แค่... แค่หาหนังสืออ่านไม่เจอ เลยคิดว่าห้องนี้น่าจะมีสิ่งที่ฉันต้องการ" "สิ่งที่ต้องการงั้นหรือ?" คีรินวางแก้วลงบนโต๊ะด้วยเสียงที่หนักแน่นและเชื่องช้า ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างสูงใหญ่ที่เคลื่อนไหวอย่างสง่างามราวกับเสือดำในคืนเดือนดับก้าวเข้ามาหาเธออย่างไม่รีบร้อน "คุณมักจะพูดประโยคเดิมๆ เสมอ แต่นัยน์ตาของคุณกลับบอกสิ่งที่ตรงกันข้ามกันอย่างสิ้นเชิง" เขาหยุดยืนอยู่เบื้องหลังเธอเพียงไม่กี่คืบ กลิ่นกายของคีรินเป็นกลิ่นไม้หอมจางๆ ผสานกับกลิ่นอายยาสูบราคาแพงที่ทำให้รินรดารู้สึกเหมือนกำลังถูกมอมเมาด้วยฤทธิ์สุรา รินรดารับรู้ได้ถึงไออุ่นที่แผ่ออกมาจากร่างกายของเขา มันร้อนแรงจนเธอรู้สึกเหมือนผิวหนังกำลังจะละลาย "คุณกำลังกลัวฉัน" เสียงของเขาเปลี่ยนเป็นกระซิบแผ่วพร่าที่ข้างใบหู มือหนาเอื้อมมาวางบนชั้นหนังสือเหนือหัวของเธอ กักขังเธอไว้ในวงแขนที่แข็งแกร่ง "หรือจริงๆ แล้ว... คุณกำลังกลัวใจตัวเองที่กำลังเต้นเร่าๆ อยู่ในอกนี่กันแน่?" รินรดาหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเขาโดยสัญชาตญาณ ทว่านั่นกลับเป็นความผิดพลาด เพราะระยะห่างที่ใกล้จนปลายจมูกเกือบจะสัมผัสกันทำให้เธอกลั้นหายใจโดยอัตโนมัติ ดวงตาของคีรินจ้องมองไล่ลงมาจากดวงตาคู่สวย ผ่านลำคอระหง ไปยังเนินอกที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะการหายใจที่ขาดห้วงของเธอ "อย่าทำแบบนี้..." เธอพึมพำ แต่ทว่าน้ำเสียงนั้นกลับแผ่วเบาจนดูเหมือนการเชิญชวน "ทำแบบไหนหรือ?" เขาแกล้งถาม พลางใช้นิ้วชี้ลากไล้ผ่านไรผมที่ปรกหน้าผากมนลงมายังพวงแก้มใส "ทำเหมือนว่าผมอยากจะจูบคุณจนแทบบ้า? หรือทำเหมือนว่าผมอยากจะลากคุณลงไปในความมืดที่ผมเป็นเจ้าของ... เพื่อให้คุณได้รับรู้ว่าคำสาปที่ใครๆ ต่างหวาดกลัว จริงๆ แล้วมันมีรสชาติหอมหวานแค่ไหน?" รินรดาเม้มริมฝีปากแน่น ความรู้สึกต่อต้านในใจค่อยๆ พังทลายลงด้วยแรงดึงดูดที่มองไม่เห็น เธอไม่เข้าใจว่าทำไมชายคนนี้ถึงมีอิทธิพลต่อร่างกายและจิตใจของเธอได้รุนแรงนัก ทุกครั้งที่เขาเข้าใกล้ โลกทั้งใบดูเหมือนจะหมุนคว้าง ความทรงจำที่เธอพยายามจะตามหาดูเหมือนจะเลือนหายไป แทนที่ด้วยความต้องการที่เธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าตนเองมี "ถ้าคุณต้องการ... ทำไมถึงไม่ทำล่ะคะ?" ท้าทาย คือทางเลือกเดียวที่เธอมองเห็นในตอนนี้ เพื่อปกป้องหัวใจที่กำลังจะหลอมละลาย คีรินชะงักไปครู่หนึ่ง แววตาของเขาเปลี่ยนจากความเย็นชาเป็นเปลวเพลิงที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่าง มือหนาเอื้อมมาโอบรัดเอวบางของเธอเข้าหาตัวจนชิดติดกัน ความแข็งแกร่งของร่างกายเขาปะทะเข้ากับความอ่อนนุ่มของเธออย่างจัง จนรินรดารู้สึกได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรุนแรงไม่แพ้กัน "อย่าท้าทายสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ รินรดา" เขาขู่เสียงต่ำ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาจนชิดริมฝีปากของเธอ "เพราะถ้าผมเริ่มแล้ว... ผมจะไม่มีวันหยุดเพียงแค่นั้น" เขาสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ จากซอกคอของเธออย่างถือสิทธิ์ ลมหายใจอุ่นร้อนทำให้รินรดาสั่นสะท้านไปถึงกระดูก เธอหลับตาแน่น มือที่เผลอวางลงบนแผ่นอกกว้างของเขากลับกำเสื้อเชิ้ตของเขาไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว ความลุ่มหลงที่ปะทุขึ้นในความเงียบสงัดของห้องทำงานนี้รุนแรงยิ่งกว่าพายุที่กำลังก่อตัวอยู่ภายนอก ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูที่รัวและกระชั้นชิดก็ดังขึ้นทำลายห้วงอารมณ์นั้นลง คีรินผละออกจากเธออย่างรวดเร็ว สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นความเรียบเฉยราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทว่าแววตาที่ยังคงคุกรุ่นด้วยเพลิงราคะไม่ได้โกหก "เข้ามา" เขาตะโกนสั่ง ประตูห้องทำงานเปิดออกอย่างแรง เผยให้เห็นหญิงสาววัยกลางคนในชุดแม่บ้านที่ยืนหอบหายใจรวยริน ใบหน้าของนางซีดเผือดราวกับไปพบเห็นบางอย่างที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในชีวิตมา "คุณคีรินคะ... แย่แล้วค่ะ ที่ห้องใต้ดิน... ประตูที่ถูกผนึกไว้เมื่อสามสิบปีก่อน... มันกำลังเปิดออกเองค่ะ!" คีรินชะงักไปทันที แววตาที่เคยมองรินรดาด้วยความลุ่มหลงแปรเปลี่ยนเป็นความตระหนกที่เขาไม่เคยเปิดเผยให้ใครเห็นมาก่อน เขาหันกลับมามองรินรดาด้วยสายตาที่ยากจะตีความ ก่อนจะคว้าข้อมือเธอไว้แน่นด้วยแรงที่มากกว่าเดิม "ดูเหมือนความจริงที่คุณตามหา... จะเริ่มกระหายเลือดขึ้นมาแล้วล่ะ เตรียมตัวให้พร้อม เพราะคืนนี้เรากำลังจะก้าวลงสู่ขุมนรกด้วยกัน" หวังว่าบทนี้จะทำให้ทุกท่านลุ้นจนแทบหยุดหายใจ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ รสรินกลิ่นกำมะหยี่