รอยร้าวในระบบปิด

เสียงหวีดหวิวของอากาศที่รั่วไหลผ่านรอยแยกขนาดไมโครเมตรไม่ได้ดังเหมือนในภาพยนตร์ฮอลลีวูด แต่มันให้ความรู้สึกเยือกเย็นและเฉียบคมกว่ามาก มันคือเสียงของลมหายใจที่กำลังถูกสูบออกไปจากชีวิตอย่างเลือดเย็น เอลาร่าสะบัดมือไปที่แผงควบคุมระบบพยุงชีพ นิ้วเรียวของเธอขยับผ่านโฮโลแกรมด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไป ดวงตาคู่คมของเธอจดจ้องที่กราฟเส้นสีแดงที่ดิ่งพสุธา ในขณะที่ไฟเตือนสีส้มกะพริบถี่รัวสะท้อนบนใบหน้าซีดเผือด "ระบบแรงดันต่ำกว่าเกณฑ์สามสิบเปอร์เซ็นต์" เธอพึมพำ น้ำเสียงราบเรียบแม้หัวใจจะเต้นรัวจนแทบกระดอนออกมานอกอก "ถ้าไม่ปิดผนึกเซกเตอร์เจ็ด... เราทุกคนจะกลายเป็นศพแช่แข็งภายในสิบนาที" ทว่า ประตูกั้นนิรภัยกลับไม่ตอบสนอง มันค้างอยู่ในสถานะล็อคด้วยรหัสผ่านระดับสี่... ระดับเดียวกับที่ไคเนนถือครองอยู่ "เปิดประตูเดี๋ยวนี้ ไคเนน!" เอลาร่าตะโกนก้องผ่านหน้ากากออกซิเจนที่เธอเพิ่งสวมเข้าที่ เสียงของเธออู้อี้แต่เต็มไปด้วยโทสะ ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบสีเทาเข้มของสภาดวงดาวก้าวออกมาจากเงามืดของมุมห้องควบคุม เขาไม่ได้ลนลานเหมือนที่เอลาร่าคาดหวัง มือของเขาประสานกันอย่างสงบนิ่ง แววตาคมกริบภายใต้คิ้วหนานั้นไม่ได้มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย "ผมเปิดไม่ได้ครับ เอลาร่า" ไคเนนตอบ เสียงของเขาทุ้มต่ำและเยือกเย็นตัดกับเสียงไซเรนที่แผดร้อง "หากผมเปิดระบบล็อกนั่น ข้อมูลที่ถูกส่งออกไปเมื่อครู่ก็จะถูกทำลายพร้อมกับการรีเซ็ตระบบความปลอดภัยทั้งหมด ผมยอมเสียออกซิเจนไปบางส่วน ดีกว่าเสียหลักฐานสำคัญที่สภาต้องการใช้มัดตัวพวกกบฏ" เอลาร่าหันขวับมามองเขา สายตาของเธอแทบจะแผดเผาเขาให้ไหม้เกรียม "คุณมันบ้า! นี่คือสถานีอวกาศ ไม่ใช่สนามรบที่คุณจะมาเล่นเกมชิงไหวชิงพริบด้วยชีวิตคนนับร้อย! ถ้าเราตาย ข้อมูลที่คุณต้องการก็จะหายไปพร้อมกับเราในสูญญากาศนี้ด้วย!" ไคเนนขยับตัวเข้ามาใกล้ระยะประชิด เขาได้กลิ่นโอโซนที่อบอวลจากความผิดปกติของไฟฟ้าลัดวงจรในอากาศ เอลาร่าสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวชายผู้นี้—ไม่ใช่แค่ตำแหน่งผู้คุมกฎ แต่เป็นอำนาจที่เขาสั่งสมมาด้วยความเชื่อมั่นที่ผิดเพี้ยน "คุณมองเห็นแค่ความตายของปัจเจกบุคคลเสมอ" ไคเนนกล่าวพลางก้าวเดินมาหยุดที่แผงควบคุมหลัก "แต่ผมมองเห็นความมั่นคงของดวงดาวทั้งระบบ เอลาร่า ข้อมูลที่ส่งออกไปนั่นมันคือยาพิษที่จะทำให้สงครามปะทุขึ้นในทุกเขตแดน คุณรู้ดีว่าคุณทำอะไรลงไป" "ฉันแค่ส่งความจริงออกไป!" เธอโต้กลับ มือคว้าอุปกรณ์ตัดสัญญาณจากเข็มขัดโดยไม่รอช้า แต่ไคเนนไวกว่า เขาคว้าข้อมือเธอไว้แน่น สัมผัสของเขาร้อนผ่าว มันเป็นความเจ็บปวดที่มาพร้อมกับความรู้สึกวาบหวามอย่างประหลาดในใจของเอลาร่า เธอเกลียดชังอุดมการณ์ของเขา แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รับรู้ได้ถึงรอยร้าวในใจของเขาผ่านแรงบีบที่สื่อถึงความลังเล "ความจริง?" ไคเนนลดเสียงลงจนเหลือเพียงเสียงกระซิบที่แฝงด้วยความเจ็บปวด "ความจริงที่ผมต้องแลกด้วยการจับคนแบบคุณเข้าคุกตลอดชีวิตน่ะหรือ? คุณคิดว่าผมอยากทำอย่างนั้นจริงหรือไง" ทั้งคู่สบตากันในความมืดที่ถูกคั่นกลางด้วยไฟฉุกเฉินสีแดงฉาน ความขัดแย้งในหน้าที่ประทะกับความปรารถนาส่วนตัวจนเกิดเป็นกระแสไฟฟ้าที่มองไม่เห็น เอลาร่าเห็นภาพสะท้อนของตัวเองในแววตาของไคเนน—วิศวกรสาวที่แหลมคมดุจใบมีดผู้กำลังถูกหลอมละลายด้วยความเย็นชาของผู้คุมกฎที่เธอกำลังจะพ่ายแพ้ ทันใดนั้น เสียงระเบิดเบาๆ ดังขึ้นจากด้านบน เพดานห้องควบคุมสั่นสะเทือน แผ่นโลหะหนักเริ่มบิดเบี้ยวจากการถูกบีบอัดด้วยแรงดันที่แตกต่างกันอย่างรุนแรง "ออกซิเจนรั่วไปถึงห้องสำรองแล้ว" เอลาร่ากัดฟันกรอด "ถ้าเราไม่หยุดมันตอนนี้ เราทั้งคู่จะตายตรงนี้... โดยที่ความลับยังไม่ถูกเปิดเผย หรือไม่ก็... ถูกฝังไปพร้อมกับเรา" ไคเนนปล่อยมือเธอช้าๆ สายตาของเขามองไปที่หน้าจอโฮโลแกรม เขารู้ดีว่าถ้าเขาขัดขวางเธอต่อไป เขาเองก็จะไม่มีชีวิตรอดไปทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายได้ "คุณมีทางแก้ไหม?" เขาถาม เป็นครั้งแรกที่น้ำเสียงของเขาสั่นไหวด้วยความไม่มั่นใจ เอลาร่าไม่ตอบ เธอพุ่งตัวไปที่ตู้จ่ายพลังงาน มือของเธอคว้าเครื่องมือซ่อมแซมกระแทกเข้าที่แผงวงจรอย่างแรงจนเกิดประกายไฟ "ถอยไป!" เธอคำราม "ถ้าอยากให้ฉันหยุดหายนะครั้งนี้ ก็อย่ามายุ่งกับงานวิศวกรรมของฉัน... แล้วบอกฉันมาเสียที ว่าทำไมคนอย่างคุณถึงเลือกที่จะปกป้อง 'ระบบที่เน่าเฟะ' นี้ด้วยชีวิต?" ไคเนนชะงักไปครู่หนึ่ง รอยยิ้มจางๆ ที่มุมปากของเขาดูขมขื่น "เพราะในระบบที่เน่าเฟะนี้... มันมีบางอย่างที่ผมต้องปกป้องมากกว่าที่ใครจะคาดคิด" เขากดปุ่มบางอย่างบนแผงควบคุมที่อยู่นอกเหนือการมองเห็นของเอลาร่า ทันใดนั้น หน้าจอโปร่งใสที่เคยเป็นสีแดงฉานก็เปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้ม ระบบระบายอากาศถูกตัดขาดจากส่วนอื่นอย่างสมบูรณ์ "ผมไม่ได้ปิดระบบนิรภัย" ไคเนนกระซิบข้างหูเธอขณะที่เธอกำลังก้มซ่อมแซมวงจร "แต่ผมเพิ่งเชื่อมต่อเซกเตอร์นี้เข้ากับฐานข้อมูลลับของสภาดวงดาว... ข้อมูลที่คุณส่งออกไปน่ะ มันไม่ใช่แค่ข้อมูลขยะ เอลาร่า มันคือรหัสถอดถอนอำนาจการปกครองทั้งหมด" เอลาร่าหยุดชะงัก หัวใจของเธอหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม เธอหันกลับไปมองเขาด้วยความตื่นตะลึง มือที่ถือประแจอิเล็กทรอนิกส์สั่นเทาเล็กน้อย "คุณ... คุณทำอะไรลงไป?" ไคเนนจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเธอ แววตาของเขาไม่ได้เป็นศัตรูอีกต่อไป แต่มันเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและอะไรบางอย่างที่คล้ายกับการตัดสินใจครั้งสุดท้าย "ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อจับกุมคุณ เอลาร่า" เขาพูดพลางก้าวถอยหลังไปที่ประตูที่กำลังจะปิดตาย "ผมมาที่นี่เพื่อเป็นทางผ่าน... ให้คุณได้ทำในสิ่งที่ผมไม่มีความกล้าพอที่จะลงมือทำเอง" เสียงฝีเท้าหนักๆ ของเจ้าหน้าที่ตรวจการดังขึ้นที่หน้าประตูห้องควบคุม พร้อมกับเสียงปืนกระแทกประตูจนพังครืนเข้ามา ไคเนนหันไปเผชิญหน้ากับกองกำลังที่เขาเคยบัญชาการด้วยตัวคนเดียว "ขัดขวางศัตรูให้ได้" เขาตะโกนสั่งเจ้าหน้าที่ ก่อนจะหันกลับมามองเอลาร่าเป็นครั้งสุดท้ายด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหมายแฝงนัยยะ "ไปซะ! ไปจัดการรอยร้าวในระบบนี้ให้จบ... ก่อนที่ผมจะเปลี่ยนใจ" ทิ้งให้เอลาร่ายืนอึ้งอยู่ท่ามกลางความเงียบที่กำลังจะถูกทำลายลงในเสี้ยววินาที ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทที่สามนี้นะครับ หวังว่าจะทำให้ทุกท่านตื่นเต้นจนวางไม่ลงครับ! ไฮเปอร์ไดรฟ์