"แหมๆ ดูเหมือนเราจะมาขัดจังหวะเวลาส่วนตัวของท่านประธานกับ 'เด็กหลังห้อง' คนโปรดเข้าซะแล้วสิคะ... หรือว่านี่คือความลับที่ท่านพยายามปกปิดมาตลอดกันแน่?"
เสียงหัวเราะคิกคักเจือแววเย้าหยอกดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันของห้องคลังสมบัติลับใต้ดิน เสียงฝีเท้าที่ก้าวเข้ามาอย่างเชื่องช้าบนพื้นหินอ่อนเย็นเฉียบทำให้บรรยากาศรอบตัวยิ่งตึงเครียดขึ้นไปอีก เรนขยับตัวถอยหลังโดยสัญชาตญาณเมื่อเงาร่างของศาสตราจารย์ฝึกสอนสาวพราวเสน่ห์ปรากฏขึ้นตรงกรอบประตูกล เธอกำลังใช้พัดขนนกสีขาวปิดบังรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ขณะที่เซน—ท่านประธานสภานักเรียนผู้ไร้พ่าย—กลับไม่ได้แสดงอาการตกใจแม้แต่น้อย นัยน์ตาสีฟ้าครามคู่นั้นยังคงเรียบนิ่ง ราวกับคาดการณ์สถานการณ์นี้ไว้อยู่แล้ว
เรนลอบถอนหายใจเบาๆ ในใจ พลางคิดว่านี่เขากำลังใช้แต้มบุญส่วนไหนไปกับการเจอเรื่องน่าปวดหัวติดต่อกันแบบนี้นะคะเนี่ย? จากเดิมที่แค่อยากแอบมาสำรวจห้องใต้ดินเพื่อหาเศษเวทมนตร์ไปแลกวันหยุดพักผ่อน กลับกลายเป็นว่าเขาต้องมาติดแหงกอยู่กับประธานหนุ่มผู้เย็นชา และตอนนี้ยังมียัยอาจารย์จอมจุ้นเพิ่มมาอีกหนึ่งอัตรา
"ศาสตราจารย์ลินดา คุณไม่ควรมาอยู่ตรงนี้นะคะ" เซนเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าแรงกดดันระดับมหาเวทที่แผ่ออกมาจากร่างสูงกลับทำให้บรรยากาศรอบตัวหนักอึ้งขึ้นทันตาเห็น "นี่คือพื้นที่หวงห้ามของสภานักเรียน"
"อุ๊ย ตายจริง... ท่านประธานทำเป็นดุไปได้ ฉันก็แค่เดินตรวจความเรียบร้อยตามหน้าที่ของอาจารย์ที่ปรึกษาหอพักเท่านั้นเองค่ะ" ลินดาปิดพัดลงแล้วคลี่ยิ้มกว้าง ดวงตาสีอำพันกวาดมองไปที่เรนซึ่งยืนอยู่ข้างกองสมบัติโบราณ "อีกอย่าง ฉันไม่ได้ตาบอดนะคะ เด็กหลังห้องที่สอบตกวิชาประวัติศาสตร์เวทมนตร์ติดต่อกันสามปีซ้อนอย่างเรน ทำไมถึงมายืนอยู่หน้า 'หีบพันธสัญญาคาร์เนเลียน' ที่แม้แต่คณาจารย์ระดับสูงยังเปิดไม่ได้ล่ะคะเนี่ย?"
เรนกะพริบตาปริบๆ เขาไม่ได้ตกใจกับคำถามนั้นเท่ากับการที่ลินดารู้ว่าหีบตรงหน้าคืออะไร... หีบพันธสัญญาคาร์เนเลียน โบราณวัตถุระดับตำนานที่สูญหายไปจากบันทึกของสถาบันมหาเวทมากว่าสามร้อยปี โรงเรียนตามหาเจ้าสิ่งนี้พลิกแผ่นดินเพื่อใช้เป็นกุญแจผนึกประตูมิติในพิธีประเมินใหญ่ แต่ใครจะไปรู้ล่ะคะว่า มันดันมานอนแอ้งแม้งอยู่ใต้พื้นห้องสมุดเก่าๆ แถมพอกลไกเวทมนตร์สัมผัสกับ 'แต้มบุญ' หรือโชคช่วยประหลาดๆ ของเรนเข้า มันก็ดันปลดล็อกอ้าซ่าแถมพ่นแสงวิบวับออกมาซะงั้น!
"ผมบังเอิญทำกุญแจตกใส่ครับ... เอ้ย หมายถึง มันบังเอิญเปิดเองต่างหากล่ะครับ... ค่ะ! มันเปิดเองต่างหาก!" เรนแก้คำพูดแทบไม่ทันเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเผลอใช้สรรพนามผิดเพี้ยนไปตามความเคยชิน สายตาคมกริบของเซนที่หันมามองทำให้เรนต้องรีบตีหน้าตายกลบเกลื่อน
"บังเอิญงั้นเหรอคะ?" ลินดาก้าวเข้ามาใกล้ทีละน้อย ส้นรองเท้ากระทบพื้นหินเป็นจังหวะน่าฟัง เธอย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อพิจารณาไอเทมที่เปล่งแสงเรืองรองอยู่ภายในหีบ "นั่นมัน... 'สร้อยคอเพลิงดารา' (Amulet of Astral Flame) นี่นา! พระเจ้าช่วย... มันคือไอเทมระดับตำนานที่สูญหายไปพร้อมกับอดีตอาจารย์ใหญ่เมื่อศตวรรษก่อนไม่ใช่เหรอคะเนี่ย?"
แสงสีฟ้าอมม่วงสว่างวาบขึ้นในห้องมืด ไอเทมที่นอนสงบนิ่งอยู่ภายในหีบคือสร้อยคอทองคำขาวบริสุทธิ์ ประดับด้วยอัญมณีเจียระไนรูปหยดน้ำที่ภายในราวกับบรรจุดาราจักรทั้งดวงไว้ ทันทีที่เรนเผลอยื่นมือไปแตะเบาๆ ข้อความแจ้งเตือนจากระบบเวทมนตร์ส่วนตัวก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าทันที
[ติ๊ง! ท่านได้รับไอเทมระดับ SSS: 'สร้อยคอเพลิงดารา' (Bound to User)]
[คำเตือน: ไอเทมนี้มีความเชื่อมโยงโดยตรงกับระบบโครงสร้างพลังงานของสถาบันมหาเวท หากถูกถอดออกจะส่งผลกระทบต่อเขตอาคมป้องกันทั่วทั้งอาณาจักร!]
เรนกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจ สร้อยบ้านี่มันไม่ใช่แค่ของโบราณราคาแพงธรรมดานะคะ แต่มันคือ 'หัวใจสำรอง' ของระบบป้องกันโรงเรียนต่างหาก! ถ้าโรงเรียนตามหามาตลอดแล้วมันมาตกอยู่ในมือตัวประกอบสอบตกอย่างเขาแบบนี้... ชีวิตอันสงบสุขของเขาคงได้จบเห่ลงอย่างถาวรแน่ๆ ค่ะ!
"ดูท่าทางคุณจะไม่รู้ตัวเลยสินะคะว่าจับอะไรเข้าไป" เซนขยับเข้ามาประชิดตัวเรนอย่างรวดเร็ว มือหนาเอื้อมไปกุมข้อมือบางที่กำลังถือสร้อยเส้นนั้นไว้ แรงกดดันจากร่างสูงทำให้เรนต้องแหงนหน้ามองด้วยความประหลาดใจ แววตาของประธานหนุ่มไม่ได้มีความโกรธเกรี้ยวเลยแม้แต่น้อย มีเพียงความกังวลและประกายบางอย่างที่อ่านไม่ออก
"ท่านประธาน... คือว่าผมไม่ได้ตั้งใจจะ..." เรนพยายามอธิบาย แต่เซนกลับส่ายหน้าช้าๆ
"ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น เรน" เซนกระซิบเสียงต่ำชิดริมหู จนเรนรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นที่ปัดผ่านแก้ว
"แหมๆ บรรยากาศน่าอิจฉาจังเลยนะคะ..." เสียงของลินดาแทรกขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "แต่คงต้องเบรกความหวานไว้แค่นี้ก่อนล่ะค่ะ เพราะตอนนี้... ทางเข้าห้องใต้ดินกำลังมีแขกไม่ได้รับเชิญกลุ่มใหญ่กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ด้วยความเร็วสูง แถมพลังเวทที่แผ่ออกมา... ดูท่าทางจะไม่ใช่แค่นักเรียนโดนเรียนโดดหอพักซะด้วยสิคะ"
ทันทีที่สิ้นเสียงของอาจารย์สาว เสียงระฆังเตือนภัยฉุกเฉินระดับสูงสุดของสถาบันมหาเวทก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทุกตึกเรียน แสงไฟสีแดงฉานสาดส่องผ่านรอยแยกของประตูห้องใต้ดินเข้ามาเป็นจังหวะ
เรนหน้าถอดสีทันที เขามองสร้อยคอในมือสลับกับใบหน้าเคร่งขรึมของเซน
สถานการณ์ตอนนี้กำลังบอกเขาอย่างชัดเจนว่า... แต้มบุญที่อุตส่าห์สะสมมาทั้งหมด คงกำลังจะถูกใช้ล้างผลาญไปกับมหันตภัยครั้งใหม่อีกแล้วสินะคะ!
[ติ๊ง! ตรวจพบผู้บุกรุกระดับสูง: 'กองกำลังเงาทมิฬ' จำนวน 50 นาย กำลังปิดล้อมพื้นที่ และเป้าหมายของพวกเขาคือ 'สร้อยคอเพลิงดารา' ในมือท่าน!]
[ภารกิจฉุกเฉินระดับ SSS: รอดชีวิตจากการปิดล้อม และรักษาไอเทมในตำนานให้อยู่รอดปลอดภัย!]
[คำเตือนจากระบบ: หากทำภารกิจล้มเหลว สถานะตัวประกอบของท่านจะถูกรีเซ็ต และท่านจะต้องกลายเป็น 'ตัวเอก' ที่ต้องแบกรับชะตากรรมของโลกเวทมนตร์ไปตลอดกาล!]
เรนเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด ดวงตาคู่สวยมองตรงไปยังประตูกลที่เริ่มมีรอยร้าวจากการถูกโจมตีด้วยเวทมนตร์ภายนอก ขณะที่เซนค่อยๆ ดึงดาบเวทมนตร์ออกจากฝัก พร้อมกับหันมาสบตาเขาด้วยรอยยิ้มมุมปากที่แฝงความเจ้าเล่ห์
"เตรียมตัวให้พร้อมนะ เรน... งานนี้ นายคงหนีจากการเป็นจุดสนใจไม่ได้แล้วล่ะค่ะ"
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "แอสทริดธาตุมนต์" มาโดยตลอดนะคะ!
ขอเป็นแค่ตัวประกอบที่สอบตก แต่ดันเผลอทำแต้มบุญล้นสถาบันมหาเวท•ตอนที่ 20
แต้มบุญแลกไอเทมในตำนาน
ผลงานโดย แอสทริดธาตุมนต์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (แอสทริดธาตุมนต์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ขอเป็นแค่ตัวประกอบที่สอบตก แต่ดันเผลอทำแต้มบุญล้นสถาบันมหาเวท นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!