กล่องกำมะหยี่สีเลือดหมูถูกเลื่อนมาหยุดตรงหน้าดวงตาคู่สวยที่กำลังฉายแววระแวดระวัง รินรดามองวัตถุเบื้องหน้าสลับกับใบหน้าคมสันของคนที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้สีเข้ม บรรยากาศภายในห้องทำงานส่วนตัวของคีรินอบอวลไปด้วยกลิ่นบุหรี่ราคาแพงผสมผสานกับน้ำหอมกลิ่นไม้กฤษณาที่ให้ความรู้สึกดุดันและกดดันในคราวเดียวกัน
"เปิดดูสิครับ... หรือต้องให้ผมเป็นคนแกะมันให้คุณเอง"
เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบเรื่อย ทว่าแฝงไว้ด้วยคำสั่งเด็ดขาดที่ไม่อนุญาตให้ปฏิเสธ นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนพนักพิงเบาๆ เป็นจังหวะ ราวกับเสือร้ายที่กำลังรอคอยให้เหยื่อในกรงทองขยับตัวตามเกม
รินรดากัดริมฝีปากล่างอย่างชั่งใจ ความหวาดระแวงยังคงเกาะกุมจิตใจ หลังจากเหตุการณ์เฉียดตายที่เธอเกือบตกเป็นเครื่องมือของภาคิน คีรินก็ยิ่งแสดงความเป็นเจ้าIเข้าเจ้าของเธออย่างไร้ความปรานี เขากักขังเธอไว้ในคฤหาสน์หลังนี้ด้วยข้ออ้างเรื่องความปลอดภัย แต่นัยน์ตาสสีนิลคู่นั้นกลับบอกชัดเจนว่าเขาต้องการล่ามโซ่เธอไว้ด้วยความเสน่หาอันบ้าคลั่ง
มือบางเอื้อมไปสัมผัสกับผิวกล่องสัมผัสเรียบเนียน ก่อนจะเปิดฝาออกอย่างช้าๆ
ประกายแสงระยิบระยับบาดตาจนหญิงสาวต้องกะพริบตาถี่ สร้อยเพชรน้ำงามดีไซน์รูปหยดน้ำฝังเพชรเม็ดโตสีชมพูเข้มตรงกลางนอนนิ่งสนิทอยู่บนเบาะกำมะหยี่ มันงดงาม หรูหรา และทรงคุณค่าจนประเมินราคาไม่ได้ ทว่าสิ่งที่ทำให้รินรดารู้สึกหายใจติดขัดไม่ใช่ความงามของอัญมณี แต่เป็นความหมายเบื้องหลังที่มาเฟียหนุ่มจงใจมอบให้
"สวยดีนี่ครับ... เหมาะกับคอระหงของคุณเวลาที่ส่งเสียงครางเรียกชื่อผมในยามค่ำคืนดี"
คำพูดจาจาบจ้วงและสายตาร้อนผ่าวที่มองไล่จากลำคอระหงลงมาถึงเนินอกทำให้นายหญิงจำยอมพ่นลมหายใจด้วยความขัดเคือง รินรดาเงยหน้าขึ้นสบตาเขาอย่างไม่เกรงกลัว แม้หัวใจจะเต้นระรัวด้วยความหวาดหวั่นก็ตาม
"คุณเก็บมันไว้เถอะค่ะ... เอ๊ย... เก็บมันไว้เถอะครับ ฉันไม่ต้องการของมีค่าอะไรพวกนี้" รินรดาเผลอหลุดคำพูดติดปากแต่รีบแก้คำลงท้ายแทบไม่ทันเมื่อเห็นรอยยิ้มมุมปากที่ยกขึ้นอย่างรู้ทันของร่างสูง
คีรินหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นทุ้มต่ำและเซ็กซี่จนน่าขนลุก เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาประชิดตัวหญิงสาวที่นั่งอยู่บนโซฟาตัวเล็กอย่างรวดเร็วจนตั้งตัวไม่ทัน ฝ่ามือหนารวบเอวบางไว้แล้วออกแรงดึงเพียงครั้งเดียว รินรดาก็ลอยละลิ่วมานั่งอยู่บนตักแกร่งโดยมีอ้อมแขนแข็งแรงกักขังเธอไว้ราวกับกรงล้อม
"ปล่อยนะคะ... ปล่อยนะคิน!"
"ผมเตือนคุณแล้วใช่ไหมเรื่องคำพูด... ดูเหมือนผมต้องลงโทษให้คุณจำให้ขึ้นใจสินะครับ ริน"
ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดข้างใบหู สัมผัสจากปลายนิ้วแข็งแกร่งที่ไล้ไปตามแนวสันหลังทำให้รินรดารู้สึกสะท้านเฮือก ขนกายลุกชันไปทั่วร่าง ความโกรธขึงที่พยายามสร้างขึ้นเพื่อปกป้องเกียรติยศละลายหายไปในพริบตาเมื่อฝ่ามือใหญ่นั้นเริ่มสอดเข้าไปใต้ชายเสื้อผ้าไหมเนื้อนุ่ม สัมผัสผิวเนื้อเนียนละเอียดโดยปราศจากการต่อต้านที่แท้จริง
"คุณมัน... คนเผด็จการ..." เสียงหวานเอ่ยต่อว่าได้เพียงเท่านั้นริมฝีปากหนาก็ทาบทับลงมาปิดกลีบปากนุ่มอย่างไร้ความปรานี จูบที่เริ่มต้นด้วยความดุดันและเอาแต่ใจ ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนลึกซึ้งเมื่อเรียวลิ้นร้อนรุกล้ำเข้าไปกอบกโกยความหวานภายในอย่างหิวกระหาย รินรดาครางอือในลำคอ มือบางที่พยายามทุบตีอกแกร่งในคราแรกค่อยๆ เปลี่ยนเป็นกำเสื้อเชิ้ตของเขาแน่นเพื่อยึดเหนี่ยว ร่างกายทรยศต่อจิตใจ ยอมจำนนต่อสัมผัสอันช่ำชองและแรงดึงดูดดิบเถื่อนที่คีรินจงใจถักทอขึ้นเพื่อครอบครองเธอทั้งตัวและหัวใจ
คีรินถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ปล่อยให้หญิงสาวหอบหายใจโกกโกยอากาศเข้าปอด ขณะที่ดวงตาคู่คมกริบมองสำรวจใบหน้าหวานที่แดงก่ำและริมฝีปากบวมเจ่อจากการจูบอันดุดัน
"สร้อยเส้นนั้นเป็นของคุณ... และตัวคุณ... ก็เป็นของผมแต่เพียงผู้เดียว ริน" เขากระซิบชิดริมฝีปาก น้ำเสียงทุ้มต่ำพร่ามัวไปด้วยแรงปรารถนาที่พุ่งสูงจนยากจะควบคุม
ก่อนที่รินรดาจะทันได้เอ่ยคำปฏิเสธใดๆ ออกมา ประตูห้องทำงานบานใหญ่ก็ถูกผลเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของบอดี้การ์ดคนสนิทที่มีสีหน้าตื่นตระหนกจนเห็นได้ชัด
"นายครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว..."
คีรินขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่พอใจที่ถูกขัดจังหวะ นัยน์ตาดุร้ายหันขวับไปมองลูกน้องทันที ขณะที่รินรดารีบใช้จังหวะนั้นผลักอกแกร่งแล้วลุกขึ้นยืนจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่
"มีอะไร" เสียงทุ้มถามลอดไรฟันด้วยความหงุดหงิด
"คนของภาคิน... ส่งพัสดุมาให้เราครับ" บอดี้การ์ดหนุ่มกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ข้างใน... เป็นภาพถ่ายของคนที่คุณสืบหา... และข้อความท้าทายที่บอกว่า ถ้าอยากได้ตัวประกันคืน ให้คุณไปพบมันตามลำพังคืนนี้ครับ"
ดวงตาคมกริบของคีรินวาวโรจน์ขึ้นด้วยโทสะระอุ รังสีอำมหิตแผ่ซ่านไปทั่วห้องจนบรรยากาศเย็นยะเยือกในพริบตา เขานิ่งเงียบไปชั่วอึดใจก่อนจะหันกลับมามองรินรดาที่ยืนหน้าซีดเผือดอยู่ด้านหลัง
ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านตอนที่ 21 นี้ด้วยความตื่นเต้น แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ โดยคิราห์ลวงรักครับ
กับดักรักฉบับร้ายนายมาเฟีย•ตอนที่ 21
ของขวัญจากมาเฟีย
ผลงานโดย คิราห์ลวงรัก
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (คิราห์ลวงรัก)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง กับดักรักฉบับร้ายนายมาเฟีย นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!