คำสัญญาที่ยังไม่เป็นจริง

“ถามผมอีกครั้งสิ... รินรดา ว่าเธอต้องการอะไรกันแน่” เสียงทุ้มต่ำของคีรินสั่นพร่าด้วยแรงอารมณ์ที่พยายามสะกดไว้ เขาก้าวย่างเข้ามาหาหญิงสาวที่ยืนสั่นสะท้านอยู่หน้าบานหน้าต่างกระจกบานใหญ่ เงาของเขาที่ทาบทับลงมานั้นดูมืดมิดและบีบคั้นราวกับมัจจุราชที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุม รินรดาเม้มริมฝีปากแน่นจนซีดเผือด ความเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาจากตัวชายหนุ่มไม่ได้ทำให้นางเอกสาวหวาดกลัวจนเสียขวัญ แต่มันกลับกระตุ้นให้หัวใจของเธอเต้นรัวด้วยแรงปะทะที่ไม่มีใครยอมใคร “ฉันต้องการความชัดเจน” เธอเอ่ยเสียงสั่นแต่หนักแน่น สายตาคู่สวยจ้องมองนัยน์ตาสีดำสนิทที่ดั่งหลุมดำไร้ก้นบึ้งของเขา “ที่ผ่านมาคุณเก็บฉันไว้ที่นี่ในฐานะอะไรกันแน่ คีริน? ของเล่นที่ต้องคอยปรนเปรอ หรือว่าตัวประกันที่คุณใช้ต่อรองกับภาคิน... ฉันแค่อยากรู้ว่า วันไหนที่ฉันจะได้รับอิสรภาพคืนเสียที” ทันทีที่คำว่า ‘อิสรภาพ’ หลุดออกจากปากร่างบาง คีรินก็แค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะดุดันนั้นบาดลึกเข้าไปในความรู้สึก เขากระชากข้อมือของเธอเข้ามาหาตัวอย่างแรงจนร่างของรินรดาปะทะเข้ากับแผงอกแกร่งที่ร้อนระอุราวกับเตาหลอม แรงกอดรัดนั้นราวกับต้องการจะบดขยี้เธอให้หลอมรวมไปกับร่างกายของเขา “อิสรภาพ?” คีรินทวนคำเบาหวิว ทว่าแฝงไปด้วยอันตรายที่สั่นประสาท “เธอคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์เรียกร้องสิ่งนั้นจากผมงั้นหรือ? รินรดา... เธอเป็นของผม ทุกตารางนิ้วบนผิวหนังของเธอ ลมหายใจทุกจังหวะของเธอ มันถูกตีตราด้วยชื่อของผมตั้งแต่ที่เธอเดินเข้ามาในกรงทองของผมแล้ว” “คนเห็นแก่ตัว!” เธอพยายามผลักไสเขา แต่เขากลับรวบมือทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือศีรษะด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย แรงกดดันจากร่างกายที่ใหญ่โตกว่าและไอระเหยแห่งความใคร่ที่พุ่งพล่านออกมาจากตัวเขา ทำให้บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความโกรธเกรี้ยวที่คุกรุ่นเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยแรงดึงดูดทางกายภาพที่รุนแรงจนแทบหายใจไม่ออก คีรินก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวระหง กลิ่นกายหอมหวานที่คุ้นเคยปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบในตัวเขาให้ตื่นขึ้น “จำไว้นะครับริน... ต่อให้โลกนี้จะพังทลายลง หรือภาคินจะเอาปืนมาจ่อที่หัวผม ผมก็ไม่มีวันปล่อยเธอไป” คำกล่าวที่ดูคล้ายคำสัญญาหากแต่ฟังดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าคำสาป รินรดาเชิดหน้าขึ้นรับสัมผัสร้อนแรงที่ขบเม้มลงมาบนผิวเนื้ออ่อนนุ่ม มือหนาของคีรินเริ่มปลดเปลื้องอาภรณ์ของเธอออกอย่างใจร้อน ปลายนิ้วกร้านสั่นระริกขณะลูบไล้ผ่านผิวเนียนละเอียด ความร้อนจากอุ้งมือของเขาแผ่ซ่านไปทั่วทุกจุดที่เขาแตะต้อง “คุณมันบ้า... คีริน...” เธอครางประท้วงในลำคอ แต่ร่างกายกลับทรยศด้วยการแอ่นอกรับสัมผัสของเขาอย่างลืมตัว เขากดจูบลงมาที่ริมฝีปากบางเฉียบของเธออย่างดุดัน รสจูบที่เปี่ยมไปด้วยความต้องการและการครอบครองแทรกซึมไปทั่วทุกอณูสัมผัส ลิ้นร้อนเกี่ยวตวัดหยอกล้อกับเรียวลิ้นของเธอจนแทบจะขาดใจ รินรดารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง ความขัดแย้งในใจที่เฝ้าตั้งคำถามถึงอิสรภาพถูกทำลายลงด้วยสัมผัสที่เร่าร้อนของชายหนุ่ม เขาช้อนตัวเธอขึ้นแนบอกก่อนจะพาร่างบางไปยังเตียงนอนกว้างใหญ่ในใจกลางห้อง บนผืนผ้าห่มที่ยับย่น ความรักความแค้นถูกถ่ายทอดผ่านจังหวะที่ประสานกันอย่างหนักหน่วงและวาบหวาม คีรินแสดงให้เห็นชัดเจนว่าเธอคือสมบัติล้ำค่าเพียงหนึ่งเดียวที่เขาไม่มีวันแบ่งปันให้ใคร ร่างกายที่สอดประสานกันนั้นร้อนผ่าวราวกับจะเผาผลาญทุกความแค้นเคืองให้มอดไหม้ไปกับอารมณ์เสน่หาที่ทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ ท่ามกลางความเงียบงันในยามค่ำคืน เสียงลมหายใจหอบถี่ของทั้งคู่ผสานเป็นหนึ่งเดียว กลายเป็นท่วงทำนองแห่งความโหยหาที่แม้แต่เจ้าตัวยังไม่อาจหาเหตุผลมาอธิบายได้ กระทั่งเมื่อความสุขสมถึงจุดยอดปรารถนา คีรินก็ยังคงกอดก่ายเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะสลายหายไปกับอากาศธาตุ เขาจรดริมฝีปากลงบนขมับของเธออย่างอ่อนโยนจนน่าใจหาย แตกต่างจากความเถื่อนดิบก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง “พรุ่งนี้... ผมจะพาเธอออกไปข้างนอก” เขาพึมพำเสียงพร่าข้างหู รินรดาเบิกตากว้าง ความหวังเรื่องอิสรภาพวูบไหวขึ้นในอก “จริงหรือคะ? คุณพูดจริงหรือเปล่า?” คีรินกระตุกยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ทำให้รินรดารู้สึกสังหรณ์ใจอย่างประหลาด เขาค่อยๆ พลิกตัวลงนอนตะแคงข้าง กอดรัดเธอไว้แน่นขึ้นจนไม่มีช่องว่างให้ขยับหนี พร้อมกับกระซิบคำสั่งที่เหมือนโซ่ตรวนเส้นใหม่ที่รัดแน่นยิ่งกว่าเดิม “ผมไม่ได้บอกว่าจะปล่อยให้เธอไปไหนคนเดียว... แต่ผมจะพาเธอไปดูสิ่งที่รออยู่ข้างนอกนั่น รินรดา” เขาหยุดเว้นจังหวะ ก่อนจะกระซิบต่อด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก “ไปดูศพของคนที่คิดจะพรากเธอไปจากผม... ศพของภาคิน ที่นอนรอต้อนรับเธออยู่ที่รถ” สิ้นคำพูดนั้น ประตูห้องนอนก็ถูกผลักออกอย่างแรง พร้อมกับเสียงฝีเท้าของชายฉกรรจ์ที่ก้าวเข้ามาขัดจังหวะความเงียบสงบ รินรดาตัวแข็งทื่อเมื่อเห็นคนสนิทของคีรินถืออุปกรณ์บางอย่างเข้ามาด้วยใบหน้าเคร่งเครียด “นายครับ... ภาคินส่งข้อความมาแล้วครับ มันบอกว่ารู้ที่ซ่อนของ ‘ของสำคัญ’ ที่สุดของคุณแล้ว” ขอบคุณที่ติดตามร่วมเดินทางไปในพันธนาการแห่งเสน่หานี้ด้วยกันนะครับ คิราห์ลวงรัก