ผู้อาวุโสจอมปลอม

กลิ่นอายโลหิตจางๆ ที่ลอยอวลอยู่เบื้องหลังตำหนักชำระจิต มิได้มาจากศิษย์สำนักใด หากแต่โชยมาจากคัมภีร์ต้องห้ามหน้าที่ถูกฉีกขาดหายไปครึ่งเล่ม เยี่ยเฉินหรี่ตาลงเล็กน้อย แววตาคมกริบดุจกระบี่โบราณที่ซ่อนเร้นคมไว้ใต้ฝักไม้ทื่อๆ ปลายนิ้วเรียวยาวสัมผัสร่องรอยพลังปราณสีดำทมิฬที่หลงเหลืออยู่บนชั้นตำหนัก ปราณสายนี้ไม่ใช่ของมารนอกคอกทั่วไป แต่เป็น "วิชาดูดกลืนวิญญาณเก้าสวรรค์" วิชาสายมารที่สูญหายไปพร้อมกับมหาสงครามเมื่อสามร้อยปีก่อน และผู้เดียวในสำนักเมฆาอัคคีที่ครอบคลุมคัมภีร์บทนี้ได้ มีเพียงผู้อาวุโสใหญ่ "เมิ่งเทียน" ผู้ทรงคุณธรรมที่นั่งอยู่เบื้องบนบัลลังก์ศิลามานานนับร้อยปี "ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจเสียยิ่ง ท่านเซียนผู้สูงส่งกับศิษย์รัก... หวังว่าพวกท่านคงยังไม่ลืมตัวตนที่แท้จริงหรอกนะ" คำพูดของเซียนจื่อเวยในค่ำคืนก่อนยังคงก้องกังวานในโสตประสาท นางเตือนเขาด้วยความหวังดี หรือกำลังปกปิดความเน่าเฟะเบื้องลึกกันแน่? เยี่ยเฉินแค่นยิ้มเยาะหยันตัวเองเล็กน้อย ในโลกบำเพ็ญเพียรที่ผู้แข็งแกร่งคือผู้กำหนดกฎเกณฑ์ ความกตัญญูและคุณธรรมเป็นเพียงอาภรณ์ประดับเกียรติของพวกหน้าไหว้หลังหลอก "เจ้าแอบมาทำอันใดในเขตหวงห้ามของหอตำหนักเบื้องบน, เยี่ยเฉิน?" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังขึ้นจากความมืดมิดเบื้องหลัง เงาร่างชราในอาภรณ์สีเทาเข้มค่อยๆ ก้าวออกมาจากม่านหมอกปราณ เมิ่งเทียน ผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักเมฆาอัคคี ยืนประสานมือด้วยท่าทีสง่างามน่าเกรงขาม ใบหน้าเหี่ยวย่นตามกาลเวลาประดับด้วยรอยยิ้มใจดีเยี่ยงผู้มีเมตตา ทว่าดวงตากลับลึกล้ำราวกับห้วงเหวไร้ก้นบึง เยี่ยเฉินไม่แม้แต่จะสะดุ้งสะเทือน เขายังคงยืนนิ่งในท่าเดิม ค่อยๆ หันกลับไปสบตากับผู้อาวุโสผู้ทรงเกียรติด้วยรอยยิ้มอ่อนน้อมตามเคย "คารวะผู้อาวุโสใหญ่... ศิษย์เพียงแค่รู้สึกอึดอัดกับพลังปราณรอบกาย จึงเดินมาหาที่สงบเพื่อโคจรลมปราณ ไฉนเลยจะรู้ว่าสถานที่สงบแห่งนี้ กลับมีกลิ่นอายที่คุ้นเคยเสียยิ่งกว่าในตำราสำนักเสียอีก" เมิ่งเทียนหรี่ตาลงวูบหนึ่ง รัศมีกดดันระดับหลอมรวมวิญญาณแผ่ซ่านออกมาอย่างไม่ปิดบัง กดทับพื้นศิลาจนแตกร้าวเป็นทางยาว "คำพูดของเจ้าช่างคมคายนัก เยี่ยเฉิน... แต่ความรู้อยากรู้อยากเห็นเกินตัวเช่นนี้ มักพาให้ศิษย์รุ่นเยาว์ต้องจบชีวิตก่อนวัยอันควรเสมอ" "ศิษย์ไหนเลยจะกล้าอาจเอื้อม" เยี่ยเฉินก้าวเท้าเดินช้าๆ เข้าหาผู้อาวุโสใหญ่ทีละก้าว ท่วงท่ามั่นคงราวนักพรตผู้บรรลุธรรม "ทว่า... สิ่งที่ศิษย์สงสัย มิใช่เรื่องของตนเอง หากแต่เป็นความลับที่ท่านซ่อนไว้เบื้องหลังคราบนักบุญต่างหาก" บรรยากาศรอบกายพลันเย็นเยียบลงจนถึงขีดสุด อักขระเวทสีทองที่ผนึกอยู่รอบหอตำหนักเริ่มสั่นไหวราวกับรับรู้ถึงจิตสังหารที่ระเบิดออกมาจากร่างทั้งสอง เมิ่งเทียนแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ แววตาเปี่ยมด้วยความเหี้ยมเกรียมที่ถูกเก็บงำมานาน "ในเมื่อเจ้าเลือกทางเดินที่ไม่มีวันหวนกลับ... ข้าก็คงต้องช่วยชำระล้างจิตใจอันสกปรกของศิษย์อกตัญญูเช่นเจ้า แทนศิษย์น้องจื่อเวยเสียแล้ว!" สิ้นเสียงคำราม ร่างชราของเมิ่งเทียนก็หายวับไปจากจุดเดิม ปราณมารสีดำทมิฬพวยพุ่งทะลักออกจากฝ่ามือ กลายสภาพเป็นกรงเล็บอสูรขนาดมหึมาพุ่งเข้าใส่ทรวงอกของเยี่ยเฉินด้วยความเร็วราสายฟ้าแลบ! ฉากการต่อสู้ระเบิดขึ้นอย่างไร้ซึ่งความปรานี แรงปะทะของพลังปราณสะเทือนไปทั่วทั้งยอดเขาเมฆาอัคคี หมู่เมฆบนท้องฟ้าถูกแหวกออกเป็นทางยาวด้วยคลื่นกระบี่ที่เยี่ยเฉินชักออกจากฝักอย่างฉับพลัน! ทว่า... ในเสี้ยววินาทีที่กระบี่เล่มยาวกำลังจะปะทะเข้ากับกรงเล็บมาร เงาร่างสีขาวบริสุทธิ์สายหนึ่งก็พุ่งแหวกม่านหมอกเข้ามาคั่นกลางระหว่างทั้งสอง พร้อมกับกระบี่เซียนประกายจันทร์ที่ยกขึ้นรับการโจมตีแทนอย่างเด็ดเดี่ยว! "อาจารย์!" เยี่ยเฉินอุทานเบาๆ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นแผ่นหลังบอบบางที่ยืนขวางหน้าเขาอยู่ เซียนจื่อเวย... นางมาทำอะไรที่นี่ในเวลาเช่นนี้? เซียนจื่อเวยยืนนิ่งสงบ ใบหน้างดงามเย็นชาราวกับรูปสลักน้ำแข็ง เลือดสีแดงสดสายหนึ่งไหลรินออกจากมุมปากของนาง แต่แววตากลับคมกริบดุจคมกระบี่ที่พร้อมจะสะบั้นทุกสิ่ง นางไม่หันกลับมามองเยี่ยเฉินแม้แต่น้อย ทว่าน้ำเสียงที่เอ่ยออกมานั้นราบเรียบแต่ทรงพลังจนสะท้านสะเทือนหัวใจคนฟัง "เมิ่งเทียน... ปิดบังความจริงมาสามร้อยปี ถึงเวลาที่ท่านต้องคืนหนี้เลือดให้แก่สำนักเสียที" เมิ่งเทียนชะงักฝ่ามือ ถอยหลังไปสามก้าว ใบหน้าเหี่ยวย่นบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว ก่อนจะหัวเราะลั่นออกมาเสียงดังสนั่น "ฮ่าๆๆๆ! นึกว่าเจ้าไม่รู้เสียอีก ศิษย์รักจื่อเวย... ในเมื่อพวกเจ้าอยากรู้ความจริงนัก ข้าก็จะส่งพวกเจ้าลงไปยมโลกพร้อมกันในคราเดียว!" ประตูกลเบื้องหลังบัลลังก์ศิลาเปิดออกพร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องของสัตว์อสูรบรรพกาล และร่างของบุคคลที่สามผู้สวมหน้ากากเงินก็ก้าวออกมาจากเงาดำ... บุคคลที่ทุกคนในสำนักคิดว่าได้เสียชีวิตไปแล้วเมื่อร้อยปีก่อน! หลิวเยี่ยนซีขอขอบพระคุณท่านรี้ดทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในเส้นทางแห่งยุทธภพนี้ด้วยกันนะคะ