เต้นรำบนเส้นด้าย

กลิ่นอายของแชมเปญราคาแพงและควันซิการ์เกรดพรีเมียมลอยวนอยู่ในห้องจัดเลี้ยงชั้นบนสุดของโรงแรมหรูใจกลางเมือง แสงไฟระยิบระยับจากโคมระย้าคริستالสวารอฟสกี้สาดส่องกระทบกับเครื่องเพชรนิลจินดาบนเรือนร่างของบรรดาเซเลบและนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพล ทว่าสำหรับ "รินรดา" แล้ว บรรยากาศหรูหราเหล่านี้กลับให้ความรู้สึกไม่ต่างอะไรจากกรงขังของเหล่าสัตว์นักล่าที่กำลังรอจังหวะขย้ำเหยื่อ ในชุดราตรีเกาะอกสีดำสนิทที่ขับเน้นสัดส่วนและรอยยิ้มเยือกเย็น เธอทำตัวกลมกลืนไปกับฝูงชนได้อย่างแนบเนียน นิ้วเรียวยาวถือแก้วแชมเปญไว้หลวมๆ แต่ประสาทสัมผัสทุกส่วนตื่นตัวเต็มที่ สายตาคมกราบกวาดมองไปรอบห้องเพื่อคำนวณเส้นทางหลบหนีและจุดอับสายตาของกล้องวงจรปิด "คุณดูไม่ค่อยเข้ากับเสียงหัวเราะปลอมๆ พวกนี้เลยนะครับ อัยการสาว" เสียงกระซิบแหบพร่าดังขึ้นข้างใบหู พร้อมกับสัมผัสอุ่นที่แตะเบาๆ บริเวณข้อศอกเพื่อประคองเธอให้เดินหลบมุมเข้าไปใกล้ระเบียงกระจก รินรดาไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าเป็นใคร—คีย์ ในชุดสูททักซิโดสั่งLตัดเข้ารูปที่ดูภูมิฐานจนน่าหมั่นไส้ ใบหน้าหล่อเหลานั้นประดับด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เช่นเคย แว่นกันแดดถูกถอดออกแล้ว แต่ดวงตาคมปลาบของอดีตนายตำรวจผู้นี้ยังคงซ่อนประกายความเจ้าเล่ห์ไว้ไม่มิด "ถ้าฉันทำตัวกลลมกลืนเกินไป เดี๋ยวคนอื่นจะสงสัยว่าเราไม่ได้มางานเลี้ยงเพื่อแสดงความยินดี แต่มาเพื่อปล้นฐานข้อมูลลับของเสี่ยชัยวัฒน์ต่างหากล่ะครับ... อ้อ ขอโทษที ติดนิสัยพูดครับจากคุณมา" รินรดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย สายตายังคงมองตรงไปข้างหน้าขณะจิบแชมเปญ คีย์หัวเราะในลำคอเบาๆ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยมาแตะจมูก "ผมดีใจนะครับที่คุณเริ่มติดเชื้อความเจ้าเล่ห์จากผมบ้างแล้ว โลกนี้ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยความยุติธรรมหรอกครับรินรดา มันขับเคลื่อนด้วยผลประโยชน์ต่างตอบแทนต่างหาก... มองไปที่มุมห้ามนั่นสิครับ การ์ดสองคนยืนคุมประตูห้องทำงานส่วนตัวของเสี่ยชัยวัฒน์อยู่ รหัสผ่านถูกเปลี่ยนทุกสิบนาทีตามระบบรักษาความปลอดภัยใหม่ แต่โชคดีที่ผมมี 'เพื่อนเก่า' ที่คอยส่งอัลกอริทึมมาให้" รินรดาเหลือบมองตามสายตาของเขา หัวใจเต้นแรงขึ้นเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้นที่เธอพยายามกดไว้ใต้ท่าทีเยือกเย็น "แล้วคุณจะพาฉันเข้าไปในดงกระสุนนั่นยังไงโดยไม่ให้ใครรู้ตัว? อย่าบอกนะว่าคุณจะใช้วิธีบู๊ล้างผลาญแบบในหนังฮอลลีวูด" "ผมเป็นทนายนะครับ ไม่ใช่นักฆ่ารับจ้าง" คีย์ยิ้มมุมปาก ดวงตาพราวระยับ "เราจะใช้จิตวิทยาและการเบี่ยงเบนความสนใจ... คุณเตรียมตัวสร้างความวุ่นวายระดับไฮโซหรือยังล่ะครับ" ก่อนที่รินรดาจะได้ทันถามความหมาย คีย์ก็ขยับตัวเข้าประชิดเธออย่างกะทันหัน วงแขนแข็งแรงโอบเอวคอดกิ่วของเธอไว้แน่นจนแผ่นหลังแนบชิดกับอกแกร่ง รินรดาสะดุ้งเล็กน้อย หัวใจกระตุกวูบด้วยความตกใจและแรงดึงดูดที่ไม่ทันตั้งตัว กลิ่นกายเฉพาะตัวของชายหนุ่มโอบล้อมเธอไว้ในเสี้ยววินาที "คุณทำบ้าอะไร..." เธอกัดฟันกระซิบลอดไรฟัน พยายามจะดันอกเขาออก "ชูส์... ทำตามน้ำหน่อยสิครับ อัยการคนสวย มีคนกำลังมองเราอยู่" คีย์กระซิบชิดริมหู ลลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้น颈จนขนลุกซู่ ก่อนที่เขาจะแกล้งทำเป็นสะดุดขาตัวเองเล็กน้อยแล้วปัดมือไปโดนถาดของบริกรที่เดินผ่านมาพอดี เพล้ง! แก้วไวน์นับสิบลอยคว้างก่อนจะตกลงมากระแทกพื้นแตกกระจายเสียงดังสนั่น น้ำสีแดงฉานสาดกระเซ็นเปื้อนชุดราตรีราคาแพงของแขกวีไอพีผู้ทรงอิทธิพลคนหนึ่ง ท่ามกลางความตกใจ เสียงกรีดร้องเบาๆ และความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในเสี้ยววินาที ทุกสายตาในรัศมีสิบเมตรต่างพุ่งเป้าไปที่จุดเกิดเหตุ บริกรหน้าซีดตัวสั่นรีบก้มลงขอโทษเป็นการใหญ่ "อุ๊ย ตายจริง ขอโทษด้วยนะครับคุณหญิง พอดีผม... เอえ มือไม้อ่อนไปหน่อย" คีย์เอ่ยปากขอโทษด้วยน้ำเสียงสุภาพนอบน้อม แต่สีหน้ากลับเรียบเฉยอย่างไร้ความรู้สึกผิดโดยสิ้นเชิง รินรดาที่ยืนอยู่ข้างๆ อาศัยจังหวะชุลมุนนี้ ก้าวถอยหลังผละออกจากอ้อมแขนของเขาอย่างรวดเร็ว แล้วพุ่งตัวหายลับเข้าไปในมุมมืดของทางเดินชั้นลอยตามแผนที่ตกลงกันไว้ทันที ประตูห้องทำงานของเสี่ยชัยวัฒน์อยู่ตรงหน้า การ์ดร่างยักษ์สองคนกำลังหันไปมองความวุ่นวายที่โถงใหญ่ รินรดาสูดหายใจเข้าลึกๆ ดึงสติและรวบรวมความเยือกเย็นทั้งหมดที่มี ก่อนจะก้าวเข้าไปด้วยท่าทีมั่นราวกับเป็นเจ้าของห้อง "เสี่ยชัยวัฒน์เรียกให้ฉันมาตรวจสอบเอกสารด่วนค่ะ" เธอพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดขาด การ์ดทั้งสองคนหันมามองด้วยความสงสัย แต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยปากทักท้วง คีย์ก็โผล่พรวดมาจากด้านหลัง พร้อมกับยื่นนามบัตรปลอมและรอยยิ้มพราวเสน่ห์กลบเกลื่อน "ผมทนายความส่วนตัวของท่านครับ พอดีมีเอกสารด่วนต้องให้เซ็นก่อนที่ท่านจะลงไปพบแขกข้างล่าง เปิดประตูให้พวกเราเถอะครับ ไม่งั้นท่านคงไม่พอใจแน่ถ้าการลงทุนร้อยล้านสะดุดเพราะพวกคุณขัดขวาง" น้ำเสียงทรงอำนาจและท่าทีมั่นใจแบบคนชั้นสูงทำให้การ์ดลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยอมเสียบบัตรปลดล็อกประตูให้ คลิก. ประตูกระจกนิรภัยเปิดออก รินรดารีบแทรกตัวเข้าไปข้างในทันที ห้องทำงานกว้างขวางตกแต่งด้วยโทนสีเข้ม คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะหน้าจอโค้งกำลังเปิดโปรแกรมฐานข้อมูลการเงินค้างไว้ เธอไม่รอช้า พุ่งตรงไปที่เครื่อง เสียบแฟลชไดรฟ์เข้ารูยูเอสบี แล้วรัวนิ้วพิมพ์ชุดคำสั่งเพื่อดูดข้อมูลลับทั้งหมดออกมาอย่างรวดเร็ว แถบโหลดข้อมูลค่อยๆ วิ่งขึ้นทีละเปอร์เซ็นต์... 10%... 45%... 80%... เสียงฝีเท้าหนักๆ ดังแว่วมาจากด้านนอก ทางเดินใกล้ห้องทำงาน ท่ามกลางความเงียบงัน เสียงนั้นชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับเสียงพูดคุยของเสี่ยชัยวัฒน์ที่กำลังเดินกลับขึ้นมาพร้อมบอดี้การ์ดส่วนตัว! หน้าจอคอมพิวเตอร์ยังคงค้างอยู่ที่ 92% รินรดากัดริมฝีปากแน่น เหงื่อกาฬผุดขึ้นตามไรผม ดวงตาคู่วัดจดจ่ออยู่กับตัวเลขเปอร์เซ็นต์ที่ขยับช้าดั่งเต่าคลาน ขณะที่เสียงฝีเท้าหยุดลงตรงหน้าประตูนั่นเอง แอด... เสียงลูกบิดประตูกำลังถูกบิดจากด้านนอก! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งสู่เกมหมากรุกสีเทานี้ด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ