เกมการเมืองบนโต๊ะน้ำชา

“ชานี่ค้างคืน หรือว่าตั้งใจผสม ‘ของขวัญ’ พิเศษลงไปในกานี้กันแน่จ๊ะ มิน่าล่ะ... กลิ่นของกุหลาบดามัสก์วันนี้ถึงได้ฉุนจนน่าเวียนหัว” เอเลน่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบขณะวางถ้วยกระเบื้องเคลือบราคาแพงลงบนจานรอง เสียงกระทบกันของเนื้อกระเบื้องดังกังวานก้องไปทั่วห้องรับรองอันเงียบสงัด เธอนั่งหลังตรงสง่างามราวกับรูปสลัก ทว่าดวงตาสีมรกตคู่นั้นกลับจับจ้องไปยัง ‘มีน่า’ สาวใช้คนสนิทที่ยืนหน้าซีดเผือดอยู่เบื้องหน้า มีน่าสั่นสะท้าน มือไม้ที่ถือถาดเงินอยู่เริ่มสั่นคลอนอย่างควบคุมไม่ได้ “คุณหนู... บะ...บ่าวไม่เข้าใจที่ท่านพูด เจ้าค่ะ กลิ่นกุหลาบก็เป็นแบบที่ท่านสั่งทุกวัน...” “สั่งหรือ? ฉันจำได้ว่าฉันเพิ่งเปลี่ยนมาใช้ชาดอกหอมหมื่นลี้เมื่อวานนี้” เอเลน่าขยับยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่งดงามทว่าเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก “แต่ช่างเถอะ ความจำคนเรามันสั้น พอๆ กับอายุขัยของคนที่ชอบทรยศเจ้านายตัวเองนั่นแหละ” ห้องรับรองถูกปกคลุมด้วยความกดดันมหาศาล มีน่าก้มหน้าลงต่ำจนคางชิดอก เม็ดเหงื่อผุดพรายบนขมับ ความเงียบงันในบทสนทนาไม่ได้ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงใดๆ นอกจากเสียงลมหายใจหอบถี่ของสาวใช้ผู้ทรยศ เอเลน่าไม่ได้รีบร้อน เธอหยิบช้อนเงินคันเล็กขึ้นมาคนน้ำชาในถ้วยอย่างช้าๆ จังหวะที่ช้อนกระทบขอบถ้วยถี่รัวเป็นสัญญาณแห่งหายนะที่กำลังคืบคลานเข้ามา “ในบันทึกของราชวงศ์ที่ฉันเคยอ่านเจอ สารพิษจากรากหญ้าหนามสีม่วง... มักจะออกฤทธิ์แรงขึ้นเมื่อเจอกับอุณหภูมิที่สูงกว่าหกสิบองศาเซลเซียส ถ้าฉันดื่มมันเข้าไปก่อนหน้านี้ไม่กี่นาที ป่านนี้ลิ้นของฉันคงชาจนพูดไม่ได้ และหัวใจของฉันคงหยุดเต้นไปแล้ว” เอเลน่าเงยหน้าขึ้น สบตากับมีน่าตรงๆ สายตาของเธอนิ่งสนิท ทว่าคมกริบประหนึ่งใบมีดที่เชือดเฉือนเข้าไปถึงกระดูกดำ “คุณหนู... ฮึก... ไว้ชีวิตบ่าวด้วยเถอะเจ้าค่ะ! ท่านหญิงเบลินด้า... นางสั่งให้บ่าวทำ นางขู่ว่าจะฆ่าครอบครัวของบ่าว!” มีน่าทรุดตัวลงคุกเข่า ปล่อยถาดเงินร่วงหล่นลงบนพื้นพรมขนสัตว์จนเกิดเสียงดังสนั่น เอเลน่าถอนหายใจยาว แววตาที่มองสาวใช้เบื้องล่างนั้นไร้ซึ่งความสงสาร มีเพียงความสมเพชเวทนาที่ฉายชัดออกมา “เบลินด้า... น้องสาวที่แสนดีของฉันงั้นรึ? ช่างเป็นหมากที่ไร้ชั้นเชิงเสียจริง” เธอโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูมีน่า น้ำเสียงนั้นแผ่วเบาทว่าเยือกเย็นยิ่งกว่าลมหนาว “กลับไปบอกเจ้านายของเธอ ว่าถ้าอยากจะส่งของขวัญมาให้ฉันอีกครั้ง... คราวหน้าช่วยเลือกสายสืบที่ฉลาดกว่านี้สักหน่อย อย่าลืมบอกด้วยนะว่า ‘ความลับที่เธอซ่อนไว้ในหีบใต้เตียงที่คฤหาสน์เก่า’ ฉันรู้เห็นทุกอย่าง... และฉันพร้อมจะฉีกหน้ากากของเธอออกต่อหน้าสาธารณชนในงานเลี้ยงน้ำชาอาทิตย์หน้า” เอเลน่าลุกขึ้นยืน จัดกระโปรงผ้าไหมชั้นดีให้เข้าที่ ทันใดนั้นประตูห้องรับรองก็ถูกผลักออกอย่างแรง โดยไม่ต้องรอคำอนุญาต ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำสนิทที่แผ่กลิ่นอายอันตรายและทรงอำนาจก้าวเข้ามาหยุดอยู่เบื้องหลังเธอ “ดูเหมือนว่าวันนี้แม่กวางน้อยของผมจะกำลังสนุกกับการไล่ล่าหมาป่าอยู่นะครับ” เสียงทุ้มต่ำที่เป็นเอกลักษณ์นั้นทำให้เอเลน่าชะงัก เธอหมุนตัวกลับไปเผชิญหน้ากับ ‘ดยุคคาลอส กรานท์’ ชายผู้เป็นดั่งปริศนาที่โลกหล้าต่างหวาดเกรง เขายืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น สายตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องมาที่เธอด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก แต่มันกลับทำให้หัวใจของเอเลน่าเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะ “ท่านดยุค... การบุกรุกเข้ามาในเวลาส่วนตัวของสตรีเช่นนี้ ดูจะไม่ใช่สุภาพบุรุษนักนะคะ” เธอโต้ตอบทันควัน แม้ในใจจะรู้ดีว่าอิทธิพลของชายผู้นี้อยู่เหนือธรรมเนียมปฏิบัติใดๆ ในอาณาจักรนี้ คาลอสขยับยิ้มที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่กลับแฝงความคลั่งไคล้บางอย่างที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวบิดเบี้ยว เขาเดินตรงเข้ามาหาเธอจนระยะห่างลดเหลือเพียงคืบ กลิ่นกายของเขาสะอาดสะอ้านทว่าแฝงด้วยกลิ่นอายของดินปืนและอำนาจมืด “สุภาพบุรุษงั้นรึ? ผมจำไม่ได้ว่าเคยตกลงเป็นฝ่ายนั้น” เขาเอื้อมมือขึ้นสัมผัสเส้นผมของเอเลน่าอย่างแผ่วเบา สายตาของเขาเปลี่ยนเป็นอ่อนแสงลงในชั่วพริบตาเมื่อจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ “แต่ถ้าคุณต้องการให้ผมรับผิดชอบ... ผมยินดีจะเปลี่ยน ‘งานเลี้ยงน้ำชา’ ที่คุณกำลังจะไป เป็นงานศพของใครก็ตามที่คุณต้องการ... ให้จบลงภายในค่ำคืนนี้เลยไหมครับ?” เอเลน่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอรู้ดีว่าคำพูดของเขานั้นไม่ใช่การล้อเล่น แต่เป็นคำสัญญาสังหารที่พร้อมจะเปลี่ยนโลกทั้งใบให้ลุกเป็นไฟเพื่อเธอ ทว่าในจังหวะที่เธอกำลังจะเอ่ยปากโต้ตอบ เสียงฝีเท้าเร่งรีบจากทางเดินด้านนอกก็ดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของทหารองครักษ์ประจำตระกูลที่ทำหน้าตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด “ท่านหญิงเอเลน่า! ดยุคคาลอส! ขออภัยที่รบกวน แต่ทางพระราชวังเพิ่งส่งสาส์นด่วนมาว่า... องค์รัชทายาททรงประกาศหมั้นหมายกับ ‘เบลินด้า’ อย่างเป็นทางการในวันนี้ และทางวังกำลังจะส่งราชรถมารับท่านหญิงไปร่วมพิธีฉลองในอีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้าขอรับ!” ความเงียบเข้าปกคลุมห้องรับรองอีกครั้ง เอเลน่าเบิกตากว้างเล็กน้อย แผนการหมั้นหมายที่ควรจะเกิดขึ้นในอีกสองเดือนข้างหน้า กลับถูกรวบรัดให้เกิดขึ้นในวันนี้... ดูเหมือนเกมกระดานนี้จะมีผู้เล่นที่คาดไม่ถึงก้าวเข้ามาแทรกแซงเสียแล้ว คาลอสที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอค่อยๆ หุบยิ้มลง สายตาของเขาเปลี่ยนเป็นมืดดำสนิทประหนึ่งขุมนรกที่ไร้ก้นบึ้ง เอวาลินน์ปลายพู่กันหวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับการเริ่มต้นเกมที่อันตรายกว่าเดิมในตอนถัดไปนะคะ!