สงครามเย็นย่อมๆ กลางห้องประชุม

เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารหนาปึ้กบนโต๊ะประชุมกระจกนิรภัยชั้นสี่สิบห้าดังสนั่นจนมีนที่กำลังนั่งจิบกาแฟถึงกับสำลัก ไอโขลกๆ จนหน้าดำหน้าแดง แต่ไม่มีใครในห้องประชุมใหญ่ตอนนี้สนใจไยดีเลขาหนุ่มหน้าหวานคนนั้นเลยสักคน เมื่อสงครามประสาทที่คุกรุ่นมาตลอดสัปดาห์กำลังจะปะทุเป็นระเบิดปรมาณูในวินาทีนี้ "ถ้าคุณรินคิดว่าโครงสร้างช่วงพาดกว้างแปดเมตรอย่างไร้เสากลางรับน้ำหนักตามแบบร่างเดิม มัน 'เพ้อเจ้อ' และทำลายจินตนาการทางวิศวกรรมจนรับไม่ได้ล่ะก็..." ภาคินกวาดสายตาคมกริบราวกับใบมีดโกนอาบน้ำแข็ง มองตรงไปยังวิศวกรสาวฝีปากกล้าที่นั่งกอดอกพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทีสบายๆ แต่ดวงตากลมโตกลับวาววับด้วยเพลิงโทสะ "ผมขอเสนอไอเดียใหม่ที่ท้าทายกว่าเดิม เป็นสถาปัตยกรรมแบบแคนทิเลเวอร์ยื่นออกไปรับวิวโค้งแม่น้ำสามร้อยหกสิบองศา โดยไร้เสาค้ำยันใดๆ ทั้งสิ้น... ภายในกำหนดเวลาส่งมอบแบบขั้นสุดท้ายอีกสัปดาห์เดียว คุณทำได้ไหมล่ะครับ... หรือสมองฝั่งวิศวะของคุณมันประมวลผลไม่ทัน?" คำว่า 'ครับ' จากปากเขาไม่ได้แปลว่าสุภาพ แต่มันคือการประกาศสงครามเย็นที่เคลือบด้วยน้ำแข็งแห้งสนิท ริญณาแค่นAเสียง 'หึ' ออกมาจากลำคอ รอยยิ้มหยันที่มุมปากสวยเฉียบนั้นกรีดแทงหัวใจคนมองได้เจ็บแสบยิ่งกว่ามีดกรีด เธอลุกขึ้นยืนช้าๆ โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยเพื่อกดดันให้ระยะห่างระหว่างเธอกับสถาปนิกหนุ่มผู้แสนจะเจ้าระเบียบเหลือเพียงคืบเดียว กลิ่นน้ำหอมกลิ่นวานิลลาเจือความสดชื่นของซิตรัสจากตัวเธอลอยเข้าแตะจมูกภาคิน จนสันจมูกคมสันนั้นกระตุกวูบอย่างห้ามไม่อยู่ "แคนทิเลเวอร์ยื่นออกไปกลางอากาศโดยไม่มีเสารับน้ำหนักเหรอคะคุณภาคิน?" รินทวนคำด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน ลากเสียงยาวอย่างจงใจยั่วโมโห "นี่คุณคิดจะสร้างตึกหรือจะทำอนุสาวรีย์ความอวดดีของตัวเองกันแน่คะ? โครงสร้างรับแรงดัดและแรงเฉือนที่ปลายยื่นแบบนั้น ถ้าคำนวณพลาดไปแม้แต่มิลลิเมตรเดียว ตึกทั้งหลังจะพับฐานลงมากลายเป็นสุสานหมูกระทะยักษ์ริมน้ำทันที... แต่ถ้าคุณอยากโชว์พาวเวอร์นักล่ะก็ จัดมาเลยค่ะ! ฉันจะคำนวณเหล็กเสริมและคอนกรีตอัดแรงให้คุณเห็นว่า วิศวกรที่ถูกคุณสบประมาทว่าหัวโบราณคนนี้ สามารถเนรมิตความ 'เพ้อเจ้อ' ของสถาปนิกโรคจิตให้กลายเป็นความจริงได้ภายในเจ็ดวัน!" รินจงใจเน้นคำว่า 'โรคจิต' ชัดถ้อยชัดคำ จนมีนที่นั่งลุ้นอยู่มุมห้องถึงกับยกมือขึ้นปิดปากกลั้นขำ ส่วนธันว์ สถาปนิกหนุ่มรุ่นพี่ที่เพิ่งเดินเข้ามาพร้อมแฟ้มผลงานในมือถึงกับชะงักฝีเท้า ใบหน้าหล่อเหลาประดับรอยยิ้มสุภาพแต่แววตากลับไหววูบเมื่อเห็นบรรยากาศตึงเครียดระหว่างทั้งคู่ "ดูท่าทางห้องประชุมนี้จะร้อนระอุยิ่งกว่าเตาหลอมเหล็กเสียอีกนะครับ" ธันว์แทรกตัวเข้ามาด้วยท่าทีนุ่มนวล พร้อมกับวางมือลงบนพนักเก้าอี้ใกล้กับริญณาอย่างสนิทสนมเกินความจำเป็น "มีอะไรให้ผมช่วยแบ่งเบาภาระไหมครับริน? โปรเจกต์นี้ถ้ามันยากเกินไป หรือสถาปนิกฝั่งนี้เขาเอาแต่ใช้อารมณ์ส่วนตัวมาประכולแบบ รินย้ายมาทำร่วมกับทีมผมก็ได้นะครับ ผมยินดีต้อนรับเสมอ" ประโยคท้ายธันว์จงใจหันไปสบตากับภาคินโดยตรง เป็นการท้าทายทางอ้อมที่ผู้ชายร้อยคนก็ดูออกว่ารุ่นพี่หนุ่มคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่ บรรยากาศในห้องประชุมที่หนתจัดอยู่แล้ว กลับลดอุณหภูมิดิ่งลงจนติดลบในพริบตาเดียว ดวงตาคมกริบของภาคินเลื่อนจากใบหน้าของธันว์ลงมามองมือที่วางอยู่บนพนักเก้าอี้ใกล้กับไหล่บางของริน เส้นเลือดที่ขมับข้างขวาของสถาปนิกหนุ่มเต้นตุบๆ ความหึงหวงที่พยายามกดทับไว้ด้วยมาด 'เจ้าชายน้ำแข็ง' พังทลายลงในเสี้ยววินาที ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาประชิดตัวรินโดยไม่ทันให้ตั้งตัว มือหนาเอื้อมไปดึงแขนเรียวของหญิงสาวให้ขยับเข้ามาหาตนเองด้วยแรงที่ไม่เบานัก จนร่างบางเซเข้าปะทะกับแผงอกกว้างของเขาอย่างจัง "อุ๊ย! อะไรของคุณเนี่ยภาคิน!" รินอุทานอย่างตกใจ เงยหน้าขึ้นมองคนฉวยโอกาสที่โน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกเกือบชนกัน ลมหายใจอุ่นๆ ร้อนผ่าวปะทะกันจนใจดวงน้อยเต้นระรัวอย่างไม่เป็นจังหวะ "เรื่องงานของผม... ผมจัดการเองได้ครับ ไม่รบกวนสถาปนิกนอกคอกที่ชอบแ바บขโมยผลงานคนอื่นหรอกนะ" ภาคินตอกกลับธันว์ด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่น้ำหนักคำพูดเฉียบคมราวกับเชือดเฉือนเนื้อ และก้มลงกระซิบชิดริมหูของวิศวกรสาวที่ยังอยู่ในอ้อมแขน เสียงทุ้มต่ำพร่าสั่นด้วยแรงอารมณ์บางอย่างที่เขาเองก็ไม่อาจควบคุม "ส่วนเธอกับฉัน... เรามีเรื่องต้องเคลียร์กันยาว ยัยตัวแสบ" รินหน้าแดงก่ำ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความโกรธหรือเพราะสัมผัสอุ่นจัดจากฝ่ามือที่โอบกระชับเอวเธอไว้แน่นจนแทบหลอมละลาย เธอกำหมัดแน่นเตรียมจะเงื้อมือขึ้นฟาดอกกว้างสักทีข้อหาถือวิสาสะ แต่ก่อนที่ฝ่ามือเรียวจะได้ประทับลงบนอกของสถาปนิกหนุ่ม ประตูห้องประชุมก็ถูกผลเปิดผางขึ้นอย่างแรง พร้อมกับเสียงหอบแฮกของเด็กฝึกงานที่วิ่งหน้าตื่นเข้ามาขัดจังหวะ "คุณภาคินคะ! คุณรินคะ! แย่แล้วค่ะ! แบบจำลองโครงสร้างแคนทิเลเวอร์ที่เพิ่งพิมพ์เสร็จ... มันเกิดรอยร้าวที่จุดรับน้ำหนักหลักแล้วค่ะ!" ---------------------------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแซ่บและคอยลุ้นไปกับคู่กัดคู่นี้นะคะ หวังว่าจะชอบความใจเต้นแรงในตอนนี้ค่ะ! - เหมยฮวาแรกแย้ม