อุปสรรคชิ้นใหญ่จากผู้ทรงอิทธิพล

"ผมให้เวลาพวกคุณปรับแบบโครงสร้างโซน A ใหม่ทั้งหมดภายในสามวัน... ถ้าทำไม่ได้ ก็เตรียมเก็บกระเป๋าออกจากโปรเจกต์นี้ซะ" น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบขาดราวน้ำแข็งขั้วโลกของ 'คุณเดวิด' รองประธานกรรมการบริหารผู้ทรงอิทธิพลจากบริษัทแม่ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องประชุมชั่วคราวหน้าไซต์งาน เอกสารร่างแบบแปลนสามมิติที่ภาคินใช้เวลาหลังขดหลังแข็งออกแบบร่วมแรมเดือนถูกโยนลงบนโต๊ะประชุมกระจกเสียงดังปังใหญ่ รินณาที่นั่งอยู่ข้างกันถึงกับกำหมัดแน่นจนข้อต่อนิ้วขาวซีด ความโกรธพุ่งพล่านจนรสฝาดปร่าแล่นขึ้นมาที่โคนลิ้น แต่ก่อนที่เธอจะได้สวนกลับด้วยวาจาเผ็ดร้อนตามสัญชาตญาณ มือหนาของสถาปนิกหนุ่มผู้ขึ้นชื่อว่าเจ้าชายน้ำแข็งกลับเอื้อมมาแตะทับหลังมือเธอไว้ใต้โต๊ะเบาๆ สัมผัสอุ่นจัดนั้นส่งกระแสไฟแปลกประหลาดวิ่งพล่านไปทั่วร่าง กระชากสติที่เกือบหลุดลอยของเธอให้กลับคืนมาในพริบตา ภาคินส่งสายตาปรามมาให้แวบหนึ่ง ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะหันกลับไปเผชิญหน้ากับผู้ทรงอิทธิพลระดับสูงด้วยแววตานิ่งสนิทไร้ความหวาดกลัวแม้แต่น้อย "การเปลี่ยนแบบโครงสร้างรับน้ำหนักกะทันหันแบบนี้ ไม่เพียงแต่ขัดต่อหลักวิศวกรรมความปลอดภัยที่เราคำนวณไว้สัปดาห์ต่อสัปดาห์นะคะ ท่านรองประธาน" รินณาเลือกที่จะใช้เสียงนุ่มนวลแต่เฉียบคมในการโต้แย้ง แม้ใจจริงอยากจะลุกขึ้นไปกระชากคอเสื้อคนสั่งการเสียให้เข็ด "แบบเดิมผ่านการรับรองมาตรฐานสากลแล้ว การแก้ไขโครงสร้างหลักเพื่อความสวยงามทางแฟชั่นเพียงอย่างเดียวโดยไม่สนความสมดุลทางวิศวกรรม มันไม่ใช่การทำงานระดับมืออาชีพค่ะ" เดวิดหัวเราะในลำคอ สายตาสمเพชแกมดูถูกกวาดมองคนทั้งคู่ "มืออาชีพเหรอ? บริษัทเราไม่ได้จ่ายเงินให้พวกคุณมาเถียงนะ คุณวิศวกรสาว ถ้าทำตามคำสั่งไม่ได้ โควตาโปรเจกต์นี้ก็มีคนต่อคิวรอเสียบแทนเพียบ รวมถึง... คุณธันว์ สถาปนิกมือดีที่ทางบริษัทแม่เพิ่งทาบทามมาด้วย" สิ้นชื่อของธันว์ บรรยากาศในห้องประชุมก็ยิ่งอึมครึมลงไปอีก ภาคินขยับตัวเล็กน้อย แววตาคมกริบฉายประกายความเยียบเย็นที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิม ความหึงหวงและสัญชาตญาณการปกป้องพุ่งพล่านขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ แม้ภายนอกเขาจะยังคงรักษามาดนิ่งสนิทไว้ได้อย่างแนบเนียนก็ตาม "ไม่ต้องรอให้ใครมาเสียบแทนหรอครับ" ภาคินเอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงพลังจนทุกคนในห้องต้องเงียบกริบ "สามวันตามที่คุณต้องการ... ผมกับคุณรินจะจัดการแก้ไขแบบและโครงสร้างทั้งหมดให้สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ แต่ถ้าพวกผมทำได้ตามเงื่อนไข คุณเดวิดต้องสัญญาว่าจะไม่มีการแทรกแซงงานออกแบบของเราอีกจนกว่าโปรเจกต์นี้จะจบลง" เดวิดเลิกคิ้วสูงด้วยความแปลกใจ ก่อนจะยิ้มมุมปาก "น่าสนใจนี่ งั้นตกลงตามนี้... สามวัน หวังว่าจะไม่ทำให้ผมผิดหวังนะ 'คุณสถาปนิกมือหนึ่ง'" สิ้นเสียงประกาศิต ร่างสูงใหญ่ของรองประธานกรรมการก็ลุกขึ้นและเดินออกจากห้องไปทันที ทิ้งให้บรรยากาศที่เหลืออบอวลไปด้วยความกดดันมหาศาล รินณาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่จนตัวโยน เอนหลังพนักเก้าอี้ด้วยความเหนื่อยล้า ก่อนจะหันไปมองคนข้างกายที่ยังคงนั่งนิ่งราวกับรูปปั้นหินอ่อน "คุณบ้าไปแล้วหรือไงคิน สามวันเนี่ยนะ! จะบ้าหรือเปล่า แบบโซน A มันไม่ใช่แค่เปลี่ยนมุมเสา แต่มันต้องคำนวณฐานรากใหม่ทั้งหมดเลยนะรู้ตัวไหม!" รินณาโวยวายใส่ทันทีด้วยความอัดอั้นตันใจ แต่ริมฝีปากบางก็ยังคงเผยความห่วงใยออกมาผ่านน้ำเสียงที่ร้อนรน ภาคินหันมามองเธอ ดวงตาคู่คมที่เคยเย็นชาบัดนี้กลับเต็มไปด้วยประกายความอ่อนโยนที่ซ่อนไว้ไม่มิด เขยิบเก้าอี้เข้ามาใกล้จนไหล่แทบชิดกัน "เป็นห่วงผมเหรอ หืม... ปากบอกว่าเกลียดผมนักหนา แต่พอเห็นผมรับคำท้า หน้าตาเธอนี่ซีดเป็นไก่ต้มเลยนะริน" "ใครห่วงคุณ! ฉันห่วงงานต่างหากเล่า อีตาสถาปนิกหลงตัวเองเอ้ย!" รินณาแหวใส่หน้าเขาแก้เขิน พวงแก้มเนียนขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัดในระยะประชิดนี้ "เลิกกวนประสาทแล้วกางแปลนออกมาเลยค่ะคุณชาย เรามีเวลาแค่เจ็ดสิบสองชั่วโมงนะ!" รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของภาคิน เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่รอยยิ้มนั้นไม่ได้เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งหรือถือดี แต่มันคือรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและ... ความรู้สึกบางอย่างที่ลึกซึ้งเกินกว่าคำว่าเพื่อนร่วมงาน "ก็ได้ครับ... ถ้าคืนนี้เราต้องนอนตายคาโต๊ะทำงานด้วยกัน เธอก็เตรียมใจรับฟังคำสารภาพบาปบางอย่างของผมไว้ได้เลยนะริน" ภาคินกระซิบเสียงพร่าใกล้ใบหูของเธอ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือกลิ่นกระดาษและหมึกพิมพ์จางๆ ลอยเข้าแตะจมูกจนหัวใจดวงน้อยของวิศวกรสาวเต้นรำไม่เป็นส่ำ บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกบีบให้แคบลงเหลือเพียงแค่คนสองคน ท่ามกลางกองแปลนและกองเอกสารที่สุมรุมเร้า ปัง! เสียงประตูห้องประชุมถูกผลักเปิดออกอย่างแรงโดยไม่มีการเคาะเตือน ร่างสูงโปร่งของธันว์ก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มพดพ้าวและแฟ้มเอกสารในมือ ดวงตาคมก้าวร้าวคู่นั้นกวาดมองมือของภาคินที่ยังคงวางอยู่ใกล้เอวของรินณาด้วยแววตาไหววูบ "ขอโทษทีครับที่ขัดจังหวะความหวาน... แต่ดูเหมือนท่านรองประธานจะเพิ่งส่ง 'ข้อเสนอพิเศษ' อีกชุดมาให้ผมดูโดยเฉพาะ เกี่ยวกับการรื้อโครงสร้างโซน A ที่พวกคุณกำลังกุมขมับอยู่นี่แหละครับ" ธันว์วางเอกสารแผ่นสุดท้ายลงบนโต๊ะกลางห้อง สายตาคมกริบมองสลับระหว่างภาคินและรินณาด้วยรอยยิ้มเหนือกว่า "และบอกเลยว่า... สิ่งที่พวกคุณกำลังจะทำมันไม่มีวันสำเร็จแน่ ถ้าไม่มี 'ผม' เข้ามาช่วยคานอำนาจในครั้งนี้" ภาคินหรี่ตาลงมองคู่แข่งรุ่นพี่ทันที รังสีความอิจฉาและบรรยากาศตึงเครียดพุ่งปะทะกันกลางอากาศจนแทบมองเห็นเป็นประกายไฟ รินณากลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดฝืนเมื่อสัมผัสได้ถึงพายุลูกใหญ่ที่กำลังจะซัดถล่มพวกเขาทั้งสามคนในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมลุ้นไปกับความสัมพันธ์ที่ชวนจิกหมอนและลุ้นระทึกนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!