ความลับที่เกือบเปิดเผย

"หวังว่าฉันคงไม่ได้เข้ามาขัดจังหวะอะไรสำคัญ... ระหว่างท่านประธานกับเลขาฯ ส่วนตัวหรอกนะ คีริน" น้ำเสียงทุ้มนุ่มที่เจือแววเยาะหยันเล็กน้อยดังขึ้นที่หน้าประตูห้องทำงานส่วนตัว ซึ่งเปิดแง้มไว้โดยฝีมือของ 'ธีร์' คู่แข่งทางธุรกิจตัวฉกาจ ร่างสูงโปรดในชุดสูทตัดเย็บเนียบกริบก้าวเข้ามาอย่างไร้มารยาท โดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาตแม้แต่น้อย บรรยากาศในห้องที่ก่อนหน้านี้อวลไปด้วยความตึงเครียดและแรงปะทะทางอารมณ์ระหว่างคีรินกับรินรดา พลันเปลี่ยนเป็นอุณหภูมิติดลบทันที รินรดาสะดุ้งสุดตัว รีบผละกายออกจากระยะประชิดของประธานหนุ่มจอมเผด็จการทันควัน หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความตกใจและความกระดากอาย เลือดสูบฉีดขึ้นมาจนร้อนผ่าวที่พวงแก้ม มือบางรีบจัดเสื้อสูทเข้ารูปของตัวเองให้เรียบร้อยอย่างลนลาน สายตากวาดมองไปรอบห้องเพื่อหาทางวางตัวให้เป็นปกติที่สุด ในขณะที่คีริน... เจ้าของฉายาประธานหนุ่มจอมเผด็จการและปากจัด กลับไม่ได้แสดงอาการลนลานแม้แต่น้อย ใบหน้าคมคายฉาบไว้ด้วยความเรียบเฉยราวน้ำแข็งขั้วโลก นัยน์ตาคมกริบตวัดมองผู้มาใหม่ด้วยความไม่พอใจอย่างปิดไม่มิด รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากร่างสูงจนผู้เป็นเลขาฯ ยังต้องแอบกลืนน้ำลาย "การเข้ามาในห้องทำงานคนอื่นโดยไม่เคาะประตู เป็นมารยาทที่บริษัทคู่แข่งเขาไม่สอนกัน หรือว่าคุณธีร์สมองเสื่อมจนลืมพื้นฐานการเป็นมนุษย์ไปแล้วครับ" คีรินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่น้ำคำเชือดเฉือนคมกริบจนคู่สนทนาชะงักไปชั่วขณะ ธีร์หัวเราะในลำคอเบาๆ สายตาพินิจพิเคราะห์กวาดมองระหว่างคีรินที่ยืนค้ำโต๊ะทำงานกับรินรดาที่ยืนตัวเกร็งอยู่ไม่ห่าง รอยยิ้มมุมปากของเขามีความหมายลึกซึ้งที่ชวนให้หงุดหงิด "ผมก็แค่ผ่านมาแถวนี้ เห็นประตูเปิดอยู่เลยแวะมาทักทาย... อีกอย่าง ผมไม่คิดว่าเลขาฯ ส่วนตัวของคุณคีริน จะต้องทำหน้าที่ 'ใกล้ชิด' ถึงขั้นแนบชิดติดขอบโต๊ะขนาดนี้เสียด้วยซ้ำ" ธีร์จงใจเน้นเสียงคำว่า 'แนบชิด' พร้อมกับส่งยิ้มพราวเสน่ห์มาทางรินรดา ทำเอาร่างบางรู้สึกเหมือนมีหนามแหลมมาทิ่มแทงผิวเนื้อ รินรดากัดริมฝีปากแน่นอย่างนึกเคือง เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่จะยอมให้ใครมาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีเล่นๆ โดยเฉพาะต่อหน้าผู้ชายเจ้าเล่ห์อย่างธีร์ "ถ้าคุณธีร์ไม่มีธุระเรื่องงาน กรุณาออกไปด้วยค่ะ... เอ๊ย ออกไปด้วยครับ ดิฉันหมายถึงเชิญออกไปครับ!" รินรดาเผลอหลุดคำสามัญสำนึกเดิมออกมาเกือบไม่ทัน ดีที่เบรกปากตัวเองได้ทันควัน แต่นั่นก็มากพอที่จะทำให้คีรินหรี่ตามองด้วยความจับผิด และทำให้ธีร์หลุดหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ "โอ๊ะ... น่าสนใจจริง ๆ แทนตัวเองกับผมว่า 'ค่ะ' เสียด้วยซ้ำ ดูสนิทสนมกันเกินกว่าเจ้านายกับลูกจ้างธรรมดาแล้วกระมังครับ คุณรินรดา" ธีร์ก้าวเท้าเข้าไปใกล้หญิงสาวอีกนิด หมายจะใช้ความแพรวพราวเข้าหาเพื่อยั่วโมโหคีริน ทว่า... ไวกว่าความคิด ร่างสูงใหญ่ของคีรินขยับตัวเข้ามาขวางกั้นระหว่างธีร์กับรินรดาไว้ทันทีราวกับกำแพงเหล็ก แผ่นหลังกว้างบังร่างบางของเธอจนมิด นัยน์ตาดุดั่งพญาเสือโคร่งจ้องมองผู้บุกรุกด้วยความกรุ่นโกรธที่พุ่งทะยานถึงขีดสุด "ถอยออกไปสิบเซนติเมตร ธีร์" คีรินเอ่ยเสียงต่ำลอดไรฟัน "เขตหวงห้าม... คนนอกไม่มีสิทธิ์เข้าใกล้" "ฮ่าๆๆ ท่าทางหวงก้างแบบนี้ ชัดเจนเสียยิ่งกว่าภาพถ่ายเสียอีกนะคีริน หรือว่าข่าวลือที่ว่าท่านประธานจอมเนี๊ยบ กำลังตกหลุมรักเลขาฯ ไร้เส้นสายของตัวเอง จะเป็นเรื่องจริง?" ธีร์ไม่เพียงไม่ถอย แต่ยังจงใจยื่นหน้าเข้าไปใกล้เพื่อกดดัน ในจังหวะนั้นเอง เสียงฝีมือรองเท้าส้นสูงและเสียงพูดคุยของพนักงานหลายคนก็ดังแว่วมาจากทางเดินด้านนอก หน้าห้องทำงานที่เปิดแง้มไว้ทำให้เสียงเล็ดลอดเข้ามาได้อย่างชัดเจน *(“แก ๆ ฉันเห็นคุณธีร์เดินตรงไปที่ห้องท่านประธานนะ... หรือว่าจะมีเรื่องใหญ่อะไรวะ”)* *(“แกเบาเสียงหน่อยสิ เดินไปดูใกล้ ๆ ซิ ฉันเห็นคุณรินอยู่ในนั้นด้วยนะ สองคนนั้นอยู่ด้วยกันบ่อยเกินไปแล้ว...”)* เสียงซุบซิบดังลอดเข้ามา รินรดาหน้าถอดสีทันที หัวใจหล่นไปตาตุ่ม หากข่าวลือเรื่องเธอกับคีรินหลุดรอดออกไปในตอนนี้ นอกจากการทำงานในบริษัทจะกลายเป็นนรกแตกแล้ว เธอยังอาจโดนข้อหาใช้เต้าไต่จนหมดอนาคตทางการงานอย่างแน่นอน มือบางเอื้อมไปดึงชายเสื้อสูทของคีรินเบาๆ เป็นเชิงส่งสัญญาณเตือนภัย คีรินรับรู้ถึงแรงดึงนั้น ร่างสูงชะงักเล็กน้อย ความโกรธเกรี้ยวที่มีต่อธีร์ถูกแทนที่ด้วยความห่วงใยที่ฉายชัดขึ้นในแววตาชั่วขณะ เขาไม่อมพะนำอีกต่อไป ตัดสินใจใช้แผนเด็ดขาดเพื่อตัดปัญหา หมับ! มือหนาคว้าข้อมือเล็กของรินรดาไว้แน่น ก่อนจะดึงร่างบางให้เข้ามาประชิดตัวอย่างรวดเร็วโดยไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ตั้งตัว รินรดาอุทานออกมาเบาด้วยความตกใจ ใบหน้าเนียนแนบชิดเข้ากับแผงอกกว้างของเขา กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือกลิ่นอายความร้อนรุ่มโชยเข้าจมูก "ทำ... ทำอะไรของคุณเนี่ย!" รินรดาเงยหน้าขึ้นกระซิบเสียงลอดไรฟัน ใบหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอายปนตกใจ "อยากรู้ไม่ใช่เหรอว่าเราสัมพันธ์กันแค่ไหน..." คีรินก้มลงกระซิบข้างใบหูของเธอ น้ำเสียงทุ้มต่ำพราวเสน่ห์แต่จริงจังจนน่าใจหาย ก่อนที่เขาจะหันไปสบตากับธีร์ที่ยืนมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มค้าง คีรินกระชับวงแขนโอบเอวบางของรินรดาไว้แน่นขึ้นอย่างแสดงความเป็นเจ้าของอย่างเปิดเผย นัยน์ตาดุดันจ้องตรงไปที่คู่แข่งทางธุรกิจ "ถ้าอยากรู้นัก... ฉันจะบอกให้ชัดเจนตรงนี้เลยก็ได้" ปัง! เสียงประตูด้านนอกถูกผลักเปิดออกกว้าง พร้อมกับร่างของหัวหน้าแผนกบุคคลและพนักงานอีกสองคนที่ยืนอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึงกับภาพที่ปรากฏตรงหน้า คีรินปรายตามองผู้มาใหม่ทั้งหมดด้วยแววตานิ่งสนิท ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้ทุกคนในห้องแทบหยุดหายใจ "ใช่... รินรดาไม่ใช่แค่เลขาฯ ของผม แต่เธอคือ 'คนพิเศษ' ที่กำลังจะมาเป็น... สะใภ้ของตระกูลนี้ในอนาคต" ************************************************** ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและใจจดใจจ่อไปกับความคลั่งรักแบบไม่พักของท่านประธานคีรินนะครับ