แผนการร้ายของรวิชญ์

"ถ้าคุณคิดว่าการดึงงบประมาณส่วนกลางไปถมให้โครงการ ‘สกายไลน์’ จะทำให้คุณชนะได้... คุณคิดผิดถนัด รวิชญ์" เสียงทุ้มต่ำของธันวาไม่ได้บ่งบอกถึงความโกรธเกรี้ยว หากแต่มันนิ่งสนิท เยือกเย็นจนน่าขนลุก เขาจิบกาแฟดำในแก้วเซรามิกราคาแพง พลางมองชายตรงหน้าที่กำลังยิ้มเยาะด้วยท่าทีสุขุมเกินกว่าสถานการณ์จะเอื้ออำนวย รวิชญ์เหยียดยิ้มที่มุมปาก มือหนาหมุนปากกาในมือเล่นอย่างใจเย็น เขาไม่ได้ขยับตัวออกห่างจากโต๊ะทำงานของธันวาแม้แต่น้อย กลับโน้มตัวเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมฉุนกึ๊กที่อบอวลไปทั่วห้องทำงานโอ่อ่าของประธานหนุ่ม "ชนะหรือแพ้ไม่ได้อยู่ที่จำนวนเงินหรอกครับธันวา... มันอยู่ที่ว่าใครถือ 'ไพ่' ที่จะทำให้คนวางรากฐานของโครงการนี้ยอมถอยต่างหาก" รวิชญ์เว้นจังหวะ สายตาคมกริบดุจเหยี่ยวจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่คมของอีกฝ่าย "คุณรู้อยู่แก่ใจว่ารินรดาเป็นคนแบบไหน เธอรักงานของเธอเหนือสิ่งอื่นใด และถ้างานนั้นมีมลทิน... คุณคิดว่าเธอจะยอมรับได้ไหม?" ธันวาวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะจนเกิดเสียงดัง 'กึก' ที่สั่นประสาทคนในห้อง แววตาของเขาเปลี่ยนจากความนิ่งเรียบเป็นความดุดันที่พร้อมจะทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า "อย่าดึงรินรดาเข้ามาเกี่ยวข้อง ถ้าคุณล้ำเส้นเธอแม้แต่นิดเดียว ผมรับรองได้ว่านรกในธุรกิจที่คุณสร้างมา จะกลายเป็นสนามเด็กเล่นทันที" "แหม... ดูแลกันดีจริงนะ" รวิชญ์หัวเราะในลำคอพลางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดสูทให้เข้าที่ด้วยท่าทางสบายอารมณ์ "เสียดายนะที่ความรักของคุณน่ะ มันดันเป็นจุดอ่อนที่สุดของโครงการนี้... แล้วเราจะได้เห็นกัน ว่าความเชื่อใจที่รินรดามีให้คุณ มันจะพังทลายลงเร็วแค่ไหน เมื่อเธอเห็นสิ่งที่ผมเตรียมไว้ให้" เมื่อร่างของรวิชญ์เดินพ้นประตูออกไป ธันวาก็ผ่อนลมหายใจยาว ความเหนื่อยล้าที่ซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉยเผยออกมาเพียงชั่วครู่ มือหนาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดส่งข้อความถึงคนสำคัญ *‘เย็นนี้เลิกงานแล้วไปทานมื้อค่ำด้วยกันนะ ผมมีเรื่องอยากคุยด้วย... คิดถึงนะครับ’* ... ในอีกด้านหนึ่ง รินรดากำลังยืนอยู่หน้าโมเดลโครงการขนาดใหญ่ในห้องสตูดิโอส่วนตัว นิ้วเรียวไล้ไปตามเส้นสายของตัวอาคารที่เธอออกแบบด้วยความภาคภูมิใจ แต่ในใจกลับมีความรู้สึกกระวนกระวายประหลาดถาโถมเข้ามา เหมือนมีใครบางคนกำลังจ้องมองเธอจากมุมมืด "รินคะ..." เสียงของพนักงานในออฟฟิศดังขึ้นขัดจังหวะความคิด "คุณรวิชญ์เพิ่งส่งเอกสารเกี่ยวกับการประเมินโครงสร้างเหล็กของโครงการเรามาให้ค่ะ เขาบอกว่ามีจุดบกพร่องที่อาจจะส่งผลถึงความปลอดภัยระยะยาว... เขาขอให้คุณตรวจสอบโดยด่วนเลยค่ะ" รินรดารับแฟ้มเอกสารมาด้วยความฉงน เธอเปิดอ่านผ่านๆ แล้วคิ้วเรียวก็ขมวดเข้าหากันแน่น ตัวเลขและข้อมูลในรายงานดูสมเหตุสมผลจนน่าตกใจ ถ้าหากสิ่งที่รวิชญ์ระบุเป็นความจริง นั่นหมายความว่าธันวาอาจจะกำลังตัดสินใจพลาดในเรื่องความปลอดภัยของวัสดุ *‘ธันวา... คุณซ่อนอะไรไว้จากรินหรือเปล่า?’* ความคิดนั้นผุดขึ้นมาในใจ รินรดาไม่ใช่ผู้หญิงที่หูเบา แต่ความรู้สึกลึกๆ ที่เคยถูกทอดทิ้งในวัยเด็ก ทำให้เธอหวาดระแวงทุกครั้งที่เริ่มรู้สึกว่าใครบางคนกำลังปิดบังความจริง เธอรักธันวา... แต่เธอก็รักและเคารพในอาชีพสถาปนิกของเธอมากกว่าสิ่งใด รินรดาตัดสินใจเดินไปที่ตู้เอกสารลับที่เธอเก็บแบบร่างต้นฉบับไว้ แต่มือของเธอกลับหยุดชะงักเมื่อเห็นบางอย่างบนโต๊ะทำงาน... จดหมายฉบับหนึ่งที่วางอยู่ตรงนั้น โดยที่ไม่มีใครรู้ว่าใครนำมาวางไว้ เธอกลั้นหายใจ หยิบจดหมายฉบับนั้นขึ้นมาเปิดอ่าน เนื้อหาภายในมีเพียงรูปถ่ายใบหนึ่งที่หลุดออกมาจากซอง เป็นภาพที่ทำให้ลมหายใจของเธอสะดุดลงทันที ภาพของธันวาที่กำลังกอดกับผู้หญิงคนหนึ่งในโรงแรมหรูเมื่อคืนนี้... และที่สำคัญ ผู้หญิงคนนั้นคือคนเดียวกับที่เคยเป็นคู่หมั้นเก่าของเขาที่ใครๆ ต่างก็คิดว่าหายสาบสูญไปต่างประเทศนานแล้ว มือของรินรดาสั่นเทา เอกสารในมือร่วงหล่นลงบนพื้นห้อง เสียงฝีเท้าที่ดังแผ่วเบามาจากด้านหลังทำให้เธอต้องรีบหันไปมอง และสิ่งที่ปรากฏแก่สายตาก็ทำให้หัวใจที่กำลังสั่นไหวของเธอแทบจะหยุดเต้นลงตรงนั้น "ริน... พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าให้ระวังคนข้างกายให้ดี" รวิชญ์ยืนพิงกรอบประตูด้วยรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความร้ายกาจ "เพราะคนที่คุณรักที่สุด... อาจจะเป็นคนที่หลอกคุณได้เจ็บปวดที่สุดเช่นกัน" ท่ามกลางความเงียบงันที่แผ่ซ่าน รินรดามองรวิชญ์สลับกับภาพถ่ายในมือ ความไว้วางใจที่เคยมีให้ธันวากำลังถูกกัดกินด้วยเปลวเพลิงแห่งความสงสัย และก่อนที่เธอจะได้ทันเอ่ยปากถาม คำถามหนึ่งก็ดังขึ้นจากความมืดมิดในมุมห้อง ซึ่งไม่ใช่เสียงของรวิชญ์ "ริน... ใครอยู่กับคุณในห้องนี้?" เสียงของธันวาดังขึ้นจากประตูอีกฝั่งหนึ่ง เขาเพิ่งมาถึงและหยุดยืนมองสถานการณ์ตรงหน้าด้วยสายตาที่คาดเดาไม่ได้ รวิชญ์หัวเราะหึๆ ก่อนจะถอยหลังออกไปช้าๆ ทิ้งให้รินรดายืนตัวแข็งทื่ออยู่กับความจริงที่เธอยังไม่แน่ใจว่าคือภาพลวงตาหรือความโสมมที่ซ่อนอยู่ใต้แสงดาว ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กับ ‘พันธะรักละมุนใจใต้แสงดาวเดือนเก้า’ มาจนถึงตอนนี้นะคะ