ความลับในที่ทำงาน

“คุณรินรดาคะ... มีคนเขาพูดกันทั่วบริษัทแล้วนะคะว่า ที่โครงการแลนด์มาร์กใหม่ผ่านฉลุย เพราะคุณใช้ ‘วิธีลัด’ กับท่านประธานธันวา” เสียงกระซิบกระซาบจากพนักงานบัญชีสาวคนหนึ่งดังขึ้นในห้องพักเบรก ทันทีที่รินรดาหมุนตัวกลับหลังจากการชงกาแฟ ร่างระหงชะงักไปเล็กน้อย ดวงตากลมโตคู่สวยที่มักจะดูสุขุมไหววูบไปชั่วขณะ ก่อนจะคลี่ยิ้มจางๆ ที่ไม่ได้ส่งไปถึงดวงตา เธอวางแก้วเซรามิกในมือลงบนเคาน์เตอร์หินอ่อนอย่างเชื่องช้า เพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ที่เริ่มตีรวนอยู่ในอก “วิธีลัดที่ว่า คือการทำงานล่วงเวลาจนถึงเที่ยงคืนติดต่อกันสามสัปดาห์หรือเปล่าคะคุณมินตรา?” รินรดาถามกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังพอที่จะทำให้บรรยากาศรอบข้างเย็นเยียบลงถนัดตา “โถ่... ใครๆ ก็รู้ค่ะว่าการทำงานหนักมันเป็นแค่ ‘ฉากหน้า’ ความสัมพันธ์ใต้โต๊ะของคุณกับท่านธันวาต่างหากที่ใครต่อใครเขาลือกันหนาหู ว่าไม่ได้มีแค่เรื่องงาน...” มินตราลากเสียงยาวพร้อมกับเหยียดยิ้มที่แฝงไปด้วยความริษยา ก่อนจะเดินผ่านรินรดาไปโดยไม่ลืมทิ้งทวนด้วยสายตาที่เหยียดหยาม รินรดายืนนิ่งอยู่ลำพังในห้องที่เงียบงัด มือที่กำช้อนเงินสั่นน้อยๆ เธอไม่ใช่คนอ่อนแอ แต่ปมในใจเรื่องการถูกทอดทิ้งในวัยเด็กทำให้เธอกลัวการเป็น ‘คนอื่น’ ในสายตาใครต่อใคร การถูกตราหน้าว่าเป็นผู้หญิงที่ใช้ร่างกายแลกความสำเร็จเป็นสิ่งที่เธอเกลียดที่สุด โดยเฉพาะเมื่อความสัมพันธ์ของเธอกับธันวานั้น... มันซับซ้อนและลึกซึ้งกว่าที่ใครจะเข้าใจ ภายในห้องทำงานชั้นบนสุดของตึกสูงเสียดฟ้า ธันวานั่งขมวดคิ้วอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ รายงานข่าวลือที่รวิชญ์ปล่อยออกมาเริ่มลามเลียไปถึงบอร์ดบริหาร เขาไม่ใช่คนหูเบา แต่เขารู้ดีว่าศัตรูทางธุรกิจของเขากำลังเล่นเกมสกปรก รวิชญ์ต้องการทำลายชื่อเสียงของรินรดา เพื่อให้เธอหลุดจากโครงการ และบีบให้เขาต้องเสียความเชื่อมั่น *ก๊อก ก๊อก* ประตูห้องทำงานเปิดออกโดยไม่ได้รอคำอนุญาต รินรดาก้าวเข้ามาพร้อมกับแฟ้มแบบร่างในมือ ใบหน้าของเธอดูเย็นชาผิดปกติจนธันวาต้องรีบวางปากกาลง “ริน... เรื่องข่าวลือพวกนั้น ผมจัดการอยู่” เสียงทุ้มต่ำของธันวาเอ่ยขึ้นอย่างนุ่มนวล เขาพยายามจะก้าวเข้าไปหา แต่รินรดากลับถอยหลังหนึ่งก้าวเป็นเชิงรักษาระยะห่าง “จัดการ? ด้วยการปล่อยให้คนมองว่าฉันเป็นแค่ผู้หญิงของประธานอย่างนั้นเหรอคะธันวา?” รินรดาถามเสียงสั่น ความอดทนที่สั่งสมมานานเริ่มพังทลาย “คุณรู้ไหมว่าคนพวกนั้นพูดอะไรบ้าง พวกเขาบอกว่าความสำเร็จของฉันไม่มีค่าอะไรเลย เพราะมันมาจาก ‘พันธะ’ ที่มีให้คุณ” ธันวาถอนหายใจยาว ดวงตาคมกริบฉายแววเจ็บปวดแทนเธอ เขาเดินตรงเข้าไปจับไหล่บางทั้งสองข้างไว้แน่น “สำหรับผม รินเก่งที่สุด และผมไม่เคยเสียใจที่รินเป็นของผม... แต่เราต้องระวังให้มากกว่านี้ รวิชญ์กำลังจับตาดูเราทุกฝีก้าว” “ถ้าต้องแลกกับการที่ชื่อเสียงของฉันป่นปี้ขนาดนี้... เราควรหยุดไหมคะ?” คำถามนั้นราวกับมีดคมที่กรีดลงบนหัวใจของชายหนุ่ม ธันวารั้งร่างบางเข้ามากอดแน่นราวกับจะฝังเธอไว้ในอ้อมอก กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ จากตัวเธอทำให้เขาสงบลง แต่ในขณะเดียวกันก็รู้ดีว่าความลับที่พวกเขาปกปิดไว้กำลังจะระเบิดออก “ผมไม่มีวันปล่อยมือจากริน” เขาพึมพำข้างหูเธอ น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความเย้ายวนและคำมั่นสัญญาที่หนักแน่น “ถ้าโลกนี้ตัดสินรินจากข่าวลือ ผมก็จะใช้ทุกอย่างที่ผมมีเพื่อพิสูจน์ให้โลกเห็นว่ารินคู่ควรกับตำแหน่งนี้ด้วยความสามารถของตัวเอง... ไม่ใช่เพราะใคร” มือหนาเชยคางมนขึ้น สบตากับดวงตาที่สั่นไหวของเธอ ความเงียบในห้องทำงานที่ควรจะเคร่งเครียดกลับแปรเปลี่ยนเป็นความอบอุ่นที่หุ้มห่อหัวใจสองดวงที่กำลังสั่นคลอน ธันวาโน้มใบหน้าลงช้าๆ ห่างจากริมฝีปากบางเพียงไม่กี่เซนติเมตร ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดเข้าหากันจนเกิดเป็นกระแสไฟฟ้าที่แผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ทว่า ก่อนที่ริมฝีปากของทั้งคู่จะแตะสัมผัสกัน เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานของธันวาก็ดังขึ้นขัดจังหวะ เขาขมวดคิ้วด้วยความรำคาญแต่ก็ยอมผละออกไปกดรับสาย “ว่าไง” น้ำเสียงของธันวาเปลี่ยนเป็นดุดันทันทีเมื่อได้ยินเสียงปลายสาย “ท่านประธานครับ... ฝ่ายบุคคลเพิ่งได้รับรูปถ่ายชุดหนึ่งส่งมาทางอีเมลนิรนาม เป็นรูปคุณกับคุณรินรดาที่ร้านอาหารเมื่อคืนวันศุกร์... ตอนนี้บอร์ดบริหารเตรียมเรียกประชุมฉุกเฉินในอีกสิบนาทีครับ” ธันวาตัวแข็งทื่อ รินรดาที่ยืนอยู่ใกล้ๆ เห็นสีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน เธอรับรู้ได้ทันทีว่าหายนะกำลังมาเยือน ประตูห้องทำงานถูกผลักออกอย่างแรงโดยรวิชญ์ที่เดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มเย้ยหยันราวกับผู้ชนะ “ดูเหมือนว่างานเลี้ยงจะเลิกเร็วกว่าที่คิดนะครับ ท่านประธาน... หรือผมควรจะเรียกตำแหน่งใหม่ให้คุณดี?” รวิชญ์วางแท็บเล็ตลงบนโต๊ะกลางห้อง บนหน้าจอคือรูปถ่ายชุดนั้น... และที่ร้ายไปกว่านั้น คือเอกสาร ‘ข้อตกลงลับ’ ที่ธันวาเคยทำไว้กับรินรดา ซึ่งมันไม่ควรจะหลุดออกมาจากตู้เซฟของเขาได้เลย ละอองดาวเดือนเก้าหวังว่าตอนนี้นักอ่านทุกท่านจะยังคงใจเต้นแรงไปกับพันธะสีเทาของทั้งคู่นะคะ