ความกลัวของรินรดา

"คุณไม่ได้เป็นอะไรกับเขามากกว่า 'คนอื่น' ที่บังเอิญมาอยู่ถูกที่ถูกเวลาหรอกรินรดา อย่าหลงระเริงไปกับเศษเสี้ยวความใจดีที่เขาโปรยให้เลย" เสียงในหัวที่คอยกัดกินความมั่นใจของฉันดังขึ้นซ้ำๆ ราวกับเครื่องจักรที่ไม่มีวันหยุดพัก ฉันยืนนิ่งอยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่ในห้องน้ำของโรงแรมหรู แสงไฟสีส้มสลัวสะท้อนใบหน้าซีดเผือดที่พยายามแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพง แต่มันกลับปิดบังความร้าวรานในแววตาไม่ได้เลย ชุดราตรีสีน้ำเงินเข้มที่ธันวาเป็นคนเลือกให้—ชุดที่ทำให้ฉันดูเหมือนเจ้าหญิงในเทพนิยาย—บัดนี้กลับรู้สึกราวกับโซ่ตรวนที่รัดแน่นจนหายใจไม่ออก เสียงเคาะประตูจังหวะนุ่มนวลดังขึ้นสามครั้ง ก่อนที่น้ำเสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยจะดังลอดเข้ามา "ริน... เป็นอะไรหรือเปล่าครับ? งานเลี้ยงข้างนอกเริ่มแล้วนะ ผมรอรับคุณอยู่" หัวใจของฉันกระตุกวูบ มือที่สั่นเทาจับขอบอ่างล้างหน้าไว้แน่น ธันวา... ผู้ชายที่สมบูรณ์แบบราวกับหลุดออกมาจากนิตยสารธุรกิจ เขาคือดวงดาวที่อยู่สูงเกินเอื้อม และฉันก็เป็นเพียงละอองฝุ่นที่โชคดีได้ยืนอยู่ใต้แสงนั้นเพียงชั่วคราว ความเงียบงันที่ทอดตัวยาวนานทำให้ฉันยิ่งรู้สึกถึงระยะห่างที่กว้างไกลระหว่างเรา "รินไม่ได้เป็นอะไรค่ะ... กำลังจะออกไปเดี๋ยวนี้ค่ะ" ฉันขานตอบ พยายามดัดเสียงให้ราบเรียบที่สุด เมื่อฉันก้าวพ้นประตูออกไป ร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดสีเทาเข้มก็ยืนรออยู่ เขายิ้มให้ฉัน—รอยยิ้มที่ทำให้ใครต่อใครต่างละลาย แต่ในวินาทีนี้ สำหรับฉัน มันกลับเป็นรอยยิ้มที่ตอกย้ำความด้อยค่าของตัวเอง ธันวายื่นมือมาหาฉันอย่างนุ่มนวล นิ้วเรียวยาวของเขาแตะเบาๆ ที่หลังมือของฉัน ความอบอุ่นที่ส่งผ่านมาก่อให้เกิดกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ ที่หัวใจ แต่มันก็นำมาซึ่งความขมปร่าในลำคอด้วยเช่นกัน "วันนี้คุณสวยมาก เหมือนกับ... ความฝันที่ผมเพิ่งค้นพบ" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แววตาคมคายจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของฉัน "สวยจน... ดูไม่เหมือนคนที่จะมายืนอยู่ข้างๆ คุณในฐานะตัวจริงเลยใช่ไหมคะ?" ฉันถามออกไปโดยไม่รู้ตัว น้ำเสียงสั่นพร่าเจือความตัดพ้อ ธันวาชะงักไปครู่หนึ่ง เขากระชับมือที่กุมมือฉันไว้แน่นขึ้น แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจัง "ทำไมถึงพูดแบบนั้น? ริน คุณคือคนเดียวที่ผมต้องการให้ยืนอยู่ข้างๆ ตลอดไป ไม่ใช่แค่คืนนี้" "ตลอดไปเหรอคะ?" ฉันแค่นหัวเราะในลำคอ แววตาหม่นลง "โลกของคุณกับโลกของรินมันคนละใบกันนะคะธันวา ครอบครัวของคุณ สังคมของคุณ... พวกเขาไม่ได้ต้องการ 'สถาปนิกไร้หัวนอนปลายเท้า' ที่ไม่มีแม้แต่ชื่อเสียงมาเคียงคู่กับนักธุรกิจระดับแถวหน้าอย่างคุณหรอกค่ะ" ฉันดึงมือออกจากอุ้งมืออุ่นนั้นอย่างแผ่วเบา ความกลัวที่ซุกซ่อนไว้ในส่วนลึกของจิตใจปะทุออกมา "รินกลัว... รินกลัวว่าสักวันหนึ่งเมื่อความหลงใหลของคุณจางหายไป ความจริงที่ว่าเราต่างกันเกินไปจะกลายเป็นดาบที่กลับมาทำร้ายเราทั้งคู่" ธันวาก้าวเข้ามาใกล้จนฉันรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา เขาสบตาฉันด้วยความแน่วแน่ "ความรักไม่ใช่เรื่องของฐานะ แต่มันคือเรื่องของหัวใจสองดวงที่เลือกจะเดินไปด้วยกัน ริน... อย่าเอาความกลัวจากอดีตมาตัดสินอนาคตของเราเลยนะ" ขณะที่เรากำลังจะก้าวเดินออกไปสู่โถงงานเลี้ยง เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและคุ้นหูก็ดังแทรกขึ้นมาจากมุมมืดของระเบียงทางเดิน รวิชญ์ปรากฏตัวขึ้นพร้อมรอยยิ้มหยันที่มุมปาก ในมือของเขามีซองเอกสารสีน้ำตาลที่ดูมีนัยสำคัญ "ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจจริงๆ ครับ คุณธันวา" รวิชญ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงไปด้วยพิษร้าย "แต่ก่อนที่คุณจะพา 'คนรัก' ของคุณไปเปิดตัวต่อหน้าสื่อมวลชน ผมว่าคุณควรดูสิ่งที่อยู่ในซองนี้ก่อนดีกว่า... เพราะบางที คนที่คุณกำลังปกป้อง อาจจะเป็นคนที่กำลังวางแผนทำลายธุรกิจของคุณอยู่ตั้งแต่วันแรกที่พบกัน" รวิชญ์ยื่นซองเอกสารนั้นให้ธันวา ธันวารับมาด้วยใบหน้าเคร่งขรึม ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวทันทีเมื่ออ่านข้อความข้างในนั้น ฉันมองดูท่าทีของเขาด้วยความใจหาย มือของเขาสั่นเทาเล็กน้อยในขณะที่เขาเงยหน้าขึ้นมองฉัน—แววตาที่เคยอบอุ่นกลับกลายเป็นความเย็นชาที่ฉันไม่เคยสัมผัสมาก่อน "นี่มันหมายความว่ายังไง ริน?" ธันวาถาม น้ำเสียงของเขาสั่นพร่าด้วยความเจ็บปวด "เอกสารพวกนี้... มันคือผลงานของโครงการที่คุณบอกว่าคุณทำเพื่อผม แต่จริงๆ แล้วคุณกำลังขายข้อมูลให้รวิชญ์งั้นเหรอ?" โลกทั้งใบของฉันเหมือนหยุดหมุนในพริบตา ฉันเบิกตากว้างมองเอกสารที่อยู่ในมือเขา ความหวาดกลัวที่ฉันเคยมีต่อคนอื่น กลายเป็นความหวาดกลัวที่เกิดขึ้นกับตัวเขา... คนที่ฉันรักมากที่สุด "ธันวา... รินไม่รู้เรื่องนี้เลยนะคะ! รินถูกใส่ร้าย!" ฉันถลาเข้าไปหาเขาหวังจะอธิบาย แต่ทันใดนั้น แสงแฟลชจากกล้องนักข่าวกลุ่มใหญ่ก็สาดส่องเข้ามาทางโถงทางเดิน พวกเขาแห่กันเข้ามาล้อมเราทั้งสามคนไว้ รวิชญ์หัวเราะเบาๆ ก่อนจะกระซิบข้างหูฉันที่ยืนตัวสั่นอยู่ท่ามกลางความโกลาหล "เกมนี้เพิ่งเริ่มต้นนะรินรดา... คืนนี้ชื่อเสียงของคุณจะกลายเป็นเถ้าถ่าน ต่อหน้าผู้ชายที่คุณรักที่สุด" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้รินรดากับธันวาในวินาทีที่วิกฤตที่สุดนี้นะคะ ละอองดาวเดือนเก้า