รอดตายอย่างหวุดหวิด

ปลายกระบอกปืนเหล็กเย็นเยียบกดลึกลงบนขมับขวาของศิลา กลิ่นดินปืนจางๆ ปะทะเข้ากับจมูกจนเขารู้สึกได้ถึงไอสังหารที่คุกรุ่นอยู่รอบกาย ชายชุดดำเบื้องหน้าแสยะยิ้ม ดวงตาที่เต็มไปด้วยแววอำมหิตหรี่ลงเล็กน้อย นิ้วชี้ที่วางอยู่บนไกปืนเริ่มออกแรงกดทีละนิด ราวกับกำลังลิ้มรสความหวาดกลัวที่ศิลาพยายามซ่อนไว้ภายใต้สีหน้าที่เรียบเฉย "แกตายวันนี้ ศิลา... ความแค้นที่แกแบกไว้มันจะจมไปกับแกในหลุมศพที่ฉันขุดไว้ให้" เสียงแหบพร่ากระซิบข้างใบหู ศิลาไม่ได้ตอบโต้ เขาทำเพียงแค่ผ่อนลมหายใจช้าๆ สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบห้องโถงร้างที่ไร้ซึ่งทางหนีทีไล่ ฝุ่นละอองที่ลอยคว้างในอากาศดูราวกับจะหยุดนิ่งไปชั่วขณะ ทุกอย่างบีบคั้นจนแทบขาดใจ เขาไม่กลัวความตาย หากแต่สิ่งที่ยังติดค้างในใจคือชื่อของคนบงการที่ฆ่าครอบครัวของเขา หากเขาจบชีวิตลงที่นี่ ความจริงทั้งหมดจะถูกฝังกลบไปพร้อมกับหยดเลือดของเขาด้วยหรือไม่ ทว่า... ก่อนที่เสียงลั่นไกจะดังขึ้นจนดับลมหายใจของเขา ความเงียบงันก็ถูกฉีกกระชากด้วยเสียงกระจกแตกกระจายจากหน้าต่างด้านบน *เพล้ง!* เงาร่างหนึ่งพุ่งทะยานลงมาราวกับเสือดาวที่จ้องตะปบเหยื่อ ไม่ใช่ตำรวจ ไม่ใช่กำลังเสริม แต่เป็นรินรดาที่มือข้างหนึ่งกำวัตถุโลหะหนักแน่นไว้มั่น เธออาศัยจังหวะชุลมุนพุ่งเข้ากระแทกชายชุดดำจนเซถลา กระบอกปืนที่จ่อหัวศิลาลั่นไกออกไปหนึ่งนัด กระสุนเจาะเข้าผนังปูนจนฝุ่นตลบ "ถอยไป!" รินรดาตะโกนลั่น เสียงของเธอสั่นเครือแต่แฝงด้วยความเด็ดเดี่ยว ศิลาไม่รอช้า เขาอาศัยจังหวะที่มือสังหารเสียหลัก พุ่งเข้าประชิดตัวและสอยอาวุธจากมืออีกฝ่ายด้วยทักษะการต่อสู้ที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างหนัก หมัดหนักๆ กระแทกเข้าที่ใบหน้าของชายชุดดำจนเซถอยหลังไปหลายก้าว ก่อนที่ศิลาจะคว้าคอเสื้อแล้วกดร่างนั้นลงกับพื้นอย่างรุนแรง "ใครส่งแกมา!" ศิลาตวาดถาม นัยน์ตาคู่นั้นวาวโรจน์ด้วยความโกรธแค้น ชายชุดดำหัวเราะร่าทั้งที่เลือดกลบปาก "แกไม่มีวันได้รู้... ต่อให้แกฆ่าฉัน ความลับก็ยังอยู่กับคนอื่นอยู่ดี ศิลา... แกมันก็แค่หมาล่าเนื้อที่วิ่งตามเงาตัวเอง!" ทันใดนั้นเอง ชายชุดดำก็กัดฟันแน่น ร่างกายของเขาสั่นสะท้านอย่างผิดปกติ ก่อนจะสงบนิ่งไปอย่างรวดเร็ว ศิลาขมวดคิ้วรีบเช็กชีพจรที่ลำคอของอีกฝ่าย ก่อนจะพบว่ามันหยุดเต้นไปแล้ว... มีกลิ่นอัลมอนด์จางๆ โชยออกมาจากปากของศพ "ยาพิษ..." ศิลาพึมพำ น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความร้าวราน รินรดาเดินเข้ามาใกล้ มือของเธอยังสั่นเทาจากเหตุการณ์เมื่อครู่ เธอจ้องมองร่างไร้วิญญาณสลับกับใบหน้าของชายหนุ่มที่เธอเพิ่งช่วยไว้ ความเงียบเข้าปกคลุมบรรยากาศในโกดังร้างอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะตัดสินใจพูดทำลายความเงียบนั้น "ฉันบอกคุณแล้วว่าอย่าทำคนเดียว" รินรดากล่าว พลางพยายามเก็บซ่อนแววตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย "ถ้าฉันมาช้ากว่านี้อีกนิด คุณก็คง..." "ผมไม่ได้ขอให้คุณมา" ศิลาตอบกลับเสียงเย็น แม้ในใจจะรู้ดีว่าตนเองเพิ่งได้รับชีวิตใหม่จากหญิงสาวคนนี้ "ที่นี่มันอันตรายเกินไป รินรดา คุณกำลังเอาชีวิตมาทิ้งเพราะเรื่องของคนอื่น" "คนอื่นงั้นเหรอ?" รินรดาขยับเข้าไปใกล้ขึ้น สบตาเขาอย่างท้าทาย "สำหรับคุณ ฉันเป็นแค่คนอื่นหรือเปล่าศิลา หรือจริงๆ แล้วคุณแค่กลัว... กลัวว่าถ้ามีใครสักคนเข้ามาในชีวิต คุณจะเสียเป้าหมายที่ตั้งไว้ไปหมด" ศิลาชะงัก คำพูดของเธอเหมือนเข็มที่ทิ่มแทงลงบนแผลเป็นในใจ เขาไม่ได้ตอบโต้ แต่เบือนหน้าหนีไปทางประตูทางออก ทว่าในจังหวะที่เขากำลังจะก้าวเดิน เสียงสัญญาณโทรศัพท์ในกระเป๋าเสื้อของชายชุดดำที่ตายไปก็ดังขึ้น ศิลาขยับกายไปรับโทรศัพท์นั้นด้วยความระมัดระวัง เขาเปิดลำโพงให้รินรดาได้ยิน เสียงทุ้มต่ำจากปลายสายฟังดูคุ้นหูอย่างประหลาด *"จัดการมันเสร็จหรือยัง? ถ้าเสร็จแล้วก็เก็บกวาดให้เรียบร้อย อย่าให้เหลือร่องรอยว่า 'ท่าน' มีส่วนเกี่ยวข้อง"* ศิลาตัวแข็งทื่อ เขาจำเสียงนั้นได้แม่นยำ... เสียงที่เขาหลอกหลอนเขาในฝันร้ายมาตลอดสิบปี เสียงของคนที่ควรจะตายไปพร้อมกับครอบครัวของเขาในเหตุการณ์เพลิงไหม้วันนั้น "นายเป็นใคร..." ศิลาถาม เสียงเขาสั่นเครือ ปลายสายเงียบไปชั่วอึดใจ ก่อนจะหัวเราะแผ่วเบาด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยือกที่สุดเท่าที่ศิลาเคยได้ยินมา *"ไม่ได้เจอกันนานนะ... ศิลา ลูกชายที่น่าสงสารของฉัน"* ศิลาทรุดเข่าลงกับพื้นทันทีที่สิ้นเสียงคำพูดนั้น โลกทั้งใบดูเหมือนจะหมุนคว้าง ความจริงที่เขาเพิ่งได้รับรู้ช่างเจ็บปวดและบิดเบี้ยวเกินกว่าที่เขาจะรับไหว รินรดาเบิกตากว้าง เธอสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากร่างกายของชายที่ยืนหยัดมาโดยตลอด "ศิลา... นั่นมันหมายความว่ายังไง" รินรดากระซิบถาม ศิลาไม่ตอบ เขากำโทรศัพท์ในมือแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด นัยน์ตาของเขาเปลี่ยนจากความโกรธแค้นเป็นความมืดมิดที่ไร้ก้นบึ้ง... สงครามที่เขากำลังเผชิญอยู่ ไม่ได้มีเพียงแค่ฆาตกร แต่มันคือครอบครัวที่เขาคิดว่าตายจากไปแล้ว กลับมาทวงคืนทุกอย่างที่เขาเหลืออยู่ ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งสู่ความมืดมิดในครั้งนี้ครับ - ปราณธาตุเก้าสุริยัน